OD WYDAWCY:
Nowy biskup redemptorysta w Brazylii
Życzenia Ojca Generała na Boże Narodzenie
Tu Scendi dalle Stelle na katechezie w Mediolanie
Choroba kardynała Varkey’a Vithayathil’a, C.Ss.R.
Śmierć O. Hoa w Domu Generalnym
O. Anthony Kelly, C.Ss.R. jako teolog
Wiadomości ze stron internetowych Jednostek

O. José Luiz Majella Delgado, C.Ss.R., nominowany Biskupem Jataí (GO) w Brazylii

O. José Luiz Majella Delgado, C.Ss.R. urodził się 19 października 1953 roku w Juiz de Fora (Minas Gerais).

Uczęszczał do szkół prowadzonych przez Redemptorystów w Aparecida; studia filozoficzne odbył w Lorena a teologiczne w Instytucje Teologicznym w São Paulo. Po złożeniu profesji zakonnej w Zgromadzeniu Najświętszego Odkupiciela (Prowincja São Paulo) w dniu 31 lipca 1980 roku, przyjął święcenia kapłańskie 14 marca 1981 roku.

Pełnił wiele funkcji. Był wikariuszem parafialnym w Basílica Nacional de Nossa Senhora da Conceição Aparecida, w sanktuarium Nossa Senhora do Perpetuo Socorro w diecezji São João da Boa Vista, w parafii Świętej Trójcy w Tietê, w parafii Nossa Senhora do Patrocínio do Santíssimo Sacramento w Minas Gerais oraz w parafii Santo Afonso w Tijuca.

Był Przełożonym i Rektorem Seminarium Redemptorystów w Minas Gerais, Przełożonym wspólnoty seminaryjnej w Seminarium Santa Teresinha w Tietê (São Paulo), Rektorem Seminário de Nossa Senhora do Patrocínio do Santíssimo Sacramento w Sacramento, Przełożonym wspólnoty Alfonsianum (junioratu) w São Paulo; Rektorem Seminarium Redemptorystów im. św. Alfonsa w Aparecida; socjuszem mistrza nowicjatu oraz mistrzem nowicjatu w Tietê (São Paulo).

Był radnym prowincjalnym Prowincji São Paulo, członkiem Segretariato Interprovincial de Espiritualidade Redentorista, członkiem Sekretariatu Prowincjalnego ds. Formacji w Prowincji São Paulo oraz członkiem Coordenação dos Mestres de Noviços Redentoristas do Cone Sul da América Latina.

Pełnił funkcję sekretarza Stowarzyszenia Seminariów Instytutów Zakonnych Brazyli (OSIB), pisma regionalnego "Leste 2" Konferencji Episkopatu Brazylii i Associação dos Liturgistas do Brasil (ASLI).

Był członkiem Coordenação dos Religiosos do Núcleo de Itapetininga regionu São Paulo oraz Grupo de Reflexão para a Formação Konferencji Zakonników Brazylii regionu São Paulo.
Należał do Rady Wykonawczej Krajowej Konferencji Zakonników Brazylii.

Był wykładowcą teologii liturgicznej w Instituto de Teologia Moral w São Paulo, w Instituto Educacional Seminário Paulopolitano, w Instituto São Paulo de Estudos Superiores w São Paulo oraz na Papieskim Fakultecie Teologicznym Nossa Senhora d Assunção w São Paulo.

Od roku 2007 jest zastępcą podsekretarza Konferencji Episkopatu Brazylii (Conferência Nacional dos Bispos do Brasil CNBB).

Święcenia biskupie: 18 lutego 2010 w Basílica Nacional de Nossa Senhora da Conceição Aparecida w São Paulo, Brazylia.

Diecezja Jataí liczy 441.000 katolików, 37 kapłanów (wśród nich 13 zakonników), 17 diakonów stałych i 52 sióstr zakonnych pracujących w 28 parafiach.

