Biuletyn Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela
Rzym, Włochy
16 kwietnia 2006

Od Wydawcy

Szczęśliwych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego! Ojciec Generał ma przyjemność, tą drogą, zwrócić uwagę wszystkim współbraciom na dwa ważne dokumenty. Pierwszym z nich jest list o Restrukturyzacji wysłany ostatnio do wszystkich Jednostek Zgromadzenia, wystosowany przez współbraci tworzących Komisję Restrukturyzacji. Jeżeliście go nie otrzymali, to można go znaleźć na naszej stronie internetowej (sitio web): http://www.cssr.com/polski/whoarewe/DocsAndComms/2006-TobinLetterRestructComm-PL.shtml

Drugim dokumentem jest list Unii Przełożonych Generalnych, męskich i żeńskich zakonów, której Wiceprzewodniczącym jest nasz Ojciec Generał, umieszczamy go tu, w SCALA, pod napisem „Justicia i Pax”. Mówi on o staraniach podejmowanych przez Instytuty zakonne, aby złagodzić i zatrzymać zarazę HIV/SIDA, która dręczy cały świat. Traktuje także o koordynacji tych starań. List zawiera pytanie postawione wszystkim, wspłbraciom jako wspólnocie i każdemu indywidualnie, co robią dla dobra osób chorych na AIDS, i z którymi być może przebywają. Aby dostać się do sieci z kwestionariuszem i wypełnić go, należy kliknąć na następujący adres URL Oprócz listu, wskazuje się także adres e-mailowy UISG/USG, na który należy przesłać wspomniany kwestionariusz. Prosimy Was, żeby po wypełnieniu go, przesłać nam również jego kopię, na następujący adres e-mailowy: Response@cssrim.com.

Proszę też zwrócić uwagę na Spis Treści pod napisem Ogłoszenia. Wyczytacie tam, że w następnym miesiącu, maju, Wasza wspólnota powinna otrzymać egzemplarze wznowionego wydawania rocznika ORBIS. W tym miejscu, chcę wyrazić moje podziękowanie wszystkim, którzy współpracowali w wydaniu tego rocznika: tłumaczom, moim kolegom z Liguori Publications USA, Ojcu Antonio Pasquarelli, z Materdomini, Włochy, który pracę nad nim nadzorował, drukował go i rozprowadzał. Obecny numer ORBIS przedstawia ważniejsze wydarzenia z życia Redemptorystów, jakie miały miejsce w ciągu ostatniego roku. Mam nadzieję, że współbracia zechcą włączyć się do współpracy, przysyłając artykuły do następnego numeru w przyszłym roku. Nie mniej jednak czas nadsyłania jest ograniczony, jako że ORBIS wychodzi w siedmiu językach. W związku z tym, będziemy wybierać opisy o najważniejszych wydarzeniach, oraz zdjęcia o światowym zasięgu. Proszę również nie zapominać, że chętnie też będziemy widzieć Wasze wiadomości, oraz informacje przysyłane do SCALA, które zawsze można nam dostarczać, na adres: garyz@cssr.com

Łaska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.SS.R.

Wydarzenia

Ważne ostatnie wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów. Pełną listę tych wydarzeń znajdziesz w sitio Officialia

Śluby wieczyste:
Radamés António Centenaro, Prowincja Porto Alegre, 2 lutego 2006
Domingos dos Santos Barreto, Wiceprowincja Bahia, 19 lutego 2006
Lécio Alexandre Silva, Wiceprowincja Bahia, 19 lutego 2006
Cosme Sérgio Silva Queroz, Wiceprowincja Bahia, 19 lutego 2006
Pedro de Aquiar, Prowincja Campo Grande, 17 marca 2006
Luiz Francisco Langer, Prowincja Campo Grande, 17 marca 2006
Riginaldo Nascimento Padilha, Prowincja Campo Grande, 17 marca 2006

Święcenia kapłańskie:
Neilton da Mota Junqueira, Wiceprowincja Bahia, 5 lutego 2006
Denis John Ryan, Prowincja Denver, 18 marca 2006

Jubilaci w miesiącu kwietniu
70 lat ślubów zakonnych:
Ojciec Bernard Schölzel, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolonia, 23 kwietnia 2006

70 lat święceń kapłańskich:
Ojciec Erwin Moritz, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolonia, 16 kwietnia 2006

60 lat ślubów zakonnych:
Ojciec Frans Schenk, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Flandryjska, 14 kwietnia 2006
Brat Marcel Schenk, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Flandryjska, 14 kwietnia 2006
Ojciec Henryk Klimaj, Prowincja Warszawska, 18 kwietnia 2006

60 lat święceń kapłańskich:
Ojciec René Balluet, Wiceprowincja Burkina-Niger, 6 kwietnia 2006
Ojciec Henri Le Boursicaud, Prowincja Lyón-Paryż, 6 kwietnia 2006
Ojciec Paul Matieu, Prowincja Lyón-Paryż, 6 kwietnia 2006
Ojciec John Vicent Corbet, Prowincja Dublińska, 7 kwietnia 2006
Ojciec Michel Demant, Prowincja Strasburska, 20 kwietnia 2006
Ojciec Marcel Glock, Prowincja Boliwijska, 20 kwietnia 2006

50 lat ślubów zakonnych:
Brat Ivan Kański, Prowincja Yorkton, 7 kwietnia 2006

25 lat święceń kapłańskich:
Ojciec Amardo Picardal, Prowincja Cebu, 24 kwietnia 2006
Ojciec José Ántônio Dal Bó Giovanetti, Prowincja Sao Paulo, 26 kwietnia 2006
Ojciec Claro Conde, Prowincja Cebu, 28 kwietnia 2006

Nominacja biskupia:
25 marca 2006, Papież Benedykt XVI mianował Biskupem diecezji Ubon Ratchathani, Tajlandia, Ojca Philipa Banchong Chaiyara, C.Ss.R, byłego Wiceprowincjała Wiceprowincji Bangkok.

