Rzym, Włochy
16 kwietnia 2010

OD WYDAWCY:
Ojciec Generał na Haiti i w Chile
Międzynarodowy Kongres Młodzieży w sierpniu
Prosimy o przeczytanie działu ogłoszeń
Spotkanie Konferencji Ameryki Północnej
Nowa Prowincja Paragwajska w sierpniu
Wielkanoc: Powód do celebracji

DZIALALNOSC ZARZADU GENRALNEGO:
Ojciec General na Haiti i w Chile

Z JEDNOSTEK:
Region Port-au-Prince: Nowicjusz Jacky Merilan odwiedza rodzine (Haiti)
Wiceprowincja Fortaleza: akt wandalizmu na ikonie Matki Bozej Nieustajacej Pomocy
Prowincja Neapolitanska: Ksiazka o sw. Alfonsie

REDEMPTORYSCI W WIADOMOSCIACH:
Wietnam: Prowincjal Redemptorystów uczestniczy w planach odbudowy sanktuarium maryjnego

OGLOSZENIA:
Anglia: Kursy edukacji ciaglej w zakresie poslugi, Hawkstone Hall
Rzym: Letnie kursy Centrum Duchowosci Redemptorystowskiej
Goiás: Stara wspólnota w nowym domu!

POLECAMY:
Homilia Ojca Generala wygloszona podczas Wigilii Paschalnej w kosciele sw. Alfonsa w Rzymie

ZMIANY:
Sluby, swiecenia, rocznice, zgony, nominacje

Od Redakcji W ciągu 5 minut dookoła świata

W ostatnim czasie Ojcu Generałowi udało się odwiedzić Haiti i Chile. Poniżej opisuje on swoje przeżycia z pobytu w tych dwóch krajach. Ponadto jeden z naszych haitańskich nowicjuszy, który otrzymał specjalne pozwolenie na powrót do swego kraju, aby odwiedzić swoją rodzinę, przekazuje nam świeże informacje.

Międzynarodowy Kongres Młodzieżowego Duszpasterswa Redemptorystów, który odbędzie się we Lwowie, na Ukrainie, nadejdzie szybciej niż myślisz! Aby uzyskać więcej informacji na temat samego Kongresu oraz zgłaszania swojego uczestnictwa, należy wejść na stronę internetową: http://www.lviv2010.com/ a także na You Tube: http://www.youtube.com/user/lviv2010. Przewidywany jest udział Przełożonego Generalnego, O. Michaele Brehla, oraz Radnego Generalnego, O. Jacka Dembka.

Poniżej zamieszczamy kilka bardzo ważnych artykułów, w sekcji ogłoszeń, dotyczących możliwości kształcenia ustawicznego w Zgromadzeniu Redemptorystów; zachęcamy do ich przeczytania.

Pani Stephanie Tracy, odpowiedzialna za dział informacji w prowincji Baltimore, przekazuje wiadomości na temat ostatnich spotkań Konferencji Ameryki Północnej:

"W marcu, gośćmi Prowincji Baltimore byli: Przełożony Generalny, O. Michael Brehl, Radny Generalny, Brat Jeffrey Rolle, zwyczajni radni prowincjalni Ameryki Północnej; w ciągu dwóch dni odbyły się spotkania mające na celu przedyskutowanie decyzji Kapituły Generalnej z jesieni ubiegłego roku.

Przed grupą stanęło wyzwanie rozpoczęcia budowy podstaw struktury Konferencji Ameryki Północnej. Zmierza ona do tego, aby mieć urzędującego koordynatora Konferencji począwszy od marca 2011 roku; musi ona także podjąć kilka decyzji i zainicjować pewne działania, w tym zredagowanie Statutów Konferencji, zgłaszanie kandydatów, określenie sposobu wyboru delegatów i reprezentowanie współbraci z innych Konferencji, którzy pełnią swoją posługę w Ameryce Północnej. Spotkania miały miejsce w dniach 9-10 marca w Domu Rekolekcyjnym św. Alfonsa w Long Branch, NJ; zakończyły się one Mszą i kolacją. Do Redemptorystów dołączyło kilka współpracujących z nimi grup, w tym Siostry Redemptorystki z Esopus, NY, Siostry Niepokalanego Serca Maryi, Siostry Misjonarki Matki Bożej Nieustającej Pomocy i wielu świeckich. Była to pierwsza Msza św. jaką O. Brehl sprawował w Prowincji Baltimore po swoim wyborze na Przełożonego Generalnego. Wieczór ten dał wszystkim okazję do świętowania wraz z nim oraz do modlitwy za niego na początku jego nowej posługi w Zgromadzeniu”.

Pierwszego sierpnia, w uroczystość św. Alfonsa, będziemy świadkami narodzin nowej Prowincji. Wiceprowincja Pilar (0101), Wiceprowincja Rzymska, Wiceprowincja Asunción (0705) i Wiceprowincja Prowincji Baltimore, zostaną zniesione; w ich miejsce zostanie ustanowiona nowa Prowincja Paragwaju. Ta nowa Prowincja będzie miała numer 5200. Już teraz, Ojciec Generał i Wikariusz Generalny, O. Enrique Lopez, pochodzący z Asunción, zapowiadają swój udział.

Jak przypominają nam nasi neofici, Wielkanoc to nie jest jeden dzień, ale okres czasu i styl życia w nadziei. Dlatego, mimo grzechów Kościoła, mimo przestępstw nielicznych ludzi i "najlepszych usiłowań" mediów krytykujących Ojca Świętego, w tych dniach mamy do świętowania wielkie wydarzenie: ignorowani przez światła reflektorów mediów, członkowie Ciała Chrystusa wzmocnili się i wzrośli w liczbę w noc Wigilii Paschalnej, poprzez setki i tysiące nowo ochrzczonych oraz tych, którzy złożyli wyznanie wiary. Życie zawsze zwycięża śmierć, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz Kościoła.

Z życzeniami obfitości łaski Odkupienia!
Gary Ziuraitis CSsR

Wrócić do Indeksu

DZIAŁALNOŚĆ ZARZĄDU GENRALNEGO:

Raport specjalny
Ojciec Generał odwiedza Haiti i Chile
Michael Brehl, C.Ss.R.

