Rzym, Wlochy
16 kwietnia 2009

    RSS

OD WYDAWCY:
Życzenia Świąteczne
Ważne ogłoszenia
Przygotowania do rocznicowych uroczystości Sw. Klemensa
Nowości poświęcone Regionalnemu Spotkaniu Przedkapitulnemu.

WIADOMOSCI Z PROWINCJI:
Wizyta Papieza w Angoli
Czwarta rocznica powstania Prowincji Sw. Klemensa
Campo Grande czci Sw. Klemensa Hofbauera
Sanktuarium w Lourdes czci Sw.. Alfonsa
Spotkanie braci z Ameryki Srodkowej

POKOJ I SPRAWIEDLIWOSC:
Homilia poswiecona zamordowanym Redemptorystom w Kolumbii
Pogrzeb zamordowanych kolumbijskich wspólbraci

OGLOSZENIA:
Wyrazy wdziecznosci skierowane przez Kolumbijska Prowincje
Wazne dane teleadresowe
Ostrzezenie przed e-mailowymi oszustwami.

NOWOŚCI MEDIALNE:
CSSR.TV: Fragment wielkosobotniej homilii Ojca Generala

ZMIANY:
Sluby, Swiecenia, Jubileusze, Zmarli

OSTATNIE POŻEGNANIE:
“...i sprawie, ze powstana z martwych…”

Od wydawcy Dookola swiata w piec minut

Wszystkim Wspolbraciom zycze Wesolych Swiat Wielkanocnych! Tegoroczna Wielkanoc jest ksztaltowana przez poglebiona wiare umocniona przez praktyki wielkopostne oraz przez cierpienia i tragedie naszych wspolbraci w Kolumbii. Obecnie jestesmy w posiadaniu liczniejszych informacji w tej sprawie. Zachecamy do poswiecenia kilku chwil by sie z nimi zapoznac. Odbyly sie, odbywaja sie i beda sie odbywac uroczystosci jubileuszowe setnej rocznicy kanonizacji sw. Klemensa Hofbauera. SCALA bedzie na biezaco informowac o wszytkich uroczystosciach zwiazanych z rokiem jubileuszowym. Szczegolnie o tych., ktore beda sie odbywac w Prowincji Wiedenskiej w przyszlym miesiacu. Trwaja Regionalne spotkania przed Kapitula Generalna. Regiony: Afryka, Azja i Oceania oraz Poludniowa Europa odbyly swoje spotkania o czym mozna sie przekonac na dolaczonych zdjeciach. Region Polnocna Europa bedzie mial swoje spotkanie w dniach 20-29 kwietnia, Region Ameryka Poludniowa w dniach 5-15 maja, natomiast spotkanie Regionu Ameryka Polnocna odbedzie sie w dniach 24 maja – 1 czerwca.

Zapewne kazdy jest ciekaw kto jest wysuwany jako kandydat na Przelozonego Generalnego Zgromadzenia, a kto na Konsultora Generalnego. Poki co, niech to pozostanie tematem naszych dyskusji w salach wspolnych i w czasie wspolnych posilkow. Uczestnikow spotkan regionalych zachecamy do dzielenia sie wiadomosciami na temat spotkan w ktorych brali udzial.

Komisja Przygotowawcza XXIV Kapituly Generalnej spotka sie w pierwszym tygodniu czerwca by zebrac w jedno wyniki wszystkich spotkan regionalnych. Po tym posiedzeniu wiecej informacji i dokumentow na temat przygotowan do kapituly bedzie publikowane w SCALA i na stronie internetowej CSSR.COM

Informujemy ze na CSSR.COM uaktywnilismy w dziale dotyczacym wewnetrznych spraw Zgromadzenia zakladke poswiecona XXIV Kapitule Generalnej. Przypominamy, ze sekcja ta jest chroniona haslem! Juz teraz dostepne sa ogolne informacje na temat Kapituly i jej znaczenia. Oprocz tych informacji umieszczono również liste czlonkow kapituly wraz ze zdjeciami kazdego z uczestikow oraz praktyczne informacje dla kapitularzy dotyczace podrozy i miejsca odbywania sie kapituly. Planujemy rowniez umieszczac tutaj wszystkie dokumenty i dokumentacje dotyczaca kapituly. Bedzie to podstawowe zrodlo informacji przed i w trakcie Kapituly.

Prowadzone sa prace przygotowawcze tak by mozna bylo umieszczac na stronie CSSR.TV wybranych fragmentow Kapituly przez „streaming TV” (televizja internetowa); plikow video i zdjec. Jednak, by moc sfinalizowac niniejszy projekt wymagana jest zgoda uczestnikow spotkan regionalnych.

Niech w ciagu 50 dni Wielkanocy kazdy doswiadczy Bozej,
Laska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

Wrócić do Indeksu

WIADOMOSCI Z PROWINCJI:

Angola
Wizyta Apostolska Benedykta XVI, Marzec 2009
João Pedro Fernandes, C.Ss.R. 

Do tej krótkiej kroniki dołączam zdjęcia z wizyty Benedykta XVI zrobione aparatem kronikarza. Niestety nie ma żadnego zdjęcia papieża z redemptorystami, ponieważ nie było żadnego specjalnego spotkania z kapłanami lub zakonnikami.

Był to drugi etap jego pierwszej wizyty na kontynencie afrykańskim. Rozpoczęła się ona w Republice Kamerunu, gdzie nastąpiło wręczenie wszystkim biskupom Afryki Instrumentum laboris na drugie Spotkanie specjalne Synodu biskupów dla Afryki (“Kościół w Afryce w służbie pojednania, sprawiedliwości i pokoju”).

