Rzym, Włochy
16 lutego 2007

Od Wydawcy

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI
Mons. Kevin jest uczczony wydaniem zbioru opowiadań
O. José Vidigal, C.Ss.R., mówi o nowej Biblii przetłumaczonej na język portugalski.
Misjonarze Redemptoryści ewangelizujący w Peru.
Praca duszpasterska na Kubie, prowadzona przez O. Sergio Campara, C.Ss.R.
Uczestnictwo młodzieży z San Salvador, w młodzieżowym spotkaniu w Ameryce Centralnej.

DZIAŁALNOŚĆ ZARZĄDU GENERALNEGO
Informacja o kwartalnym, nadzwyczajnym zebraniu Rady Generalnej.

GODNI UWAGI REDEMPTORYŚCI
Arcybiskup Mons. Gerard Pettipas, C.Ss.R., mówi o tym co znaczy być biskupem "Redemptorystą".

GALERIA ZDJĘĆ (tylko online)
Zdjęcia z całego redemptorystowskiego świata

GODNE PODKREŚLENIA STRONY INTERNETOWE
Nowe strony, blogi i videa.

WYDARZENIA
Śluby zakonne, święcenia kapłańskie, zmarli.

Od Wydawcy:

W ubiegłym miesiącu opublikowaliśmy krótki artykuł o nowej książce O. Tony Kelly, C.Ss.R., traktującej o eschatologii, dobry to redemptorystowski temat do rozważenia przed zbliżającym się czasem Wielkiego Postu. W tym miesiącu chcemy Wam przedstawić kolejne dwie książki. Naszym celem jest nie tylko poinformować Was, że są one dostępne, ale ukazać je również jako świadectwa naszego redemptorystowskiego charyzmatu, który nas wyróżnia w wielu częściach świata naszą alfonsjańską tradycję i apostolstwem pióra.

Jedna z tych książek poświęcona jest Mons. Kevin Dowling, C.Ss.R. Jest to jedno więcej świadectwo o jego duszpasterskim zapale, z tym że jest to jedynie recenzja książki. I naszemu współbratu Gerardowi Pettipas, C.Ss.R, Arcybiskupowi Grouard - McLennan, Alberta, Kanada, który został wyświęcony na Biskupa i ostatnio objął w posiadanie swoją diecezję, mówi o tym co znaczy dla niego jako Redemptorysty, być Biskupem. Ci dwaj Redemptoryści żyją charyzmatem Świętego Alfonsa, który również był Biskupem i służą nim Ludowi Bożemu w swojej duszpasterskiej pracy. Redemptoryści nigdy się nie ubiegali o biskupstwo, możemy jednak być dumni ze współbraci, których Kościół uznał za godnych i wybrał na ten urząd.

Drugą książką jest nowe tłumaczenie Biblii na język portugalski, wydanej w Brazylii. O. José Vidigal, jej tłumacz, mówi nam jak powstawał i był realizowany plan pracy w ciągu trzydziestu lat.

Przekazujemy także wiadomości z Ameryki Południowej i Centralnej, z Zarządu Generalnego, oraz o nowych stronach Internetowych, interesujących blogach, z których warto skorzystać. Jeden blog ma Siostra Redemptorystka, która podjęła życie kontemplacyjne po przeżyciu powołania jako żona, matka i babcia!

Składamy wyrazy współczucia i obiecujemy modlitwę O. Ivel Mendanha, Wicedyrektorowi Centrum Redemptorystowskiej Duchowości, z powodu śmierci mamy, która nastąpiła, w dniu 5 lutego. Setki współbraci zostało ubogaconych duchowo na kursach duchowości prowadzonych przez Centrum w różnych częściach świata. Jeżeli ktoś chciałby się skontaktować z Ojcem Ivel Mendanha, aby wyrazić mu swoją solidarność, może to uczynić za pośrednictwem podanej tu jego poczty elektronicznej e-mail: imendanha@cssr.com

Łaska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

Wrócić do Indeksu

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI

Sługa wasz z miłości do Jezusa.
Eseje na cześć Mons. Kevina Dowling, C.Ss.R.
Opublikowane przez Andrewa Burns, C.Ss.R. i Seana Wales, C.Ss.R.
Umieszczone w Redemptorist Pastoral Publications. P.O. Box 341 Merrivale 3291.
Południowa Afryka.
162 strony.

