Biuletyn Informacyjny Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela
Rzym, Włochy
16 luty 2006

Od Wydawcy

Dzień 2 lutego, Święto Ofiarowania Pańskiego, jest wielkim dniem na Watykanie. Jest to równocześnie światowy dzień osób zakonnych. Wszystkie osoby zakonne przebywające w Rzymie, tego dnia, zostały zaproszone do uczestnictwa w pontyfikalnej Liturgii. Jeżeli nie pojawiliście się dość wcześnie, to uczestniczyliście na stojąco. Nasz Przełożony Generalny, Ojciec Joseph Tobin, brał udział w koncelebrze. Był jako drugi przy Ojcu Świętym; Prefekt Kongregacji do spraw Zakonnych zajmował pierwsze miejsce. Przed Mszą św., w zakrystii, można było usłyszeć jak Ojciec Święty odezwał się do Ojca Generała: „Ojcze Tobin, my się znamy już od dłuższego czasu”.

Nasze rodziny, przyjaciele i współpracownicy, mają obecnie dostęp do archiwów SCALA na naszej, dostępnej dla wszystkich, witrynie http://www.cssr.com/. Znajduje się też tam menu dające możliwość indywidualnego dokonania subskrypcji do SCALA, w używanych w niej językach.

Chodzi o korzystanie z menu, albo posługiwanie się skróconym przewodnikiem, następnie wejdźcie na linie; Nouvelles – Bulletin Scala – Souscription do SCALA. Polecamy każdej Jednosce podanie do publicznej wiadomości naszej witryny Web, oraz dostępu do SCALA. Aby ułatwić wejście do SCALA, polecamy wam dołączyć następujące adresy do waszej listy adresów elektronicznych: SCALA@CSSRIM.COM. Pomoże to przyjmowaniu przesłania, które będzie wolne od przeniknięcia spamem.

A oto korekta listy Jednostek i powszechnych statystyk publikowanych w poprzednim miesiącu. Podane cyfry Jednostek są dokładne. Tak jak # 1509, Wybrzeże Kości Słoniowej, był opuszczony, trzy Jednostki nie mają właściwych nazw. Powinniście czytać: 1600, Praga; 1603, Bratysława; 1604, Michałowce. Proszę nam wybaczyć. W archiwach, dokonano poprawy. Brat Placido, zajmujący się statystyką, mówi nam, nieoficjalnie, że Wybrzeże Kości Słoniowej liczy 3 Ojców, 2 Braci i jednego studenta. Czeka on na oficialne dane. W oczekiwaniu, możecie dodać te informacje ołówkiem!

W ciągu ostatniego roku, z powodu restrukturyzacji, niektóre Jednostki zmieniły swój numer i nazwę. Wydanie obecnego miesiąca podaje listę numerów Jednostek, przy nazwach odpowiednich Prowincji, Wiceprowincji, Regii czy Misji. Możecie wydrukować tę listę i umieścić, dla was i bliskich wam, w waszym wydaniu Catalogus i Inscriptiones. Listę tę znajdziecie także w naszej witrynie Web, w menu, czy w  skrótowym przewodniku na tabulatorze: Kim jesteśmy – Fakty ogólne – Nasze struktury. Sekretarz Generalny planuje poprawione wydanie tych pozycii.

Życzymy wam owocnego przeżywania Wielkiego Postu.

Łaska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

Wydarzenia

Ostatnie i ważne wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów. Aby zobaczyć pełną listę tych ważnych wydarzeń, popatrz na Officialia w Officialia

Śluby czasowe:
Jhonnyer Absalón Tamayo Colmenares, Wiceprowincja Caracas, 5 stycznia 2006
Javier Alonso Ceballos Valencia, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2006
Herold Octavio Centeno Niebles, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2006
Luis Francisco Melo Ayala, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2006
Nelson Mauricio Montoya Sánchez, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2006
Fray Manuel Úsuga Gaviria, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2006
Sandro Aparecido Da Cruz, Prowincja Campo Grande, 21 stycznia 2006
Sérgio Reis De Lima, Prowincja Campo Grande, 21 stycznia 2006
Roberto Caludio da Silva Filho, Prowincja Campo Grande, 21 stycznia 2006
William Carlos Machado, Prowincja Campo Grande, 21 stycznia 2006
Rugério Burkot Pietrosi, Prowincja Campo Grande, 21 stycznia 2006