Wizyta w Angoli była krótka, jedynie 3 dni, kiedy Jan Paweł II, w 1992 r., poświęcił jej 10, ale była głęboka mając na uwadze treść.

.Spotkania i deklaracje  Oczywiście deklaracje papieża miały specyficzny charakter zgodnie z odbytymi spotkaniami/celebracjami : z władzami kraju i z korpusem dyplomatycznym; z biskupami Angoli i Afryki Południowej; z podmiotami duszpasterskimi: biskupami, kapłanami, zakonnikami, katechetami; z młodzieżą; z ruchami promocji kobiety. Jednak w kraju bogatym w rekursy naturalne i o wysokim procencie ubogich dominującym tematem w przemówieniach Benedykta XVI była sprawiedliwość społeczna. Stąd podczas ceremonii powitania na lotnisku w Luandzie papież był stanowczy: “wasz kraj jest bogaty; wasz naród jest silny (...). Niestety nadal jest wielu ubogich, którzy wołają o uszanowanie ich praw. Nie można zapomnieć o ogromnej liczbie Angoleńczyków, którzy żyją poniżej poziomu absolutnego ubóstwa. Nie zawiedzcie ich oczekiwań!” Podczas spotkania z najwyższymi władzami cywilnymi i korpusem dyplomatycznym ponownie dotknął kilku innych ran angoleńskiego społeczeństwa, które muszą być wyleczone: “Szacunek i promocja praw człowieka, przejrzysty rząd, niezależne sądownictwo, wolna komunikacja społeczna, uczciwa administracja publiczna...”; zachęcił ponadto narody afrykańskie do wspólnej pracy, aby nie były już “adresatami planów i rozwiązań wypracowanych przez innych. Sami Afrykańczycy, pracując razem na rzecz dobra swoich wspólnot, powinni być głównymi autorami własnego rozwoju”.

W kraju, który spotyka się ze sobą po 27 latach wyczerpującej wojny domowej papież nie mógł nie zachęcić do kontynuowania drogi pojednania i odbudowy “opartej na nawróceniu serca i nowym sposobie myślenia”. Pojednanie i odbudowa, które obejmują nie tylko instytucje, ale także każdego obywatela, w oparciu o najlepsze wartości angoleńskiej kultury i w świetle Ewangelii, które są siłami napędowymi, by pomóc w tworzeniu solidarnej tkanki społecznej. Inny temat drogi Benedyktowi XVI - temat nadziei - był także obecny w kilku okazjach: “Angola wie, że dla Afryki nadszedł czas nadziei. Każda właściwa ludzka postawa jest nadzieją w akcji”; “dynamiczna siła przyszłości jest w was”; “otrzymaliście moc Ducha Świętego, aby być budowniczymi lepszej przyszłości dla waszego umiłowanego kraju”. Chociaż władze gubernamentalne wykorzystały politycznie papieską wizytę, to Benedykt XVI był prawomocnym rzecznikiem cierpień i głębokich pragnień Angoleńczyków, którzy w ostatnich latach nie znaleźli w swoich pasterzach tej samej odwagi prorockiej co w latach wojny domowej.

Inny temat drogi Benedyktowi XVI - temat nadziei - był także obecny w kilku okazjach: “Angola wie, że dla Afryki nadszedł czas nadziei. Każda właściwa ludzka postawa jest nadzieją w akcji”; “dynamiczna siła przyszłości jest w was”; “otrzymaliście moc Ducha Świętego, aby być budowniczymi lepszej przyszłości dla waszego umiłowanego kraju”.

Chociaż władze gubernamentalne wykorzystały politycznie papieską wizytę, to Benedykt XVI był prawomocnym rzecznikiem cierpień i głębokich pragnień Angoleńczyków, którzy w ostatnich latach nie znaleźli w swoich pasterzach tej samej odwagi prorockiej co w latach wojny domowej.

Uczestnictwo  Chociaż ta wizyta duszpasterska papieża skoncentrowała się w stolicy kraju, to z każdej diecezji przybyły delegacje ok. 200 pielgrzymów (w połowie młodzież), aby uczestniczyć w tym historycznym momencie w życiu Kościoła i narodu angoleńskiego. Liczba była niewielka z racji trudności natury logistycznej, jakie istnieją w kraju, który znajduje się jeszcze w odbudowie i w 5 milionowym mieście, z których piąta część składa się z wielkiego peryferyjnego pasa ubóstwa i degradacji.

Redemptoryści Nasza mała Wiceprowincja była reprezentowana na kilku spotkaniach przez 11 członków, którzy przybyli ze wszystkich wspólnot. W pracach podczas wizyty było zajętych zwłaszcza czterech współbraci. Br. Filipe Saluvenge był jednym z organistów podczas celebracji liturgicznych. O. Eugénio Lumingo, proboszcz Sagrada Familia, zajął się kaplicą ad hoc papieskiego orszaku, który zatrzymał się w miejskim hotelu blisko parafii. O. João Pedro komentował wizytę w jednym z kanałów telewizji prywatnej, TV Zimbo. Jednak to zwłaszcza O. Armando Alberto - koordynator duszpasterstwa młodzieżowego Konferencji Episkopatu - był najbardziej zabiegany i najmniej spał. Należał do Centralnej Komisji Przygotowawczej wizyty i koordynował uczestnictwem młodzieży w tym wydarzeniu. Młodzież - 100 osób na diecezję - przybyła do Luandy tydzień wcześniej, aby wziąć udział w swego rodzaju krajowych “mini dniach” młodzieży. W mieście o niewielkich rekursach logistycznych i chaotycznym ruchu drogowym możemy sobie wyobrazić bóle głowy organizatorów... Ponadto w naszej parafii Sagrada Familia była katecheza młodzieżowa, która poprzedziła procesję ze świecami po mieście w pierwszy dzień papieskiej wizyty.