Haiti:

Ciało Chrystusa z pewnością cierpi na Haiti. Choć mam zamiar napisać tu o sytuacji po trzęsieniu ziemi, cierpienia ludu haitańskiego mają znacznie dłuższą historię. Zwyczajni Haitańczycy przeszli ogromne cierpienia wskutek wielu lat wyzysku, korupcji i niesprawiedliwości. Z moich doświadczeń wnioskuję, że cierpienie spowodowane trzęsieniem ziemi stało się jeszcze większe właśnie przez owe lata korupcji i niesprawiedliwości. Dotarłem do Port-au-Prince 13 marca 2010 r. Była to pierwsza możliwa okazja odbycia tej wizyty. Kilka wcześniejszych prób zdobycia miejsca w samolocie spaliło na panewce. Również i ten lot został odwołany przez linie lotnicze, które zmieniły moją rezerwację. Zostałem powitany przez miasto pełne ludzi i ruin. Nie było ciągle energii elektrycznej i bieżącej wody. Wszyscy niemal ludzie mieszkali w namiotach rozstawionych na ulicach, dziedzińcach parafii i domów, lub też na otwartych przestrzeniach, które szybko zamieniały się w miasteczka namiotowe.

Około 150 tysięcy osób będzie musiało być przeniesione z niżej położonych terenów parkowych w centrum miasta przed nastaniem pory deszczowej, gdy zalewające te obszary woda uczyni je nie nadającymi się do zamieszkania. Żadna ze szkół, które widziałem, żaden kościół, który nawiedziłem, żaden klasztor w mieście nie nadają się do zamieszkania. Wraz ze Współbraćmi spałem w namiotach, ‘à la belle étoile’ („pod gołym niebem”), jak mówią. Nasi Współbracia uczestniczą w losie zwykłych ludzi. Nasze dwa domy, kościół św. Gerarda, szkoła św. Gerarda, centrum kształcenia młodzieży, kliniki medyczne, systemy oczyszczania wody i seminarium – wszystko to zostało zniszczone i wymaga odbudowy. (Notka redaktora: zwróćcie uwagę na zdjęcia poniżej.) Korzystając ze środków uzyskanych od Redemptorystów i różnych organizacji pozarządowych nasi Współbracia dostarczają wielu ubogim parafianom wodę, fasolę i ryż, oraz namioty dające im schronienie.

Jest jasne, że proces odbudowy potrwa bardzo długo. Nie będzie to tylko proces odbudowy budynków, ale również rekonstrukcja życia. Spotkałem i rozmawiałem z wieloma ludźmi, którzy stracili swoich bliskich i sąsiadów. Niektórzy z nich zostali doświadczeni stratą tak ogromną, że zachwianiu uległa ich równowaga psychiczna. Spotkałem kobietę, która po powrocie do domu znalazła wszystkich członków swojej rodziny pogrzebanych w ruinach domu.

Inni trwają w żałobie, ale starają się zatroszczyć o tych, którzy przeżyli. Kilku naszych Współbraci straciło członków swoich rodzin, zaś rodziny wielu Współbraci straciło swoje domy.

Pomimo swojej niezmiernie trudnej sytuacji życiowej oraz losu swoich własnych rodzin, nasi dzielni młodzi Współbracia kierują swoją pomoc ku ludziom wokół nich.

Jest czymś bardzo trudnym opisanie sytuacji fizycznej. Pył z setek tysięcy zburzonych budynków zdaje się przenikać do każdego miejsca. Znalezienie dostatecznej ilości jedzenia i wody do picia i mycia zajmuje wielu ludziom większą część dnia. W którymkolwiek kierunku nie spojrzeć, wszędzie widać zniszczenie. Życie w namiotach, całkowity brak jakiejkolwiek prywatności, są bardzo trudne. Dni wydają się być bardzo długie. Praca do wykonania poraża swoim bezmiarem.

W takiej sytuacji można by oczekiwać, że rozpacz i beznadzieja opanują serca ludzkie. Ale moje doświadczenie zaprzecza temu. Oczywiście, są ludzie, którzy czują się kompletnie zagubieni i pozbawieni nadziei. Ale nie jest tak w przypadku większości.

Przeciwnie. Spotkałem ludzi, którzy nie zgadzają się na załamanie. Ich wiara w Boga jest mocna, podtrzymuje ich miłość do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Co chwila słyszałem od nich stwierdzenie, że wiedzą, iż Bóg jest z nimi w ich cierpieniu, że Jezus jest Emmanuelem – Bogiem z nami. Doświadczyłem niezwykłej wzajemnej pomocy i nadziei na lepszą przyszłość.

W niedzielny poranek, o godzinie 7:00, celebrowałem Mszę św. na otwartym terenie, w której uczestniczyła ogromna liczba wiernych, ubranych w najbardziej świąteczne, czyste ubrania. Ta pełna wiary i życia liturgia była prawdziwie doświadczeniem radości i nadziei. Pewna młoda kobieta wygłaszał komentarz. Jej wprowadzenie do liturgii było tak mocnym przesłaniem nadziei i wiary, że wszyscy zgromadzeni mogli tylko zawołać „Amen!”

Redemptoryści są zaangażowani w pomoc ludziom Haiti, w zadaniu odbudowania ich życia i rodzin, jak i budynków i struktur. Wspaniała pomoc ludzi z całego świata jest znakiem solidarności – i tak gdy cierpi jeden z członków Ciała Chrystusa, cierpimy wszyscy. Odpowiedź świata jest zdumiewająca. Jako Zgromadzenie, (Wice)Prowincje, Regie i indywidualne wspólnoty okazały ogromną hojność. Ta pomoc przedłuży się na wiele miesięcy i lat.

Trudno jest zamknąć doświadczenie tego pobytu na Haiti w jednym artykule. Nawet zdjęcia nie są w stanie wiernie przekazać tamtejszej rzeczywistości. Nasi Współbracia na Haiti nadal potrzebują pomocy – pomocy finansowej, tak, ale co jeszcze ważniejsze, naszej modlitwy i towarzyszenia im.

Zdjęcia zgodnie z ruchem wskazówek zegara:
Ruiny domu studentów
Wspólnota studentów „Pod namiotami”
Zgliszcza klasztoru
Kiedyś tu znajdowała się szkoła św. Gerarda

Chile:

17 marca 2010 dotarłem do Santiago w Chile, które trzy tygodnie wcześniej przeżyło trzęsienie ziemi.

Na szczęście, nie zginęło wielu ludzi, zwłaszcza w porównaniu do Haiti. Żaden z Redemptorystów nie odniósł poważniejszych obrażeń. Dokonało się jednak ogromne zniszczenie budynków. Ucierpiało wiele kościołów i dużych budynków, Około 800 tysięcy domów trzeba będzie odbudować.

