Rzym, Włochy OD REDAKCJI: Z PROWINCJI DZIAŁALNOŚĆ ZARZĄDU GENERALNEGO REDEMPTORYŚCI W DONIESIENIACH SYLWETKA WYDARZENIA
Tematyka ostatnich audiencji generalnych Ojca Świętego koncentrowała się wokół Doktorów Kościoła. W środę, 30 marca, Ojciec Święty mówił o naszym Założycielu, św. Alfonsie de Liguori. W czasie swojej audiencji przedstawił kilka istotnych myśli na jego temat oraz wskazał, jak zastosować w dzisiejszym Kościele nauczanie, pisma i działalność św. Alfonsa. W swoim przesłaniu wyraził również swoje uznanie dla Redemptorystów. SCALA informowała o tym w dniu 31 marca (patrz archiwum SCALA). W odpowiedzi, 2 kwietnia, Ojciec Generał wysłał następujący telegram do Ojca Świętego: Przew. O. Michael Brehl, CSsR Do Jego Świątobliwości Benedykta XVI
Michael Brehl, CSsR Przypominamy, że Papież Benedykt XVI obchodzi dzisiaj swoje 84-te urodziny a 19 kwietnia będzie obchodził 6-tą rocznicę swojego wyboru na Papieża.
Dzień 1 maja będzie świadkiem największego napływu pielgrzymów do Rzymu od roku 2005, kiedy odbywał się pogrzeb papieża Jana Pawła II. Powodem tego napływu jest ponownie Jan Paweł II. Tym razem pielgrzymi tłumnie przybędą do Rzymu, aby uczestniczyć w uroczystości jego beatyfikacji, która odbędzie się pod gołym niebem na placu Świętego Piotra. Oczekuje się tysięcy, a nawet ponad miliona pielgrzymów poza placem, wzdłuż Via della Conciliazione, aż do Tybru, jak to miało miejsce w 2005 roku. Tuż po zakończeniu ceremonii beatyfikacyjnej, wszyscy wierni będą mogli oddać publiczny hołd Janowi Pawłowi II w bazylice Świętego Piotra. Składanie hołdu, jak informuje Watykan, będzie trwało tak długo, aż wszyscy oczekujący w kolejce przejdą obok jego trumny. Dopiero wtedy nastąpi ostateczne przeniesienie ciała Błogosławionego Papieża Jana Pawła II z krypty pod głównym ołtarzem do głównej nawy Bazyliki. Nowe miejsce spoczynku znajduje się w pobliżu Pietà. Nieco dalej zamieszczamy wspomnienie poświęcone życiu Papieża Jana Pawła II. O. Santo Arrigo, dyrektor Duszpasterstwa Powołań w Kanadzie, podzielił się z nami następującą informacją: "W dniu 15 marca 2011 roku, współbracia redemptoryści z Toronto mieli szczęście obchodzić święto świętego Klemensa razem z Przełożonym Generalnym, O. Michaelem Brehlem CSsR, który w przerwie pomiędzy dwoma wizytacjami generalnymi zatrzymał się w Toronto. Wraz z kilkoma współbraćmi z naszej Prowincji, którzy w święto św. Klemensa obchodzili rocznicę swojej Profesji lub Święceń, Ojciec Generał obchodził 31-lecie swoich święceń kapłańskich. Uroczystości te zgromadziły redemptorystów ze wspólnoty św. Patryka, Nowicjat Północnoamerykański, wspólnotę formacji "Dom Odkupiciela" oraz kapłanów i parafian z kościoła św. Patryka. O. Brehl przedstawił pogłębioną refleksję na temat życia św. Klemensa, zapraszając nas abyśmy z misyjnym zapałem głosili Ewangelię w sposób zawsze nowy.
Jelle Wind, sekretarz Prowincji Sanctus Clemens, pisze: "W piątek, 1 kwietnia, O. Piet Nelen CSsR z Prowincji Sanctus Clemens, otrzymał królewskie odznaczenie z rąk burmistrza Gulpen-Wittem (Limburg, Holandia). Został mu przyznany tytuł "Kawalera Orderu Oranje-Nassau". Order ten jest odznaczeniem nadawanym tym, którzy zasłużyli na uznanie ze strony społeczeństwa za szczególny sposób w jaki prowadzili swoją działalność. Uroczystość ta odbyła się pod koniec kongresu, we wspaniałej bibliotece klasztoru w Wittem, odbywanego z okazji 175-lecia obecności Redemptorystów w Wittem i Holandii.