Obrony doktoratów:
W dniu 25 marca 2006, Ojciec Phaiboon Udomdej, C.Ss.R., z Wiceprowincji Bangkok, obronił na Akademii Alfonsjańskiej swoją doktorską tezę z Teologii Moralnej, na temat: „The Contemporary Thai Catholic and the Concept of Sin”.

Wdniu 31 marca 2006, Ojciec Gilberto Paiva, C.SS.R., z Prowincji Sao Paulo, obronił na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, w Rzymie, swoją doktorską tezę z Historii Kościoła, na temat: „La Provincia Redentorista de Sao Paulo – 1894-1955: sus fundaciones, consolidación, ereccion canónica y desarrollo. Un estudio histórico-pastoral”.

Zmarli:
O. Edward Lumley-Holmes, 85, Prowincja Afryka Południowa, 11 stycznia 2006
O. Angel Morán Cambarros, 79, Prowincja Madrycka, 2 marca 2006
Br. Jean-Claude Francoeur, 81, Prowincja Sainte Anne de Beaupré, 5 marca 2006
O. Augustine Cummins, 90, Prowincja Canberra, 7 marca 2006
O. Guy Rosticher, 73, Prowincja Lyón-Paris, 8 marca 2006
O. Hermanus (Herman) van Nimwegen, 86, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Holenderska, 10 marca 2006
O. Francis Mullaghy, 83, Prowincja Dublińska, 11 marca 2006
O. Giuseppe Pascoli, 95, Prowincja Rzymska, 13 marca 2006

Nominacje:
1 października 2005, O. Bruno Vissuri, z Prowincji Rzymskiej, został mianowany Prefektem kościoła Świętego Alfonsa, Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy, w Rzymie, którego również został mianowany Rektorem.

16 października 2005, O. Witold Hetnar, z Prowincji Warszawskiej, został tymczasowo mianowany duszpasterzem Polaków przy kościele Świętego Alfonsa, w Rzymie.

12 stycznia 2006, O. Janusz Dyrek, z Prowincji Warszawskiej, został mianowany na trzy lata duszpasterzem Polaków, przy kościele Świętrgo Alfonsa, w Rzymie.

18 stycznia 2006, O. Dominic Nguyen Phi został mianowany Radnym Zwyczajnym Wiceprowincjała Wiceprowincji Extra Patriam.

Zniesienie Klasztoru:
7 marca 2006 został zniesiony klasztor w mieście Panorma, Sao Paulo, Brazylia.

 Wrócić do Indeksu

Wiadomości z (Wice)Prowincii i Regii

Lwowska Prowincja Redemptorystów

Nasza Prowincja została założona przez Redemptorystów z Belgii, w roku 1914. Dwa lata temu obchodziła więc 90 lat swgo istnienia. W tej chwili posiadamy 12 domów i 53 Ojców, z których dwóch pacuje w Kanadzie, inny pracuje w Belgii i wreszcie jeszcze inny w Anglii. Mamy 1 diakona, 8 braci, 44 studentów, 6 nowicjuszy, oraz 6 postulantów.

Prawie wszystkie nasze domy znajdują się na Zachodniej Ukrainie, w pobliżu granicy z Rosją. Ponadto mamy jeden dom na Syberii, gdzie został zamordowany nasz współbrat Ivan Ziatyk, którego beatyfikował Jan Paweł II, w dniu 27 czerwca 2001 roku.

Zasadnicza działalność Prowincji koncentruje się na pracy duszpasterskiej na parafiach. Nasze misje trwają na ogół 8 dni. Głosimy także rekolekcje oraz prowadzimy duszpasterstwo młodzieżowe, więźniów i osób upośledzonych.

Na prośbę Patryjarchy Grecko-Katolickiego Kościoła Ukraińskiego, zostało otwarte seminarium diecezjalne, na którego terenach budowane są domy różnych Zgromadzeń zakonnych, pośród których znajduje się i nasz dom. Począwszy od tego roku, kształcą się w nim nasi studenci. Mamy nadzieję w ciągu obecnego roku ukończyć budowę naszego domu, który będzie wikelką pomocą w procesie naszej formacji.

W tej chwili zastanawiamy się także nad sposobem lepszego zorganizowania naszej duszpasterskiej działalności na Wschodniej Ukrainie, gdzie komunizm i ateizm pozostawiły niestety swoje zgubne owoce.

Brazylia
Prowincja Río
O. Vicente de Paula Ferreira, C.Ss.R

Prowincja Río, która obejmuje trzy brazylijskie stany: Minas, Rio de Janeiro i Espírito Santo, została erygowana 29 czerwca 1951 roku; liczy więc obecnie 54 lata swojej historii. Jest owocem wielkiego misyjnego dzieła Holendrów, którzy przybyli tutaj pod koniec XIX wieku.

Dziś, Prowincja ma jednego Biskupa (emeryta Itabira – Coronela Fabriciano), 46 Ojców, 10 Braci, 5 Studentów Teologii i 5 Nowicjuszy. Z Nowicjuszami liczy 67 członków. W Niższym Seminarium jest 16 seminarzystów; oprócz tego pod koniec 2005 roku było 8 Studentów Filozofii. Jest także w naszej Prowincji spora liczba osób świeckich zrzeszonych w grupach, współpracyjących z nami jako swieccy Misjonarze Redemptoryści, którzy działają we wszystkich naszych domach.