Nasza Bazylika Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Santiago doznała uszkodzeń zewnętrznych. Bazylika już wcześniej wymagała napraw, zwłaszcza wież i dachu. Wcześniejsze trzęsienia ziemi i normalny proces starzenia się budynku pozostawiły swoje piętno. Parafia rozpoczęła kampanię zbierania funduszy na potrzebne remonty. Obecne trzęsienie spowodowało jednak uszkodzenia wież i dachu, które wymagają natychmiastowej interwencji, by można było uniknąć jeszcze poważniejszych strat.

Ocenia się, że w Santiago uległo zniszczeniu około 30 tysięcy domów. Często wydaje się, że strona zewnętrzna nie jest bardzo naruszona, ale zawaliło się wnętrze. nasi Współbracia i świeccy współpracownicy odwiedzają ludzi, którzy znaleźli się w takiej sytuacji, by nieść im pociechę i pomoc. Wielu z najciężej doświadczonych ludzi to nowi imigranci, zwłaszcza z Peru.

18 marca udałem się wraz z O. Pedro Irizar, Prowincjałem, i O. Mauricio, jego Wikariuszem, do Cauquenes. Jest to jedna z pierwszych fundacji redemptorystowskich na terenie Chile – jesteśmy tam od ponad 130 lat. Cauquenes znajdowało się bliżej epicentrum trzęsienia i ucierpiało ogromne zniszczenia. Jest to miasto liczące ok. 40 tysięcy mieszkańców, położone w samym centrum rejonu winnic chilijskich. (Notka redaktora: zwróćcie uwagę na zdjęcia poniżej.)

W Cauquenes rezultaty trzęsienia ziemi są widoczne wszędzie. Wiele domów obróciło się w ruinę. Szkoły są zamknięte ze względu na uszkodzenia budynków. Nasz klasztor będzie musiał być zburzony. W chwili obecnej Współbracia żyją w blaszanym baraku w ogrodzie. Budynek parafialny również trzeba będzie zburzyć. Początkowo wydawało się, że i kościoła nie da się uratować. Jednak późniejsze raporty firmy inżynieryjnej sugerują możliwość odbudowy. Niemniej, kościół również został poważnie uszkodzony i nie można używać go w chwili obecnej.

W Cauquenes odprawialiśmy Mszę św. pod gołym niebem, na parkingu i placu zabaw. Choć był to czwartkowy wieczór, w Eucharystii uczestniczyło mnóstwo ludzi. Parafianie doceniają ogromnie zaangażowanie Redemptorystów, ich obecność z ludem.

Podczas mojego pobytu w Cauquenes doświadczyliśmy kilka wstrząsów wtórnych, ale żaden z nich nie spowodował dalszych zniszczeń.

Lud Chile przeżył wiele trzęsień ziemi. Budynki są stawiane w taki sposób, by przetrwać poważne wstrząsy i wstrząsy wtórne. Z tego powodu udało się uniknąć jeszcze większych ofiar i strat w czasie tego, bardzo silnego trzęsienia. Na wybrzeżu, w pobliżu miast Penco, gdzie mamy wspólnotę, po trzęsieniu ziemi nastąpiło tsunami powodując uszkodzenia łodzi rybackich, sieci i niżej położonych domostw. Pewna grupa osób straciła życie, będąc porwanymi przez tsunami w głąb oceanu.

Trzęsienie ziemi w Chile nie zdobyło wielkiej uwagi mediów, skupionych w tym momencie na Haiti. Można to zrozumieć. Haiti doznało tragedii przekraczającej wszelkie wyobrażenia, ze względu na ogromne straty ludzkie i szczątkową infrastrukturę, która umożliwiałaby odbudowę kraju i życia ludzkiego.

Chile się podniesie. Ludzie już teraz uprzątają gruz, zaczynają planować przyszłość. Zarząd Generalny, z pomocą pewnych Prowincji, był w stanie zaofiarować pomoc finansową. Jeśli jakakolwiek inna Jednostka chciałaby włożyć swój wkład w dzieło odbudowy, niech prześle swoje fundusze Zarządowi Generalnemu

Możliwość odwiedzenia Chile i osobistego doświadczenia solidarnego trwania naszych Współbraci z ludźmi była dla mnie ogromnym przywilejem. Niektórzy z tych ludzi stracili tak wiele. Ich wiara i nadzieja są mocne.

Zdjęcia zgodnie z ruchem wskazówek zegara:
Ojciec Generał rozmawia z parafianinem w Cauquenes
Uszkodzone wieże kościoła w Cauquenes
Jeden z pokojów w zniszczonym klasztorze
Wnętrze kościoła w Cauquenes

Wrócić do Indeksu

Haiti
Wizyta w rodzinnych stronach
Nowicjusz Jacky Merilan

12 stycznia pozostanie dniem, którego nigdy nie zapomnę. Nie zapomni go też nikt z Haitańczyków żyjących na całym świecie. Wydaje się jednak, że trzy miesiące po tragedii słyszy się o niej coraz mniej. Media zwróciły się ku innym sprawom, lecz ból, głód i poczucie straty ciągle prześladują haitańskie wioski i stolicę kraju, Port-au-Prince.

Dla mnie, Haitańczyka, los i sytuacja mojego kraju, a zwłaszcza mojej rodziny, jest czymś bardzo teraźniejszym i bliskim.

Gdy nastąpiło trzęsienie ziemi, zacząłem żyć niepewnością, czy moja rodzina przeżyła je, czy nie. Był to czas oczekiwania na usłyszenie głosów moich bliskich w telefonie. I gdy wreszcie dodzwonili się do mnie i dowiedziałem się, że wszyscy byli bezpieczni, zaczął się dla mnie czas modlitwy, by mieli dość pożywienia i wody, czas nadziei, że wkrótce ich zobaczę.

Chciałbym podzielić się z Wami moim doświadczeniem powrotu na Haiti, by być razem z moją rodziną, przyjaciółmi i rodakami, po tym trzęsieniu ziemi. 27 lutego udałem się na osiem dni na Haiti.

Moja najbliższa rodzina ma się względnie dobrze, w warunkach, w których przyszło im obecnie żyć. Mieszkają pod prowizorycznym dachem z płótna, ale gdy pada, nie są chronieni dostatecznie, ponieważ woda zalewa wszystko. Modlę się o to, by pewnego dnia mogli zamieszkać w domu. Choć życie ciągle pozostaje trudnym wyzwaniem, czynią co mogą, by żyć jakoś z dnia na dzień, pamiętając o tym, że mają siebie nawzajem i razem mogą cieszyć się faktem, że żyją.