Od 1990 do 1999 roku, O. Nelen był prowincjałem redemptorystów w Holandii. Obecnie mieszka w Wittem, które jest siedzibą Prowincjała Prowincji Sanctus Clemens". O. Jorge Colon, z Prowincji San Juan, napisał nam, że został wybrany do otrzymania tytułu doktora honoris causa z dziedziny teologii na "Graduate Theological Foudation" w Indiana. Uroczystość odbędzie się 6 maja w siedzibie Fundacji w South Bend, Indiana, USA.
Z PROWINCJI
Ze świata
Druga część obchodów Roku św. Jana Neumanna, rozpoczętego w 2010 roku w dniu 150-tej rocznicy jego śmierci, osiągnęła swoje apogeum 28 marca, kiedy Kościół na całym świecie obchodził dwusetną rocznicę jego urodzin. Z tej okazji, Ojciec Generał wystosował list na temat św. Jana Neumanna do całego Zgromadzenia, redemptorystek i naszych współpracowników świeckich. Jeśli nie mieliście możliwości zapoznania się z nim, poniżej zamieszczamy jego początek oraz link do całości tekstu na naszej stronie cssr.com. Większość wspólnot redemptorystowskich uczciła to wydarzenie specjalnymi celebracjami. Agencja "News Czech" poinformowała, że miejsce urodzenia Jana Neumanna - Prachatice (Republika Czeska) - upamiętniło rocznicę narodzin Świętego uroczystą Mszą świętą w dniu 27 marca. Zostało przypomniane, że jego matka była Czeszką a ojciec Niemcem pochodzącym z Bawarii. Zostało zaprezentowanych wiele przedmiotów, którymi posługiwano się w rocznicę beatyfikacji, w tym książkę o Świętym i podręcznik dla dzieci miejscowego kościoła. W muzeum w Prachaticach zostanie otwarta wystawa poświęcona życiu i pracy św. Jana Neumanna.
Mszę świętą celebrował arcybiskup Baltimore, Edwuin F. O 'Brien, który określił tę rocznicę jako "doniosłą dla nas wszystkich chwilę". Arcybiskup siedział na krześle, które było używane 159 lat wcześniej w czasie konsekracji biskupiej św. Jana Neumanna, w 41-szą rocznicę jego urodzin. W czasie swojej homilii, redemptorysta, O. Patrick Woods, były Przełożony Prowincjalny, zwrócił uwagę, że św. Jan był człowiekiem bardzo prostym, który czynił niezwykłe rzeczy.
O. Richard Boeverie CSsR, z Prowincji Denver, wraz z innymi amerykańskimi redemptorystami, kończy w Stanach Zjednoczonych specjalne misje i imprezy związane z rocznicą urodzin św. Jana Neumanna. Zamknięcie Roku Neumannowskiego będzie miało miejsce 24 czerwca 2012 w Sanktuarium św. Jana Neumanna w Filadelfii (PA), USA. Dorastając w Nowym Jorku, redemptorysta, O. John Murray, lubiał maszerować razem ze swoim ojcem w dorocznej paradzie w dniu Świętego Patryka. Teraz, kiedy jest przykuty do wózka inwalidzkiego, ojciec Murray promuje Świętego Irlandii w sposób, który okazuje się silniejszy od tego, w jaki mógłby to robić chodząc pieszo w paradzie. Niespełna w siedem miesięcy po niespodziewanym wypadku, w wyniku którego został sparaliżowany od klatki piersiowej w dół, O. Murray był kaznodzieją na Mszy św. o godz. 10 rano, 17 marca, w dniu św. Patryka, w Fells Point. Stanowiło to kamień milowy na drodze powrotu do zdrowia ojca Murray'a - dopiero po raz drugi, od wypadku w dniu sierpnia 2010, głosił kazanie poza miejscem swojego zamieszkania w Stella Maris w Timonium. "To niezwykle ekscytujące, móc znowu przepowiadać", powiedział ojciec Murray, który 6 marca