Rzym, Włochy
16 kwietnia 2007

Z wielkim smutkiem pragnę Wam zakomunikować, że członek naszej Wspólnoty Sant'Alfonso, O. Jan Cygnar, Prowincja Warszawska, pracujący jako tłumacz języka polskiego, zginął w Wielką Sobotę w wypadku kolejowym. Ojciec Jan zawsze miał uśmiech dla każdego. Miałem zaszczyt spędzić z nim wiele godzin na wspólnej pracy nad SCALA i ORBIS. Będzie nam go brakowało. Pięćdziesięciolecie ślubów zakonnych Ojca Jana miało był oficjalnie obchodzone w sierpniu, ale szczęśliwie, w naszej Wspólnocie, celebrowaliśmy ten jubileusz już w marcu. Zdjęcie z tego wydarzenia znajduje się w naszej galerii fotograficznej. Niech jego dusza i dusze wszystkich wiernych zmarłych, przez Miłosierdzie Boże, odpoczywają w pokoju. Niech stanie się uczestnikiem obietnic udzielonych synom św. Alfonsa.

Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI:
Aparecida oczekuje Papieża Benedykta XVI.
Długi czas udręczenia Libanu.
Redemptoryści dobrym zaczynem w Wietnamie.
Konferencja Ameryki Północnej zaprogramowała misje.

WATYKAN I REDEMPTORYŚCI:
Informacje z Watykanu odnoszące się do Redemptorystów.

RELACJE Z SEKRETARIATÓW I KOMISJI
List otwarty do Zgromadzenia Sekretariatu Braci.

OGŁOSZENIA:
2° informacja: Pamiętaj o zmianie adresu Zarządu Generalnego.
3° informacja: Program kursu dla wychowawców Redemptorystów języka portugalskiego i hiszpańskiego.a

GALERIA ZDJĘĆ:
Zdjęcia Redemptorystów z całego świata

WAŻNE STRONY INTERNETOWE:
Nowe strony internetowe, ważne strony internetowe, blogi i wideo.

WYDARZENIA:
Śluby zakonne, Święcenia kapłańskie, Zmarli, Rocznice, itd…

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI:

Benedykt XVI w Brazylii.
Ważne wydarzenie dla nas, Redemptorystów.
Ronoaldo Pelaquin, C.Ss.R.

Kiedy Papież Benedykt XVI, wybrał na miejsce V Konferencji Generalnej Episkopatu Latynoamerykańskiego i Karaibów, która odbędzie się w dniach od 13 do 31 maja tego roku, miasto Aparecida, poczuliśmy się szczęśliwi i do pewnego stopnia dumni, jako że Aparecida jest maryjną stolicą Brazylii i bardzo ważnym miejscem dla Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, gdzie pracuje największa liczba Redemptorystów z Prowincji Sao Paulo. Nasza radość jeszcze wzrosła, kiedy dowiedzieliśmy się, że sam Papież będzie otwierał obrady Konferencji i dlatego jako miejsce swojej pierwszej podróży poza europejski kontynent, wybrał Brazylię.

Pozostawiając na boku radość i świętą dumę, trzeba nam bezpośrednio przeanalizować treść tematyki Konferencji, jako że jest nam ona bardzo bliska, poczynając od tematu "Uczniowie i Misjonarze Jezusa Chrystusa, aby w nim nasze narody miały życie: Ja jestem drogą, prawdą i życiem" (J 14, 6).

Mons. Odilo Scherer, Arcybiskup Sao Paulo, Sekretarz CNBB (Krajowa Konferencja Episkopatu Brazylii) i zastępca Sekretarza V Konferencji CELAM, w wywiadzie dla TV Cançao Nova powiedział, że to sam Benedykt XVI wybrał temat i zgodnie z jego wolą, "Konferencja nie będzie miała na celu prowadzenia dyskusji o sprawach dogmatycznych, ale będzie miała charakter całkowicie misjonarski i duszpasterski". Wybierając tematykę duszpasterską a nie dogmatyczną i znając osobę Papieża, możemy stwierdzić, że nie chciał on wchodzić w dyskusję z różnego rodzaju teologami w Kościele i w ten sposób studiować realia religii katolickiej, obecnie panujące w całym regionie Ameryki Łacińskiej i na Karaibach. Chodzi więc o poddanie poważnej analizie sytuacji, która skłania do zastosowania wspólnego działania ze strony wszystkich dążeń Kościoła i wszystkich chrześcijan do realizacji ogólnego misyjnego powołania.

Jako Redemptoryści, doskonale wpisujemy się w temat tej V Konferencji, ponieważ w najwyższym stopniu jesteśmy misjonarzami i z racji alfonsjańskiego powołania, jesteśmy uczniami Najświętszego Odkupiciela.

Dewiza naszego Zgromadzenia, kiedy mówi o "Obfitym Odkupieniu", to ukierunkowuje naszą misjonarską działalność na lud. A gdy dewiza V Konferencji mówi o pracy dla dobra "narodów", to mówi, że nasze Obfite Odkupienie ma być obfite dla wszystkich narodów i równocześnie przypomina, że latynoamerykańska rzeczywistość złożona jest z różnych narodów o bardzo zróżnicowanych zwyczajach, mentalnościach cywilnych i religijnych, które warunkują i wymagają różnych działań w zakresie duszpasterskim i misjonarskim.