Wrócić do Indeksu

Europa Pólnocna
Prowincja Swietego Klemensa - lat nie brakuje, ale takze i entuzjazmu!
Serafino Fiore, C.Ss.R.

Prowincja Swietego Klemensa przygotowuje sie do celebrowania juz czwartego roku zycia, poniewaz powstala 1 sierpnia 2005 r. Uwazamy za sluszne przekazanie Zgromadzeniu tego doswiadczenia. Ostatnia wizytacja generalna dokonana przez Zarzad Generalny byla okazja, aby dokonac ewaluacji, dostrzec znaki nadziei i docenic wysilki zarzadu prowincjalnego, aby kierowac ta niezwykla rzeczywistoscia na redemptorystowskim horyzoncie.

Co sprawia, ze ta rzeczywistosc jest "niezwykla"? Przede wszystkim przyjeta struktura. Az cztery prowincje - Flandy, Amsterdam, Kolonia i Szwajcaria - przeszly do statusu regii jako czesci jednej, nowej, Prowincji Swietego Klemensa. Kazda z czterech regii posiada swój zarzad, podobnie jak Prowincja ma swój zrzad, ale istnieje jedna Kapitula Prowincjalna. Takze Statuty sa jednakowe dla calej Prowincji, ale administracja ekonomiczna posiada "statut" specjalny: karmi sie dotacjami czterech regii majac na uwadze wspólne projekty, jednak pozostaje oddzielna, aby uszanowac wlasne prawodawstwo róznych krajów. Reprezentacja Prowincji na najblizsza Kapitule Generalna poprosila o niezwykle rozwiazanie: aby oprócz czterech przelozonych regionalnych, Prowincja byla takze reprezentowana przez Przelozonego Prowincjalnego.

Byc moze mówienie o tej Prowincji poczawszy od struktur wyda sie suche i ograniczone. Swiety Klemens jest druga Jednostka pod wzgledem rozciaglosci po Warszawie i liczy jeszcze dzisiaj 270 wspólbraci. Nadal daje swiadectwo o dlugiej i waznej historii, która widziala redemptorystów jak glosili Ewangelie w sposób niezwykly w Europie srodkowej i pólnocnej, a stad szli, by dokonywac nowych fundacji na pieciu kontynentach.

Ta historia domagala sie ostatnio napisania nowej strony. Wzrost sekularyzacji w tej czesci starego kontynentu mial coraz bardziej znaczace konsekwencje dla misji redemptorystowskiej, a szczególnie z powodu spadku powolan. Takze stopniowy wzrost sredniej wieku wspólbraci, dzisiaj siegajacy 75 lat, stanowil motyw, aby szukac nowych rozwiazan.

Niech bedzie jasne: zywotnosc redemptorystów w Holandii, Flandach, Szwajcarii i Niemczech jest nadal niezwykla. Do wielu z naszych kosciolów nadal przychodza ludzie: Wittem w Holandii, Jette w Belgii, Bous w Niemczech i Baden w Szwajcarii to tylko niektóre sposród wielu miejsc, aby pokazac ogromny wklad pracy. Z pewnoscia lista bylaby dluzsza. Takie szkoly jak wielkie Collegium Josephinum w Bonn i "Serca Eucharystycznego" w Essen (Belgia) swiadcza nadal o niezwyklej pracy, jaka rozwijaja redemptorysci w edukacji mlodziezy, chociaz w chwili obecnej niewielu wspólbraci jest zaangazowanych bezposrednio na tym polu.

Inne formy misji redemptorystów ukazuja hojne poswiecenie, pomimo wieku, i tutaj rzeczywiscie nie brakuje wyobrazni: od duszpasterstwa telefonicznego do poslugi konfesjonalu, od misji parafialnychdo domów rekolekcyjnych, od opieki nad sanktuariami do gloszenia rekolekcji, od pomocy bezdomnym i uchodzcom do duszpasterstwa parafialnego. Wielu wspólbraci mieszka poza wspólnota, aby pomagac parafiom i diecezjalnym osrodkom duszpasterskim, z typu Anonimowi Alkoholicy, itd. Bez watpienia lista moglaby byc dluzsza. Moglibysmy przypomniec takze wielka prace dokonana na rzecz rozwoju dobrej komunikacji wewnatrz Prowincji, obecnosc zarzadu prowincjalnego we wspólnotach i zwyczaj, aby kazdego roku miec "dni" wspólnych rekolekcji dla Prowincji, na które wszyscy sa zaproszeni, ale takze by celebrowac jubileusze profesji zakonnej badz swiecen kaplanskich.

Pomimo to uwazamy za rzecz wazna skupienie sie na kilku punktach lub projektach, którym zarzad prowincjalny postanowil poswiecic szczególna uwage w kontekscie, który sprawia, ze, z innych punktów widzenia, nie sa one wcale latwe:

·     Pierwszy projekt to wspólnota dla starców (Senioren Kloster), który do chwili obecnej mial konkretna realizacje w Izegem (Belgia), Boxmeer (Holandia), Leuk (Szwajcaria), i plan,któryjest finalizowany w Niemczech. Chodzi o konstrukcje ogólnie nowe, w pewnych przypadkach o wielkie przedsiewziecia i administrowane przez osoby zakonne i swieckie, gdziewspólbracia mogliby zyc spokojnie trzeci i czwarty wiek cieszac sie opieka lekarska i pielegniarzy, i gdzie struktury wspólnotowe bylyby ponadto na uslugach sytuacji: zadnego zaangazowania duszpasterskiego, z wyjatkiem tych, którzy dobrowolnie zechca je podjac,  ani zadan administracyjnych czy na potrzeby utrzymania, spotkania ograniczone do minimum, itd.