Pomysł opublikowania zbioru tych esejów z okazji 15 lat biskupstwa Mons. Kevina, wyszedł od kapłanów i zakonników jego diecezji. Zbiór zawiera wstęp, prolog, opowiadanie w formie prozy i dziesięć artykułów.

Trzy z tych artykułów mówią o sprawowaniu urzędu Biskupa we współczesnym Kościele. Pierwszy, to wywiad z Mons. Kevin przeprowadzony przez Paddy Kearney o Arcybiskupie Hurley; drugi, poświęcony jest refleksji nad życiem duchowym współczesnego Biskupa i trzeci, napisany przez Mons. Lobinger trakuje o sztuce rządzenia bez uzależniania innych od siebie.

Siostra Susan Rakoczy pisze o proroczym charyzmacie we współczesnym Kościele, ilustrując swój temat wymownymi przykładami życiorysów niektórych współczesnych proroków, takich jak: Rosa Parks, Martin Luter King JR., Óscar Romero i Dorothy Day. W południowo-afrykańskim kontekście, zastanawia się nad profetyczną funkcją kobiet w walce o sprawiedliwość i na końcu czyni pewne uwagi o Mons. Kevin jako proroku.

Z perspektywy zainteresowania Redemptorystów teologią moralną, Raphael Gallagher, C.Ss.R., profesor Akademii Alfonsjańskiej, podejmuje ideę redemptorystowskiej szkoły teologii wywodzącej się od Świętego Alfonsa. Następnie dokonuje przeglądu tej tradycji i jej znaczenia w moralnych złożonościach zarazy HIV/AIDS. Raphael Gallagher stara się rozróżnić pomiędzy indywidualną odpowiedzialnością moralną a rozwiązaniami moralnymi o charakterze ogólnym. Argumentuje, że w indywidualnych przypadkach użycie prezerwatyw może być moralnie usprawiedliwione, byleby to nie prowadziło do wyciągnięcia wniosku, że ich użycie jest powszechnie dopuszczalne i jest z punktu widzenia moralnego do przyjęcia ze względu na to, że jest to problem ogólnoświatowy i bardzo rozpowszechniony.

W eseju na temat Odkupienia w Południowej Afryce, Sean Wales, Przełożony prowincjalny Południowej Afryki, stara się zastosować niektóre kategorie biblijne Odkupienia do południowo-afrykańskiej sytuacji. Rozważa sześć z tych kategorii: odkupienie jako wyzwolenie, jako pojednanie, jako uzdrowienie, jako wynagrodzenie, jako sprawiedliwość i na końcu, jako komunia. Niektóre z tych refleksji są nowatorskie, jak w przypadku rosnącego zainteresowania się sprawiedliwością rozdzielczą i zainteresowanie się liberalizacją ekonomii.

W innym artykule, Dr. Renier Koegelenberg z Instytutu Pokojowego Denisa Hurleya (Pretoria), w osobach Seana i Johna Ashworth, przedstawia wizję rozległego świata, w którym pracuje również Mons. Kevin. Informuje o sytuacji w Sudanie, w Ruandzie i w Zimbabwe. Staje się jasne jak bardzo ważne jest to stanowisko i równocześnie do jakiego stopnia staje się niebezpieczne i bolesne dla tego, kto podejmuje się jego pełnienia.

W kolejnym artykule, Dr. Renier Koelegenberg, Dyrektor Wykonawczy południowo-afrykańskich fundacji ekumenicznych założonych w Instytucie Badań Teologicznych i Interdyscyplinarnych Stellenboscha, przedstawia obronę jaką podejmuje Mons. Kevin w sprawie bardziej kreatywnej współpracy pomiędzy Kościołem a Państwem.