Jak chodzi o grupy wiekowe, to dzielą się one następująco: 80 – 85 lat (8), 70 – 79 lat (15), 60 – 69 lat (11), 50 – 59 lat (2), 40 – 49 lat (7), 30 – 39 lat (17), 20 – 29 lat (2).

Prowadzimy różnego rodzaju działalność. Jak chodzi o parafie, to mamy je: w Juiz de Fora (2), Belo Horizonte, Río de Janeiro i Coronel Fabriciano. Obsługujemy dwa Sanktuaria: Świętego Gerarda, w Curvelo i Matki Bożej Nieustającej Pomocy, w Campos. Mamy także dwa domy rekolekcyjne: Świętego Józefa, w Belo Horizonte i Floresta, w Juiz de Fora. Prowadzimy dwa radia, w Coronel Fabriciano. Nasze domy formacji znajdują się: w Juiz de Fora (Niższe Seminarium i Filozofia), Coronel Fabriciano (rok SPES), oraz Belo Horizonte (Teologia). Mamy wspólnotę misyjną w Cariacia, i w roku2006 założyliśmy nową wspólnotę misyjną, w Aracruz, obydwie w stanie Espíritu Santo.

Prowincja kieruje się Planem Prowincjalnym, który się wypracowuje na początku każdego trzechlecia. Aktualnie mamy następujące priorytety: formacja, Misje, oraz zwyczajna praca w naszych konsekrowanych wspólnotach. W obecnym trzechleciu nasza Prowincja przeżywa czas łaski i ożywienia. Po wielu latach braku powołań, 15 lat wytężonej pracy Duszpasterstwa Powołaniowego wydaje swoje owoce i mamy już dużą grupę nowych współbraci

Ameryka Południowa
Nowicjat Redemptorystów, wyrazem globalizacji solidarności
Leonel Guauque, C.SS.R.

“Wyzwanie polega na globalizacji solidarności wewnątrz Zgromadzenia w służbie realizacji naszej misji w świecie”, zaznaczył Ojciec Joseph W. Tobin, Przełożony Generalny CSSR, zwracając się do wszystkich Redemptorystów w Comunicandzie IV, z 31 marca 2002 roku.

Oprócz tematu sześciolecia, który ma jako motto, żebyśmy wszyscy żyli tak samo myśląc i czując, dokument poruszał sprawę solidarności jako owocu odnowy, która dokonała się w Zgromadzeniu na przestrzeni ostatnich 40 lat, i że zarazem jest ona owocem glbalizacji ogarniającej nasz świat. Wobec tego należy postawić sobie pytania: co powinniśmy robić jako Redemptoryści? od czego należy zacząć?

W Zgromadzeniu widoczne jest coraz większe pragnienie wspólnej pracy na całym świecie. Wiele znaków wskazuje na to, że idzie ono w kierunku globalizacji solidarności.

Zgodnie z przewidywaniami McLuhana, świat staje się „globalną wioską”. W rzczywistości wszyscy jesteśmy zanurzeni w tę wielką rzeczywistość. Jan Paweł II, w n. 38 encykliki Solicitudo rei socialis, mówił, że w wypadku Kościoła, mamy obowiązek przyczyniać się do formowania „prawdziwie zglobalizowanej kultury solodarności. A w Ecclesia in America, n. 55, jest powiedziane, że „globalizacja sama w sobie nie jest ani dobra, ani zła. Będzie taką, jaką uczynią ją ludzie”.

To nauczanie Papieża bardziej jeszcze oświetla nasze zamiary globalizacji solidarności w Zgromadzeniu, które coraz bardziej konkretyzują się w działaniach apostolskich oraz w zakresie formacji podstawowej. Jest rzeczą słuszną zajęcie się nią na etapie formacji podstawowej, gdzie w sposób szczególny jawi się nagląca konieczność globalizacji solidarności i tam kładzie się podstawy dla przyszłej solidarności w różnych dziedzinach redemptorystowskiego życia.

Jest wiele odpowiedzi, jakie w związku z tym były dawane w różnych Jednostkach Zgromadzenia, począwszy od wzajemnego poznania się, aż do podejmowania konkretnych działań.

Wartym podkreślenia przykładem globalizacji solidarności jest eksperyment wspólnego, międzynatrodowego Nowicjatu, który w tym roku jest prowadzony w klasztorze, w Piedecuesta (Santander), Prowincja Bogotá. Są w nim nowicjusze z sześciu Jednostek Zgromadzenia: Meksyk (1 nowicjusz), San Salvador (3 nowicjuszy), San Juan (2 nowicjuszy), Caracas (3 nowicjuszy), Perú Norte (4 nowicjuszy) i Bogotá (15 nowicjuszy, 3 z nich na Braci).

W Nowicjacie jest prowadzona systematyczna formacja w różnych dziedzinach: Alfonsjanizm i historia Zgromadzenia, analityczna wizja życia i dzieła św. Alfonsa, Konstytucje i Statuty, Teologia Życia Konsekrowanego, Liturgia, prawne aspekty Nowicjatu i życia konsekrowanego, muzyka, itp.

Młodzi ludzie mają niepowtarzalną możliwość realnego doświadczenia rzeczywistości globalnej solidarności, które z całą pewnością otworzy przed nimi horyzonty na przyszłość.