·     Duszpasterstwo mlodziezowe w Prowincji o wysokiej sredniej wieku oczywiscie nie moze byc zajeciem dla wielu. Jednak zasluguje na wspomnienie zaangazowanie energii i personelu dokonane przez Regie Kolonii w Kirchellen, gdzie Jugend kloster, blisko naszego domu, oferuje dni orientacji religijnej dla szkól, week-endy dla mlodziezy, spotkania dla akolitów, itd. Aby realizowac ten program istnieje wspólpraca z wieloma swieckimi wolontariuszami, w wiekszosci mlodymi. W programach jest wiele inicjatyw, a wsród nich kursy medytacji, koncert rocka kazdego roku, itd. W pobliskim miescie pewien wspólbrat pracuje z mlodzieza ze srodowiska marginesu spolecznego.

·     Trzeci punkt, który nalezy podkreslic, to wspólpraca ze swieckimi. Do chwili obecnej dokonywala sie w projektach, w których swieccy nie zyli zwyczajnie na statusie wspólpracowników, mniej lub bardziej pasywnym, a tym mniej jako odbiorcy misji redemptorystowskiej. W wielu naszych domach jak w Wittem,  Roermond, Zenderen istnieja fundacje kierowane przez swieckich, które administruja, w zaleznosci od domu, naszymi strukturami: duszpasterska i przyjmowania. Grupa Scala, która znajduje sie w Holandii, spotyka sie okresowo, aby poglebiac duchowosc redemptorystowska. Grupa Rooselare i ubogaca go pewnym projektem, który przewiduje takze formacje wlasnych swieckich i ulatwia im doswiadczenie wspólnoty. Inne grupy swieckich jak Maria Kefas i Effata w Gante sa interesujacymi doswiadczeniami duchowosci i ewangelizacji. Jeszcze inne grupy sa obecne w Bous, Niemcy, oraz w miejscach, które trudno byloby tutaj wymieniac.

Wydaje nam sie, ze to, co nalezy podkreslic to fakt, ze dzieje sie "cos nowego", nawet w kontekscie, który na pozór móglby napawac pesymizmem. Jest wielu wierzacych, którzy chca poglebiac swoje zycie wiary, poznac lepiej duchowosc redemptorystowska, dzielic nasza misje i doswiadczac - takze swieccy - wlasnych wartosci konsekracji. Byc moze kiedys! Przyszlosc lezy w rekach Boga!

Wrócić do Indeksu

Brazylia Prowincja campo Grande oficjalnie rozpoczela obchody Roku sw. Klemensa Jaoquim Parron, C.Ss.R. „Odnowic zycie apostolskie przez duchowosc sw. Klemnsa” Rekolekcjami wygloszonymi przez o. Dalton de Barros CSsR z prowincji Rio de Janeiro, w obecnosci wiekszoci swoich czlonkow, Prowincja Campo Grande oficjalnie rozpoczela obchodu roku poswieconego sw. Klemensowi. Rekolekcje trwaly od 9-14 marca w Londrina, Brazylia. Na zakonczenie trzech mlodych redemptorystow (Sandro Cruz, C.Ss.R., Sergio Reis, C.Ss.R., oraz Roberto Santos, C.Ss.R.) zlozylo swoja wieczysta profesje. Prowincjal o. Joaquim Barron CSsR oficjalnie inaugurowal rozpoczecie Roku Klementynskiego w Prowincji Campo Grande. Rada prowincjalna postepujac zgodnie z sugestiami Zarzadu Generalnego, w zwiazku z 10 rocznica kanonizacji sw. Klemensa, wyznaczyla komisje, ktorej zadaniem bedzie rozwinac zainteresowanie Rokiem Klementynskim w Prowincji. O. Alfons Tremba CSsR jako koordynato komisji oglosil, ze rzezba sw. Klemensa bedzie pielgrzymowala do kazdej z 14 wspolnot Prowincji. W opinii o Tremba pielgrzymka rzezby sw Klemensa do wspolnot redemptorystowskich symbolizuje nasza wlasna pielgrzymke i powinna wzniecic w prowincji ducha misyjnego i misjonarski dynamizm, z ktorego slynal sw. Klemens. Rzeba sw. Klemensa pielgrzymujaca od wspolnoty do wspolnoty po odwiedzeniu wszystkich parafii, sanktuariow i wspolnoty redemptorystowskie w prowincji Campo Grande, powroci do Londrina na oficjalne uroczystosci zakonczenia Roku Klementynskiego, ktore odbedzie sie 15 marca 2010. Niech sw. Klemens blogoslawi wszystkie jednostki zgromadzenia. Wrócić do Indeksu

Francja
Sanktuarium Matki Bozej z Lourd uczcilo sw. Alfonsa
Serafino Fiore, C.Ss.R.

Od kilku miesiecy obraz sw. Alfonsa dominuje nad wejsciem do wielkiej podziemnej bazyliki sw. Piusa X w Lourdes, Francja.