Niedawno moja ciocia Gertha i jej mąż Ramel świętowali narodziny ich dziecka, Rams-Lee. Byłem tak bardzo szczęśliwy mogąc uczestniczyć w jego Chrzcie i trzymając chłopca w ramionach. Życie mojej cioci i jej rodziny stało się jednak bardzo trudne. Moja ciocia w tym samym czasie musi radzić sobie z życiem i śmiercią – cieszy się nowym życiem swojego dziecka, a równocześnie czuwając przy swoim mężu Ramelu, walczącym z chorbą i zbliżającym się do śmierci. Jest to walka całej mojej rodziny, gdy uczestniczy ona w zmaganiach o życie wuja Ramela. Moja rodzina pozostaje razem, żyjąc w tej samej okolicy, wspierając się nawzajem, a zwłaszcza usiłując służyć oparciem dla cioci Gerthy i wuja Ramela. Nie trzeba dodawać, że wielu Haitańczyków znajduje się w takich samych okolicznościach jak moja rodzina, świętując nowe życie i zmagając się z rzeczywistością śmierci.   Towarzyszenie temu wszystkiemu jest ogromnie trudnym doświadczeniem. Tak wiele się zmieniło… tak wiele ruin i zniszczenia widzi się dookoła. Ciężko patrzeć na ludzi chodzących na boso wśród zgliszcz i ruin Port-Au-Prince, widzieć miasteczka namiotowe, wyrastające na każdej ulicy, nawet teraz, tyle tygodni po trzęsieniu.

Miałem również możliwość odwiedzić O. Adonaja, Przełożonego Regionu Redemptorystów na Haiti, oraz nasz dom filozofii, który leży w ruinach. To było wielkie szczęście zobaczyć ich wszystkich przy życiu. Udałem się również do kościoła św. Gerarda i do klasztoru. Kościół nie będzie mógł być odbudowany. Trzeba go będzie postawić od zera. Klasztor jest zniszczony w znacznym stopniu, ale niektóre jego części nadają się do użytku. W św. Gerardzie jednak, jak w całym niemal Port-Au-Prince, ludzie śpią na zewnątrz w namiotach lub prowizorycznych szałasach, obawiając się możliwości wystąpienia wstrząsów wtórnych.

Szkoła na tyłach kościoła została kompletnie wyburzona. Obecność w miejscu, gdzie zginęło tak wiele dzieci i nauczycieli napełniała przerażeniem. 
 
Możliwość udania się na Haiti była ważna, ale zarazem stanowiła poważne wyzwanie. Wiedziałem, że będę tam tylko przez kilka dni, podczas gdy mieszkańcy będą musieli żyć w takiej sytuacji przez długi, długi czas.

Jak zapewne słyszeliście z wielu mediów, odbudowa Haiti może potrwać pięć, osiem, a nawet dziesięć lat. Wierzę, że jest to prawdą. Odbudowa jest jedną sprawą, ale widzę też, że morale i nadzieja ludu Haiti są niezniszczalne.   Jestem już z powrotem w nowicjacie. Powróciłem bezpiecznie do Chicago 8 maja. Nie mogę zapomnieć obrazów, które widziałem, ulic po których chodziłem, ludzie, których spotkałem. Bardzo trudno było żegnać się z moją rodziną, przyjaciółmi, z moimi rodakami. Wydarzenie to było doświadczeniem, które zmieniło moje ż z moją rodziną, przyjaciółmi, z moimi rodakami. Wydarzenie to było doświadczeniem, które zmieniło moje życie. W całej tej sytuacji jestem ogromnie wdzięczny za tak wiele modlitw, wsparcie i życzliwość mojej rodziny Redemptorystowskiej. Chciałbym Was zapewnić, że Wasze modlitwy i wsparcie znaczą dla mnie bardzo dużo. Haiti nadal potrzebuje ludzi, dostaw, darów i modlitwy. Proszę, zastanówcie się nad tym, jaki mógłby być Wasz udział w odbudowie życia i przyszłości Haitańczyków, a zwłaszcza mojej rodziny.   Jesteśmy zjednoczeni w pokoju Odkupiciela.

Wrócić do Indeksu

Teresina, Piauí, Brazylia.
Wiceprowincja Fortaleza
Obraz w kościele w Vila Operária zniszczony przez wandali

We wtorek, 23 marca, około godziny 2 nad ranem, włączył się alarm w naszym kościele św. Józefa Robotnika w Teresina, w Brazylii. Dozorca zawiadomił proboszcza, że ktoś usiłuje włamać się do kościoła. Zadzwoniono po policję.

Złodziej włamał się przez zewnętrzną część urządzeń klimatyzacyjnych. Personel kościoła podejrzewając motyw rabunkowy, był zdumiony zauważywszy, że nic nie zostało skradzione, zniszczono natomiast twarz Maryi na znajdującym się w kościele obrazie Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Ta szczególna ikona została sprowadzona z Rzymu, 47 lat temu. Otrzymała ona wówczas specjalne błogosławieństwo papieskie. Przez cały ten czas była ona otoczona czcią w tym samym miejscu, opuściwszy je tylko raz, w celu dokonania zabiegów konserwatorskich w São Paulo, po wcześniejszym akcie wandalizmu, W historii tego kościoła jest to już czwarte włamanie, które dokonane zostało z intencją zniszczenia ikony.

Proboszcz parafii, O. Iridian Gonçalves, C.Ss.R., podejrzewa, że aktu dokonały osoby nie mające żadnego szacunku dla wiary innych. W poprzednich wypadkach akty wandalizmu zostały dokonane w dokładnie taki sam sposób: odarcie twarzy z obrazu. Proboszcz stwierdził: „Rozległ się alarm, ale kiedy dotarliśmy na miejsce, ikona już była całkowicie zniszczona. Najbardziej szokującym była brutalność aktu wandalizmu”.

Lokalne władze prowadzą dochodzenie w tej sprawie. Przesłuchano świadków i poszukuje się sprawców.

„Sprawa jest szokująca i odrażająca”, stwierdza 54-letnia parafianka, Maria de Jesus Santos. "To już drugi przypadek takiego wandalizmu, w przeciągu mniej niż dwóch lat. Z tym nie można się pogodzić. Jest to brakiem szacunku dla mojej wiary, dla wszystkiego, co było dla mnie ważne i w co wierzyłam od mojego dzieciństwa”.

Wrócić do Indeksu

Neapol
Nowa publikacja o św. Alfonsie
Antonio Marrazzo, C.Ss.R.