Wracając do Papieża… Ta pierwsza podróż Benedykta XVI na amerykański kontynent ma za cel otwarcie obrad V Konferencji Generalnej Biskupów Latynoamerykańskich i Karaibów; mając na uwadze to, że Aparecida została wybrana na miejsce tych obrad, można powiedzieć, że Narodowe Sanktuarium Maryjne jest także celem podróży Papieża. Sylogizm, który nas uszczęśliwia i równocześnie zwraca uwagę na wielkie znaczenie i odpowiedzialność jaka spoczywa na nas Redemptorystach. Cała Brazylia przybywa do Sanktuarium i dlatego tym większa odpowiedzialność spoczywa na prowadzących tu duszpasterską pracę w stylu misjonarskim, zgodnie z naszym charyzmatem. Nie tylko Brazylia będzie nas oglądać i lepiej poznawać. Wydarzenie to, zwłaszcza dzięki zasięgowi środków komunikacji, przekazywane będzie na cały świat.

Niewątpliwie, jest to pełna odpowiedzialności okazja, która pośrednio służyć będzie wsparciu powołań i w wielu innych aspektach.
Jesteśmy pewni, że przyniesie to pozytywne i pomyślne skutki dla naszego ludu i dla naszej Redemptorystowskiej misji w Brazylii, Ameryce, na Karaibach i na całym świecie.

Wrócić do Indeksu

Liban
Przyczyny rozruchów w Libanie

Nota wydawnicza: autorem tego artykułu jest młody student kolegium, który wspaniałomyślnie współpracuje z Redemptorystami w Libanie.

Wtorek, 13 lutego, około godziny 9 rano, w dwóch autobusach użytku publicznego wybuchły bomby. Spowodowało to wielką panikę!  To nie było to samo co 14 wybuchów, które dotknęły chrześcijan na przestrzeni ubiegłego roku i zabiły ściśle określonych przywódców chrześcijańskich, polityków i dziennikarzy, wybuchy te wymierzone były bezpośrednio przeciwko osobom cywilnym. Dało się zauważyć, że chrześcijanie nie byli przypadkowymi ofiarami ataków, ale dlatego, że są chrześcijanami. Nikt tutaj nie może czuć się bezpiecznie.

Niezależny Liban jest miejscem schronienia dla wielu prześladowanych mniejszości regionu. Zrozumienie przyczyn tego, co dzieje się w Libanie nie jest sprawą prostą. W Libanie jest 18 różnych wyznań religijnych. Wszystkie one, bez wyjątku, znalazły się tutaj z powodu nietolerancji z jaką się spotykały w swoich krajach.

Maronici (chrześcijanie aramejskiej Antiochii, obecnie wszyscy katolicy) opuścili region Północno-Zachodniej Syrii, uciekając z powodu brutalnego prześladowania przez Mameluków i Turków. Oni przede wszystkim przyczynili się do uzyskania niepodległości Libanu, wykorzystując niezależny rząd od czasu kiedy na Środkowym Wschodzie panował rząd turecki. Było to możliwe dzięki korzystnym międzynarodowym układom, do których doprowadzili maroniccy Patriarchowie, którzy dziś jeszcze odgrywają główną rolę w przewodzeniu i rządzeniu Libanem. Obecnie Maronici są w całym Libanie od północy do południa, zarówno w górzystej jego części jak i w miastach wybrzeża a także w dolinie Bekaa.

Większa część Sunnitów przybyła do Libanu z Turcji i Egiptu, uciekli spod reżimu "Jama Basha al Saffah" (Saffah znaczy: zbrodniarz, tyran). Przyłączyli się oni do innych ludów żyjących na wybrzeżu Libanu pomiędzy Trypolisem a Sydonem: byli to Fenicjanie, uważani za poprzedników narodu libańskiego i jego cywilizacji: nazywano ich także Kananejczykami. Do tego ludu należała także niewiasta kananejska znana z Ewangelii, która prosiła Jezusa o uzdrowienie swojej córeczki, kiedy przebywał On w Sydonie, jednym z miast na południu Libanu. Jezus powiedział do niej: "Tak wielkiej wiary nie znalazłem w Izraelu".

Szyici przybyli z południowej części Iraku i Iranu, gdzie stanowili prześladowaną mniejszość.

Praktykowali oni swoją wiarę na terytoriach graniczących z Maronitami, zwłaszcza w górzystej części Libanu i na południu, gdzie mieli główny ośrodek życia religijnego, który dziś jeszcze nosi nazwę "Jabal Amel" (Góra Amel, znana także jako biblijna Góra Hermon). Historia przypomina jak ich duchowi przywódcy praktykowali medytacje w zgodzie i pokoju razem z maronickimi i prawosławnymi mnichami, którzy wtedy byli także eremitami. Wraz z nimi w pokoju prowadzili życie duchowe i korzystali z tego samego skromnego pożywienia. W ten sposób realizowali Królestwo Niebieskie, wolni od zewnętrznych wpływów.

Główny ośrodek życia religijnego Szyitów południowego Libanu jest także w wielkiej czci. Nie mają oni nic wspólnego z Hezbollahem i jego metodami walki, należy tu przypomnieć światu, że Szyici nie są kierowani przez Iran.