Mamy przyjemność zaprezentowania Wam krótkiego wideo z Bożonarodzeniowymi życzeniami Ojca Generała, na naszych portalach w siedmiu językach na stronie www.cssr.com. Tłumaczenie życzeń będzie się przewijało w oknie jednocześnie obok wideo. Życzenia zostały nagrane w studiu Salt and Light Television w Toronto (Kanada) w trakcie przygotowań O. Generała do przenosin do Rzymu. Dziękujemy O. Thomasowi Rosica, Dyrektorowi Salt and Light Television i Konsultorowi Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu za tę przysługę.

Świąteczny nastrój udzielił się nie tylko Ojcu Generałowi. Arcybiskup Mediolanu, kardynał Dionigi Tettamanzi, napisał do dzieci swojej diecezji list na Boże Narodzenie, do którego została dołączona CD; głównym motywem tego listu są słowa najbardziej znanej we Włoszech kolędy, której autorem jest św. Alfons: “Tu scendi dalle stelle”. Kardynał zakończył swój list słowami: “Ciao, wasz Arcybiskup Dionizy!”
http://www.chiesadimilano.it/or4/or?uid=ADMesy.main.index&oid=2166154

W listopadzie kardynał Varkey Vithayathil, C.Ss.R., Arcybiskup Większy Ernakulam-Angamaly obrządku syro-malabarskiego, został przewieziony do szpitala z powodu zatrzymania pracy serca. Obecnie jego stan jest stabilny, nie zagraża mu niebezpieczeństwo, i powoli wraca do zdrowia w szpitalu w Kochi w stanie Kerela w Indiach.

Prowincja Baltimore uruchomiła ponadto portal poświęcony głoszeniu Ewangelii, noszący nazwę: “Przepowiadanie i modlitwa”. Codziennie jeden z redemptorystów proponuje audio homilię na temat czytań niedzielnych, czytań z dni powszednich lub czytań świątecznych. Znajdują się tam także specjalne wideo-homilie z bazyliki Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Boston. Stronę tę można znaleźć na:
http://www.redemptorists.net/preaching.cfm

Wszystkie Jednostki, które posiadają własny portal internetowy, są obecne na naszej stronie www.cssr.com w menu: informacje ogólne: mapy regionalne wraz z linkiem. W najbliższym czasie spróbujemy stworzyć “szybką listę” zawierającą na jednej stronie Jednostki redemptorystowskie, media i portale sanktuariów. Ułatwi to znalezienie stron wszystkich Jednostek i Sanktuariów, ogarnięcie ich jednym spojrzeniem i wejście za pomocą jednego kliknięcia.

Jeżeli w ostatnim czasie zmieniliście Waszą stronę internetową albo połączenie z naszą stroną nie funkcjonuje, powiadomcie nas o tym (GaryZ@cssr.com ) i podajcie Wasz nowy adres URL.

Życzymy Wam radosnych świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku wypełnionego głoszeniem Ewangelii w nowy sposób, z odnowioną nadzieją, odnowionymi sercami i odnowionymi strukturami!

5 nowych Konferencji
Spotkanie inaugurujące w czasie XXIV Kapituły Generalnej
Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

W środę po południu, 11 listopada 2009 roku, miało miejsce wydarzenie, które chociaż nie miało uroczystej oprawy, dało początek jednemu z wielu historycznych momentów jakie nam zgotowała XXIV Kapituła Generalna. W tym dniu odbyło się pierwsze spotkanie nowych “Konferencji”, które zajęły miejsce dotychczasowych Regionów. Kapitularze, reprezentujący sześć dotychczasowych Regionów, spotkali się w nowej strukturze pięciu „Konferencji”. Główna zmiana polega na tym, że dwa dotychczasowe Regiony Europy Północnej i Południowej stają się teraz nową Konferencją Europy. Podczas sesji plenarnej, w czwartek 12 listopada 2009, każda z Konferencji przedstawiła swoją relację. Relacje te uwzględniały:

· Terminy i miejsca następnego posiedzenia Konferencji zaproponowane Zarządowi Generalnemu, zawierające dwie alternatywne daty oraz wstępny porządek obrad.

· Informacje odnośnie sposobów przekazywania i rozpowszechniania wizji, przesłania i decyzji XXIV Kapituły Generalnej współbraciom oraz świeckim współpracownikom w Konferencjach.