Z okazji 170. rocznicy kanonizacji św. Alfonsa, która dokonała się w Bazylice św. Piotra, 26 maja 1839 r., oraz 260. rocznicy ogłoszenia Breve Apostolskiego Ad pastoralis dignitatis fastigium, w którym – w dniu 25 lutego 1749 r. – Benedykt XIV zatwierdził reguły Zgromadzenia, Prowincja Neapolitańska postanowiła uczcić to podwójne wydarzenie powierzając dwóm Ojcom: Alfonso Vincenzo Amarante, profesorowi Akademii Alfonsjańskiej i Antonio Marrazzo, Postulatorowi Generalnemu Zgromadzenia, publikację faksymile dokumentów papieskich, ogłaszających Alfonsa de Liguori błogosławionym, świętym, doktorem Kościoła oraz patronem spowiedników i moralistów. Tom ten, zatytułowany: Santo, Dottore e Patrono. I quattro documenti pontifici sulla glorificazione di sant’Alfonso Maria de Liguori (Święty, Doktor i Patron. Cztery dokumenty papieskie dotyczące chwały św. Alfonsa Marii Liguoriego), opatrzony wstępem kard. Giovanni Battista Re, Prefekta Kongregacji Biskupów, otwiera się analizą złożonego i trudnego przebiegu procesu kanonizacyjnego, dokonującego się w czasie niepokojów społecznych i kościelnych w pierwszych latach XIX wieku, procesu długiego i skomplikowanego, iter procesu zmierzającego do nadania tytułu Doktora, oraz zbiorem mnóstwa listów postulacyjnych, które doprowadziły do ogłoszenia św. Alfonsa patronem spowiedników i moralistów, co dokonało się w roku 1950. Szerokie studium przeprowadzone przez historyka, Alfonso Vincenzo Amarante, poza obszerną bibliografią przedstawia również, w dodatku, kroniki współczesne beatyfikacji i kanonizacji. Dalej następuje transkrypcja czterech dokumentów papieskich i publikacja tablic fotograficznych manuskryptów oryginalnych, zachowanych w Rzymie, w Archiwum Generalnym Zgromadzenia.

Kierując się motywacjami, które znalazły się u podstaw tej publikacji oraz jej zawartością, Antonio Marrazzo, podczas przygotowania szaty graficznej i dokumentacji ikonograficznej umieścił w tekście reprodukcje fotograficzne pięciu oryginalnych obrazów św. Alfonsa, zachowanych w Muzeum św. Alfonsa w Pagani. Jak można wywnioskować z zapisów, obrazy te, o nie ulegającej żadnej dyskusji wartości ikonograficznej, przedstawiają Świętego przed rokiem 1732, jako młodego kapłana neapolitańskiego; w 1735 jako misjonarza Redemptorystę; pomiędzy 1766 i 1768, jako biskupa Sant’Agata dei Goti; pomiędzy 1774 i 1775, na krótko przed odejściem z tej diecezji; w 1786, na rok przed śmiercią.

Szósty obraz św. Alfonsa, przedstawiony na wnętrzu okładki woluminu, przedstawia pomnik dłuta Pietro Tenerani (1789-1869), znajdujący się w Bazylice św. Piotra na Watykanie.
Ze względu na wartość opublikowanych dokumentów, po każdej partii tekstu następują tłumaczenia angielskie i hiszpańskie, sporządzone odpowiednio przez Ojców Johna Vargas i Emilio Lage.
Tom o objętości 476 stron (21x30 cm), został wydany w Materdomini, przez Valsele Tipografica, na papierze “Bodonia” w kolorze kości słoniowej.
Dzieło to, w cenie 40€ (czterdzieści euro), plus koszta przesyłki, można zamawiać w:

Segreteria Provinciale
Missionari Redentoristi
Basilica S. Alfonso
84016 - Pagani (SA) - Italia
segreteria.provinciale@virgilio.it Tel. [39] 081 515 87 73

By ułatwić procedurę opłaty, Sekretariat Prowincjalny może zwrócić się do Ekonoma Generalnego, który obciąży odpowiednią kwotą konto Prowincji Współbrata proszącego o egzemplarz książki. Jeśli wybierze się taką właśnie formy uregulowania opłaty, prosimy o poinformowanie o tym w zamówieniu.

Wrócić do Indeksu

REDEMPTORYSCI W MEDIACH:

Vietnã
Primeiros passos rumo à reconstrução do santuário de La Vang
J.B. VU, AsiaNews

Alguns arquitetos e firmas têm elaborado planos para o que vai ser o Centro Nacional de Peregrinações Marianas, com a maior igreja do país. Construído em 1798, o santuário foi destruído e reerguido diversas vezes, participando da condição dos católicos vietnamitas, que todo ano a ele acorrem em número de centenas de milhares. O Santuário Mariano Nacional de La Vang vai ser a maior igreja do Vietnã, com capacidade para cinco mil fiéis – e “não será apenas uma obra de moderna e bonita arquitetura, mas também a expressão da arquitetura e da cultura do nosso país.”  Esta foi a declaração feita a AsiaNews pelo Secretário da Comissão para a Arte Sacra da Conferência dos Bispos Vietnamitas, Pe. Vincent Pham Trung Thanh, também Superior provincial dos Redentoristas.   Construído em 1798 e durante séculos meta de centenas de milhares de peregrinos vietnamitas, o santuário foi destruído diversas vezes, tendo ocorrido em 1972 a última destruição, durante a guerra. No próximo ano vai começar a construção do que se tornará um centro nacional de peregrinação e já no dia 8 de março os arquitetos e as firmas construtoras foram apresentados com as exigências para os projetos a serem analisados. Como explicou em abril do ano passado Dom Etienne Nguyen Nhu The, Arcebispo de Hue, graças a negociações com o Governo, foi possível reaver o acesso a quase todo o terreno de cerca de 34 hectares outrora pertencente ao santuário mariano. As autoridades aceitaram também a ideia de fundar no local um centro de peregrinações para a Igreja Católica no Vietnã. O projeto elaborado pelo Arcebispo prevê espaço, não só para a grande basílica, mas também para um centro de conferências com três mil lugares, uma capela para a adoração do Santíssimo Sacramento, local de confissões e um centro de retiros para 400 pessoas. Por seu lado, o Governo vai garantir a implementação de estradas e demais infraestrutura. O custo das obras está calculado em cerca de 25 millhões de dólares. “É um projeto que vai precisar do apoio de todos os católicos vietnamitas, do país e do exterior” – disse o Pe. Dominique Phan Hung, encarregado da gerência e da administração.