Jak do tego doszlo? Przeczytajcie ta historie. Pewnego dnia redemptorysta z prowincji Neapol o. Filippo Indovino w czasie jednej ze swych pielgrzymek z chorymi do Lourdes zauwazyl ze bazylika sw. Piusa X ma galerie, na ktorej znajduja sie obrazy swietych i blogoslawionych, ktorych zycie charakteryzowalo sie glebokim i szczerym nabozenstwem do Matki Bozej, propagujac w swym nauczaniu dogmat o Niepokalanym Poczeciu Matki Bozej. Pomimo wysilkow o. Indovino nie znalazl obrazu naszego Zalozyciela wielkiego czciciela Matki Bozej. Po powrocie o. Indovino podzielil sie swoimi obserwacjami z Zarzadem Generalnym, ktory wyslal oficjalna prosbe do rektora sanktuarium, O. Raymond Zambelli. Zwrocil on uwage, ze sw. Alfons jako autor „Uwielbien Maryji” oraz obronca dogmatu Niepokalanego Poczecia NMP na sto lat przed oficjalnym ogloszeniem go przez Stolice Apostolska, ze wszech miar zasluguje by jego obraz znalaz sie posrod innych swietych tam uhonorowanych. O. Zambelli w odpowiedzi zadeklarowal wole naprawienia swego niedociagniecia. Dziekujemy Fr. Anton Schönbacher z regionu Helvetica (Szwajcaria), ktory nadeslal nam zdjecia na dowod tego, iz obraz sw. Alfonsa zostal juz umieszczony na przyslugujacym mu miejscu w najslawniejszym Sanktuarium Maryjnym swiata.

Wrócić do Indeksu

Peru
Spotkanie Braci z Sub-Regionu Północ Ameryki Łacińskiej i Karaibów
Br. Jaime Ramos, C.Ss.R. 

Najpierw podaję, że Sekretariat Sub-Regionalny tworzą następujące osoby:
Br. Edgar Lozano z Prowincji Bogota.
Br. Luis Valverde z Wiceprowincji Ameryki Środkowej
O. J.Rafael Nieto z Prowincji Quito.  

Spotkaliśmy się w domu Santa Anita w Limie, Peru, w dniach 17-18 marca 2009, aby zastanowić się nad kilkoma tematami właściwymi dla braci redemptorystów. Następnie w dniach 19-21 bracia wzięli udział w Latynoamerykańskim Spotkaniu C.L.A.R., które było poświęcone Postaci Brata. Spotkanie odbyło się w domu rekolekcyjnym Sióstr Dominicas del Rosario. Spotkanie zakończyło się spacerem po mieście Lima rozkoszując się pięknem kolonialnych kościołów i historycznych klasztorów.

Podczas spotkania redemptorystowskiego przeanalizowano etapy formacji i w jaki sposób jest realizowana w naszych jednostkach formacja w ogólności i brata w szczególności. Następnie określono cel ogólny oraz cele specyficzne i strategiczne, aby dowartościować i promować powołanie Brata Redemptorysty jako powołanie prawomocne i aktualne w Zgromadzeniu i w Jednostkach Sub-Regionu Północ Ameryki Łacińskiej i Karaibów.

Podjęto także kilka decyzji ku dobru Braci i ich integracji w naszych Wice-Prowincjach:  

Postanawia się, że w Trienium będą 3 spotkania Braci:

Pierwszy rok: Zebranie Braci z sąsiednich Wice-Prowincji.
Drugi rok: Będzie spotkanie Sub-Regionalne wszystkich Wice-Prowincji, które tworzą nasz Sub-Region, a którego miejsce będzie miało charakter rotacyjny.
Trzeci rok: Zorganizuje się CLAHER-CLAIR na szczeblu Ameryki Łacińskiej i Karaibów, a najbliższy Kongres Latynoamerykański będzie w Chile w grudniu 2010.   

Prosi się także Jednostki, aby mianowały Odpowiedzialnego za Braci, który pomógłby im w formacji i koordynacji. Sugeruje się posiadanie dwóch spotkań dorocznych w każdej Jednostce, z okazji święta św. Gerarda i Życia Konsekrowanego, odpowiednio w październiku i lutym. Na wspomniane spotkania poddaje się pod rozwagę następujący schemat:

a) Pierwszy dzień: rekolekcje.
b) Drugi dzień: Temat teologiczny formacji Braci.
c) Trzeci dzień: Dzień rekreacyjny, relaksu i braterskiego współżycia.  

Po zakończeniu spotkania w Limie dziękujemy Wiceprowincji Peru Północ w osobie jej wiceprowincjała O. Argimiro Gago i przełożonego lokalnego O. Grimaldo Garay za ciepłe przyjęcie, które sprawiło, że czuliśmy się jak u siebie w domu.

Wrócić do Indeksu

POKOJ I SPRAWIEDLIWOSC:

Kolumbia
Wobec zabójstwa naszych dwóch współbraci
José Rafael Prada Ramírez, C.Ss.R. 

Nasza umiłowana i umęczona Kolumbia posiada jedną z najwyższych stóp przemocy (zabójstwa, porwania, napady, korupcja...) na świecie. Wydaje się, że Pan Bóg, obok cudownej bioróżnorodności, jaką podarował temu krajowi, jakby mrugnął okiem do demona pogardzającego życiem, by ten miał łatwiej w swoim destrukcyjnym działaniu.

Prawdopodobnie nie ma na świecie kraju o tylu czynnikach przemocy razem: partyzantka, wojskowi, przemot narkotyków, korupcja administracyjna, fałszywe pozytywy wojskowe, powszechna przestępczość i zobojętnienie wielu obywateli , którzy akceptują już celowepozbawienie życia jako fakt mniej więcej naturalny i codzienny.

Ofiarami tej paradoksalnej sytuacji stali się nasi dwaj współbracia misjonarze redemptoryści Ariel Jiménez i Gabriel Montoya, którzy w pełni młodości zostali brutalnie zamordowani, by zabrać im kilka milionów pesos, pieniądze, które miały utrzymać internat tubylczy dla ok. 200 chłopców na dalekich sawannach i selwach Vichada

Skąd ta sytuacja w narodzie tradycyjnie katolickim jakim jest naród kolumbijski? Ponieważ przez wiele lat żyjemy w przemocy i już się do niej tutaj przyzwyczailiśmy, mówią niektórzy. Ponieważ jesteśmy biedni i potrzebujący i wobec takiej nędzy konieczność zmusza nas do bycia gwałtownymi, mówią inni. Ponieważ dzisiejszy świat kapitalistyczny i konsumpcji wtargnął do nas i wszyscy upiliśmy się jego materialistycznym pijaństwem i straciliśmy kontrolę na widok pliku banknotów, mówią jeszcze inni.