Święcenia kapłańskie:
Chandana Sanujeeva Kumara Perera, Regia Colombo, 13 października 2005
Oscar Rojas Almiron, Wiceprowincja Resistencia, 20 października 2005

Ostatnie wiadomości o naszych biskupach oraz biskupich święceniach:
Mgr Michael Bzdel, Prowincja Yorkton, 9 stycznia 2006 roku, udał się jako Arcybiskup do ukraińskiej diecezji Winnipeg, Manitoba, Kanada.
Wielce Czcigodny Ojciec José Luiz Ferreira Salles, Wiceprowincja Recife, został mianowany Biskupem Koadiutorem Fortalezy, Brazylia. Nominacja nosi datę 1 lutego 2006, data święceń biskupich będzie podana później.

Wielce Czcigodny Ojciec Bohdan Dziurach, z Prowincji Lwowskiej, święcenia biskupie otrzymał 15 lutego 2006 roku i będzie pełnił funkcję biskupa pomocniczego w ukraińskiej diecezji Kijów-Vyshhorod, na Ukrainie.

25 lutego 2006 roku, w Sanktuarium Matki Bożej w Aparecida, Sao Paulo, Brazylia, przyjął święcenia biskupie Wielce Czcigodny Ojciec Joércio Gonçalves Pereira. Został ona mianowany Biskupem Koadiutorem Prałatury Coari, w Amazonii, Brazylia.

Zmarli:
O. Orlando Ricardo Gami, Prowincja Sao Paulo, 22 listopada 2005
O. Bernard Joseph Baumgartner, Prowincja Baltimore, 1 stycznia 2006
O. Stanisław Radwan, Prowincja Warszawska, 1 stycznia 2006
O. Peter Martini, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 10 stycznia 2006
Brat Jerzy Wojciech (Maksymilian) Jemielita, Prowincja Warszawska, 11 stycznia 2006
Brat José Martins (Abel) Pinto, Prowincja Lizbońska, 12 stycznia 2006
O. William Francis Heanue, Prowincja Baltimorska, 19 stycznia 2006
O. Jerome Moody, Regia Karaiby, 22 stycznia 2006
O. Joseph John Elworthy, Prowincja Denver, 27 stycznia 2006

Nominacje:
O. John the Baptist Phan Quoc Hung, został mianowany Wikariuszem Wiceprowincjalnym, Wiceprowincji Extra Patriam, 9 stycznia 2006

Zniesienie domu
Dom <<Viva Memoria>>, miasto Manaus, Amazonia, Brazylia, 16 stycznia 2006

 Wrócić do Indeksu

Wiadomości z (Wice)Prowincii i Regii

Słowacja
Wiceprowincja Michałowce

Wiceprowincja Michałowce, zapoczątkowana w grudniu 1945 roku, została erygowana 23 marca w roku 1946. Pierwszym jej Przełożonym Wiceprowincjalnym był Ojciec Dominik Trĉka; dziś beatyfikowany męczennik. Na początku, Wiceprowincja liczyła trzy wspólnoty: Michałowce, Stropkov i Sabino. W momencie swojej fundacji Wiceprowincja liczyła 42 członków: 14 Ojców, 11 Braci, 3 Kleryków, 3 Nowicjuszy oraz 11 Postulantów. Bardzo wcześnie, w Michałowcach, zostało założone Niższe Seminarium dla obrządku bizantyńskiego. W przeciągu trzech pierwszych lat liczba seminarzystów osiągnęła 39.

Wnet jednak, reżim komunistyczny odmówił uznania Wiceprowincji Redemptorystów grecko-katolickiego obrządku. Z tej racji, przynajmniej publicznie, Wiceprowincja przestała istnieć. Przyłączyła się więc do Wiceprowincji Bratysławskiej. I tu, pomimo zniesienia jej przez komunistyczne władze, w ukryciu przed policją bezpieczeństwa, Wiceprowincjalny Przełożony, Ojciec Trĉka, stara się nią kierować. Komuniści, w marcu 1950 roku, ostatecznie znieśli prawie wszystkie klasztory i domy zakonne. Osoby zakonne zostały internowane w obozach koncentracyjnych. Ofiarami tej polityki stali się również Redemptoryści. Ojcowie i Bracia zostali internowani. Niektórzy z nas byli nawet sądzeni przez komunistyczne trybunały według procedur komunistycznych niesprawiedliwości.