O santuário participou da história do Vietnã e dos católicos neste país. Assim, em 1885, sob o regime de Van Than, foi incendiado três vezes, enquanto que os fiéis foram ameaçados e mortos. Em 1894, Pe. Patinier Kinh, pároco de Co Vu, capital da região de Quang Tri, onde fica o santuário, escreveu que em 1885 o santuário e a paróquia não escaparam do ‘desastre’. “Quando voltou a calma, apressei-me a reconstruir uma pequena igreja. Pedi a todos os fiéis que colaborassem trazendo madeira das montanhas. No dia marcado, todos os meus paroquianos se reuniram e caminharam 9 km para reconstruir a igreja.” No mesmo ano, o bispo Dom Gaspar Loc decidiu reerguer o santuário, que tinha um telhado típico e fora projetado no estilo vietnamita. O santuário foi de novo destruído durante a guerra de 1925.

Em 22 de agosto de 1961, o Papa João XXIII elevou o santuário ao grau de basílica.  

Atualmente, do santuário destruído em 1972, restou apenas o campanário. Mas todo ano vêm centenas de milhares de peregrinos para rezar a Nossa Senhora de La Vang. “Quando vamos ao santuário – disse João Paulo II em 1988 – vamos para confiar a Nossa Senhora todas as nossas alegrias, nossas dores e nossas esperanças.”

OGLOSZENIA:

Wielka Brytania: Prowincja Londyńska
Możliwość dalszej formacji w Hawkstone Hall
Mahony Patrick Maurice, C.Ss.R.

Pozdrawiamy z Hawkstone Hall, jednego z dwóch Ośrodków Pastoralnych Prowincji Londyńskiej. Od 1974 roku prowadzimy tutaj kwartalne kursy odnowy, trzy razy w roku, a więc od 36 już lat! W ciągu tego długiego okresu, udział w naszym programie wzięło ponad 5000 kobiet i mężczyzn, zaangażowanych na całym świecie; wśród nich byli również nasi współbracia. Przyjmujemy osoby zakonne, kapłanów i świeckich, którzy pracują w różnych warunkach i stają wobec różnorodnych wyzwań; wielu z nich pełni swoją posługę na rzecz ludzi najuboższych w różnych zakątkach świata.

W czasie swego pobytu, wyrażają się oni z uznaniem o wielkiej gościnności tego Domu i o jego działalności, będącej autentycznym doświadczeniem obfitego Odkupienia. Za pośrednictwem SCALA chciałbym zwrócić uwagę większej liczby współbraci na ten Ośrodek, zwłaszcza tych, którzy poszukują osobistej odnowy duchowej.

Od roku 2000 opracowaliśmy program, który uwzględnia szeroki zakres osób poszukujących odnowy. Pełny program kursu można znaleźć na stronie internetowej: www.hawkstone-hall.com. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, prosimy o kontakt: hawkhall@aol.com Chcielibyśmy też zwrócić Waszą szczególną uwagę na ogłoszenie dotyczące szkoły języka angielskiego, która odbywa się tutaj, w Hawkstone Hall, w miesiącu sierpniu. Jestem przekonany, że spotka się ono z zainteresowaniem współbraci szukających dobrego zakwaterowania i pobytu. Hawstone Hall Międzynarodowe Centrum Pastoralne Redemptorystów Letni kurs w języku angielskim Dla osób zakonnych, kapłanów i świeckich 7-28 sierpnia 2010 £1600.00 (z uwzględnieniem zniżki)

Kurs jest tak zaplanowany, aby tym uczestnikom, których język angielski nie jest językiem ojczystym, dać możliwość podniesienia znajomości i posługiwania się tym językiem poprzez pracę w grupie, w połączeniu z nauczaniem indywidualnym i osobistym studium. Kurs ten, który obecnie jest na etapie trzeciego roku, jest przystosowany do kapłanów, osób zakonnych i świeckich, zwłaszcza tych, którzy uczą się angielskiego w celu przygotowania się do pełnienia swojej posługi. Hawkstone Hall jest Międzynarodowym Centrum Duszpasterskim, gdzie środowisko duchowe zachęca do konwersacji, nauki i osobistej refleksji. Kurs obejmuje: · Pełne utrzymanie i naukę · Poziom podstawowy, średni, zaawansowany i wyższy · Lekcje przedpołudniowe oraz sesje konwersacji popołudniowych · Codzienną celebrację Eucharystii i chwilę osobistej refleksji · Wycieczki do lokalnych miejsc kulturowych i historycznych (będące integralną częścią programu nauki)

Aby uzyskać więcej informacji na ten temat:
Sekretariat Hawkstone Hall,
Marchamley, Shrewsbury SY4 5LG, England
Tel (+44) 01630 685242 Fax (+44) 01630 685565
E-mail: hawkhall@aol.com
www.hawkstone-hall.com

Wrócić do Indeksu

Rzym, Włochy
Centrum dla Duchowości
Félix Catalá, C.Ss.R. & Ivel Mendaha, C.Ss.R.

Pozdrowienia od Centrum dla Duchowości w Rzymie.

Jest nam miło przekazać wiadomość, że także w tym roku – 2010, odbędzie się Letni Kurs Duchowości w języku angielskim i hiszpańskim.

Kurs w języku angielskim będzie miał miejsce w dniach od 31 maja do 19 czerwca 2010 roku. Prosimy uczestników o przybycie najpóźniej 30 maja i powrót nie wcześniej niż 20 czerwca.

Kurs w języku hiszpańskim będzie miał miejsce od 29 czerwca do 17 lipca 2010 roku. Prosimy uczestników o przybycie najpóźniej 28 czerwca i powrót nie wcześniej niż 18 lipca.

W programie, jak zawsze, przewidziana jest pielgrzymka do miejsc Alfonsjańskich.

Prosimy nas poinformować o potrzebie ewentualnej pomocy ekonomicznej. Spróbujemy pokryć koszty kursu niektórych uczestników. Niestety, ze względu na ograniczenia budżetowe, nie jesteśmy w stanie pokryć kosztów podróży samolotem.

Prosimy o przesłanie nazwisk uczestników na jeden z poniższych adresów e-mail (wysłać na więcej niż jeden adres, aby mieć pewność, że otrzymaliśmy wasze powiadomienie) albo faxem.

centronet@copiosa.com
fcatala@cssr.com
imendanha@cssr.com

Od Redakcji: jeżeli chcielibyście odwiedzić miejsca Alfonsjańskie, ale nie macie możliwości wzięcia udziału w Letnich Kursach, możecie odbyć "wirtualną wycieczkę" po tych miejscach na naszej stronie www.cssr.com w menu publicznym pod hasłem "Pielgrzymka Online”. Można tam znaleźć ciekawe slajdy z informacjami i muzyką alfonsjańską na temat Scala, Ciorani, Neapolu-Marianella. Właśnie ukończyliśmy prezentacje Pagani i Materdomini w siedmiu językach, które zostały dodane do serii już istniejących. Jest to najnowszy projekt Centrum dla Duchowości we współpracy z Biurem dla Komunikacji.