Życie w świecie naznaczonym przez HIV/AIDS, rzuca nowe światło na wiele aspektów chrześcijańskiego misterium. Stuart Bate, O.M.I. podejmuje tradycyjną myśl katolicką o ostatnich chwilach życia i ustala ich relację z wyżej wspomnianą zarazą. Broni on eschatologicznej duchowości, która może pomóc wszystkim zarażonym wirusem skonfrontować się z tajemnicą życia i śmierci. Ukazuje liczne intuicje odnośnie obecnego religijnego spojrzenia na śmierć, sąd, piekło i niebo, które wskazują równocześnie na nowe sposoby rozumienia "Powstania z martwych", "obsługi pacjentów", "wysiłków dla osiągnięcia nieba" i "odrzucenia piekła".

Ostatni rozdział przedstawia wspaniałą historię diecezji Rustenburg. O. Noel Gillispie, S.M.A. charakteryzuje miejsce, osoby i podaje ważne momenty z życia diecezji Rustenburg. Przedstawia okazałą mapę regionu i wtrąca w swoje opowiadanie ludzkie historie, które ukazują życie wiary tej społeczności.
Znajomość panoramy diecezji Rustenburg bardzo pomaga w zrozumieniu osobowości biskupa, który aktualnie stoi na jej czele.

Wrócić do Indeksu

"Redemptorystowska" Biblia
José Rajmundo Vidigal, C.Ss.R.
Rzym, Włochy

We wrześniu 2006, wydawnictwo Sanktuaryjne Aparecida wydało w Brazylii Biblię w nowym tłumaczeniu na język portugalski. Całościowego i bezpośredniego tłumaczenia z tekstów oryginalnych dokonał nasz współbrat, José Rajmundo Vidigal. Redakcja Scala przeprowadziła z tłumaczem wywiad, który opowiada nam o swojej pracy.

O. Vidigal, Jak nazwano to nowe tłumaczenie Biblii?
Nazwano go Świętą Biblią z Aparecida, ponieważ wydano ją w Sanktuaryjnym Wydawnictwie Aparecida, które znajduje się w mieście Aparecida - SP. Tam powstało Narodowe Sanktuarium Patronki Brazylii, powierzone, od roku 1894, duszpasterskiej trosce Redemptorystów. Nazwa Aparecida zawiera w sobie całą mistykę, jest dla brazylijskich katolików szczególnie przyciągającym miejscem: w ciągu roku pielgrzymuje do niego 7 milionów katolików.

Dlaczego nowe tłumaczenie Biblii?
W Brazylii nie brakuje dobrych tłumaczeń Biblii. Ja znam około 15 brazylijskich tłumaczeń całej Biblii. Nie licząc wielu tłumaczeń Nowego Testamentu oddzielnie. Moim zdaniem, racją wydania nowej Biblii nie jest to, że jest lepsza czy gorsza od poprzednich, nawet gdyby w czymś taką była. Podobnie jak w salonie samochodowym, nowy model prezentuje swoje właściwości i wyższą jakość. Jeżeli publikuje się nowe wydanie Biblii, to oczywiście powinna ona wnosić coś nowego.

Co nowego wnosi i czym się charakteryzuje ta Biblia?
Od wielu już lat, Sanktuaryjne Wydawnictwo marzyło o tym, żeby dać pielgrzymom aktualne i wierne tłumaczenie Biblii, dzięki której lud miałby dostęp do Słowa Bożego. Stało się to bardzo ważnym i oczekiwanym projektem Wydawnictwa. Sądzę, że udało się osiągnąć jasny, prosty i ludowy tekst; co nie przeszkadza, że w opinii krytyków prezentuje on wysoki poziom literacki i wybitne piękno, zwłaszcza niektóre księgi; jak księga psalmów, księga Izajasza i Joba.

Dlaczego mówimy o "Redemptorystowskiej" Biblii?
Oprócz tego, że została przetłumaczona i wydana przez Redemptorystów, jej język jest zrozumiały dla wszystkich, zgodnie z pragnieniem Świętego Alfonsa, który polecił nam przepowiadać w sposób zrozumiały dla ludzi najprostszych. Nie było naszą ambicją stworzenie dzieła naukowego, pełnego nowości w zakresie egzegezy, dla ludzi wykształconych. Raczej myśleliśmy o szerokim jej zastosowaniu: poczynając od indywidualnej lektury, następnie o korzystaniu z niej na różnych zebraniach, czy jako pomoc do prowadzenia refleksji w małych grupach, bądź też w pracy duszpasterskiej.