Po przewrocie w 1968 roku, znanym jako „wiosna Praska”, podjęto próbę odnowienia życia zakonego w Czechosłowacji. Reżim komunistyczny ponownie go zakazał. Pomimo tego, zaczęto wbrew zakazowi, w ukryciu organizować życie zakonne. Ojciec Ivan Mastiliak był do tego czasu Przełożonym Wiceprowincjalnym. Przeżył on piętnaście lat w komunistycznym więzieniu. W tym też czasie zaczyna się nielegalne prowadzenie formacji kandydatów do życia zakonnego i kapłańskiego. Wspólnoty zakonne nie mogły istnieć, ale Redemptoryści pracujący na parafiach spotykali się i podejmowali, w miarę możliwości, próby braterskiego życia.

Dopiero po roku 1989, sytuacja zaczyna się zmieniać. Życie zakonne na nowo się ożywiło po upadku komunizmu. Ojciec Stefan Lazor był Przełożonym Wiceprowincjalnym, a od roku 1990 był nim Ojciec Milan Chautur. Ten ostatni jest obecnie Wikariuszem apostolskim w Koszycach. Aby na nowo podjąć życie we wspólnocie, Redemptoryści, stopniowo wycofywali się z pracy duszpasterskiej na parafiach, na rzecz kleru diecezjalnego. Na nowo podejmujemy tradycyjny apostolat Redemptorystów, to jest misje ludowe, a także prowadzenie rekolekcji oraz inne prace apostolskie. Rozpoczynamy również działalność naszego wydawnictwa Misjonarz. Wydajemy w nim miesięcznik Misjonarz, a także inne opracowania.

Obecnie, Wiceprowincja Michałowce liczy 39 członków po ślubach zakonnych: 1 Biskup, 30 Ojców, 3 Braci po ślubach wieczystych, 1 Brat po ślubach czasowych i 4 studentów Teologii po ślubach czasowych. Mamy także 1 studenta na Filozofii i 2 Nowicjuszy, wśród których jest jeden kapłan. Członkowie Wiceprowincji żyją i pracują w czterech wspólnotach na Słowacji (Michałowce, Stropkow, Stara Lubownia i Kornukowa), dwóch na Ukrainie (Korolewo i Pidpolozja); jeden współbrat pracuje w Kanadzie (Toronto).

Rezydencja Wiceprowincjalna jest w Michałowcach. Wydawnictwo Misjonarz i archiwa Wiceprowincjalne znajdują się także w Michałowcach. To w kościele w Michałowcach znajdują się relikwie Błogosławionego męczennika Metodego Dominika Trĉka. Współbracia zajmują się głoszeniem misji ludowych, prowadzeniem ćwiczeń duchowych, a także pracą wydawniczą oraz duszpasterstwem wiernych uczęszczających do naszych kościołów.

Już od 1921 roku Redemptoryści pracują w Stropkowie. Obecnie, mieszkający tam współbracia głoszą misje ludowe i pracują w duszpasterstwie parafialnym. Prowadzą także parafię Stropków-Boksa. Od roku 1989 jesteśmy także w Starej Lubowni. Również i tamtejśi Redemptoryści pracują na misjach ludowych, oraz w duszpasterstwie parafialnym. Od roku 2004 Nowicjat znajduje się w Korunkowa. Jeden ze współbraci zajmuje się tam duszpasterstwem parafialnym.

Wspólnota Korolevo, na Ukrainie, zajmuje się duszpasterstwem parafialnym. Z ostatnich danych dowiadujemy się, że myśli się w tej wspólnocie o podjęciu pracy na misjach ludowych. Także na Ukrainie, w Pidpolozja, jeden ze współbraci pracuje na parafii, jak również w innych sąsiednich kościołach. W Toronto (Kanada), w grecko-katolickim kościele katedralnym, pracuje też jeden współbrat.