Z inicjatywy libańskich przywódców Szyitów Iran stał się w większości szyicki. To oni doprowadzili do duchowej rewolucji islamskiej, którą należy odróżnić od późniejszych wydarzeń politycznych. Chodziło o zachowanie muzułmanów irańskich od sekularyzmu i obojętności na duchowe wartości. (Nie chodziło o wprowadzenie do Iranu ustroju zachodniego, który byłby wrogo nastawiony do nie muzułmanów).

Prawosławni i katolicy pochodzący z Grecji przybyli do Libanu podczas prześladowań ze strony muzułmańskich arabów w różnych regionach Syrii i Zatoki.

Asyryjczycy, Chalcedejczycy i Syryjczycy uciekli przed atakami Kurdów, którzy okupowali ich ziemię w południowo-wschodniej Turcji i w północnym Iraku.

Ostatni do Libanu przybyli Armeńczycy z powodu krwawego prześladowania wywołanego przez Turków, którzy chcieli zająć ich ziemie i przyłączyć do terytorium Turcji Kozaków i Tików (uważanych za mających to samo pochodzenie).

Druzowie, pochodzący z części islamskiej, przybyli także z Syrii (z górzystych okolic Druzji),  także z powodu prześladowań

Podsumowując: Takie są te najważniejsze wyznania religijne w Libanie.

Myśl o uzyskaniu niepodległości kraju dojrzała w roku 1920. Wielu się z tym nie zgadza i przytaczają argumenty, że było to rezultatem umowy Francusko-Angielskiej o podziale pomiędzy sobą tego regionu na strefy wpływów. Gorącymi zwolennikami niepodległości Libanu byli przede wszystkim Maronici. Dlatego oni za jego niepodległość zapłacili najwyższą cenę krwi i emigracji.

Takie postrzeganie Libanu na całym świecie opiera się na przekonaniu o istnieniu historyczno-religijnych układów lub też wynika z przeświadczenia, że powstanie Libanu było efektem zwykłej umowy politycznej. Maronici byli zawsze związani z Francją, Sunnici z Arabią Saudyjską, Szyici z Iranem, Prawosławni z Rosją, Druzowie z Wielką Brytanią. Inne katolickie grupy były sprzymierzone z Austrią i innymi krajami. Przymierza te odgrywały większą czy mniejszą rolę w historii Libanu, w zależności od zaistniałych okoliczności.

Ostatnio, po bardziej ożywionych wydarzeniach politycznych w regionie, zwłaszcza po zabójstwie byłego Premiera Libanu Hariri w lutym 2005, chrześcijanie i inni Libańczycy marzyli o uzyskaniu prawdziwej niezależności i jedności. Doświadczyli oni przez 30 lat tyranii okupacji syryjskiej większej części swego kraju i przez 20 lat okrutnej masakry i okupacji południowej części kraju ze strony Izraela.

Niespodziewanie, naród libański został bardzo wykorzystany i ściśle kontrolowany przez obce siły. Niezależnie od tego jak się interesowały te zagraniczne grupy  czy rządy  trwaniem  Libanu i jego postępem, to jednak nie mogą one zastąpić troski prawdziwej rodziny libańskiej. Oni zupełnie się nie troszczą o lud libański i lekceważą ich przywódców.

Stany Zjednoczone i Iran obecnie zajęte są pewnego rodzaju "wojną sąsiedzką" na terytorium libańskim. Stany Zjednoczone sprzymierzone są z Arabią Saudyjską, która ze swojej strony ma swych zwolenników w Libanie. Należą oni do partii Sunnitów, która walczy o utrzymanie władzy otrzymanej po "Układach w Taef", zawartych w roku 1989 w Arabii Saudyjskiej, które zakończyły wojnę domową w Libanie. Iran ma własnych, naturalnych i bezpośrednich sprzymierzeńców w Libanie. Są to Szyici.

W następstwie "traktatu z Taef" została znacznie ograniczona władza Prezydenta i jego kompetencje zostały przekazana Premierowi. Należy podkreślić, że w Libanie istniał niepisany układ, począwszy od uzyskania niepodległości w roku 1943. Prezydentem Republiki jest zawsze chrześcijański Maronita, Premierem Sunnita a Przewodniczącym Parlamentu zawsze Szyita. Wicepremierem i Wiceprzewodniczącym Parlamentu jest zawsze prawosławny chrześcijanin.

Bashir Gemayyel, chrześcijański przywódca, reprezentował najlepsze aspiracje Libańczyków do stworzenia prawdziwie niezależnego państwa, tak jak to ma miejsce we wszystkich sąsiednich krajach. Ale Bashir Gemayyel został zamordowany w roku 1982. Amin Gemayyel został skazany na 10 lat wygnania. Rene Moawad został zabity w roku 1990. Michael Aou został wygnany na 15 lat. Samir Geagea został wsadzony do więzienia Na 11 lat. Podczas gdy dowódcy milicji Szyickich, Sunnickich i Druzów nie tylko byli wolni, ale też otrzymywali stanowiska Ministerialne i Przewodniczących Parlamentu. Po dłuższym czasie, chrześcijanie przekonali się, że przegrali walkę.

W roku 2005, po "Rewolucji Cedrowej", wywołanej z woli narodu libańskiego, dwa miliony osób wyszło na ulicę z żądaniem wycofania wojsk syryjskich, co rzeczywiście się stało. Był to naprawdę cud!