Różne tłumaczenia Biblii zwykły się różnić także z racji wyjaśnień i wprowadzeń do każdej księgi. Co szczególnego w tym względzie oferuje nam ta Biblia?
Wyjaśnienia są krótkie i mają katechetyczny charakter. Poprzedni Kodeks Prawa Kanonicznego, z roku 1917, nakazywał, żeby wyjaśnienia opierały się przede wszystkim na Ojcach Kościoła i wybitnych katolickich uczonych. Bez opierania się na tym dawnym 1391 kanonie, dokładnie tak próbowałem robić. W wyjaśnieniach posługuję się także cytatami z Katechizmu Kościoła Katolickiego i opieram się na nauczaniu ostatnich Papieży i bardziej znanych Świętych. Sześć kolorowych map i słownik z 403 wyrażeniami biblijnymi ubogacają dzieło.

Jak długo trwała praca?
Około trzydziestu lat, ponieważ tłumaczenie Ewangelii rozpocząłem w roku 1976. Po jego opublikowaniu, wydawnictwo poprosiło mnie o przetłumaczenie całego Nowego Testamentu, który został wydany, w roku 1984 i w roku 1989 wznowiono wydanie wraz z psalmami. W międzyczasie współpracowałem w tłumaczeniach Biblii Jerozolimskiej i Biblii Konferencji Episkopatu Brazylii. Wreszcie poproszono mnie o zrealizowanie tej Biblii; ponad trzy lata poświęciłem jak gdyby na wybudowanie oddzielnej katedry.

Jak została przyjęta ta nowa Biblia?
Oficjalnie zatwierdził ją Przewodniczący Konferencji Biskupów Brazylii i zawiera bardzo ciepły wstęp Arcybiskupa Aparecidy. Następnie, zaczęto ją rozpowszechniać na całym olbrzymim terytorium Brazylii i spotkała się z nadzwyczajnym przyjęciem. Jedynie w pierwszym miesiącu z wydawnictwa rozeszło się 50 tysięcy egzemplarzy. Prostota tekstu i piękno graficznego opracowania, które ułatwia czytanie, zdobyły publiczność; nie mówiąc o bardzo niskiej cenie: 8$ USA za książkę z 1920 stronami! Teraz czekam na recenzje kolegów biblistów, które ukażą się w teologicznych czasopismach…

Wrócić do Indeksu

Peru
Iquitos
O. John Andersen

Nota wydawnicza: John Andersen jest kapłanem, który pochodzi z archidiecezji Sydney, Australia i pracuje w Wikariacie Apostolskim Iquitos, Peru.

Jesteśmy bardzo zadowoleni z dwóch misji przeprowadzonych przez Redemptorystów w naszej parafii Świętej Róży z Limy. W tej chwili jest tutaj dziewięciu kapłanów prowadzących trzecią misję: są to następujący Ojcowie: Julio Lascano Huapaya, Gerardo Ortega Mejía, Uri Castillo Calixto, Waldir Pérez Salina, Marcelino Yangali Enciso, Fermin Lozano Noa, Jorge Luis Ipanaqué Taboada, Héctor Quispe i Rafael Carrillo. Zdjęcie (patrz Galeria zdjęć) zostało zrobione w momencie przybycia ekipy misyjnej z Limy, w sobotę 13 stycznia, w wieczór poprzedzający rozpoczęcie misji. Zakończenie misji przeżywaliśmy w niedzielę, 28 stycznia, na stadionie sportowym, w Iquitos; następnie sześciu misjonarzy wróciło do Limy. Julio, Uri i Jorge pozostali jeszcze trzy dni, aby głosić misję dla mężczyzn i kobiet pełniących służbę wojskową, w Iquitos i mówić przez radio, z dala od granicy z Brazylią, Kolumbią i Ekwadorem. Jesteśmy bardzo wdzięczni tym gigantom wiary - Gerardowi, który skończył już 50 lat kapłaństwa - i była to już jego trzecia misja w naszej parafii, a także Julio i Marcelino, którzy również byli już tutaj. Bardzo dziękujemy Wam i członkom waszego Zgromadzenia.