Regia Madagaskar
Silvestro Lafasciano, C.Ss.R.
Przełożony Regii

W roku 1967, Redemptoryści z Prowincji Neapolitańskiej, na zproszenie miejscowego Biskupa, przybyli na Madagaskar. Pierwszą ich rezydencją była miejscowość Diego Suarez, w północnej części kraju. Po trzech latach pobytu w diecezji Diego Suarez założyli dwie nowe Misje, mianowicie w Ampenefana i w Vohemar.

W roku 1989, misjonarze – Redemptorysci, założyli dom formacji w stolicy Madagaskaru, Antananrivo. Po kilku latach powstała tam kolejna fundacja.

W roku 1999, zostaliśmy zaproszeni przez Biskupa diecezji Ambatondrazaka i założyliśmy tam Nowicjat.

Specyficzna praca Redemptorystów na Madagaskarze polega na budzeniu zapału wśród ludzi oraz głoszeniu Ewangelii, zwłaszcza w zapadłych wioskach, oddalonych i ukrytych w lasach osiedlach, do których jest trudny dostęp. W stolicy jesteśmy odpowiedzialni za peryferyjny sektor miasta a także za sąsiednią wioskę. Ostatnio utworzyliśmy w Andranokobaka centrum formacji ludzi świeckich i katechistów.

Dzięki pomocy Neapolitańskiej Prowincji – Matki, oraz współpracy włoskich współpracowników, mogliśmy zapewnić edukację i asystencję medyczną w dwóch bezpłatnych przychodniach. Pomoc ta pozwoliła nam jeszcze zapewnić utrzymanie dla 3. 000 dzieci uczęszczajacych do katolickich szkół związanych z naszymi parafiami.

W tej chwili na Madagaskarze pracuje 7 włoskich kapłanów, wspomaganych przez jednego kapłana z Meksyku i jednego ze Słowacji. Obecnie na Madagaskarze jest 14 kapłanów tybylczych i 3 braci koadiutorów; 7 studentów ukończyło studia i obecnie odbywają duszpasterski staż w różnych wspólnotach.

W marcu, ubiegłego roku, na Madagaskarze została utworzona Regia. Przybycie, przed trzema laty, młodych Ojców z Prowincji Neapolitańskiej pozwoliło otworzyć nową stronicę historii dla Regii.

Jeszcze trzy lata temu pracowaliśmy każdy indywidualnie. Teraz to uległo zmianie. Obecnie żyjemy we wspólnotach i dlatego można lepiej zaplanować pracę oraz dokonywać zmiany personelu.

Prowincja Strasburska
O. Peter Alphonse

Prowincja Strasburska liczy obecnie 50 członków. Wśród nich znajduje się Ojciec z Prowincji Lyon-Paryż, następnie Ojciec z Belgii Południowej i czterech współbraci z Peru.

Średni wiek współbraci branych całościowo, a więc pracujących poza Prowincją i w Prowincji, wynosi 71 lat. Średnia ta rozciąga się na lata od 30 do 92.

Prowincja liczy siedem wspólnot (5 dużych domów w Alzacji, 1 dom w Lorraine i 1 w Luksemburgu), mamy również rezydencję w Montreuil, w pobliżu Paryża.

Niektórzy współbracia żyją samotnie pracując w środowiskach robotniczych, czy jako proboszczowie na parafiach.

Większość współbraci służy jeszcze pomocą w pracy duszpasterskiej. Nasze duże domy mają kaplicę czy też kościół otwarty dla wiernych. Współbracia w podeszłym wieku przebywają w klasztorach tak długo jak to jest możliwe.

Do najbardziej aktywnych domów należy klasztor w Trois-Épis, który jest ważnym miejscem pielgrzymkowym w Alzacji do Matki Bożej Trois-Épis. Pracuje tam trzech współbraci z Peru, z których jeden jest przełożonym wspólnoty, drugi Rektorem Sanktuarium i trzeci duszpasterzem młodzieży.

Za plan duszpasterski Prowincji odpowiedzialny jest Sekretariat Ewangelizacji. Plan ten zawiera w sobie zniknięcie trzech najbliższych wskazanych naszych domów w zależności od sposobu sprzedaży czy ich lokalizacji (Ostwald, Sarreguemines, Haguenau); będziemy także się zastanawiać co zrobić z naszym domem w Luksemburgu.