· Pierwszą próbę dyskusji dotyczącą sposobu i terminu wypracowywania statutów dla Konferencji.

· Dyskusję na temat fizjonomii i funkcji koordynatora Konferencji oraz sugestie odnośnie pełnienia tego urzędu w okresie ad interim.

· Dyskusję na temat ekonomicznej i finansowej solidarności na poziomie Konferencji.

· Zbadanie istniejących już programów w Regionach oraz możliwości ich funkcjonowania w strukturze nowych Konferencji.

To, o czym będzie tutaj mowa, uwzględnia najważniejsze elementy relacji, jaką każda z Konferencji przedstawiła Kapitule w czasie wspomnianej sesji plenarnej. Jest to “relacja nieoficjalna”, która stanowi jedynie próbkę ukazania tego, w jaki sposób Jednostki pracują już razem w ramach Konferencji i ich punktu widzenia sieci między-Konferencyjnej Zgromadzenia.

Punktem wyjścia jest praca w istniejących już pod-Konferencjach, URB, URSAL i URNALC, mająca na celu przygotowanie bazy dla uruchomienia Konferencji.

Została powołana komisja koordynująca, w skład której weszli następujący Ojcowie: Arturo Martínez i Eric Perez (URNALC), Marcelo Pomar i Pedro Irizar (URSAL) oraz Vicente Ferreira i Fabio Bento (URB).

Komisja koordynacyjna będzie uczestniczyć w najbliższych spotkaniach trzech pod-Konferencji, które są przewidziane na luty (URSAL), marzec (URB) i maj (URNALC).

Po tych zebraniach, komisja koordynacyjna spotka się kilka razy w czerwcu lub w sierpniu w celu koordynowania całości prac.

Zatwierdzono ideę stworzenia strony internetowej mającej na celu pomóc we wdrażaniu i informowaniu współbraci o pracy Konferencji. Oczekuje się na wskazówki ze strony Rady Generalnej odnośnie opracowania Statutów Konferencji.

Deklaruje się dalszy rozwój istniejących już projektów współpracy, np. w zakresie formacji współbraci; istnieje potencjał dla ostatecznych projektów współpracy odnośnie nowicjatu i przygotowania do ślubów wieczystych.

Dotychczasowe doświadczenia na polu współpracy w Regionie sprawiło, że istnieje już przygotowanie do pracy w Konferencji.

Stwierdza się konieczność okresu intensywnego przygotowania w zakresie Konferencji. Rozpoczną go posiedzenia Jednostek, mające na celu dotarcie do współbraci, świeckich i grup stowarzyszonych. Zostanie powołany zespół, mający za zadanie wypracowanie programu tego przygotowania.

W marcu odbędzie się coś w rodzaju „Zebrania”, w którym wezmą udział nie wybrani wokalisowie, ale wszyscy członkowie Jednostki OPC; podobna praktyka miała już miejsce w przeszłości. Zaprosi się na nie również inne Jednostki/Konferencje, których członkowie pracują na terenie Konferencji.

Co będzie przedmiotem dyskusji? – Będzie nim zakres pracy i roli Koordynatora a także wysuwanie kandydatów na ten urząd. Zostanie powołana komisja, której zadaniem będzie praca nad przyszłymi Statutami, w oczekiwaniu na dyrektywy ze strony Zarządu Generalnego.

Zostanie opracowany kalendarz realizacji koniecznych decyzji i działań, które zostaną podjęte.

Zostanie przygotowana broszura mająca za zadanie wyjaśnienie dokonań i decyzji Kapituły Generalnej.

Zostanie podjęta dyskusja nad prawnymi implikacjami nowej formy Konferencji w Ameryce Północnej.

Zostanie wzięta pod uwagę solidarność i wymiana między Konferencjami i wewnątrz Konferencji.

Będzie wyczulenie oraz troska o Jednostki innych kultur, języków i obrządków.

31 października odbyło się zebranie „Regionu” Azji-Oceanii, a 11 listopada miało miejsce posiedzenie Zebrania “Konferencji” Azji-Oceanii; na tym zdają się kończyć różnice!