Comunicanda IV przypomina, że „Im bardziej zagłębiamy się w konkretną misję powierzoną naszemu Zgromadzeniu, tym większe są pragnienia wielu współbraci do pracy razem”. W tym samym duchu można powiedzieć, że aby globalizacja solidarności stała się bardziej skuteczna i konkretna, musi być solodarnością przeżywaną w tryptyku Dziejów Apostolskich: Solidarność w modlitwie, Solidarność w realizacji misji i Solidarność w tym co się posiada.

Dzisiaj, Kościół, a w sposób szczególny Zgromadzenie, potrzebują wzrostu w globalizacji solidarności. Jedynie w ten sposób będziemy mogli odpowiedzieć na potrzeby tak gwałtownie zmieniającego się świata. Wspólny, o międzynarodowym charakterze Nowicjat, w Piedecuesta stanowi do tego bodziec.

 Wrócić do Indeksu

 Sprawiedliwosc i Pokój

Unione Superiori Generali
Unione Internazionale Superiore Generali
Roma, Italia

26/02/2006

Drodzy Bracia i Siostry,

Pandemia HIV/SIDA jest uważana za jedno z największych nieszczęść i kryzysów ludzkości w naszych czasach. Jak się ocenia, w 2005 roku, liczba zarażonych wynosiła ponad 40 milionów; spośród których, w roku 2005, zaraziło się 4, 9 miliona osób, i tego samego roku zmarło na SIDA 3, 1 miliona ludzi.
Sytuacja jest więc naprawdę dramatyczna i jest bardzo ważną rzeczą zmierzyć się z tym problemem nie tylko z punktu widzenia medycznego, ale także społecznego, etycznego, teologicznego, duszpasterskiego, ekonomicznego, itd.

Wiele Instytutów Zakonnych od samego początku zajęło się tą pandemią w zakresie prewencji, leczenia, działań społecznych, pomocy sierotom, itd., jest to ogromna praca podejmowana z miłością na całym świecie, ale ponieważ nie jest ona znana na szeroką skalę, dlatego nie mamy dostępu do koniecznego jej finansowania, aby móc ją prowadzić i kontynuować, tym bardziej nie mamy dostępu do ośrodków, gdzie podejmuje się w tej sprawie decyzje, zarówno jak chodzi o ośrodki lokalne, regionalne, krajowe czy międzynarodowe.

Mając to na uwadze, Komisja Zdrowia i „Zespół odpowiedzialny za SIDA” Unii Przełożonych Generalnych Zakonów Męskich i Żeńskich, w grudniu ubiegłego roku, zorganizowały międzynarodowe zebranie męskich i żeńskich zakonów. Celem tego zebrania było wspólne uświadomienie sobie problemu, w jaki sposób kobiety i mężczyźni konsekrowani, mogliby wypracować „concept paper” określającą nasze stanowisko i zaplanować kierunek działań w walce z pandemią, aby opracować mapę, która oddawałaby rzeczywistość, i którą możnaby weryfikować.

W rzeczywistości, uważamy, że nadszedł moment ukazania całej naszej pracy, a zwłaszcza zjednoczenia się w celu rozwinięcia pośród nas, zakonnków i zakonnic, pewnej kultury pracy zespołowej, z wszystkimi możliwościami dokonywania wymiany doświadczeń, zacieśniania współpracy, wzajemnej pomocy, tworzenia wspólnych projektów, itd.

Przezwyciężanie podziałów stanowi profetyczny znak i może otworzyć naszą rzeczywistość na nowe wymiary współdziałania na wyższych poziomach z międzynarodowymi Organizacjami, takimi jak: UNAIDS, OMS i innymi.

Innym powodem, dla którego ważnym jest, by nasza praca była w swiecie udokumentowana, jest ukazanie właściwego obrazu zaangażowania się Kościoła, często niesłusznie oskarżanego o szerzenie zarazy i niedocenianego za swoją pracę, podejmowaną dotąd w najbardziej niedostępnych i najtrudniejszych miejscach.

Kwestionariusz, który wam prezentujemy stanowi istotne narzędzie dokumentujące całą naszą pracę. Zdajemy sobie sprawę z tego, że prosimy o jedną więcej pracę dla tylu braci i sióstr, którzy są przeciążeni pracą na rzecz ubogich. Nie mniej jednak prosimy o poświęcenie, z tą samą miłością, pół godziny czasu na danie odpowiedzi na postawione w nim pytania, z poczuciem pewności, że napewno doda to wam sił w waszej posłudze, o wiele więcej niż można to sobie wyobrazić.  http://cssr.com/question/polski.doc

Jak wspomniałam wyżej, pandemia HIV/SIDA nie jest jedynie problemem o charakterze medycznym, ale że sięga o wiele szerzej, wchodzącym w zakres wszystkich naszych charyzmatów. Dlatego wysyłamy ten kwestionariusz do wszystkich wspólnot, poprzez właściwych Przełożonych i Przełożone, na całym świecie. Oczywiście, każda wspólnota będzie odpowiadać zgodnie z własnymi zaangażowaniami w różne dziedziny pracy: duszpasterskiej, wychowawczej, medycznej, teologicznej, itd.