Wszyscy mają część racji, ale być może jest jeszcze głębsze źródło, które połączy te wszystkie podziemne strumyki przemocy i sprawi, że nasze będzie tym szczególniejszym. Ośmielę się powiedzieć, że mieszając inteligencję i odwagę Kolumbijczyka z jego przewrotnością i pragnieniem postępu za wszelką cenę, utworzyliśmy sub-kulturę narodowej przemocy, którą moglibyśmy wyrazić w powiedzeniu tak często powtarzanym przez nas: “Kolumbijczyk nie siada” . Tak, trzeba zaświecić świecę Bogu z naszymi pobożnościami, modlitwami i pielgrzymkami, i drugą diabłu z naszymi kłamliwymi korupcjami i pozorami. Co jest ważne w tej sub-kulturze to mieć, pokazać się, posiadać, bez względu na środki... Później się spowiadamy lub dotrzymujemy przyrzeczenia takiemu czy innemu świętemu, lub też dajemy jałmużnę, albo utrzymujemy biedną rodzinę, by uciszyć wyrzuty.

Profetyczny głos niektórych członków Kościoła, choć nie wszystkich, jest przykry i nieprzyjemny w takim kontekście, jaki zarysowaliśmy. I trzeba zrobić wszystko, aby ten głos zniknął, bez refleksji nad tym, co się robi, bez patrzenia na konsekwencje...usunąć sumienie, aby mieć i pokazać się mogły błyszczeć bez wyrzutów sumienia.

Ale nie wystarczy głos proroka! 

Rozentuzjazmujmy się wewnętrzną przemianą serca, abyśmy miłowali świątynię Bożą, którą jest każdy z nas i uczcijmy Boga żywego, którym jest każdy z naszych braci. Tak, jesteśmy śwątynią Ducha Świętego i Dziećmi Bożymi, braćmi jedni dla drugich. To jest światło Chrystusa, które przyszło na świat. Wybierajmy, jak mówi Ewangelia w tę czwartą niedzielę Wielkiego Postu, ciemności zamiast światła: “Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu” (Jn 3, 20-21).

W Kolumbii zmniejszymy wskaźniki przemocy, kiedy państwo zda sobie sprawę ze swojego zaangażowania na rzecz służby dla obywateli, a nie partykularnych interesów, małostkowych i korupcyjnych; kiedy Kościół zostawi swój klerykalizm i mniemanie, że jest bardziej inteligentny i święty niż zwykły śmiertelnik, a zda sobie sprawę, że jest także grzeszny i wymaga nawrócenia; kiedy w społeczeństwie cywilnym uszanuje się różnice i będzie budowany dialog jako uprzywilejowany pomost komunikacji i poszukiwania prawdy; kiedy w rodzinach zapanuje przekonanie, że formuje się lepiej i głębiej przez świadectwo i przykład niż krzykami i karami czy przez postawy permisywne “pozwolić zrobić”; kiedy każdy z nas zaakceptuje się takim, jakim jest ze swoimi pozytywami i defektami, instynktami i tendencjami, ideałami i aspiracjami; kiedy będzie znaczyło więcej piękno drzewa czy śpiew ptaka lub czystość tlenu albo przejrzystość wody niż bezkarne budowanie ogromnych ośrodków handlowych, katedr konsumpcji, gdzie czujemy sie chronieni przez strażników i kupujemy oczami to, na co nie pozwala nam nasza kieszeń.

Jednym słowem zmniejszymy braterską przemoc, kiedy poczujemy się dziećmi tego samego Ojca, który sprawia, że słońce wschodzi nad złymi i nad dobrymi, nad sprawiedliwymi i grzesznikami (Mt 5, 43-45). Dla Tego, który jest miłością najważniejsze znaczenie ma istnienie żyjącej istoty. “Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, aby świat został przez Niego zbawiony” (Jn 3, 17). Ja nie chcę potępiać ani osądzać nikogo, ale owszem miłować wszystkich i każdego z moich braci. To nie jest kwestia idei, ale uczucia.

Niech Ariel i Gabriel, zamykając Boga w etymologiach swoich imion, pomogą nam z niebieskiej ojczyzny żyć i czuć się braćmi w tej ziemskiej ojczyźnie.

Gabrielu misjonarzu, Arielu misjonarzu:
Misjonarzu, który ofiarujesz twoje życie
nie myśląc, że ci je odbiorą,
jak Chrystus jesteś światłem, jesteś ogniem,
które ten świat w miłość przemienią.

Wrócić do Indeksu

Kolumbia
Dwie pielgrzymki beznadziei-nadziei
O. José Cirer Grisales, IMC (Consolata) 

“Pocieszcie, pocieszcie mój lud! - mówi wasz Bóg. Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy” (Iz 40, 1-2).

Być może wyda się dziwnym początek tego krótkiego sprawozdania z mojej obecności jako misjonarza ze Zgromadzenia Consolata na pogrzebach dwóch kapłanów misjonarzy redemptorystów, brutalnie zamordowanych w Vichada.

O. Salvador Medina poprosił mnie, abym reprezentował całą Wspólnotę IMC Kolumbia-Ekwador na tym smutnym wydarzeniu, które okrywa żałobą wspólnotę chrześcijańską, wspólnotę zakonną i cały Kościół.

Jesteśmy misjonarzami pocieszenia (hiszp. consolación - pocieszenie) i jakiż inny lepszy znak tej rzeczywistości niż obecność fizyczna i duchowa podczas celebracji, która na początku wydawała się pielgrzymowaniem całej wspólnoty chrześcijańskiej ( z Salamina i z Aranzazu) ku beznadziei.