Po zakończeniu wojny domowej w roku 1989, Syryjczycy rozpoczęli prześladowanie chrześcijańskich polityków, zabijając wszystkich, którzy sprzeciwiali się ich ingerencji w Libanie i wsadzając do więzienia, torturując i przesłuchując ludzi młodych mówiących NIE panowaniu syryjskiemu w Libanie. Chrześcijanie zostali rozbrojeni, podczas gdy inni, tacy jak Hezbollah i inne partie polityczne kontynuowały gromadzenie broni i budowanie fortyfikacji. Chrześcijanie musieli stawić czoła prawu karnemu kiedy chcieli uzyskać pozwolenie na prowadzenie budowy i nie byli uwzględniani przez prawo wyborcze. Wszystko to oczywiście zmierzało do osłabienia ich obecności i aktywności w życiu narodu.

Dwa miesiące po "Rewolucji Cedrowej", nadzieje i aspiracje chrześcijan na wielki Liban rozwiały się. Rozpoczęto  eliminować znaczące osobistości chrześcijan poprzez zamachy bombowe i okrutne zabójstwa i szerzyć terror w regionach dotąd spokojnych, zamieszkałych  przez chrześcijan. Dlatego też został zabity dziennikarz Samir Kassir oraz polityk Georges Ají podczas zamachu na dziennikarza Maya Chidiaca. Wkrótce potem został zabity sławny dziennikarz i deputowany Tueni. Miał również miejsce zamach na życie Ministra Obrony, Eliasa Murra. Wreszcie, w przeciwieństwie do wszystkich pozostałych ofiar samochodowych bomb pułapek, młody deputowany i Minister Pierre Gemayel został zabity z zimną krwią przez zabójców, którzy go zaatakowali w samo południe, kiedy wychodził z kościoła.

Wszystkie, wyżej wspomniane osoby z wyjątkiem Feoges Hawi, nigdy nie brali udziału w wojnie, ich ręce nie były splamione ani jedną kroplą krwi, pracowali dla dobra całego Libanu. Cieszyli się wielkim szacunkiem i byli źródłem nadziei dla wszystkich, zwłaszcza dla młodzieży.

Ponadto, regiony zamieszkiwane przez chrześcijan były bardzo często bombardowane, co  spowodowało wielue zniszczeń. Rząd nie przychodził im z pomocą, aby naprawić wyrządzone szkody w tych regionach, tak jak to czynił w zniszczonych regionach przez ataki izraelskie i wewnętrzne konflikty pomiędzy Szyitami i Palestyńczykami.

Ostatni wybuch miał miejsce trzy dni temu (13 lutego) i dokonał zniszczeń w regionie zamieszkałym przez chrześcijan. Obecnie, nie tylko politycy czy urzędnicy państwowi, nie tylko budynki i prywatna własność, ale i prywatne osoby są zabijane. Wbrew naszej woli jesteśmy zmuszeni do tworzenia własnego systemu obrony jak to miało miejsce w latach 70-tych, kiedy to palestyńscy uciekinierzy zaczęli strzelać do chrześcijan w regionach przez nich zamieszkałych.

(W roku 1969, został zawarty przez Jamal Abdel Nassera Traktat Kairski, który wspaniałomyślnie ofiarował ludowi palestyńskiemu okręg "Arkoub" na południu Libanu, aby mogli kontynuować opór przeciw izraelskiej okupacji po wygnaniu z Jordanu i Egiptu!! Niestety, przywódcy palestyńscy, zwłaszcza FATH Arafat, myśleli, że najlepiej będzie wyzwolić Palestynę rozpoczynając od chrześcijańskich regionów Libanu. Dokonywali oni straszliwych rzezi poczynając od Damour).

Wszyscy Libańczycy wiedzą, że chrześcijanie są filarami libańskiej niepodległości. Wszyscy to otwarcie przyznają. Wiedzą i chcąc nie chcąc przyznają, że tak jak Libańczycy cierpią na południu kraju pod okupacją Izraela, w ten sam sposób chrześcijanie uciskani są  przez Syryjczyków.

Celem tego krótkiego opisu jest prośba chrześcijan nie arabów, aby podjęli wysiłek zrozumienia, co ich bracia, chrześcijanie arabowie, nieustannie przeżywają. I proszę mi wierzyć, człowiek nie jest w stanie przyzwyczaić się do bólu i strachu!

Proszę nie przenosić na nas historycznych doświadczeń: Niemcy, Francuzi i irlandzcy Protestanci często to czynią. Niemcy nieraz czują się winni za zbrodnie popełnione na Żydach, Francuzi za krzywdy wyrządzone Algierczykom, a irlandzcy Protestanci za to co uczynili katolikom. Tak więc, kiedy próbujemy wyrazić nasze doświadczenie, oni mówią, że ma się dokonać jeszcze sprawiedliwość i chrześcijanie powinni pokutować.

Za uczynione przez nas zło, chociaż było ono usprawiedliwione, odpokutowaliśmy! Wierzymy w pokojowe rozwiązanie konfliktów, jesteśmy przeciwni przemocy i nie chcemy już do niej wracać.

W Libanie, sytuacja chrześcijan jest całkowicie inna niż sytuacja chrześcijan na zachodzie. Każdy region ma swoją specyfikę. Prosimy was, abyście byli dostatecznie wyrozumiali w patrzeniu na specyfikę naszego regionu. Czujemy potrzebę i prosimy was o modlitewne wsparcie i wyrozumiałość.