Staraliśmy się formułować pytania możliwie jak najprościej; większość z nich wymaga odpowiedzi „ TAK – NIE”, w innych jest prośba o ilościową odpowiedź, i być może te są bardziej złożone. Nie musicie odpowiadać ze stuprocentową dokładnością, ale starajcie się odpowiedzieć możliwie dokładnie. To samo odnosi się do kosztorysów: ważną rzeczą jest wiedzieć o ile wzrastają finansowe zobowiązania i skąd się to bierze. Jest też ważne wiedzieć ile wkładu my wnosimy, a nie Rządy, ukazując nasze trudności w zakresie realizowania i utrzymania naszych dzieł na rzecz tylu ubogich, aby zrealizować nasze marzenia wobec nich, aby jak najbardziej sprawiedliwie i słusznie rozddzielać w danym miejscu międzynarodowe pomoce.

Wypełnione formularze należy przesłać do właściwego biura UISG/USG, w czasie od czerwca do września 2006 roku, albo bezpośredno poprzez wasze zakonne Prowincje na następujący adres elektroniczny: cmsmartinelli@pcn.net.

Jeżeli chcecie skorzystać ze zwyczajnej poczty, to adres do UISG jest następujący:

Piazza di Ponte S. Angelo, 28 – 00186 ROMA (Italia).

O ile lepiej przedstawimy naszą pracę, będziemy mieć większe możliwości uzyskania funduszy, bycia wysłuchanymi, to znaczy wprowadzającymi Ewangelię także w życie polityczne i podejmującymi decyzję, począwszy od lokalnych środowisk aż po wielkie międzynarodowe Fora.

Z serca wam dziękujemy za oddawanie się z pasją waszej pracy i za poświęcony czas na spełnienie tego o co prosimy.

Niech wam błogosławi Bóg życia i niech wam zawsze wskazuje drogę bycia blisko cierpiących ludzi. Niech nas uczyni świadomymi wielkiego daru, którym powinniśmy się dzielić z innymi: „dająca życie woda wiary, która daje odpowiedź na wiele pytań o sens życia, choroby i śmierci, niech nas uzdolni do kochania i przebaczania...” (cf. Concept paper).

Sr. Maria Martinelli

Widomości o Redemptorystach

Tajlandia
Redemptorysta mianowany Biskupem
Ubon Ratchathani, Tajlandia

Ojciec Philip Banchong Chaiyara, C.Ss.R., były Wiceprowincjał Wiceprowincji Bangkok, został mianowany przez Papieża Benedykta XVI, Biskupem diecezji Ubon Ratchathani, Tajlandia. W episkopacie Tajlandii dołącza się do Biskupa George Yot Phimphisan, C.Ss.R., Ordynariusza Udon Thani. Jest następcą Biskupa Michaela Bunluen Mansap, który osiągnął już wiek emerytalny.

Chwalony Biskup, Ojciec Banchong Chaiyara, urodził się 30 stycznia 1945 roku, w Chang Ming, Tajlandia, archidiecezja Thare i Nongseng. Po ukończeniu Niższego Seminarium Redemptorystów, w Sirachai, Tajlandia, studiował filozofię, w Holy Redeemer College, w Waterford, Wisconsin, USA. Złożył śluby zakonne jako Redemptorysta, 2 sierpnia 1969 roku. Po ukończeniu studiów teologicznych, w Mt. St. Alphonsus Seminary, Esopus, Nueva York, został wyświęcony na kapłana, w roku 1975.

Oprócz urzędu Wiceprowincjała w Bangkoku, sprawowanego w latach 1993 – 2002, Ojciec Banchong Chaiayara był proboszczem i pracował także w duszpasterstwie, w Nongkhei, Bangkok, Bannoi i Khonkaen. Był Dyrektorem Niższego Seminarium, w latach 1981 – 1987. Ostatnio był Dyrektorem Centrum Służby Społecznej w naszym domu, w Pattaya i pełnił równocześnie urząd proboszcza przy naszym kościele Świętego Mikołaja.

Diecezja Ubon Ratchathani, w roku 1953, została ustanowiona jako Wikariat Apostolski; następnie, 18 grudnia 1965 roku, została podniesiona do rangi Diecezji. Ojciec Banchong Chaiyara będzie czwartym Ordynariuszem tego terytorium, licząc od powstania Wikariatu Apostolskiego. Diecezja ta liczy obecnie około 26 tysięcy katolików, spośród 8 milionów mieszkańców na jej terytorium. Ostatnie dostępne wydanie Annuario Pontificio podaje, że Prałatura ma 55 parafii i 42 kapłanów, spośród których 32 to kapłani diecezjalni, a 10 należy do różnych Kongregacji zakonnych; liczy też 12 zakonników i 161 sióstr zakonnych, pracujących w Diecezji.

Nasze Zgromadzenie Redemptorystów cieszy się i raduje z tej wiadomości, że Ojciec Philip został powołany do sprawowania opieki duszpasterskiej nad wspaniałym Ludem Bożym Obon Ratchathani, Tajlandia. W najbliższym numerze SCALA podamy szersze informacje o tej nominacji, z okazji której składamy dziś najlepsze gratulacje.

Irlandia
O. Reid uznany za człowieka roku w regionie Tipperary
Sean Hogan

Ojciec Alex Reid, przebywający w Belfaście, i który był kwalifikowanym świadkiem zaprzestania walk zbrojnych przez ramię zbrojne IRA, został w zeszłym roku wybrany „Nayważniejszą osobistością roku w Tiperrary”.

O. Reid, który od dłuższego czasu, od roku 1980, odgrywał ważną rolę w procesie pokojowym Irlandii Północnej, otrzyma w najbliższym miesiącu ten honorowy tytuł, w Dublinie, ze strony Stowarzyszenia Tipperary.