W obydwu miejscowościach panowało milczenie. W powietrzu wisiało cierpienie, spokój, smutek, beznadzieja, niepocieszenie, bezradność.
O 10 rano rozpoczęła się celebracja żałobna O. Gabriela Fernanda Londoño w świątyni Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia w Salamina. Przewodniczył bp Álvaro Rincón, biskup emeryt z Puerto Carreño, towarzyszyło 50 kapłanów. Było nas łącznie 50 kapłanów: redemptorystów, delegacja ojców Monfrotianos, Vicentinos i Consolata, ponadto 5 kapłanów diecezjalnych, wśród bp Luis Enrique Hoyos reprezentujący arcybiskupa i wikariusz generalny archidiecezji Manizales, a także siostry zakonne i seminarzyści diecezjalni.

O 14 spotkaliśmy się w atrium świątyni Matki Bożej Różańcowej w Aranzazu na drugiej celebracji, której przewodniczył bp Fabio Morales Grisales, biskup emeryt z Mocoa-Sibundoy. Tutaj obecność kapłanów diecezjalnych była dużo liczniejsza. Łącznie koncelebrowało nas 65 kapłanów. Przybyły też różne żeńskie wspólnoty zakonne.
W obydwu miejscowościach wspólnota chrześcijańska przybyła masowo.

Oczekiwano potępienia tego brutalnego zabójstwa. Ci, którzy byliśmy tamy, czuliśmy się pocieszeni duchową obecnością tych dwóch misjonarzy zabitych w imię żądzy wzbogacenia się i nie wiadomo jakich jeszcze rzeczy.

Głównym tematem obydwu homilii było potępienie, ale jednocześnie akcent padł na radość w walce o życie, by przeciwstawić się pragnieniu zemsty, nienawiści i urazy. Jesteśmy słabi i nasze współżycie jest naznaczone konfliktami, waśniami i obrazami aż do krytycznego punktu pozbawienia życia osób.

Wspólne życie jest możliwe jedynie wówczas, kiedy bracia dzielą między sobą przebaczenie, jakie otrzymali od Boga. My zawsze stawiamy granice przebaczeniu. Jezus zachęca nas, by przebaczać bez granic, tzn. nasze przebaczenie powinno być proporcjonalne do pragnienia zemsty. Tylko przebaczenie może zbawić i scementować życie wspólnoty, która angażuje się na rzecz sprawiedliwości (miłosierdzia Bożego).

Faktycznie, bp Álvaro i kapłan Gustavo, misjonarz redemptorysta, brat O. Jesúsa Ariela Jiméneza Soto, wezwali wspólnotę do pracy na rzecz przebaczenia, pojednania, pokoju, braterstwa, solidarności. Otwierając oczy na Boga a nasze serca na nawrócenie, zmianę, wykorzystując ten czas wielkiego postu, który prowadzi nas do Paschy, a w tej chwili prawie smakujemy już Paschy, ponieważ śmierć tych dwóch braci w Panu jest męką, która prowadzi do pełni zmartwychwstania. Na znak tego przesłania podczas ofertorium bracia zapalili kilka świec, by pokazać zmartwychwstanie tych naszych braci w wierze i w posługiwaniu. Rzeczywiście było to wydarzenie wielkiej pociechy, pociechy, którą Chrystus przynosi tym, którzy w Niego wierzą.

Kiedy O.Rafael Prada, przełożony prowincjalny redemptorystów, przemówił do całej wspólnoty, wezwał do celebrowania z radością tej ofiary i korzystając z okazji zaprosił dzieci i młodzież, aby niektórzy z nich wybrali opcję służenia Chrystusowi i Kościołowi jako kapłani, misjonarze, misjonarki. Na cmentarzu w Salamina pewien młody człowiek zbliżył się do niego i powiedział: chcę zostać misjonarzem redemptorystą.

Dlatego też to pielgrzymowanie beznadziei zamieniło się w spotkanie nadziei, życia, przebaczenia, pojednania i pocieszenia. Rzeczywiście pielgrzymujący lud Boży w tym wydarzeniu wyszedł umocniony i zachęcony, by nadal posyłać mężczyzn i kobiety dla sprawy Ewangelii tutaj i gdzie indziej (misja ad gentes). To, co zaczęło się w smutku i cierpieniu zamieniło się w radość, która objawiła się silnym aplauzem oraz towarzyszeniem strażaków z obu miejscowości jako znak ugaszenia pragnienia zemsty, która zamieniła się w pragnienie przebaczenia, pojednania, by ugasić ogień nienawiści, by ożywić ogień miłości i życia.

We wszystkich podziękowaniach, jakie miały miejsce w świątyni zawsze wspominano misjonarzy z Consolata za ich solidarność i obecność na tym kościelnym wydarzeniu. Tak się złożyło, że wielu misjonarzy redemptorystów znało mnie z racji mojej posługi jako Rektora CEPAF i jako towarzysza w posłudze duszpasterskiej tak w Bogota jak w Bucaramanga i Manizales.

Na koniec każdej eucharystii odczytano listy instytucji cywilnych (burmistrz, rada, strażacy, sekretariat edukacji z Vichada, itd.), w których wychwalano życie i misję tych misjonarzy.

Wrócić do Indeksu

OGLOSZENIA:

Przełożony Prowincjalny, O. Rafael Prada R., i Misjonarze Redemptoryści z Prowincji Bogota (Kolumbia) dziękujemy Tobie (Wam) za wyrazy współczucia, wsparcia duchowego, solidarności i nadziei, jaką nam przekazałeś z okazji gwałtownej śmierci Ojców Jesúsa Ariela Jiméneza i Gabriela Fernanda Montoya, którzy pracowali w Wikariacie Apostolskim Puerto Carreño, a także śmierci bpa Ramóna Matilla Duarte, pierwszego biskupa redemptorysty w Kolumbii.