wygłosił homilię w kościele św. Jana Neumanna w Annapolis. Ostatnie miesiące były szczegolnie trudne dla byłego proboszcza parafii św. Wacława w Baltimore i Najświętszej Maryi Panny w Annapolis. Podczas porannego spaceru na deptaku w Long Beach, N.J., ojciec Murray upadł i uderzył głową w poręcz; został sparaliżowany od klatki piersiowej w dół. Został natychmiast przewieziony do Jersey Shore Medical Center, gdzie został poddany chirurgicznej operacji rdzenia kręgosłupa. Po zakończeniu rehabilitacji w Kessler Instytut for Rehabilitation w West Orange, 3 listopada został przewieziony do Stella Maris. "Wózek inwalidzki to mój krzyż" - mówi ojciec Murray. "Paraliż jest na pewno ciężkim krzyżem, ale ujawnia także prawdziwy charakter człowieka". Ksiądz twierdzi, że dźwigając swój krzyż, odkrył doniosłość łaski Bożej; nie niesie go sam, - dodaje - ale z pomocą samego Chrystusa. Mimo, że lekarze w New Jersey powiedzieli mu, że istnieje niewielka szansa, aby kiedykolwiek mógł znów poruszać nogami, to jednak ojciec Murray twierdzi, że jego stan ulega poprawie dzięki 10-15 godzinnej cotygodniowej terapii w Stella Maris. Ojciec Murray nazywa błogosławieństwem życie wraz z innymi redemptorystami w Stella Maris, z których większość to podeszli wiekiem lub chorzy.
DZIAŁALNOŚĆ ZARZĄDU GENERALNEGO
List Ojca Generała Od Redakcji: W dniu 28 marca br., Ojciec Generał wystosował list do Zgromadzenia, Redemptorystek i Współpracowników świeckich, za pośrednictwem Przełożonych Jednostek, z okazji dwusetnej rocznicy narodzin św. Jana Neumanna. Dla tych, którzy nie mieli możliwości zapoznania się z nim, publikujemy tutaj jego początek, a w całości zamieszczamy go w internecie pod adresem: Drodzy Współbracia, Siostry i Współpracownicy Świeccy Pozdrawiam wszystkich w imię Jezusa Chrystusa, który wzywa nas do głoszenia Ewangelii w sposób zawsze nowy i z radością posyła nas do najbardziej opuszczonych i ubogich! Piszę ten list z okazji 200. rocznicy urodzin Jana Nepomucena Neumanna. Urodził się on 28 marca 1811 roku w Prachatitz, w Czechach. W homilii, w dniu beatyfikacji Jana Neumanna, Paweł VI podsumował jego życie w kilku znamiennych słowach: Był bliski chorym, był w domu z biednymi, był przyjacielem grzeszników, dzisiaj jest chlubą wszystkich imigrantów, a z perspektywy Błogosławieństw, jest symbolem chrześcijańskiego sukcesu. Zapraszam wszystkich do upamiętnienia i do świętowania w ciągu obecnego roku, w kontekście apelu naszej ostatniej Kapituły Generalnej, daru jaki Bóg ofiarował Kościołowi i Zgromadzeniu w postaci życia tego niezwykłego Redemptorysty, chluby wszystkich imigrantów. XXIV Kapituła Generalna wezwała nas do dania odpowiedzi na współczesną rzeczywistość masowego ruchu ludności i do zrewidowania naszych priorytetów apostolskich. Kliknij tutaj aby dowiedzieć się więcej
REDEMPTORYŚCI W DONIESIENIACH Ukraina
Oczywistym argumentem za słusznością tego przekonania jest dotychczasowa i obecna działalność jednej z gałęzi naszego Kościoła powszechnego, jakim jest Ukraiński Kościół Greckokatolicki - największy z Kościołów uniackich, liczący obecnie pięć i pół miliona wyznawców na całym świecie - oraz działalność naszych redemptorystowskich Prowincji, Lwowskiej i Yorkton.