Wrócić do Indeksu

Kuba
Opis jednego dnia i trzech zdarzeń
Sergio Campara, C.Ss.R.

Od ośmiu miesięcy pracuję jako misjonarz na Kubie, na Wyspie Młodzieży, leżącej na południe od Hawany. W życiu ludzi jest wiele światłocieni, wiele ciemnych stron powodujących cierpienie, ale są też i jasne momenty przynoszące radość. W tych dniach jestem sam. Mój młody przyjaciel spędza wakacje w Paragwaju, a ja dzielę czas i moją pracę pomiędzy wspólnotami w mieście i małymi grupami w głębi kraju.

Piątek, 17 stycznia. O godź. 4:00 po południu ponowne otwarcie kościoła. Wszystko przebiega spokojnie. Ludzie przechodzą przez ulicę i przyległy plac, które zawsze są pełne. Niektórzy tylko wchodzą do kościoła, najpierw się rozglądają dookoła, następnie udają się przed ołtarz Matki Bożej, nie zawsze jednak przed Najświętszy Sakrament. O godź. 5:30 rozpoczyna się zebranie Legionu Maryi, które odbywa się w garażu, jako najodpowiedniejszym i zacisznym miejscu. Msza św., w której uczestniczy od 30 do 40 osób, o godź. 6:45. Do śpiewu używamy kartki z nowymi a prostymi pieśniami, które wszyscy znają. Jest to także dzień Świętego Antoniego opata, z białą brodą, patrona obór z krowami, owcami, świńmi, drobiem itd. Modlimy się za chorych i zmarłych, między innymi za Yenier (22 lata), który kilka miesięcy temu zginął w ciężkim wypadku. Po Mszy św. ma miejsce popularna Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, błogosławieństwo i wreszcie włożenie rąk na tych, którzy o to proszą. Wszyscy, jeden za drugim się cisną i ich oblicza promienieją ze szczęścia. Dopiero po wezwaniu. Idźcie w pokoju! Rozchodzą się.

Zdarzenie pierwsze. Udaję się do zakrystii. Jakaś młoda kobieta, czarniuteńka, wysoka i dobrze zbudowana, również o mocno czarnych i zagmatwanych włosach, stanęła po mojej prawej stronie i przyglądała mi się. Na imię jej Margarita. W ubiegłą niedzielę, wraz z innymi jeszcze osobami, została ochrzczona w obecności ojca, matki, rodziców chrzestnych i innych starszych i młodszych krewnych, wszyscy piękni, czarni i dobrze zbudowani. Jutro rano, o godź. 5:00, ma udać się do Hawany i stamtąd lecieć do Vallencii, Hiszpania. "Nie chcę jechać - mówi - boję się". Powtarza cała zapłakana i drżąca. Ale dlaczego?- pytam ją - Odwagi! Co tylko przyjęła Pani Komunię św. Ma Pani w sercu Jezusa! Proszę się nie bać. Idź w pokoju!" Patrzę na pierwszą ławkę. Jest tam również jej ojciec, wysoki, z dobrze ułożonymi, posiwiałymi włosami, uśmiechający się i zadowolony, widząc jak dodawałem odwagi jego córce. Zapytałem go, dlaczego córka musi jechać? Zachodzi "konieczność", odpowiada mi z całą szczerością. Powoli wszystko pójdzie dobrze. Jeszcze się spotkamy! Będę pamiętał w moich modlitwach". Uspokoiłem ją, uścisnąłem, ponownie pobłogosławiłem i po raz drugi objąłem ramionami.