W czasie spotkania w dniu 31 października rozstrzygnęły się dwie sprawy: ustalono prowizoryczny termin najbliższego Zebrania oraz wskazano tymczasowego koordynatora Konferencji. Na dzień dzisiejszy, termin Zebrania przewidziany jest na wrzesień 2010, a tymczasowym koordynatorem będzie dotychczasowy Komitet ASIOC.

Zadania: wprowadzanie w życie powziętych na Kapitule Generalnej, odnoszących się do Konferencji decyzji.

Mówiono o aktualnych problemach dotyczących misji i powołania, o finansach i sposobach “dotarcia” z Kapitułą do współbraci.

We wrześniu 2010 zakończy się doświadczenie misji regionalnej oraz przygotowanie do końcowego głosowania; w świetle tych doświadczeń na najbliższym Zebraniu będzie można ocenić i zaplanować przyszłość.

Komitet ds. Statutów, mający na celu zredagowanie przyszłych statutów Konferencji;

Komitet ds. uczestnictwa w apostolacie i rewizji formacji pod kątem tego, co zostało dotychczas zrobione i co pozostało do zrobienia;

Komitet ds. informacji, który zajmie się sposobami dotarcia z Kapitułą Generalną do współbraci, którzy zamiast pytać „co Kapituła winna zrobić dla mnie?” pytali: „w jaki sposób Kapituła zmieni mnie?”; komitet ten będzie miał także na celu troskę o przekazanie globalnego obrazu Zgromadzenia.

Komitet przygotowawczy do zaplanowanego na wrzesień 2010 Zebrania Konferencji.

Skład Zebrania: Prowincjałowie, Wiceprowincjałowie i Przełożeni Regionów, wokalisowie wszystkich Jednostek, niezależnie od liczby członków, jeden przedstawiciel Braci, dwóch współpracowników świeckich, przedstawiciele Rady Generalnej, Sekretarz wykonawczy Azji-Oceanii oraz jeden przedstawiciel regionalnego Sekretariatu Formacji.

Afryka i Madagaskar

Konferencja Afryki nada nowy impuls relacjom pomiędzy Jednostkami Afryki i będzie motywować wszystkie Jednostki do kroczenia rozpoczętą już drogą.

Zebranie Konferencji odbędzie się w Ouagadougou (Burkina Faso) w drugiej połowie sierpnia lub w drugiej połowie października 2010.

W skład Komisji przygotowującej spotkanie Zebrania wchodzą: O. Sean Wales (tymczasowy koordynator), O. José Collado (Przełożony Wiceprowincji Burkina Faso) i O. João Pedro Fernandes (Radny Generalny).

Tymczasowym koordynatorem Konferencji został wybrany O. Sean Wales (Afryka Południowa).

Mówiono także o składzie osobowym Zebrania. Jednostki mające mniej niż 20 członków będą reprezentowane przez samego Przełożonego, pozostałe mogą mieć również wokalisa.

Dyskutowano nad sposobem dotarcia z decyzjami i wskazówkami Kapituły Generalnej do współbraci w Jednostkach.

Istnieje wola planowania i organizowania pracy Konferencji oraz wytyczenia linii przewodnich na najbliższe sześciolecie.

Istnieje wola studiowania wskazań i decyzji XXIV Kapituły Generalnej, szczególnie tych, które dotyczą pracy Konferencji.

Została powołana Komisja dla wypracowania statutów Konferencji, zgodnie z przyszłymi wskazaniami ze strony Zarządu Generalnego. Będzie się dążyć do stworzenia bazy organizacyjnych podstaw struktur Konferencji.

Zaakcentowano kontynuowanie współpracy w tych sektorach, w których miała ona dotychczas miejsce, np. odnośnie wspólnego programu formacji czy niektórych między-Jednostkowych inicjatyw duszpasterskich.

Zostanie podjęta refleksja nad “Funduszem dla Afryki” i nad “Między-Konferencyjną Siecią dla Afryki”.