Po bliższym zbadaniu sprawy okazuje się, że pochodzący z Ukrainy arcybiskup Schevchuk był rektorem seminarium, posiada doświadczenie w zakresie administracji Grecko-katolickiej i służbie hierarchicznej, jest człowiekiem niezwykle inteligentnym, pobożnym, poliglotą i wielorako uzdolnionym. Już sama jego młodość przyczyni się do ożywienia Kościoła tą samą cechą. Kościół Greckokatolicki zna zresztą historię wyboru młodych przywódców, którzy przez długie lata stali na jego czele.
Pomimo, że Kościół Greckokatolicki cierpiał prześladowania i, razem z resztą Kościoła tak długo był w podziemiu, wpływ Redemptorystów na Ukrainie nie jest mały. Redemptoryści są dzisiaj tak młodzi jak ich nowy przewodnik. Nasza Lwowska Prowincja jest silna dzięki 114 członkom, z których 34 przygotowuje się do święceń. Jej Prowincjał ma tylko 35 lat. Lwów – jak wiemy - był miejscem Międzynarodowego Kongresu Młodzieży Redemptorystowskiej w lecie 2010 roku. Kościół Greckokatolicki posiada również 5 biskupów redemptorystów, którzy są ordynariuszami i biskupami pomocniczymi na Ukrainie oraz kilku innych, którzy posługują w diasporze. Dwóch z tych biskupów pełniło ważne funkcje w okresie przejściowym, od kardynała Huzara do arcybiskupa Schevchuka. Greckokatolicki arcybiskup Lwowa, Ihor Wozniak CSsR, pełnił funkcję administratora okresie przejściowym. Bp Bohdan Dziurach CSsR, biskup pomocniczy Kijowa-Halicza i sekretarz Synodu Biskupów, ogłaszał decyzję Synodu o wyborze arcybiskupa Shevchuka podczas ceremonii instalacji.
Kanada Od Redakcji: W diasporze Kanady, ukraińska Prowincja redemptorystów Yorkton prowadzi życie bardziej skomplikowane. W jej skład wchodzi 21 współbraci, z których sześciu zostało wybranych przez Kościół na biskupów. Prowincja Yorkton powstała jako odpowiedź na potrzebę apostolstwa na rzecz uchodźców i imigrantów, którzy uciekli przed prześladowaniami, najpierw carskiej Rosji, następnie hitlerowskich Niemiec, a wreszcie Rosji Sowieckiej. Ich potomkowie są teraz Kanadyjczykami czwartego i piątego pokolenia. Jednym z kwiatków w bukiecie Prowincji Yorkton jest jej apostolat, który nosi nazwę "Welcome Home".* "Welcome Home" daje młodym ludziom możliwość poświęcenia jednego roku swojego życia, wraz z Redemptorystami, na doświadczenie życia wspólnotowego i chrześcijańskiego apostolatu wśród ludzi ubogich i zepchniętych na margines w Winnepeg, Manitoba, w Kanadzie. Co roku, począwszy od roku 1993, bierze w nim udział około 30 młodych kobiet i mężczyzn. Apostolat charakteryzuje wspólnota w stanie wzrostu poprzez momenty modlitwy i celebracji oraz zaangażowanie na rzecz dzieci na przedmieściach. Wziąwszy pod uwagę, że zaangażowanie świeckich jest niezbędne do takiego apostolatu, "Welcome Home" stanowi wzorzec współpracy i inspiruje do realizacji charyzmatu redemptorystowskiego. Dzięki świadectwu "Welcome Home", ukraiński Kościół wychodzi naprzeciw wyzwaniu opcji na rzecz ubogich. Wziął on również pod opieką miejscową ukraińską parafię katolicką, dając "Welcome Home" możliwość korzystania z szerszych struktur, w razie konieczności, i włączenia miejscowej parafii w apostolstwo na rzecz opuszczonych" [Conspectus Generalis, 2009].
Rzym Od Redakcji: O. Andrzej Wodka i ja, mieliśmy przywilej przeprowadzenia wywiadu z kardynałem Varkey w czasie jego pobytu w Rzymie w roku 2005, z okazji pogrzebu Jana Pawła II i wyboru Benedykta XVI. Mój wywiad w formie drukowanej został zamieszczony w ORBIS (2005) a wideo-wywiad O. Wodki w TV TRWAM. Poniższe dwa fragmenty - tekst drukowany i wideo - dają nam wgląd w zakres miłości jaką zmarły Kardynał Varkey żywił do swojego Zgromadzenia zakonnego i do Kościoła Syro-Malabarskiego.