Zdarzenie drugie. Sekretarka przedstawia mi inną panią. Wcześniej nigdy jej nie widziałem! W ręce trzymała małą świecę. Nie może jej zapalić, ponieważ zamyka się już kościół. Sekretarka jej mówi, żeby zwróciła się do kapłana. Podałem jej krzesło i usiedliśmy na skraju pierwszej ławki. Pewna około dziewięcioletnia dziewczynka, o bystrym spojrzeniu, również usiadła sobie i wpatrywała się we mnie. "Czy to twoja kuzynka?", zapytałem ją. "Ta nie jest moja, ja mam inną" - odpowiedziała. "Zaczekaj więc chwileczkę - powiedziałem do dziewczynki - potem porozmawiamy". Oddaliła się i stojąc, patrzyła na mnie swoimi dużymi oczyma. Kobieta zaczęła mówić: "Mój starszy syn wraz z innymi ludźmi, nagle wyjechał łodzią. Chce potajemnie, bez pozwolenia, opuścić Kubę i próbować szczęścia. Nie mam o nim żadnych wiadomości". Zaczyna płakać. Zaraz zrozumiałem i też zapłakałem. "Może się mu coś stać!"- mówi. Na imię jej Marianella. Pozostawił tutaj dziecko z matką. "Znalazła się w wielkim niebezpieczeństwie". "Proszę się nie obawiać! Nie płakać" - próbuję ją pocieszyć. Pomódlmy się do Matki Bożej, aby wszystko poszło dobrze i ja szybko skontaktuję się z jego żoną. Proszę mi dać świecę. Jutro, wczas rano, chętnie ją zapalę i w imieniu Pani ofiaruję Matce Bożej. Idź w pokoju i niech ci Bóg błogosławi. Porozmawiamy jeszcze kiedyś. "Proszę być pewną, Bóg Ojciec", odpowie.

Następnego ranka, o godź. 5:00, zapaliłem świecę w imieniu tej kobiety prosząc za nią i za jej syna będącego na łasce fal. Nigdy przedtem nie robiłem tego z takim przekonaniem. Nie jest to tylko jej problem, ale także mój.

Zdarzenie trzecie. "Jak ci a imię?" - zapytałem się chłopczyka. "Osvalito". "A kim jest ten, który jest z tobą?" "To mój kolega szkolny, Eddy!". "O tej porze?". Jest już późno! Gdzie mieszkacie? - zapytałem ich. "En Sierra Caballos….ale tu jest pięknie!". Przyszli sami z drugiej strony brzegu rzeki. Są odważni. Pomyślałem o 12 letnim Jezusie w Jerozolimie. "Poczekajcie chwileczkę. Przyniosę wam książeczkę (katechizm). Jesteście ochrzczeni? Macie rodziców chrzestnych?"- "Nie wiem tego, odpowiada Osvalito. Mówię do niego: "Pokaż tę książeczkę swojej mamie i zapytaj ją. Idziemy razem się pomodlić i pobłogosławię was". Podczas modlitwy, uważnie słuchają i starają się zrozumieć to co mówię i do kogo mówię tak szczerze: "Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo…". Udzieliłem im błogosławieństwa i uszczęśliwieni odeszli. Na zewnątrz jest już ciemno. Pozdrawiam ich gestem do widzenia, z Bogiem, na co z radością odpowiadają z drugiej strony ulicy. Gdy idę podgrzać moją lichą zupę, przychodzi mi na myśl: "Nie samym chlebem…".
Przed zaśnięciem przywodzę sobie na pamięć te zdarzenia. Dobrze utkwiły mi w pamięci. Uwalniam się od nich opisując je. Są to typowe sceny dnia codziennego: troski, obawy, cierpienie, nadzieja…., to problemy Kuby.

Święty Alfons, modląc się do Jezusa, nazywa Go "szaleńcem miłości". Kuba i świat oczekują nowego brzasku światła, szczęścia, nadziei i pokoju.

Wszystkim Wam życzę szczęśliwego Nowego Roku.

Wrócić do Indeksu

Z Wiceprowincji San Salvador
IV Kongres Redemptorystowskiej Młodzieży
Rodolfo García, C.Ss.R.

W dniach od 8 do 12 stycznia, w Nikaragui, odbył się IV Kongres Młodzieży, w którym uczestniczyły reprezentacje wszystkich krajów Centralnej Ameryki. Główny temat Kongresu brzmiał: "MŁODZIEŻ WOBEC ŻYCIOWYCH ZAGROŻEŃ". Kongres był okazją do wysłuchania krzyków, oceny działań w zakresie wychowania w wierze i przyjrzenia się nowym polom pracy w świecie młodzieży. W każdym miejscu na świecie praca z młodzieżą stanowi wyzwanie i Ameryka Centralna nie jest tutaj wyjątkiem. Niewątpliwie, w całej tej pracy chodzi o umożliwienie poznania w jaki sposób należy iść za Jezusem, za młodym Chrystusem w redemptorystowskim stylu. Chłopcy i dziewczęta, zawsze dyspozycyjni i dynamiczni, uczynili z Kongresu wielkie święto i spotkanie z Panem.