Im więcej doznajemy od was pomocy, tym mniej będziemy narażeni na pokusy strachu i podziałów.

Tegoroczny Wielki Post poświęcony będzie jedności Kościoła i solidarności z prześladowanymi na całym świecie. W ten sposób Wielki Post u nas będzie poświęcony miłości i pokojowi.

W imieniu Redemptorystowskiej wspólnoty w Zahle, Liban.

Wrócić do Indeksu

Ho Chi Minh, Wietnam
Kościół organizuje kursy nauki zawodu
JB. Vu, Asia News

Redemptoryści z Ho Chi Minh City organizują dla młodzieży z całego kraju kursy pomagające w podjęciu pracy. Został utworzony także fundusz mający na celu przyjście z ekonomiczą pomocą potrzebującym.

Aby pomóc bezrobotnej młodzieży i równocześnie stworzyć równe szanse dla obywateli Północnego i Południowego Wietnamu, Kościół lokalny zorganizował kursy przygotowania zawodowego i możliwości uzyskania pomocy ekonomicznej.

Każdego roku w Wietnamie zdobywa dyplomy około 3 milionów uczniów. Spośród nich 30% podejmuje studia uniwersyteckie, natomiast 70% poszukuje zaraz pracy. Niestety, z powodu wysokiego bezrobocia, często trudno ją znaleźć.

Jednym z pierwszych skutków tego zjawiska jest wewnętrzna imigracja, która wywołuje cały szereg problemów społecznych trudnych do rozwiązania. Aby przyjść z pomocą tej młodzieży, Kościół stworzył pewne projekty ułatwiające wejście w świat pracy.

Redemptoryści, na przykład, gospodarują funduszami pomocy przeznaczonymi dla tych co otrzymali dyplom, ale mają szczególne trudności ekonomiczne i szukają pierwszej pracy. Równocześnie O. Than prowadzi kurs przygotowania zawodowego, w którym biorą udział młodzi ze wszystkich diecezji wietnamskich.

Ojciec przekazał informacje do Asia News, że kurs "pomógł wielu młodym ludziom w znalezieniu pracy w wielkich miastach. W niektórych przypadkach jesteśmy w stanie przyjąć ich do różnego rodzaju prac w diecezjach. Za miesięczną zapłatę 100 dolarów mogą godnie żyć, a także pomagać członkom swoich rodzin pozostającym w domu".

W tym samym czasie, jak podkreśla O. Than , "nie można na tym poprzestać: myślimy o otwarciu nowych klas, gdzie będzie się nauczać, na przykład, zarządzania".

Pani Huong, z diecezji Bui Chu, która prowadzi klasę, mówi: "Pochodzimy z różnych stron: Hanoi, Hai Phong, Ho chi Minh City i tak dalej. Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że możemy pracować z O. Than w tworzeniu ducha solidarności pomiędzy katolikami z Północy i z Południa kraju. Pracujemy razem i wzajemnie sobie pomagamy".

Wrócić do Indeksu

Ameryka Północna
Wykłady o misji
28-30 sierpnia 2007

Misjonarze Redemptoryści Ameryki Północnej finansują program wykładów o misji
w centrum rekolekcji redemptorystowskich w Mt. S. Alfonso w Esopus, N.Y. http://msaretreathouse.org od 28 do 30 sierpnia 2007. Z wykładów mogą skorzystać Misjonarze Redemptoryści z całego świata.

Wykłady będą prowadzili następujący wykładowcy:

Ojciec Ronald Rolheiser, członek Misjonarzy Oblatów Matki Bożej Niepokalanej i Prezes uczelni teologicznej Oblatów w Sant Antonio, Texas. Jest on założycielem wspólnoty, wykładowcą i pisarzem. Jego książki stały się popularne na świecie dzięki językowi angielskiemu, a jego cotygodniowa rubryka publikowana jest przez ponad sześćdziesiąt światowych dzienników.

Ojciec James Wallach, Redemptorysta i profesor homiletyki Unii Teologicznej Waszyngtonu, w Waszyngtonie D.C. a także profesor programów kapłańskiej odnowy.

Dean Hoge, profesor Wydziału Socjologii Katolickiego Uniwersytetu w Ameryce i autor cennego studium o dorosłej katolickiej młodzieży.

We wtorek Ojciec Rolheiser będzie miał dwa wykłady:
1) Duchowość w przepowiadaniu.
2) Duchowość głoszącego misję.

Ojciec Jim Wallach, C.Ss.R., przedstawi:
1) Spojrzenie na współczesne audytorium.
2) Analizując naszą misję mówi: Co przepowiadamy? Kim jest Chrystus, którego przepowiadamy? Jaka jest nasza eklezjologia i nasza antropologia?

Dean Hoge będzie mówił o opuszczeniu katolików, abyśmy mogli rozumieć, że należy lepiej do nich przemawiać i pomagać im. Pełny koszt zamieszkania, wyżywienia, zapisu i zgłoszenia się wynosi 300 dolarów od osoby. Wpłaty należy dokonać przez płatne czeki na redemptorystowskie misje.