Wideo-wywiad Ojca Wodki, również z roku 2005, na temat Kościoła Syro-Malabarskiego (w języku angielskim):
Indie Od Redakcji: Ponieważ w chwili śmierci kardynała Varkey'a, biskupi syromalabarscy przebywali w Rzymie z wizytą "ad limina", pogrzeb ukochanego przywódcy Kościoła Syro-malabarskiego został odroczony do 10 kwietnia w Kerali, aby umożliwić biskupom powrót. SCALA przedstawi reportaż z pogrzebu w następnym numerze.
Przed szpitalem Little Flower w Angamaly, gdzie znajdowało się ciał Kardynała, utworzyły się długie kolejki ludzi.
Kiedy telewizja przekazała wiadomość o śmierci Kardynała, tysiące ludzi zebrały się przed szpitalem w Lisie. Ks. Paul Thelakat, rzecznik Kościoła Syro-malabarskiero powiedział, że wśród tłumu płaczących byli prości, zwykli ludzie oraz wielka liczba księży i sióstr zakonnych. "Tłum, który się zebrał wokół szpitala był manifestacją popularności Kardynała wśród zwykłych ludzi", powiedział ksiądz. Beena Vijayan, jeden z urzędników państwowych opowiadał, że spotkał się z Kardynałem kilka razy i był zaskoczony jego "autentyczną troską" o ubogich. Stwierdził on: "Potrafił zawsze wychodzić ponad sztywne granice wyznań religijnych". P. K. Narayana Panicker, sekretarz jednego ze stowarzyszeń hinduskich, powiedział, że kardynał miał szczególną miłość i szacunek dla wszystkich religii. Dodał również: "Przewodził Kościołowi, nie obrażając przy tym nikogo".
T. Arifali, duchowny muzułmański, stwierdził, że kardynał Vithayathil był nadzieją na jedność wspólnoty Kerala, która jest podzielona politycznie.
Błogosławiony Jan Paweł II Karol Józef Wojtyla, po wyborze na papieża w październiku 1978 roku znany jako Jan Paweł II , urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach, małym polskim mieście oddalonym 50 km od Krakowa. Był najmłodszym z trójki dzieci Karola Wojtyły i Emilii Kaczorowskiej. Jego matka zmarła w 1929 roku. Jego starszy brat Edmund, lekarz, zmarł w 1932 roku, a jego ojciec, podoficer wojskowy, zmarł w 1941 roku. Siostra, Olga, zmarła zaraz po urodzeniu. Został ochrzczony 20 czerwca 1920 roku w kościele parafialnym w Wadowicach przez ks. Franciszka Żaka. Pierwszą Komunię przyjął w wieku 9 lat a bierzmowanie w wieku 18 lat. Po uzyskaniu dyplomu szkoły średniej w gimnazjum im. Marcina Wadowity w Wadowicach, rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie w 1938 roku oraz szkołę aktorską. Gdy w roku 1939 nazistowscy okupanci zamknęli uniwersytet, młody Karol musiał pracować w kamieniołomach (1940-1944) oraz w zakładach chemicznych Solvay, aby zarobić na utrzymanie i uniknąć deportacji do Niemiec. W 1942 roku, świadomy swojego powołania do kapłaństwa, zaczął uczęszczać do tajnego Seminarium Duchownego w Krakowie, kierowanego przez kardynała Adama Stefana Sapiehę, arcybiskupa Krakowa. W tym samym czasie, Karol Wojtyła był jednym z pionierów "Teatru Rapsodycznego", również tajnego. Po II wojny światowej kontynuował studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie, zaraz po jego ponownym otwarciu, oraz na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk arcybiskupa Sapiehy w Krakowie w dniu 1 listopada 1946 roku. Wkrótce potem Kardynał Sapieha wysłał go do Rzymu, gdzie przygotowywał pracę pod kierunkiem francuskiego dominikanina, Garrigou-Lagrange. Doktorat z teologii ukończył w 1948 r. na podstawie pracy na temat