Praca duszpasterska Prowincji obejmuje różne dziedziny: duszpasterstwo parafialne, praca z emigrantami w charakterze księży robotników, praca w charakterze kapelanów, wygłaszanie konferencji oraz pomoc w pobliskich parafiach.

Współpracujemy ze współbraćmi z Prowincji Lyon-Paryż, a okazjonalnie także ze współbraćmi ze Szwajcarii. Na przykład, dla animacji tygodni adoracji w Trois-Épois, prowadzenie tygodniowych rekolekcji dla osób zakonnych, pomoc domowi Sarreguemines, jak również w duszpasterstwie młodzieży. Pewien kapłan z Belgii Południowej podjął współpracę, aż do sierpnia tego roku, z naszym klasztorem w Luksemburgu.

Nasze wyzwania:

Troska o dobrą współpracę z Prowincją Peru-Południe.

Wypracowanie dobrego planu duszpasterskiego uwzględniającego zniesienie czy zachowanie klasztorów, oraz ostatecznego planu duszpasterstwa młodzieży i duszpasterstwa powołań.

Zmniejszenie nieruchomości.

W konsekwencji, przejrzeć ponownie wszystko to co dotyczy spraw doczesnych, na przykład , stowarzyszeń.

Iść wspólnie do przodu pogodnie, przejrzyście i w duchu wiary, która w nas mieszka i wzywa nas, także i dziś, do tego byśmy byli świadkami nadziei.

In Spiritu Redemptionis

W Duchu Odkupienia
Poszanowanie
Sean Wales, C.Ss.R.

Rząd brytyński zapoczątkował kampanię na temat szacunku, posługując się sloganem: Szanuj innych, abyś sam mógł być szanowany Powstaje pytanie, do jakiego stopnia osłabło (czy też całkowicie zanikło) wzajemne poszanowanie z tego powodu, że bardzo mało zwraca się na to uwagę dzieciom w rodzinach i szkołach, czy też dlatego, że instytucje nie traktują już jednostek z szacunkiem (zwłaszcza tych bezbronnych)? Liczne przypadki przemocy występujące w świecie, naruszanie podstawowych ludzkich praw i brak poszanowania dla ludzkiej godności oraz wszelkie inne zło o charakterze społecznym, stawiają przed nami pytanie, czy można jeszcze mówić o wzajemnym poszanowaniu w dzisiejszym świecie?

Każde działanie, które próbuje przywrócić wartość dla cnoty wzajemnego poszanowania, przede wszystkim, powinno zdefiniować najpierw czym jest wzajemne poszanowanie. Słowo poszanowanie (respekt) wywodzi się od łacińskiego re-spicere i znaczy tyle co jeszcze raz zobaczyć, zobaczyć na nowo, popatrzeć w głąb rzeczywistości. Filozof Kant, dał nam pewne filozoficzne pogłębienie poszanowania w aspekcie moralnym, kiedy pisał: Postępujecie zawsze w ten sposób, żeby traktować swoje człowieczeństwo i człowieczeństwo wszystkich innych osób, z którymi macie do czynienia, nie jako środek do czegoś, ale zawsze równocześnie, jako cel. Kiedy samych siebie uważamy za istoty rozumne i każdą inną osobę tak samo uważamy za byt rozumny, to znajdujemy podstawę do traktowania wszystkich i każdego z należytym poszanowaniem (respektem), na jaki zasługują rozumne i niezależne byty. Ta filozoficzna podstawa do wzajemnego szacunku związana jest z podstawowym określeniem ludzkiej godności i z ludzkim prawem do bycia traktowanym zgodnie ze swoją naturą.

Ci, którzy żyją i pracują w perspektywie religijnej wizji świata, na ogół, swoje własne istnienie i strukturę ludzkiej natury odnoszą do bożej rzeczywistości: zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boże. Aczkolwiek wzajemne poszanowanie (respekt) można widzieć jako zakorzeniony w naszej ludzkiej naturze, to nasza ludzka natura jest zakorzeniona w Bogu. Z punktu widzenia religijnego powinniśmy traktować każdą ludzką osobę jako obraz Boży.