W spotkaniu Konferencji Europy wzięło udział 38 członków Kapituły. Uznano nową rzeczywistość Konferencji, złożonej z dotychczasowych dwóch Regionów i podjęto wyzwanie pracy jako jedna Konferencja, pomimo licznych języków i kultur oraz różnych obrządków. Jeżeli w przyszłości okaże się to konieczne, zostanie rozważona możliwość stworzenia pod-Konferencji. Obecnie preferuje się pracę jako jedna konferencja; istnieje pragnienie wspólnej pracy, myślenia w sposób globalny i działania na poziomie lokalnym.

Będą kontynuowane projekty realizowane w dawnych Regionach, np. Spotkania Przełożonych, Spotkania w zakresie formacji początkowej, Spotkania Braci i wspólne przedsięwzięcia z zakresu duchowości.

Radzie Generalnej zostaną zaproponowane dwa terminy Zebrania Konferencji: 9 maja w Wiedniu (Austria) i pomiędzy 29 sierpnia a 1 września w Polsce.

W roku 2010 przewidziane są trzy spotkania wspólnotowe: Zebranie, o którym powyżej była mowa, letnie Spotkanie Młodzieżowe we Lwowie, oraz spotkanie na temat misji ludowych we wrześniu.

Dla koordynowania tej działalności została powołana komisja w następującym składzie: O. Con Casey (Irlandia), O. Lorenz Voith (Austria) i O. Pedro López Calvo (Hiszpania).

Moderator, O. Brendan Callanan, podsumował owo pierwsze historyczne spotkanie Konferencji w sposób następujący: “Jestem przekonany, że nie ma wątpliwości, iż pierwsze spotkanie dotychczasowych Regionów jako Konferencji było dobre i bardzo zachęcające na przyszłość”.

Kolumbia
Misjonarze Redemptoryści obchodzą 150 rocznicę przybycia do Ameryki Południowej
Agencja Fides

Misja ta, jak przypomina przesłany Agencji Fides komunikat dotyczący celebracji 150 rocznicy przybycia pierwszych misjonarzy redemptorystów, zakończyła się bardzo szybko. Jeden z misjonarzy utopił się w rzece Ariporo, drugi zmarł na żółtą febrę w czasie podróży statkiem do regionu Arauca, trzeci zaś został wydalony z kraju przez antyklerykalny rząd Tomasza Cipriano de Mosquera (1862). Czterej nowi kandydaci, którzy w międzyczasie byli gotowi do zasilenia misji, nie mogło opuścić Włoch z powodu rewolucyjnych działań Garibaldiego.

Obchody 150 rocznicy tej misji, we wschodniej części Kolumbii, miały miejsce w Yopal i w Paz de Ariporo, w departamencie Casanare, w dniach 23-24 listopada. W uroczystościach uczestniczył arcybiskup Villavicencio - Oscar Urbina oraz biskup Arauca - Germán Meza. Na miejsce dawnej misji przybyło ponad 80 redemptorystów, aby podziękować Bogu za ów misyjny zasiew na kontynencie amerykańskim półtora wieku temu.

To właśnie misjonarze redemptoryści znajdowali się wśród kapłanów zamordowanych w marcu w departamencie Vichada (zob. Fides 20/3/2009). W oświadczeniu, jakie Redemptoryści kolumbijscy wydali z okazji tego smutnego wydarzenia, zostało przypomniane: “Składamy w ofierze cierpienia i stratę tych dwóch naszych braci, którzy mieli zaledwie 41 i 46 lat, razem z ofiarą Jezusa Chrystusa na krzyżu. Domagamy się sprawiedliwości. Przebaczamy po chrześcijańsku. Potwierdzamy nasze zaangażowanie w służbie ubogim, zgodnie z powołaniem jakie dziedziczymy od św. Alfonsa Marii de Liguori”.