Brazylia: Prowincja Goias
Nowy dom i nazwa wspólnoty
Maurício Brandolize, C.Ss.R.

W listopadzie wspólnota Redemptorystów z Parque Buriti, Trinidad-GO przeniosła się do nowego domu w Sector Maysa III. 12 marca przyłączono telefon i Internet. Nasz nowy numer telefonu to: (62) 3294-2384 Zmieniła się również nazwa wspólnoty. Wcześniej brzmiała ona: Wspólnota Matki Bożej z Guia. Obecnie nazywa się ona Wspólnotą św. Józefa. Zwróćcie uwagę na obraz św. Józefa na zdjęciu naszego patio. Znajdujemy się 14 kilometrów od centrum miasta Trinidad-GO i 5 kilometrów od naszego starego domu w Parque Buriti. Wspólnota składa się z O. Paim (proboszcz), O. Carlos Ferreira (przełożony), O. Bariana, O. Manoel i O. Maurício Brandolize. Nasz adres pocztowy: Caixa postal 201 75380-000 Trindade-GO

Uwaga Wydawcy: przedstawione tu zmiany zostały uwzględnione w „Inscriptiones on-line”, dostępnych w dziale zarezerwowanym dla Redemptorystów na stronie www.cssr.com. Dokument on-line jest aktualizowany na bieżąco.

Wrócić do Indeksu

POLECAMY:

Polecane w mediach:
W tym miesiącu przedstawiamy Wam nagranie video, wraz z tłumaczeniem, homilii Ojca Generała wygłoszonej w czasie Wigilii Paschalnej. Wesołych Świąt!

Moi drodzy bracia i siostry w Jezusie Chrystusie! Chrystus zmartwychwstał! Jezus żyje!

Radosna wieść tej Wigilii Paschalnej głosi wszystkim, że Jezus Chrystus zwyciężył śmierć. Zwyciężył grzech. On żyje, i my żyjemy w Nim.

Mógłbym powiedzieć, że w tym roku Wielki Piątek, przynajmniej dla mnie, nadszedł wcześniej. - Trzy tygodnie temu, na Haiti. Muszę wam wyznać, że żaden z obrazów jakie widziałem w telewizji, żadna z fotografii, jakie współbracia redemptoryści przesłali mi z Haiti, żadna z historii jakie czytałem na temat tego trzęsienia ziemi, nic z tego wszystkiego nie przygotowało mnie na widok tego, co zobaczyłem po przybyciu do Port-au-Prince.

Prawie wszędzie widziałem zniszczenie: leżące w ruinach domy i ludzi zmuszonych żyć na ulicy. Katedrę i kościoły wyglądające jak puste skorupy ślimaka. Zniszczone szpitale i szkoły, kryjące dotąd w swoich wnętrzach większość zmarłych.

Wszystko, na co patrzyłem, było obrazem śmierci, zniszczenia i cierpienia.

Następnie, w niedzielę rano, właśnie o wschodzie słońca, celebrowałem Mszę świętą razem z nieprzeliczonym tłumem, pod gołym niebem. Przed jej rozpoczęciem, młoda kobieta zabrała głos wobec rzeszy wiernych. Było to świętej. wprowadzenie do Mszy świętej. Jej głos brzmiał czysto i donośnie. Jej oczy się iskrzyły. "Jesteśmy tutaj, aby wielbić Jezusa Chrystusa i aby dziękować Bogu.

Dziennikarze telewizyjni i radiowi pytają: "Gdzie jest Bóg?" My znamy odpowiedź. - Bóg jest tutaj, z nami, pod namiotami. Jezus żyje, w nas. I dlatego wielbimy Jezusa i dziękujemy Bogu ".

Kiedy ona wypowiadała te słowa, wszyscy bez wyjątku, powstali na nogi. Klaskali i krzyczeli: "Amen!" Wówczas zrozumiałem, że ludzie ci doświadczyli zmartwychwstania, także w swojej nędzy i w swoich cierpieniach. Dla mnie Wielki Piątek nadszedł wcześniej. Ale także Wielkanoc nadeszła wcześniej!

Takie jest orędzie Wielkanocne. Jezus żyje, w nas. Bóg jest tutaj, z nami. Jakiej innej wieści potrzeba nam jeszcze?

Takie jest orędzie św. Pawła w liście tej nocy: jako ochrzczeni w Jego śmierci, razem z Nim zmartwychwstaliśmy do nowego życia.

Takie jest orędzie anioła stojącego przy grobie: nie szukajcie wśród umarłych Tego, który żyje! Żaden grób nie może Go zatrzymać!

Takie jest orędzie, które winniśmy nieść w samych naszych sercach: Jezus żyje, żyje z nami, żyje w nas.

Obyśmy mogli stać się prorokami nadziei, życia i radości.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus, który powstał z martwych!

Wrócić do Indeksu

ZMIANY:

Najswiezsze warte zauwazenia wydarzenia w rodzinie redemptorystowskiej. Kompletna wersje „Zmian” znajdziecie na stronie internetowej Officialia Site

Pierwsza profesja:
Christian Klu, Misja Ghana, 1 sierpnia 2009
José Carlos Linhares Pontes Junior, Wiceprowincja Fortaleza, 31 stycznia 2010
Ruddy Berihuete de los Santos, Prowincja San Juan, 14 stycznia 2010
Emerson Broges de Souza, Wiceprowincja Recife, 5 lutego 2010
Antônio Monteiro de Melo, Wiceprowincja Recife, 5 lutego2010

Profesja wieczysta:
Ezequiel Bridi, Prowincja Porto Alegre, 30 stycznia 2010
Cleidivan Neres Brito, Prowincja Porto Alegre, 30 stycznia 2010
André Nazaré de Andrade, Wiceprowincja Manaus, 31 stycznia 2010
Marino Nerys de Almeida, Wiceprowincja Manaus, 31 stycznia 2010
João Bosco Veiga Rodriques, Wiceprowincja Manaus, 31 stycznia 2010
Ercilio Duarte Cabrerea, Wiceprowincja Pilar, 6 marca 2010
José Dolores Echeverría Valdez, Wiceprowincja Pilar, 6 marca 2010
Anibal Gustavo Azuaga Almada, Wiceprowincja Asunción, 6 marca 2010
Fred Fernando Galeano Duarte, Wiceprowincja Asunción, 6 marca 2010
Emilio Ramón González Benítez, Wiceprowincja Asunción, 6 marca 2010
Alfredo Ramirez Cabrera, Wiceprowincja Asunción, 6 marca 2010
Hever Hugo Sánchez Gómez, Wiceprowincja Asunción, 6 marca 2010
Carlos Sánchez de la Cruz, Prowincja Madrycka, 20 marca 2010