Prawda ta w sposób szczególny podkreślana jest w życiu chrześcijan: Miłość niech będzie bez obłudy! Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrem! W miłość braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi! W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie! (Rom 12.10). Chrzest czyni nas członkani Chrystusowego Ciała i dlatego powinnśmy się wzajemnie miłować, tak jak Chrystus nas umiłował i wszystkich ludzi mieć w takim poszanowaniu, w jakim ma ich Bóg.

Rozważania te, oparte na wierze, są umocnieniem dla naszych słabych wysiłków oraz pomocą do pogłębienia cnoty wzajemnego poszanowania.

Nasze Statuty mówią nam o promocji ludzkiej i chrześcijańskiej dojrzałości:  ...wzajemne poszanowanie i pomoc; troska pełna dyskrecji okazywana współbraciom borykającym się z różnymi trudnościami i kłopotami; gotowość do przyjmowania współbraci będących w podróży; uczestniczenie w pracach domowych i tym podobne (St. 031). Stanowi to dla nas pomoc do rachunku sumienia, odnośnie praktyki okazywania sobie wzajemnego poszanowania.

Współczesna psychologia podkreśla, że uszanowanie drugiego człowieka ma swoje źródło w szacunku dla siebie samego. Już w czasach Sokratesa poznanie siebie (i w konsekwencji uszanowanie (respekt) dla siebie) był uważany za klucz do zrównoważonego życia. W psalmie 139 (138), psalmista łączy ze sobą dwie myśli Dziękuję  Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie i  godne podziwu są Twoje dzieła>>. Poszanowanie (respekt) nie ogranicza się dziś jedynie do innych ludzi, ale rozciąga się na świa zwierząt, roślin i systemów ekologicznych: żyjemy dzisiaj w świecie coraz bardziej wyczulonym na wszystkie wymiary poszanowania (respektu).

Wreszcie poszanowanie (respekt) jet synonimem miłości wyrażanej w codziennym życiu: w gotowości do wybaczenia, do zaufania, do oczekiwania i do znoszenia wszystkiego. Respekt jest zawsze cierpliwy i uprzejmy; nigdy nie zazdrości; nie chełpi się i nie nadyma próżnością; nie jest gburowaty i egoistyczny; nie obraża się i nie zna uraz. Respekt nie cieszy się z błędów drugich, lecz ma upodobanie w prawdzie; zawsze gotowy wybaczać, wzbudza zaufanie, oczekiwanie i znosi wszystko.

Richard Sennett, RESPECT IN A WORLD OF INEQUALITY, Penguin, 2004.
Lynne Truss, TALK TO THE HAND, The utter bloody rudeness of Everyday Life.
Profile Books 2005.

Wiadomosci o Redemptorystach podane przez Watykan

Kościół Katolicki na Ukrainie
Mianowanie, za kulisami, pewnego Biskupa Redemptorysty
Rocco Palmo

Ostatnio, Papież częściej przyzwalał na dokonywanie wyborów Biskupów Obrządku Wschodniego, przez Synody Kościołów pozostających w jedności ze Stolicą Świętą. W przeciwieństwie do Synodów Biskupów Łacińskich, Synody Kościołów Wschodnich przynajmniej raz w roku zbierają się i cieszą się władzą rządzenia oraz administrowania swoimi właściwymi Kościołami, autonomia ta na różnych stopniach jest przez Rzym uznawana.

Zgodnie ze zwyczajem panującym w Kościołach Obrządku Wschodniego, na przestrzeni ostatnich dziesiątków lat, stosowano praktykę polegającą na tym, że zbierał się Synod partykularny, na którym odbywały się głosowania i ich wyniki były wysyłane do Kongregacji Kościołów Wschodnich, do Rzymu, która w swoim czasie przekazywała je Papieżowi, celem otrzymania jego zgody lub zatwierdzania. Skutek tego wybór nabierał mocy i zgodnie z kanonami Kościołów Wschodnich, promulgowanych przez Jana Pawła II w 1991 roku, można było przyjąć święcenia lub być wyniesionym na urząd.