Zapisy należy dokonywać u:
Padre John Murray C.Ss.R.
Casa di ritiro S.Alfonso
755 Ocean Ave.
Long Branch, NJ 07740
917-364-9244
MurrayCSSR@aol.com

Wrócić do Indeksu

WATYKAN I REDEMPTORYŚCI:

W dniu 5 marca 2007, O. Adam Owczarski, C.SS.R., Dyrektor Instytutu Historycznego (z Prowincji Warszawskiej) został mianowany przez Papieża Konsultorem Kongregacji do Spraw Świętych, na okres 5 lat.

Wrócić do Indeksu

RELACJE Z SEKRETARIATÓW I KOMISJI

Żyć Jak Bracia
List otwarty do Redemptorystów
2 marca 2007

Drodzy Współbracia:

Pozdrowienia od członków Sekretariatu Generalnego dla Braci. W dniach od 26 lutego do 2 marca, zebraliśmy się w domu formacji "San Alfonso" w Nowym Jorku.

W ciągu tych czterech dni, członkowie Sekretariatu dzielili się informacjami, doświadczeniami, sposobem życia i działalnością apostolską Braci w różnych częściach naszego Zgromadzenia. Czytaliśmy i studiowali różne artykuły mówiące o życiu zakonnym. Niektóre z nich podkreślały sprawy tożsamości powołania i oczywistości pracy duszpasterskiej Braci we współczesnym społeczeństwie.

Było to już nasze trzecie zebranie w obecnym sześcioleciu. Na pierwszym opracowaliśmy dyrektorium, ustaliliśmy główne zasady i specyficzne zdania tego Sekretariatu. Drugie zebranie miało miejsce w styczniu 2006, na którym ocenialiśmy zaplanowane i zrealizowane zadania dla uczczenia obchodów roku poświęconego pamięci Świętego Gerarda. Byliśmy mile zaskoczeni osiągnięciami zrealizowanych w związku z tym programów w różnych Jednostkach, dzięki którym zostało odnowione nabożeństwo do Świętego Gerarda w świecie i rozpowszechniona wiedza o życiu i znaczeniu naszego drogiego Świętego Brata. Przygotowaliśmy również propozycję, przedstawioną już Zarządowi Generalnemu, żeby przygotowano dla nas bogaty materiał do refleksji nad naszym życiem zakonnym jako misjonarzy Redemptorystów i jako pomoc do umacniania się w wierności naszemu powołaniu.

Informacje z różnych regionów obudziły w nas wielką troskę jak chodzi o tożsamość powołania, oczywistość pracy duszpasterskiej, sytuację Braci w podeszłym wieku, zmniejszającą się liczbę Braci, popieranie powołań i formację Braci. Troski te są dla każdego z nas i dla wszystkich Redemptorystów wyzwaniem.

Sądzimy, że życie Braci w Zgromadzeniu stanowi praktyczną odpowiedź na te wyzwania. Życie Brata znajduje się w samym sercu istoty życia zakonnego od samego początku. Jesteśmy braćmi Pana, powołani do dostrzegania obecności Boga we wszystkim i czynienia wszystkiego w Bogu. W ten sposób głosimy i żyjemy głęboką więzią z Bogiem, jeśli nawet to co na ogół dzieje się w świecie nie pomaga zauważyć tej więzi. Jesteśmy nawzajem dla siebie braćmi o tyle, o ile autentycznie kierujemy się duchem wzajemnej pomocy i życzliwości. Jesteśmy braćmi dla ludzi, zwłaszcza najuboższych i opuszczonych. Samo słowo "brat" usuwa istniejące między nami różnice i charakteryzuje styl naszej apostolskiej działalności. Jesteśmy braćmi dla Kościoła, wolni od zbytecznych różnic jakie w tej chwili istnieją, chociażby takich jak pomiędzy mężczyznami i kobietami, konsekrowanymi i nie konsekrowanymi, kapłanami i osobami świeckimi, itd. Nasza obecność i misja w Kościele mogą mieć moc ukazywania tej perspektywy wolności od wszelkiego rodzaju różnic, które czasami doprowadzały do prawdziwych podziałów. Być bratem dla Kościoła znaczy potwierdzić nauczanie Świętego Pawła, że w Jezusie Chrystusie nie ma już ani żyda, ani greka, ani mężczyzny, ani kobiety, niewolnika czy wolnego. Częścią misji Brata w Kościele dzisiejszym jest danie świadectwa tej nauce, z wszystkimi tego konsekwencjami.

Jesteśmy przekonani, że istnieje potrzeba, aby Bracia odzyskali swoją tożsamość: kim są i do czego zostali powołani? Jesteśmy ludźmi Kościoła, na mocy ślubów zobowiązani jesteśmy do życia w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie. Podejmujemy życie modlitwy, braterstwa i realizację naszej misji we wspólnocie. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację społeczną i kulturalną, życie według tych wartości powoduje, że jesteśmy w przeciwieństwie do ogólnie przyjętego w świecie sposobu bycia i myślenia. Współczesne wyzwania zapraszają nas do pogłębienia istoty naszych ślubów i do uświadomienia sobie tajemnicy jaką jest nasza konsekracja.

W ramach ducha odnowy, zachęcamy wszystkich współbraci, do porzucenia wszelkich nieporozumień we wspólnocie i do powrotu do prawdziwej wizji życia zakonnego, jaką jest bycie bratem jeden dla drugiego, dla najuboższych i opuszczonych, dla Kościoła i braćmi Pana Jezusa.