SEKRETARIATY I KOMISJE:
Znaczenie nowej struktury dla formacji Braci Redemptorystów
Br. João Batista de Viveiros, C.Ss.R.
Rzym, 12 listopada 2009

W czasie jednej z sesji XXIV Kapituły Generalnej na temat formacji zabierało głos wielu Kapitularzy. W przekonianiu, że mam coś do powiedzenia, podniosłem rękę; moderator wyznaczył mi kolejkę i byłem przekonany, że umieścił moje nazwisko na liście mających zabrać głos. Czekałem więc cierpliwie na swoją kolej, kiedy wielu współbraci przede mną było wywoływanych do wystąpienia. Wreszcie, zupełnie niespodziewanie, moderator powiedział: “czas się już skończył, a na liście mamy jeszcze dwóch współbraci do zabrania głosu”. Usiłowałem jeszcze raz podnieść rękę, ale moderator powtórzył, że czas na zabieranie głosu minął! Po zakończeniu sesji zapisałem sobie pewne sprawy o których chciałem mówić na sesji plenarnej. Później dołączyłem kilka myśli, uporządkowałem je, i wyszedł z tego tekst, który teraz do was dociera [za pośrednictwem SCALA].

Zbiera się to, co się sieje.

Jestem zdania, że jednym z powodów dla których obecnie mamy mało Braci w Zgromadzeniu (poza czynnikiem wieku) jest fakt, że ogromna większość Jednostek ma trudności z naborem kandydatów na Braci. W przeszłości, większość Jednostek nie oferowała Braciom niczego szczególnego a oni też wiele nie wymagali. Jeżeli kandydat potrafił się modlić i pracować (“ora et labora”), uważano to za wystarczające do przyjęcia do naszych domów. Nie było poważnego zainteresowania lepszym jego przygotowaniem ani daniem mu jasno ukierunkowanej formacji. Praca Braci sprowadzała się do wielu zajęć w domach, które nie wymagały żadnej specyficznej formacji. Wielkimi cnotami Braci była praca i modlitwa. Wielu Braci przeżyło całe swoje życie właśnie na tym, służąc wspólnocie z wielką gorliwością i oddaniem. W taki właśnie sposób uczestniczyli oni w misji Zgromadzenia i byli wielkimi misjonarzami.

Dzisiaj nasza misja wymaga czegoś więcej, domaga się lepszej formacji dla Braci. Wyzwania są wielkie i istnieją nowe potrzeby. Dobra wola jest oczywiście konieczna, ale sama nie wystarczy w dzisiejszym świecie, w którym stajemy przed ciągle nowymi wyzwaniami. Dzisiaj każdy rodzaj życia wymaga kompetencji i kwalifikacji. Myślę, że naszym głównym problemem w promocji powołań na Braci jest dzisiaj fakt, że nie wiemy, co zaproponować kandydatom, a często także samym Braciom. Można mieć wrażenie, że tak naprawdę nie potrzebujemy Braci w naszych Jednostkach, a nawet w naszym Zgromadzeniu. Z faktu, że nie wiemy, co zaoferować kandydatom, wynikają przynajmniej dwie wielkie trudności, które pociągają za sobą bardzo poważne konsekwencje. Po pierwsze, nie będziemy promować powołania na Braci (skoro uważamy, że ich nie potrzebujemy). Z takim nastawieniem, nasz program promocji powołań napotka na wielkie trudności w zapraszaniu młodych ludzi do realizacji tego rodzaju powołania zakonnego w Zgromadzeniu. Taka postawa jest przejawem naszej niepewności i lęku. Po drugie, kiedy nie wiemy, co zaoferować kandydatom, bardzo trudno będzie nam przyjąć i zatrzymać przychodzącego do nas kandydata. W konsekwencji łatwo go utracimy.

Rodzą się następujące pytania. Dlaczego nie posiadamy jasnej wizji roli misji i apostolatu Braci w naszej Prowincji? Dlaczego nie wiemy, co im zaofiarować? Moim zdaniem, jest tak dlatego, że dotychczas nie zdecydowaliśmy się dać kandydatowi na Brata odpowiedniej formacji ludzkiej, religijnej, teologicznej i duszpasterskiej oraz ukierunkowania na szczególną dziedzinę. Wydaje mi się, że nie jesteśmy jeszcze świadomi faktu, że Brat jest misjonarzem Redemptorystą we wszystkim i całkowicie, i że potrzebuje on przygotowania do realizacji misji Zgromadzenia, niezależnie od rodzaju apostolatu do pełnienia którego zostaje bezpośrednio skierowany. Nasze Konstytucje postanawiają, że Bracia i Kapłani jako redemptoryści są równi, że misjonarzami staje się przez profesję zakonną; tym samym, wszyscy powinni otrzymać odpowiednią formację. Jestem przekonany, że jeżeli Bracia będą dobrze przygotowani, nie zabraknie dla nich apostolatu i pracy. To, co określa naszą tożsamość redemptorystowską jest właśnie “aspekt misyjny”, bardziej niż sakrament święceń. Praktyka duchowości misyjnej i apostolatu jest pierwsza w stosunku do apostolatu, który wynika ze święceń kapłańskich.