W październiku ubiegłego roku, Benedykt XVI, zgodził się na listę zawierającą desygnację przedstawioną przez Synod Kościoła Maronickiego, który odbył się we wrześniu. Ale ostatnio, kilka miesięcy temu, Ukraiński Grecko-Katolocki Kościół zaczął stosować nową formułę. I tu pojawia się pewien znak, sygnał, który niektórzy nazwaliby nawet w pewnym sensie sejsmicznym. Chodzi o powrót do pierwotnych zwyczajów stosowanych w tym regionie, według których przyznawano tu Kościołom Wschodnim szersze kompetencje. Nie mówiło się o tym wyraźnie, ale faktycznie tak postępowano.

W październiku ubiegłego roku, Synod Grecko-Katolickiego Ukraińskiego Kościoła, pod przewodnictwem Kardynała Lubomyra Husara, przeniósł swoją Archieparchię Większą ze Lwowa do Kijowa, miejsca narodzin rosyjskiego chrześcijaństwa. I na jego następcę, we Lwowie, mianowano Biskupa Pomocniczego Ihora Woźniaka, C.Ss.R. Mons. Woźniak został instalowany we Lwowie, w listopadzie, bez tradycyjnej zgody Papieża.

Tego ranka wszystko zostało wyjaśnione. W swoim komunikacie, Stolica Święta powiedziała, że nie wyraziła swojej zgody, ponieważ nie ma takiej potrzeby.

W komunikacie tym jest powiedziane, że Kardynał Husar, „za zgodą Synodu Ukraińskiego Grecko-Katolickiego Kościoła i następnie po powiadomieniu Stolicy Apostolskiej, mianował O. Woźniaka na Arcybiskupstwo Lwowskie.

W przeciwieństwie do tego, wybór Mons. Husara na Arcybiskupa Większego, jako następcę legendarnego Mirosława Iwana Lubaczewskiego, został dnia następnego, po wyborze przez Synod, zatwierdzony przez Jana Pawła II. Dwa dni później Husar został podniesiony do godności kardynalskiej i znalazł się na czele listy siedmiu kandydatów, tydzień wcześniej dodanych, do wielkiej listy 37.

Co więcej, gdy najważniejsza siedziba Ukraińskiej Diaspory, Eparchia Filadelfii USA, w roku 2000, została na nowo obsadzona, w wyniku wyboru dokonanego przez Synod, ogłoszono jednak, że Papież Jan Paweł II zamianował Stefana Sorokę na Metropolitę, tak jak to ma miejsce w Łacińskim Kościele. Prawdopodobnie chciano przemilczeć, że był on wybrany przez Synod, aby Amerykanie Łacińskiego Obrządku nie wpadli na pomysł, aby dążyć do demokratycznych praktyk również i w Kościele Łacińskim.

„Po poinformowaniu Stolicy Apostolskiej, [Husar] przeniósł...” zaskakujące sformułowanie nigdy przedtem nie używane. To nowe działanie Stolicy Apostolskiej dowartościowuje Synod, który zgodnie z tym sformułowaniem, cieszy się obecnie kanoniczną władzą (przysługującą dotąd Papieżowi), udzielenia Arcybiskupowi Większemu władzy wybierania Biskupów i przenoszenia siedzib, (dotąd było to zastrzeżone Synodowi), i to wszystko z błogosławieństwem Rzymu.

Ponieważ Watykan nie zajął jeszcze żadnego wyraźnego stanowiska odnośnie objęcia Arcybiskupstwa Kijowa przez Husara, w ostatnim dniu sierpnia, można przyjąć, że po tej długiej milczącej zgodzie nie będzie już żadnego urzędowego orzeczenia.

Ważne jest to: Rzym wyjaśnił, że Ukraincy nie będą musieli więcej czekać na zatwierdzenie, przez co staje otwarta droga do uznania Patriarchatu Kijowskiego. Ponieważ to marzenie Ukraińców spełnia się, Watykan może powiedzieć: „Jesteście niezależni, wy powinniście decydować; nie chcemy wam w tym przeszkadzać...”

Moskwa
Reakcja Rosyjskiego Prawosławnego Kościoła
Catholic World News

Rosyjski Prawosławny Patryjarcha Aleksiej II, powiedział ponownie, na konferencji prasowej w Moskwie, 30 grudnia ubiegłego roku, że musi powstrzymać katolicki „Prozelityzm” w Europie Wschodniej.