W Chrystusie Odkupicielu,
O. Enrique López CSsR., Radny Generalny
Brat João Batista de Viveiros, C.Ss.R.
Brat Joel de Guzman, C.Ss.R.
Brat Benjamin Posvo, C.Ss.R.
Brat Michael Duxbuy, C.Ss.R.
O. José Samuel Torres, C.Ss.R.
Brat Jeffrey Rolle, C.Ss.R., Przewodniczący Sekretariatu

Wrócić do Indeksu

OGŁOSZENIA:

Nowy Kod Pocztowy Zarządu Generalnego

Uwaga!
Został zmieniony numer poczty Zarządu Generalnego.
Oto nowy numer: C. P. 152.Rzym, Wlochy 00185
Proszę odnotować tę zmianę w adresach pocztowych w waszych księgach adresów.

Wrócić do Indeksu

Rzym, Włochy
Od Sekretarza wykonawczego Sekretariatu Formacji
Pierwsza sesja Kursu zaplanowanego dla wychowawców Redemptorystów
Ojciec Luis Alberto Roballo Lozano, C.Ss.R.

Sekretariat Generalny Formacji wysłał list do Wyższych Przełożonych Zgromadzenia zwołujący inauguracyjną sesję Kursu dla wychowawców Redemptorystów, który będzie prowadzony w języku hiszpańskim i portugalskim. Sesja odbędzie się w Villa Allende, Kordoba, Argentyna. Kurs będzie trwał od 2 do 29 września. Więcej informacji w tej sprawie można uzyskać ze strony Internetowej cssr, dział Sekretariatu.
lhttp://www.cssr.com/polski/whoarewe/SecsAndComms/Formation/sec.form-MenuPage-PL.shtml

Wrócić do Indeksu

GALERIA ZDJĘĆ:

1. Rada Nadzorcza Akademii Alfonsjańskiej spotkała się na Via Merulana, w dniach od 5 do 7 marca.
Stoją od lewej:
O. Patrick Woods, C.Ss.R., Przełożony Prowincji Baltimore.
O. Bruno Hidber, C.Ss.R., przedstawiciel wykładowców.
O. Enrique A. López, C.Ss.R., przedstawiciel Zarządu Generalnego Zgromadzenia.
O. Thomas Picton, C.Ss.R., Przełożony Prowincji Denver.
O. John C. Vargas, C.Ss.R., Dyrektor Działu Rozwoju i Relacji Publicznych.
O. Alfeo Prandel, C.Ss.R., Ekonom Akademii.
Siedzą od lewej do prawej:
O. Arturo Martínez Soto, C.Ss.R., Przełożony Prowincji Meksyk.
O. Clement Vadakkedath, C.Ss.R., Przełożony Wiceprowincji Alwaye.
Najprzewielebniejszy O. Joseph W. Tobin, C.Ss.R., Moderator Generalny Akademii (i przewodniczący Rady).
O. Sabatino Majorano, C.Ss.R., Rektor Akademii.
O. Tony Mulvey, Notariusz spotkania.
Nieobecny na zdjęciu: O. Zdzislaw Klafka, C.Ss.R., Przełożony Prowincji Warszawskiej

2. Rada Nadzorcza Akademii przy pracy. Tym razem O. Zdzislaw Klafka, C.Ss.R. jest widoczny w środku u góry. Najnowsze wiadomości z życia Akademii możecie znaleźć na stronie http://www.alfonsiana.edu/.

3. Dom Generalny na Via Merulana obchodził w czwartek 15 marca uroczystość św. Klemensa Hofbauera, połączoną z obchodami przypadających w tym roku "większych" jubileuszy Współbraci. Wkrótce potem nastąpiło święto św. Patryka (17 marca), połączone z uczczeniem wszystkich Patryków oraz “duchowych Irlandczyków" oraz nadchodzącymi imieninami Przełożonego Generalnego (uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Maryi) i wszystkich innych Józefów.

4, Czy wspomnieliśmy, że również 15 marca obchodził swoje urodziny O. Enrique López, Radny Generalny? Oto jego uśmiech, w otoczeniu Jubilatów.

5. Byście nie myśleli, że życie w naszej wspólnocie składa się z samych celebracji, oto Dom św. Alfonsa zebrany w Centrum Rekolekcyjnym Nazaret na przedmieściach Rzymu, na swoich wielkopostnych rekolekcjach, prowadzonych przez O. Marciano Vidala C.Ss.R. z Prowincji Madryckiej, wykładowcę naszego Instytutu Teologii Moralnej w Madrycie.

6. O. Vidal przewodniczy wielkopostnej liturgii w czasie naszego dnia skupienia. Towarzyszą mu: O. Emilio Lage z Prowincji Madryckiej (pracownik Archiwum Generalnego) i O. Darci José Nicioli, Rektor Wspólnoty.

7. O. Serafino Fiore, Wikariusz Generalny, prowadził rekolekcje dla Wspólnoty Sióstr Redemptorystek w Scala. Oto jego zdjęcie w otoczeniu tej Wspólnoty.