Ponawiamy publicznie nasze zaangażowanie, aby być wiernymi w pójściu za Jezusem Chrystusem w głoszeniu Ewangelii ubogim, jak tego chciał św. Alfons Maria Liguori, choć oznaczałoby to ofiarę nawet z własnego życia.

Wich imieniu
Sekretarz Prowincjalny  

Wrócić do Indeksu

Dom Generalny
Nowy Adres Pocztowy

Poczta Wloska w ostatnim czasie nieznacznie zmienila adres naszej skrzynki pocztowej. Od teraz aby wyslac korespondencje droga tradycyjna nalezy zaadresowac list w nastepujacy sposob:

Adresat
C.P. 2458
00185 Roma – PT 158
ITALIA (tylko dla korespondencji spoza Wloch)

Jedyna zmina nastapila przez dodanie „PT 158” w kodzie pocztowym tak jak na zamieszczonym wczesniej przykladzie.

Ps.
Prosimy pamietac, ze na podany adres mozna przeslac korespondencje do 2 kg. Pozostale przesylki wysylane przez DHL, FedEx lub UPS, etc., nalezy przesylac pod nastepujacy adres:

Addressee
Via Merulana 31
00185 Roma
ITALIA (tylko dla korespondencji spoza Wloch)

Wrócić do Indeksu

Uwaga!

Prosimy zwrocic szczegolna uwage na emaile (tzw. email scams), których nadawcy podszywajac sie pod Redemptorystow probuja wyludzic informacje na temat numerow telefonow lub prosza o przeslanie/przelanie pieniedzy na wskazane konta potrzebnych na realizacje rzekomych/fikcyjnych inwestycji. Zapewniamy iz Zarzad Generalny oraz Zarzady Prowincjalne jesli beda prosic o pomoc, beda to czynic wykorzystujac do tego oficjelna droge przyjeta w Zgromadzeniu. W celu podzielenia sie swoimi uwagami prosimy kontaktowac sie z Zarzadem Generalnym lub Prowincjalnym.

Wrócić do Indeksu

NOWOŚCI MEDIALNE:

Nowości medialne:
Na WWW.CSSR.TV: Fragment wielkosobotniej homilii Ojca Generała.

Wrócić do Indeksu

ZMIANY:

Najswiezsze warte zauwazenia wydarzenia w rodzinie redemptorystowskiej. Kompletna wersje „Zmian” znajdziecie na stronie internetowej Officialia Site

Pierwsze śluby zakonne:
Hélio de Abreu Araújo, Wiceprowincja Fortaleza, 25 styczenia 2009
Gilberto José de Souza, Prowincja San Paulo, 25 styczenia 2009
Luiz Almir Gonçalves, Prowincja San Paulo, 25 styczenia 2009
Max Nestor Finger, Prowincja Porto Alegre, 2 lutego 2009
Domingos Wagner Lima de Morais, Prowincja Porto Alegre, 2 lutego 2009

Śluby wieczyste:
José Enrique Altamirano Arévalo, Wiceprowincja Peru - Sur, 8 lutego 2009
Nel Javier Carrera Arellano, Wiceprowincja Peru - Sur, 8 lutego 2009
Yakov Ronald Chavez Martínez, Wiceprowincja Peru - Sur, 8 lutego 2009
Donato Díaz Huamán, Wiceprowincja Peru - Sur, 8 lutego 2009
Erick Luján García, Wiceprowincja Peru - Sur, 9 lutego 2009
Aldo Antonio Ramírez Denis, Wiceprowincja Asuncion, 7 marca 2009
Sandro da Cruz, Prowincja Campo Grande, 12 marca 2009
Roberto Claudiano da Silva Filho, Prowincja Campo Grande, 12 marca 2009
Sérgio Reis de Lima, Prowincja Campo Grande, 12 marca 2009

Święcenia kapłańskie:
Augustine Mugambi Kiruja, Regia Kenia, 13 stycznia 2009

Zmarli:
O. Gerard Neagle, 67, Prowincja Canberra, 27 lutego 2009
O. Mario Stützer, 87, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolonia, 5 marca 2009
O. John George Hacker, 80, Prowincja Denver, 7 marca 2009
O. Giuseppe Muccino, 84, Prowincja Neapol, 12 marca 2009
Bp Ramòn Mantilla Duarte, 83, Prowincja Bogota, 16 marca 2009
O. Jesùs Ariel Jiménez Soto, 46, Prowincja Bogota, 16 marca 2009
O. Gabriel Fernando Montoya Tamayo, 41, Prowincja Bogota, 16 marca 2009
O. Patrick D’Souza, 62, Regia Kenia, 21 marca 2009
O. Paul De Meyer, 85, Prowincja Świętego Klemensa /Regia Flandria, 21 marca 2009

60 - lecie ślubów zakonnych:
Eduard Newrzella, Prowincja Świętego Klemensa /Regia Kolonia, 17 kwietnia 2009

60-lecie święceń kapłańskich:
Jan Piekarski, Prowincja Warszawa, 17 kwietnia 2009

50 - lecie ślubów zakonnych:
Johannes B.Stocker, Prowincja Monachium, 25 kwietnia 2009

Zniesienie domow:
Domus Blauberg w miescie Sarreguemines, Francja. Zniesiony 3 marca 2009.

Wrócić do Indeksu

W OBIEKTYWIE
„Obraz jest wiecej wart niz tysiace slow”

„To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. (Jn 6:40)

Wrócić do Indeksu