Przewodniczący Stowarzyszenia, Michael Fenton, powiedział, że O. Reid, rodowity Nenagh, był chwalony tak wewnątrz, jak i poza krajem za decydującą rolę jaką odegrał we wprowadzaniu pokoju.

„Prawdę powiedziawszy, wiele osób uczestniczących w wewnętrznym komitecie, w którym prowadzono dyskusje, uważa, że to O. Reid rozpoczął wspomniany proces pokojowy”, powiedział pan Fenton.

O. Reid jest uważany za tego, który doprowadził do sytuacji, że pod koniec 1980 roku, do stołu dialogu zasiadł z jednej strony przywódca SDLP, John Hume, i z drugiej przewodniczący Sinn Féin, Gerry Adams.

Przebywający w klasztorze Redemptorystów, w Belfaście, w Clonard, O. Reid był bezpośrednim świadkiem przemocy i cierpień powodowanych przez obie strony konfliktu.

Jego inicjatywy doprowadzenia do rozmów Hume/Adams przyczyniły się do wydania deklaracji Downing Street z roku 1993, umożliwiającej ostateczne zawarcie Układu w Wielki Piątek, 1998 roku.

O. Reid pracował w tym czasie wraz z Dr. Martin Mansergh, przedstawicielem Rządu Irlandzkiego, i akyualnie senatorem w imieniu Rządu.

Rvdo. Harolda Good, ministra metodystę, i O. Reid poproszono, żeby we wrześniu 2005 roku, byli kwalifikowanymi swiadkami rozbrojenia zbrojnego ramienia IRA.

Nie mniej jednak, miesiąc później, przepraszał za komentarze, w których unionistów porównywał z nazistami.

Powiedział on, że unioniści prześladowali katolików w Północnej Irlandii przez 60 lat, dodając że uważa, iż od strony politycznej realizowali tę samą linię co naziści.

W ciągu ostatnich czterech lat, przez jakiś czas O. Reid przebywał w Hiszpanii (mówi o tym następna informacja), ponieważ poproszono go o przedstawienie swoich dobrych usług, jakie ujawniły się w Irlandii Północnej, które pomogłyby rozwiązać problemy kraju Basków.

Hiszpania
ETA prosi o pozytywną odpowiedź na trwałe zawieszenie broni.
O. Alex Reid, C.Ss.R., odegrał swoją rolę w wysiłkach zawieszenia broni, 23 marca 2006 roku

Grupa separatystów baskijskich, ETA, nalegała na Rządy Hiszpanii i Francji, aby odpowiedziały pozytywnie na ich deklaracje o trwałym zawieszeniu broni.

W swojej ponownej deklaracji w ciągu dwóch dni, zbrojna grupa prosiła o pokojowe rozwiązanie konfliktu baskijskiego.

Premier Hiszpanii, José Luis Rodrígues Zapatero, zwrócił uwagę, że jakiekolwiek rozmowy na temat pokoju będą „trudne”.

ETA jest oskarżona o zabicie ponad 800 osób, w czasie ponad 40 lat walki o niezależność kraju Basków na północy Hiszpani i w południowo zachodniej Francji.

Ostatnio zostało potwierdzone, że kapłan z Belfastu, O. Alex Reid, przyłączył się do wysiłków przekonania ETA do trwałego zawieszenia broni.

Tej nocy (24 marca), o godzinie 11 p.m., czasu irlandzkiego, zostało oficjalnie potwierdzone zawieszenie broni.

Przemawiając w Bilbao, O. Reid powiedział, że na ETA miały wpływ skuteczne wysiłki do wprowadzeniu pokoju w Irlandii Północnej.

Miesięczna galeria zdjęć (tylko online)

1. Zebranie Wędrownych Misjonarzy pod-Regionu Ameryka Łacińska Północ (17 lutego 2006 roku), w San José, Costa Rica.

2. Zebranie Wędrownych Misjonarzy pod-Regionu Ameryka Łacińska Północ.

3. Międzynarodowa wspólnota Świętego Alfonsa, pod wieloma względami stanowi odbicie całego Zgromadzenia. Jednym z nich, wcale nie najmniejszym, są obchody różnych rocznic, których w całym Zgromadzeniu jest w tym roku 450. Liturgiczna celebracja z okazji świętowania jubileuszów następujących współbraci. Oto oni od lewej do prawej: 60 lat ślubów zakonnych Brat Gaudencio, z Prowincji Świętego Klemensa/Regia Holandia; 50 lat ślubów zakonnych Ojców: José Vidigal, z Prowincji Río de Janeiro i Paul Sindermann, z Prowincji Świętego Klemensa/Regia Kolonia; 65 lat ślubów zakonnych Ojciec Jan Piekarski, z Prowincji Warszawskiej; celebrans główny, nie jubilat Ojciec Alfonso Amarante, w czasie homilii; 60 lat ślubów zakonnych Ojciec Raúl Campos Sosa, z Prowincji Buenos Aires; 25 lat ślubów zakonnych Ojców: Phaiboon Udomdej, z Wiceprowincji Bangkok i Juventius Andrade, z Prowincji Bangalore; i 25 lat święceń kapłańskich Ojciec Edmund Kowalski, z Prowincji Warszwskiej.

4. Ojciec Phaiboon Udmodej, z Wiceprowincji Bangkok, świętuje sukces obrony swojej pracy doktorskiej na Akademii Alfonsjańskiej, przy radosnym i braterskim posiłku. Na zdjęciu, od lewej do prawej: Ojciec José Darci Nicioli, Przełożony wspólnoty Świętego Alfonsa; Ojciec Generał i Ojciec Sean Cannon, Wicepresidente Akademii.