WAŻNE STRONY INTERNETOWE:

Centrum Duchowości we współpracy z Biurem Komunikacji uruchomiły serie "Pielgrzymki Online" do miejsc
pierwszych Redemptorystów.
Można z niej korzystać w siedmiu językach wchodząc do Sitio cssr.com w pozycji ewidencyjnej menú głównego: Pielgrzymka Online.
Dwie pierwsze pielgrzymki prowadzą do Scala i Ciorani.
http://cssr.com/tour/polski/one.html

Wrócić do Indeksu

GODNE UWAGI WYDARZENIAWażne ostatnie wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów. Pełną listę tych wydarzeń znajdziesz w Sitio Officialia.

Śluby zakonne czasowe:
Adilson Ferriera de Oliveira, Wiceprowincja Bahia, 27 stycznia 2007
Vladimir Aparecido de Alevar, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2007
Edicarlos da Silva, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2007
Marcio Donizette dos Santos, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2007
Valdivino Ferriera Guimaraes, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2007
Edmar Jose Maniassi Filho, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2007
José Roberto Pessanha, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2007
Julio Rodrigues Neves Junior, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2007
Juan Carlos Benítez Arce, Wiceprowincja Pilar, 2 lutego 2007
Ercilio Duarte Cabrera, Wiceprowincja Pilar, 2 lutego 2007
José Dolores Echeverria Valdez, Wiceprowincja Pilar, 2 lutego 2007
Wagner Gonçalves de Souza Lima, Wiceprowincja Recife, 3 lutego 2007

Śluby zakonne wieczyste:
Jorge Arturo Minan Mogollon, Wiceprowincja Peru Północ, 29 lipca 2006
Santos Quispe Manayay, Wiceprowincja Peru Północ, 29 lipca 2006
Federico Augusto de Oliveira, Prowincja Goias, 2 lutego 2007
Braulio Roger Martins Nunes Pereira, Prowincja Goias, 2 lutego 2007
Salvador Anzora Portillo, Wiceprowincja San Salvador, 18 lutego 2007
Hilario Gutiérrez Cruz, Wiceprowincja San Salvador, 18 lutego 2007
Rodrigo Augusto de Souza, Prowincja Campo Grande, 15 marca 2007
Ademar Ferriera de Maia, Prowincja Campo Grande, 15 marca 2007
Donizete Teixeira de Araujo, Prowincja Campo Grande, 15 marca 2007

Święcenia kapłańskie:
Jean Bellison Jecrois, Regia Port-au-Prince, 25 lutego 2007
Michael Dempsey, Prowincja Dublińska, 4 marca 2007
Suaín Ziomar DuranVivas, Wiceprowincja Caracas, 10 marca 2007
Alexander Hernández Garcia, Wiceprowincja Caracas, 10 marca 2007
Alexander James Rojas, Wiceprowincja Caracas, 10 marca 2007
José Vicente Ramírez Maza, Wiceprowincja Caracas, 10 marca 2007
Jorge Arturo Minan Mogollon, Wiceprowincja Peru Północ, 15 marca 2007
Santos Quispe Manayay, Wiceprowincja Peru Północ, 15 marca 2007
Jonathan Guardo González Oviedo, Wiceprowincja Caracas, 17 marca 2007

Zmarli:
Kleryk Tito Guardia, Tito Fernandez Guardia, 25, Wiceprowincja Peru Południe, 14 stycznia 2007
O. Tito Lívio Cardoso de Souza, 82, Prowincja Goias, 3 lutego 2007
O. William Joseph Biffar, 87, Prowincja Baltimore, 27 lutego 2007
Brat Ivan (John) Kański, 83, Prowincja Yorkton, 28 lutego 2007
O. John Joseph McGannon, 78, Prowincja Canberra, 16 marca 2007
O. Patrick Gerard Daly, 78, Prowincja Dublińska, 19 marca 2007
Brat Chaurappa (Eugeniusz) Gauda, 75, Prowincja Bangalore, 19 marca 2007
O. Andrew Hermann Skeabeck, 85, Prowincja Baltimore, 21 marca 2007
O. John Vicent Corbett, 87, Prowincja Dublińska, 22 marca 2007
O. Edouard Naël, 92, Prowincja Lyon-Paris, 26 marca 2007
O. Jean-Eudes Gagné, 75, Prowincja S. Anna de Beaupré, 29 marca 2007
O. Adao Monticelli, 88, Prowincja Porto Alegre, 30 marca 2007

PRZENIESIENIE DOMU:
24 marca 2007, troska o Ukraiński Kościół Katolicki Świętego Jana w mieście Newark, New Jersey, USA, została przeniesiona z Prowincji Yorkton (Kanada) na Prowincję Lwowską (Ukraina).

JUBILACI:

60 lecie Ślubów Zakonnych
Hans-Adolf Niesen, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 29 kwietnia 2007
Wilhelm Pesch, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 29 kwietnia 2007
Karl Siepen, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 29 kwietnia 2007
Anton Wieland, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 29 kwietnia 2007

60 lecie Święceń Kapłańskich
Guilielmus (Willy) Snels, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Holenderska, 9 kwietnia 2007

50 lecie Święceń Kapłańskich
Biskup Antonio Juan Bassotto Rado, Ordynariusz Polowy w Argentynie, Prowincja Buenos Aires,
6 kwietnia 2007
René Falcon Oses, Prowincja Buenos Aires, 6 kwietnia 2007
Paul Middeke, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 23 kwietnia 2007

25 lecie Ślubów Zakonnych
Hermino Tomas de Lima, Prowincja Sao Paulo, 13 kwietnia 2007

Wrócić do Indeksu