Święcenia kapłańskie:
O. Raimundo Elson Rodriques de Lima, Wiceprowincja Manaus, 6 lutego 2010

Zgony:
O. Adrien Grenier, 95, Prowincja Sainte-Anne de Beaupré, 14 lutego 2010
O. Demetrio Ilzarbe Azcona, 93, Wiceprowincja Caracas, 27 lutego 2010
O. Marcel Glock, 88, Prowincja Boliwijska, 28 lutego 2010
O. Giusepppe Di Stasio, 80, Prowincja Neapolitańska, 3 marca 2010
O. Serge Hecque, 88, Regia Belgia Południe, 4 marca 2010
O. Gerard Francis Campbell, 69, Prowincja San Juan, 5 marca 2010
O. Eugene Michielsen, 90, Prowincja św. Klemensa/Regia Holandia, 8 marca 2010
O. Gonzalo Giraldo Giraldo, 91, Prowincja Bogotá, 10 marca 2010
Br. John Lawrence (Gilbert) Hunter, 89, Prowincja Baltimore, 13 marca 2010
O. David Alexander Weir, 87, Prowincja Edmonton-Toronto, 19 marca 2010

O. Gaspar de Almeida Pinto, 78, Prowincja Rio de Janeiro, 20 marca 2010. Został on wybrany przez XIX Kapitułę Generalą na Radnego Generalnego w czasie drugiego mandatu ówczesnego Przełożonego Generalnego Josefa Pfaba, w latach 1979-1985. W tym samym okresie pełnił funkcję rektora Domu Generalnego i pozostał na tym stanowisku do roku 1987, kiedy powrócił do Brazylii. O. Gaspar był dwukrotnie Przełożonym Prowincji Rio de Janeiro, 1972-1979 i 1997-2000.

O. Etienne Ségalen, 86, Prowincja Lyon- Paryż, 21 marca 2010
O. Hans Josef Wenke, 53, Prowincja św. Klemensa/Regia Kolonia, 23 marca, 2010

Siostra Mary Margaret Miller, OSsR, 102, mniszka redemptorystka, klasztor w Liguori, MO, USA, 19 marca 2010. Była członkiem-założycielem klasztoru Liguori w roku 1960 oraz klasztoru w Barrie, Ontario, w Kanadzie. Była przełożoną w latach 1963-1969. Przed nią zmarli czterej jej bracia redemptoryści: O. Ray Miller, (Radny Generalny w latach 1958-1963), O. Donald Miller (założyciel wydawnictwa Liguori), O. Ernest Miller (głosił misje i rekolekcje) i O. Louis Miller (redaktor „Liguorian Magazine” w latach 1961-1976). Całe rodzeństwo zostało pochowane na cmentarzu w Liguori.

Rocznice w miesiącu maju:

50 rocznica Profesji:
Josef Gaugele, Prowincja Monachijska, 1 maja 2010

25 rocznica Profesji:
O. Mykola Hnatyshak, Prowincja Lwowska, 1 maja 2010
O. Volodymyr Wons, Prowincja Lwowska, 1 maja 2010
O. Joseph Paiboon Sompopsupanart, Wiceprowincja Bangkok, 3 maja 2010
O. Michael Watana Srivorakul, Wiceprowincja Bangkok, 3 maja 2010

25 rocznica święceń:
O. Francesco Iaquino, Prowincja Neapolitańska , 4 maja 2010
O. Antonio Perillo, Prowincja Neapolitańska, 4 maja 2010
O. James Walter Dowds, Prowincja Baltimore, 25 maja 2010
O. John Gerard Tizio, Prowincja Baltimore, 25 maja 2010
O. Glenn Dale Parker, Wiceprowincja Richmond, 25 maja 2010

Informacje wyborcze:
O. Miguel Ángel Torres Figueroa mianowany Wikariuszem Prowincji San Juan. Został zatwierdzony 26 marca 2010.

Zniesienie Wiceprowincji:
Wiceprowincja Pilar (0101) przestanie istnieć z dniem 1sierpnia 2010.
Wiceprowincja Asunción (0705) przestanie istnieć z dniem 1 sierpnia 2010.

Założenie Prowincji:
Prowincja Paragwajska (5200) zacznie istnieć z dniem 12 sierpnia 2010.

Zniesienie domów:
Dom “Hofbauer House” w Ibadan, Stan Oyo, w Nigerii, przestał istnieć z dniem 25 lutego 2010.

Dom “St. Peter Claver” w Otukpo, Stan Benue, w Nigerii, przestał istnieć z dniem 25 lutego 2010.

Dom “Maria Bickesheim” w Durmersheim został zniesiony z dniem 25 lutego 2010 ze skutkiem od 1 września 2010.

Nominacje:
O. John Vargas (4500, Denver) został mianowany Wiceprokuratorem do 30 czerwca 2010. Zatwierdzony 25 marca 2010.

O. Joseph P. Dorcey (4500, Denver) został mianowany Sekretarzem Generalnym Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela do nominacji przyszłego Zarządu Generalnego. Zatwierdzony 25 marca 2010.

O. Antonio Marrazzo (0200, Neapol) został mianowany Postulatorem Generalnym Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela do nominacji przyszłego Zarządu Generalnego. Zatwierdzony 25 marca 2010.

O. Walteir Gonçalves Magalhães (2300, São Paulo) został mianowany asystentem Ekonoma Generalnego do 30 czerwca 2010.

O. John Gerard O’Connor (1300, Dublin) został mianowany Prokuratorem dla Funduszu Afryki i Madagaskaru na okres od 1 czerwca 2010 do 31 grudnia 2014.

O. Johanny Gerardo Álvarez Castro (1506, San Salvador) został mianowany Superwizorem budynków Domu św. Alfonsa w Rzymie, do 30 czerwca 2011.

O. Louis Alberto Roballo (2800, Bogotá) został mianowany Sekretarzem wykonawczym ds. Formacji do 31 grudnia 2014.

O. Gerônimo Ruchel (3500, Porto Alegre) został mianowany współpracownikiem w Archiwum Generalnym Zgromadzenia na okres od 1 stycznia 2011 do 31 grudnia 2014.