Na pytanie, czy jest możliwe spotkanie na najwyższym szczeblu z Papieżem Benedyktem XVI, odpowiedział, że Rzym i Moskwa mają na to odrębne spojrzenie. Podczas gdy Watykan sądzi, że takie spotkanie mogłoby stanowić krok w kierunku ekumenizmu, Moskiewski Patriarcha pokreśla, że tego rodzaju działanie musiałoby być przygotowane „przez polepszenie stosunków pomiędzy stronami”. Największe trudności powinny być usunięte przed spotkaniem na szczycie, powiedział on, ponieważ „kompleksowe zagadnienia nie mogą być dyskutowane i rozwiązywane podczas spotkania pomiędzy Papieżem a Patriarchą”.

Patriarcha Aleksiej poinformował prasę, że oczekuje postępów w dziedzinie ekumenizmu po posiedzeniu Komisji Mieszanej Katolików z Prawosławnymi, powołanej do dyskutowania problemów, które doprowadziły do konfliktu pomiędzy Watykanem a głową Kościoła Prawosławnego. Komisja ta odbyła swoje pierwsze posiedzenie w Moskwie na początku tego tygodnia.

Rosyjski Patriarcha powiedział, że ma nadzieję, iż ta Mieszana Komisja przekona Hierarchię Kościoła Katolickiego, że Ukraiński Kościół Katolicki, który ostatnio swoją główną siedzibę ustanowił w Kijowie, powinien powrócić do Lwowa i zmienić to posunięcie z sierpnia 2005 roku. Jest to jednak niemożliwe, ponieważ Kardynał Lubomyr Husar, Arcybiskup Większy Ukraińskiego Katolickiego Kościoła, niedawno obsadził Lwów nowym Arcybiskupem. Nominacja ta została oficjalnie uznana przez Stolicę Apostolską i tym samym także Kardynał Husar został uznany Arcybiskupem Kijowa.

Miesieczna galeria zdjec (tylko online)

1. Ojcowie Martone i Gasparro w towarzystwie kilku wieśniaków, na Madagaskarze

2. Dom formacji w Antananarivo, stolicy Madagaskaru

3. Kościół parafialny w Mandroseza obsługiwany przez Redemptorystów

4. Wnętrze kościoła w Michałowcach, Słowacja

5. Klasztor w Michałowcach, Słowacja

6. Klasztory w Bischenberg i Bischoffsheim, Prowincja Strasburska

7. W Trois-Épis, Alzacja, Prowincja Strasburska, kaplica Pielgrzymów Notre-Dame

8. Wnętrze kościoła pielgrzymkowego Notre-Dame, w Trois-Épis

9. Ojciec General wita się z Ojcem Świętym przed rozpoczęciem Mszy św. na Watykanie, w Święto Ofiarowania Pańskiego.

10.Ojciec General koncelebrujący z Ojcem Świętym przy głównym ołtarzu w Bazylice Świętego Piotra, w Święto Ofiarowania Pańskiego.

Wrócić do Indeksu

Działalność Ojca Generała i Rady Generalnej

Chciałbyś wiedzieć co robią i gdzie w danym dniu i roku sa czlonkowie Zarzadu Generalnego? Nastepujące adresy Web w różnych językach udostępniają Ci kalendarz Zarządu Generalnego.

Polski: http://www.cssr.com/calendars/CalPL.htm

Adresy te funkcjonują jako e-links w naszym Web cssr.com w Dziale Czlonkowie i wymagają passwords lub hasło. Jeżeli go jeszcze nie masz zobacz do tego Działu w jaki sposób możesz go otrzymać z Sekretariaru Generalnego.

Witryna internetowa Redemptorystów

W tym miesiącu mamy nową witrynę Web: Prowincji Baltimore
http://www.redemptorists.net/

Ogłoszenia

Katalog Jednostek Zgromadzenia
Uaktualniony na rok 2006

Podajemy poniżej uaktualniony, z roku 2003 Katalog, Jednostek naszego Zgromadzenia: Prowincji, Wiceprowincji, Regji i Misji.

Wrócić do Indeksu