Jestem przekonany, że istnieje miejsce dla Braci na każdym polu naszego apostolatu. Brat Redemptorysta przeżywa swoją konsekrację zakonną głosząc Ewangelię na misjach ludowych, w pracy społecznej, w naszych sanktuariach, w mediach, w formacji, w koordynacji różnych posług duszpasterskich, w pracy na różnych polach, w posłudze naszym wspólnotom i na tyle innych sposobów. Brat, zaangażowany w swoje powołanie, posiadający dobrego ducha i wielki dynamizm misyjny, w pełni identyfikujący się ze swoją konsekracją dla Boga, jest wielkim darem dla Zgromadzenia i dla Kościoła.

Ważne jest połączenie BYCIA, POZNANIA i DZIAŁANIA (“czynię coś dlatego, że poznaję dlatego, że jestem….”). Tym, co naprawdę się liczy, jest ewangelizacja człowieka ubogiego, zgodnie z charyzmatem św. Alfonsa, nie gubiąc przy tym nigdy duchowego i mistycznego wymiaru naszego życia i powołania. Potrzebujemy nowej mentalności, która będzie włączona w życie zakonne Redemptorystów. Takie włączenie zaowocuje życzliwością w przyjmowaniu kandydatów, środowiskiem do ich wzrostu, pomocą i skutecznymi strukturami, których potrzebują dla odpowiedniej formacji.

Oto jeden z przykładów: w czasie pierwszego sześciolecia O. Josepha Tobina (1997-2003), Zarząd Generalny zauważył, że Jednostki, które miały dom specjalnej formacji dla Braci, konkretny program formacji i dobry zespół formatorów, posiadały znaczną liczbę Braci. Dlatego jestem przekonany, że zdrowe środowisko oraz właściwe struktury są konieczne dla ożywienia tego szczególnego powołania.

Mając na uwadze nowe struktury Zgromadzenia, obecnie zorganizowanego w Konferencje (i kilka pod-Konferencji), proponuję, aby zespoły koordynujące Konferencje podjęły poważne wysiłki w kierunku stworzenia właściwych struktur i warunków, które pomogą Jednostkom w promowaniu, formowaniu i wyjaśnianiu powołania i misji Braci, dzisiaj i na przyszłość. Jestem przekonany, że mając nową strukturę obejmującą trzy wspomniane elementy, poczujemy się pewnie, znajdziemy motywację i okażemy większe zainteresowanie promowaniem powołania na Braci. Może stać się to zaczątkiem nowego rozkwitu powołań Braci w całym Zgromadzeniu. Skorzystają na tym wszyscy, a szczególnie nasze redemptorystowskie życie misyjne i zakonne.

Najswiezsze warte zauwazenia wydarzenia w rodzinie redemptorystowskiej. Kompletna wersje „Zmian” znajdziecie na stronie internetowej Officialia Site

Święcenia kapłańskie:
O. Robert Harold Lindsey, Prowincja Denver, 18 lipca 2009
O. José Rinaldo da Silva, Wiceprowincja Recife, 2 października 2009

Zgony:
O. Juan Luis Rűsch Peré, 70, Prowincja Sainte-Anne de Beaupré, 28 września 2007
O. José Vogt Weinberger, 82, Prowincja Buenos Aires, 20 października 2009
O. Pierre Queloz, 74, Prowincja Boliwijska, 20 października 2009
O. Dionisio Ruiz Goñi, 93, Prowincja Madrycka, 3 listopada 2009
Br. Paul (Christian) Speybrouck, 80, Prow. św. Klemensa/Regia Fiandryjska, 14 listopada 2009
O. Michael O’Flaherty, 71, Prowincja Dublin, 16 listopada 2009
O. Carlos Valles, 68, Prowincja św. Jana, 18 listopada 2009
O. Roman Heinzl, 74, Prowincja Wiedeńska, 23 listopada 2009
O. Stanisław Golec, 77, Prowincja Warszawska, 25 listopada 2009
O. Kevin Hickey, 86, Prowincja Canberra, 25 listopada 2009
O. François Xavier Nguyen Huu Hoa, 57, Prowincja Wietnamska, Asystent Ekonoma
Generalnego, 26 listopada 2009 w Rzymie.