5. Ojciec Lorenzo Álvarez Verdes, profesor na Akademii Alfonsjańskiej przez 30 lat, ostatnio zakończył pracę na Akademii i wrócił do swojej Madryckiej Prowincji. Dziękujemy Ojcu Álvarezowi za pracę na Akademii i na rzecz wspólnoty Świętego Alfonsa, która będzie odczuwać jego brak, łącznie z kolorowymi rybami z fontanny w ogrodzie!

6. Ojciec Gilberto Paiva, z Prowincji Sao Paulo, zwracający się z podziękowaniem do wspólnoty Świętego Alfonsa podczas uroczystej kolacji z okazji obrony swojej pracy doktorskiej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, w Rzymie.

Wrócić do Indeksu

In Spiritu Redemptionis

Ojciec Generał ma przyjemność przekazać Wam do słuchania zwięzłe życzenia z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego wraz z krótkim rozważaniem o Zmartwychwstałym Chrystusie, znajdziecie to na stronie Internetowej (sitio web): www.cssr.com

Ogloszenia

Szósty Międzynarodowy Kongres Redemptorystów Teologii Moralnej
Temat: Gwałt i Terroryzm – moralna odpowiedź.
Bogota, Kolumbia
od 16 do 21 lipca, 2006

Z powodu licznych próśb określonej liczby współbraci, Zarząd Generalny postanowił po raz kolejny zwołać Międzynarodowy Kongres Teologii Moralnej. W sierpniu tego roku zebrała się w Madrycie grupa, mająca za zadanie przestudiować ten temat. Należeli do niej Ojcowie: Steve Rehrauer (Denver), Luis Rojas (Bogotá), Márcio Fabri dos Anjos (Sao Paulo), Alberto De Mingo (Madryt), Enrique López (Zarząd Generalny) i Raymond Douziech (Zarząd Generalny). Grupa ta miała za zadanie wypracować propozycję dla Zarządu Generalnego, aby ją można przedstawić na wrześniowym nadzwyczajnym jego zebraniu. Po dokonaniu niewielkich zmian, propozycja ta została zaakceptowana. Wspomniana grupa została powołana również do kontynuowania prac nad zorganizowaniem tego Kongresu. Po Kongresie zostanie ustanowiona stała komisja.

Temat Kongresu wyłonił się na skutek występowania gwałtu i zagrożenia terroryzmem w dzisiejszym swiecie. Jakie są możliwe moralne odpowiedzi, które możemy udzielić z chrześcijańskiego punktu widzenia i wychodząc z naszej redemptorystowskiej tradycji? Tematem więc Kongresu będzie: Gwałt i terroryzm: moralna odpowiedź.

Kongres odbędzie się w dniach od 16 do 21 lipca, 2006 roku, w Prowincji Bogota (Kolumbia), w domu rekolekcyjnym poza Bogotą.

OPŁATA ZA WPISOWE: 400$ USA od osoby

DLA WSPÓŁBRACI Z BIEDNIEJSZYCH JEDNOSTEK MOŻLIWE JEST OTRZYMANIE EKONOMICZNEGO WSPARCIA, ALE TYLKO NA WPISOWE – Zainteresowani mogą się zwracać do O. Enrique López, C.Ss.R., Kurja Generalna.

MIEJSCE KONGRESU: Bogota, Kolumbia
JĘZYKI: hiszpański i angielski.

Ukraińscy Redmptoryści: 100 lat
Obchody ku czci Redemptorystowskich Męczenników
Winnipeg, Manitoba, Kanada
od 21 do 29 Czerwca, 2006

W najbliższym, 2006 roku, mija 100 lat od rozpoczęcia pracy apostolskiej Redemptorystów wśród katolików ukraińskich obrządku wschodniego. Początek tej duszpasterskiej posługi miał miejsce w dniu 26 września 1906 roku, kiedy to przybył na Ukrainę Redemptorysta z belgijskiej Prowincji, O. Achiles Delaere. Jako pionier pracy wśród imigrantów, O. Delaere bardzo szybko zaadoptował się do sposobu życia, opanował język i wszedł w duchowość ukraińskich katolików, aby stać się skutecznym dla nich misjonarzem.

Jako jeden z elementów wspomnienowych obchodów, Prowincja Redemptorystów Yorkton, organizuje pielgrzymkę do sanktuarium biskupa męczennika Welychowskiego, przy pomocy Północnoamerykańskiej Komisji Duchowości. Sanktuarium męczennika było i jest w dalszym ciągu wielkim błogosławieństwem dla Prowincji Yorkton i dla całego Zgromadzenia. Zapraszamy wszystkich Redemptorystów do udziału w pielgrzymce do sanktuarium męczennika. Wspomnieniowe obchody będą również okazją do poznania Redemptorystów Wschodniego Kościoła Katolickiego, zapoznania z jego duchowością i z jego modlitwą.

Beatyfikacji biskupa i męczennika Basilio Welychowskiego – Redemptorysty, dokonał w roku 2001, Papież Jan Paweł II. W okresie prześladowania w dawnym Związku Radzieckim, przez długie lata przebywając w więzieniu i doznając długotrwałych tortur, w sposób decydujący przyczynił się do przetrwania w ukryciu ukraińskiego Katolickiego Kościoła. Zmarł na wygnaniu w Kanadzie. Jego grób znajduje się w ukraińskim Katolickim Kościele Świętego Józefa, w Winnipeg (Kanada).