wiary w oparciu o dzieła św. Jana od Krzyża (Doctrina de fide apud sanctum Joannem a Cruce). W tym czasie, podczas wakacji, sprawował posługę duszpasterską wśród polskich emigrantów we Francji, Belgii i Holandii W 1948 roku powrócił do Polski i pracował jako wikariusz w różnych parafiach Krakowa oraz jako kapelan studentów. Ten okres trwał do roku 1951, kiedy ponownie podjął studia filozoficzne i teologiczne. W 1953 roku obronił pracę habilitacyjną na temat "Ocena możliwości zbudowania etyki chrzecijańskiej w oparciu o system etyczny Maxa Schelera" na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Następnie został profesorem teologii moralnej i etyki społecznej w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie oraz na Wydziale Teologicznym w Lublinie 4 lipca 1958 roku został mianowany przez papieża Piusa XII biskupem tytularnym Ombi oraz biskupem pomocniczym Krakowa. Sakrę biskupią otrzymał 28 września 1958 roku w katedrze na Wawelu, w Krakowie, z rąk arcybiskupa Eugeniusza Baziaka. W dniu 13 stycznia 1964 roku, papież Paweł VI ustanowił go arcybiskupem Krakowa, a 26 czerwca 1967 roku mianował go kardynałem, przydzielając mu kościół tytularny San Cesareo in Palatio, diakonię podniesioną pro illa vice do tytułu kościoła prezbiterialnego Oprócz uczestniczenia w Soborze Watykańskim II (1962-1965), gdzie w istotny sposób przyczynił się do opracowania Konstytucji Gaudium et spes, Kardynał Wojtyła brał udział we wszystkich zgromadzeniach Synodu Biskupów. Kardynałowie wybrali go na papieża podczas konklawe w dniu 16 października 1978 roku; przyjął imię Jana Pawła II. W dniu 22 października, w Dzień Pański, uroczyście zainaugurował swoją posługę Piotrową jako 263-ty następca Apostoła. Jego pontyfikat, jeden z najdłuższych w historii Kościoła, trwał prawie 27 lat. Kierując się pasterską troską o wszystkie Kościoły oraz w poczuciu otwartości i miłości do całego rodzaju ludzkiego, Jan Paweł II pełnił posługę Piotrową z niestrudzonym duchem misyjnym, oddając jej wszystkie swoje siły. Odbył 104 wizyt duszpasterskich poza Włochami i 146 na terenie Włoch. Jako biskup Rzymu odwiedził 317 z 333 parafii w tym mieście. Odbył więcej spotkań z Ludem Bożym i z przywódcami państw niż wszyscy jego poprzednicy. Ponad 17.600.000 pielgrzymów uczestniczyło w audiencjach generalnych w każdą środę (ponad 1160), nie licząc innych audiencji specjalnych i ceremonii religijnych (ponad 8 milionów pielgrzymów w czasie samego Wielkiego Jubileuszu Roku 2000). Spotkał się z milionami wiernych podczas wizyt duszpasterskich we Włoszech i na całym świecie. Musimy też pamiętać o licznych osobistościach rządowych, z którymi spotkał się w trakcie 38 wizyt oficjalnych, o 738 audiencjach i spotkaniach z głowami państw oraz 246 audiencjach i spotkaniach z premierami. Jego miłość do ludzi młodych doprowadziła go do ustanowienia Światowych Dni Młodzieży. Dziewiętnaście Światowych Dni Młodzieży obchodzonych podczas jego pontyfikatu zgromadziło miliony młodych ludzi z całego świata. Jego troska o rodzinę znalazła swój wyraz w Światowych Spotkaniach Rodzin, które zainicjował w 1994 roku. Jan Paweł II z powodzeniem promował dialog z Żydami i przedstawicielami innych religii, których wiele razy zapraszał na spotkania modlitwy o pokój, zwłaszcza w Asyżu. Pod jego przewodnictwem Kościół przygotowywał się na trzecie