Najbliższe rocznice: styczeń 2010
50° Rocznica profesji zakonnej:
Fernando Antonio Lacaux Urrutia, Prowincja Santiago, 6 stycznia 2010
Orlando Valenzuela Henríquez, Prowincja Santiago, 6 stycznia 2010
Eduardo Segundo Villagrán Vásquez, Prowincja Santiago, 6 stycznia 2010

50° Rocznica święceń kapłańskich:
O. Benigno Colinas Fernández, Prowincja Madrycka, 31 stycznia 2010
O. Bonifacio González Miguel, Prowincja Madrycka, 31 stycznia 2010
O. Francisco Lage Martínez, Prowincja Madrycka, 31 stycznia 2010
O. José Ignacio Latasa Ongay, Prowincja Madrycka, 31 stycznia 2010
O. João Manso Martins, Prowincja Lizbońska, 31 stycznia 2010
O. Américo Martins Veiga, Prowincja Lizbońska, 31 stycznia 2010

25° Rocznica profesji zakonnej:
Henry Alzate Uribe, Prowincja Bogota, 6 stycznia 2010
Luis Enrique López López, Prowincja Bogota, 6 stycznia 2010
Leonid Malkov, Prowincja Lwowska, 6 stycznia 2010
Fernando David López Salomón, Wiceprowincja Południowo-Peruwiańska, 20 stycznia 2010
César Edilberto Torres Pantoja, Wiceprowincja Południowo-Peruwiańska, 20 stycznia 2010
Guillermo Ulianóv Urguizo Vásquez, Wiceprowincja Południowo-Peruwiańska,20 stycznia 2010

Zgłoszenie rezygnacji:
14 listopada 2009, biskup George Yod Phimphisan, C.Ss.R., 76, zrezygnował z prowadzenia diecezji Udon Thani w Tajlandii. Święcenia biskupie przyjął on w roku 1975 i od tego czasu był ordynariuszem tejże diecezji.

10 września 2009 dokonano zatwierdzenia urzędów w Zarządzie Generalnym. Sekretarz Generalny - O. Patrick Dorcey (Denver), Ekonom Generalny - O. Stanisław Wróbel (Warszawa) i Postulator Generalny - O. Antonio Marrazzo (Neapol) zostali zatwierdzeni "ad interim" do dnia 15 września 2010.

Prokurator Generalny, O. José Moreira Pinto de Sousa (Lizbona), pozostanie na tym stanowisku do momentu zamianowania nowego Prokuratora.

Został zatwierdzony „ad interim” Sekretariat do Spraw Finansowych, do czasu ustanowienia nowego Sekretariatu Finansowego na sześciolecie 2009-2015, w następującym składzie: O. Stanisław Wróbel (Warszawa), O. Jacek Dembek (Radny Generalny), O. Alfred E. Bradley (Baltimore), O. Patrick O Keeffe (Dublin), O. Martin J. Gay (Sud Africa), O. Steven N. Wilson (Denver) i O. Aidan McMahon (Cebu).

Zniesienie Domów:
Dom “St. John Neumann” w Saratoga Springs, NY, USA, 24 listopada 2009
Dom “St. Alphonsus” w Whitestone, NY, USA, 24 listopada 2009
Dom “St. Michael/St. Patrick” w Baltimore, MD, USA, 24 listopada 2009
Dom "Kloster Heiligenborn" w Bous Saaarland, Niemcy. 24 listopada 2009

OSTATNIE SPOJRZENIE NA FOTOGRAFIE
Alfonso von Bryan Arriola. Radosnych Świąt Bożego Narodzenia!