Zakwaterowanie:
Villa Maria Renewal Centre
100 Place Villa MariaWinnipeg, MB R3V 1A9
Tel: 204-269-2114

Utrzymanie: 250$ kanadyjskich.Włączone jest w to indywidualne zamieszkanie, posiłki, oraz wycieczka łodzią po rzece.

Transport: wchodzi w to odebranie z lotniska i dowiezienie na nie z powrotem jak również realizacja wszystkich zaprogramowanych działań. Proszę nas poinformować o godzinie swego przybycia.

Jeżeli ktoś chciałby przyjechać wcześniej albo przedłużyć swój pobyt, niech nas o tym poinformuje, a przygotujemy mu zakwaterowanie. Prosimy o możliwie szybkie zgłaszanie się ponieważ liczba uczestników jest ograniczona.

Celem dokonania rezerwacji proszę się skontaktować z:
Bishop Velychkovsky Martyr's Shrine
250 Jefferson Ave.
Winnipeg, Manitoba
Canadá R2VOM6
Telefon: (204) 338-7321
E-mail: bvshrine@mts.net
Fax: (204) 339-1062

Witryna internetowa Redemptorystów

W tym miesiącu podajemy nową stronę internetową Wiceprowincji Caracas. Kiedy popatrzycie na to połączenie, to zobaczycie z jak wielkim entuzjazmem Wiceprowincja ta przygotowuje generalną wizytację Ojców: Enrique López i Anthanase Nsiamina.

http://www.redentoristasdevenezuela.org.ve/

Informacje z Kurii, Sekretariatu Generalnego,Instytucii i Komisii

Sekretariat Generalny dla Braci
Seelos House, Vieux Fort, St. Lucia
25 stycznia 2006

Drodzy Bracia:

Pozdrowienia od członków Sekretariatu Generalnego dla Braci!

Br. Joao Batista de Viveiros, CSsR
Przewodniczący
Br. Jeffrey Rolle, CSsR Br. Michael Duxbury, CSsR
Br. Benjamin Posvo, CSsR
Br. Joel B. de Guzman, CSsR
O. José Samuel Torres, CSsR
O. Enrique López, CSsR
Radny Generalny

W dniach od 23 do 26 stycznia 2006 roku, Sekretariat Generalny dla Braci, odbył swoje drugie zebranie w obecnym sześcioleciu. Miało ono miejsce na wyspie Św. Łucji. Pierwsze zaś miało miejsce, w Rzymie, w styczniu 2005 roku. Na tym zebraniu przygotowaliśmy generalne dyrektorium Sekratariatu, w którym zostały określone cele i specyficzne zadania na obecna sześciolecie. Egzemplarz tego dyrektorium został rozesłany do wszystkich Jednostek Zgromadzenia i można go też znaleźć w sitio web Zgromadzenia.

Jednym z podstawowych celów Sekretariatu jest dowartościowanie powołania Brata Redemptorysty. Powołanie to otrzymało szczególny bodziec przez obchody „Roku Świętego Gerarda”. Obchody te rzeczywiście przyczyniły się do lepszego poznania identyczności Brata Redemptorysty. Owocem naszego bycia razem i naszego zebrania tutaj na wyspie Św. Łucji, była zgodna opinia wszystkich, że Rok Świętego Gerarda był owocnym czasem, i że został bardzo dobrze zakończony listem O. Generała zapraszającym nas do radości z naszego powołania:

„Jest czymś bardo ważnym odkrycie na nowo celu i godności każdego powołania, w sposób szczególny, powołania Braci Koadiutorów. Od zawsze, stanowili oni pomost do świata, w którym żyjemy, umożliwiając nam prawdziwe wcielenie się w tkankę społeczną. Oni, przez swój apostolat bardzo prostym językiem, dzieląc codzienne radości i smutki ludu, zawsze głęboko rozumieli potrzeby ludzi opuszczonych”.
(List O. Generała na zakończenie Jubileuszu Świętego Gerarda Majelli, z 16 października 2005 roku).

Podczas obecnego zebrania mieliśmy okazję wysłuchać i przeanalizować położenie Braci w sytuacji, kiedy z jednej strony jesteśmy świadomi poprawy, a z drugiej trudności i problemów, występujących w każdym Regionie Zgromadzenia. Poprawa w miarę jak ją uzgadniano, odnośnie Braci, na różnych zebraniach wchodzi już w życie w różnych Regionach Zgromadzenia. Nie mniej jednak, nie brakuje też różnego rodzaju problemów w Regionach Afryki, oraz Południowej Europy.

W obecnym sześcioleciu zdecydowaliśmy się skoncentrować na różnych projektach. Systematycznie będziemy was o nich informować. Można się również kontaktować z członkiem Sekratariatu Grneralnego dla Braci, odpowiedzialnym za swój Region. Prosimy również przełożonych o pomoc w zachęcaniu Braci do rozwijania świadomości i brania udziału, na miarę możliwości, w przedsięwzięciach podejmowanych w różnych Regionach.

Jesteśmy przekonani, że powołanie Brata odgrywa bardzo ważną rolę w realizacji posłannictwa naszego Zgromadzenia. Wierzymy, że podstawą naszej jedności w Chrystusie, jako Redemptorystów, są nasze śluby zakonne. Stanowi to rację naszego przekonania, że obecność Braci we wszystkich Jednostkach Zgromadzenia jest czymś fundamentalnym w życiu i misji Zgromadzenia. W dalszym ciągu módlmy się razem za całe Zgromadzenie, abyśmy zawsze byli wiernymi misjonarzami, „poświęcającymi swoje życie dla Obfitego Odkupienia”.

Wrócić do Indeksu