tysiąclecie i świętował Wielki Jubileusz Roku 2000, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w Liście Apostolskim Tertio millennio adveniente. Kościół podjął wyzwania nowej epoki, idąc za jego wskazówkami zawartymi w Liście Apostolskim Novo millennio ineunte, w którym wskazywał wiernym drogę przyszłości. Poprzez Rok Odkupienia, Rok Maryjny i Rok Eucharystii, promował duchową odnowę Kościoła. Nadał wyjątkowy impuls beatyfikacjom i kanonizacjom, skupiając się na niezliczonych przykładach świętości jako zachęcie dla ludzi naszych czasów. Celebrował 147 uroczystości beatyfikacyjnych, w czasie których ogłosił 1338 Błogosławionych oraz 51 kanonizacji 482 świętych. Ogłosił św. Teresę od Dzieciątka Jezus Doktorem Kościoła. Znacznie poszerzył Kolegium Kardynalskie, powołując 231 kardynałów (plus jeden in pectore) na 9 konsystorzach. Odbył również sześć pełnych posiedzeń Kolegium Kardynalskiego Zwołał 15 zgromadzeń Synodu Biskupów - sześć Ogólnych Zwyczajnych (1980, 1983, 1987, 1990, 1994 i 2001), jedno Zgromadzenie Ogólne Nadzwyczajne (1985) oraz osiem Zgromadzeń Specjalnych (1980, 1991, 1994, 1995, 1997, 1998 /2/ i 1999). Jego najważniejsze dokumenty obejmują 14 Encyklik, 15 Adhortacji Apostolskich, 11 Konstytucji Apostolskich i 45 Listów Apostolskich. Promulgował Katechizm Kościoła Katolickiego w świetle Tradycji autorytatywnie interpretowanej przez Sobór Watykański II. Zreformował również Wschodni i Zachodni Kodeks Prawa Kanonicznego, powołał nowe instytucje oraz zreorganizował Kurię Rzymską. Opublikował też pięć napisanych przez siebie książek: "Przekroczyć próg nadziei" (październik 1994), "Dar i Tajemnica: w pięćdziesiątą rocznicę moich święceń kapłańskich" (listopad 1996), "Tryptyk rzymski - medytacje poetyckie" (marzec 2033), "Wstańcie, chodźmy" (maj 2004) oraz "Pamięć i tożsamość" (luty 2005). W promieniach Chrystusa zmartwychwstałego, 2 kwietnia Anno Domini 2005, o godzinie 21.37, gdy sobota dobiegała końca a rozpoczynał się Dzień Pański, Oktawa Wielkanocy i Niedziela Miłosierdzia Bożego, umiłowany Pasterz Kościoła, Jan Paweł II, odszedł z tego świata do Ojca. Od tego wieczora do 8 kwietnia, dnia pogrzebu Papieża, przybyło do Rzymu ponad trzy miliony pielgrzymów, aby złożyć hołd śmiertelnym szczątkom Papieża. Niektórzy z nich czekali 24 godziny, aby wejść do Bazyliki Świętego Piotra. W dniu 28 kwietnia, papież Benedykt XVI ogłosił, że okres pięciu lat wymaganych do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego, dla Jana Pawła II zostanie pominięty. Proces został oficjalnie otwarty przez kardynała Camillo Ruini, wikariusza dla diecezji rzymskiej, w dniu 28 czerwca 2005 roku.
Video: Niektóre momenty (w różnych językach) pontyfikatu Jana Pawła II.
Najswiezsze warte zauwazenia wydarzenia w rodzinie redemptorystowskiej. Kompletna wersje „Zmian” znajdziecie na stronie internetowej Officialia Site
Profesja Wieczysta: Święcenia Kapłańskie: 60-lecie Święceń: 50-lecie Profesji zakonnej: 50-lecie Święceń: 25-lecie Profesji zakonnej: 25-lecie Święceń: Zmarli: Kardynał Varkey Vithayathil, 83, Arcybiskup Większy Kościoła Syro-Malabarskiego, Prowincja Liguori, 1 kwietnia 2011 O. Roger Michel, 65, Przełożony Prowincjalny
Prowincji Lyon-Paryż, 11 kwietnia 2011
Proszę korzystać z naszej witryny internetowej: www.cssr.com, www.cssr.tv, www.redemptorist.info |
.jpg)