Wrócić do Indeksu

Rzym, Włochy
Nadzwyczajne zebranie Zarządu Generalnego
Rada Generalna
Grudzień 2006

Jest w zwyczaju, że Zarząd Generalny odbywa "nadzwyczajne" zebrania przynajmniej cztery razy do roku. W razie konieczności, więcej. Na ogół zebrania te trwają od jednego do dwóch tygodni. Zgodnie z ogólnie przyjętą zasadą, Rada Generalna odbywa w każdy wtorek tak zwaną "radę zwyczajną", jeżeli są jakieś sprawy do załatwienia i jest wystarczająca liczba członków Rady Generalnej. Niektóre jednak, ściśle określone sprawy, muszą być rozważane przy obecności siedmiu członków Rady. Sprawami takimi zazwyczaj są informacje z wizytacji, sprawy budżetowe i pewne problemy odnoszące się do współbraci. Jeżeli jest jakaś sprawa dotycząca ekonomii, w zebraniu uczestniczy także Ekonom Generalny. Ponieważ Radni Generalni często w ciągu roku udają się na wizytacje kanoniczne, te nadzwyczajne zebrania są bardzo ważne dla członków Zarządu Generalnego, na których dzielą się oni i dyskutują między sobą o dokonaniach, o zdobytych informacjach od współbraci i Jednostek z całego świata, a także o pracy poszczególnych Sekretariatów Generalnych.

Ostatnie nadzwyczajne zebranie Rady Generalnej miało miejsce, w dniach od 11 do 21 grudnia 2006. Omawiano na nim wiele tematów. Pragniemy tutaj jedynie w sposób ogólny, bez podawania szczegółów, zapoznać Was z tym co tam rozważano. O pracy Zarządu Generalnego, a także Sekretariatów Generalnych, możesz dowiedzieć się również z Officialia de SCALA, a także ze stron Internetowych poszczególnych Sekretariatów www.cssr.com . Zachęcamy was do korzystania ze stron Officialia i Scala, które są zarchiwizowane z innymi zasobami i sprawami Zarządu Generalnego.

Podczas grudniowego nadzwyczajnego zebrania Ojciec Generał prosił Radę Generalną, żeby zwróciła szczególną uwagę na trzy grupy spraw:

1) Rozważenie ostatnio przeprowadzonych wizytacji następujących Jednostek: Karaiby języka angielskiego, Baltimore, Extra Patriam, Denver i Richmond. Do analizy sprawozdań z tych wizytacji dochodzi jeszcze przebadanie wniosków ze spotkania Wyższych Przełożonych tych Jednostek z Ojcem Generałem i członkami grupy zaproszonych. Po przedstawieniu odnośnych sprawozdań, przedyskutowano je i na końcu podjęto stosowne zalecenia, które dołączono do listu jaki przesyła Ojciec Generał wraz z każdym oficjalnym sprawozdaniem, do wszystkich zainteresowanych Jednostek.
2) Studium wniosków z Regionalnych Zebrań, jakie odbyły się w roku 2006 (połowa sześciolecia) z Wyższymi Przełożonymi Jednostek: Ameryki Północnej, Europy Północnej, Europy Południowej, Azji/Oceanii oraz Afryki. Przeprowadzono szeroką i ważną dyskusję o Regionie Afryki. Zebranie Regionu Afryki odbyło się w Ibadan, Nigeria, w dniach od 26 listopada do 5 grudnia, zapoczątkowano tam sieć komunikacji dla jednoczenia Redemptorystów tego kontynentu, ze szczególnym podkreśleniem współpracy w zakresie formacji i ekonomicznej solidarności.
3) Zastanowić się nad rozpoczęciem przygotowania XXIV Kapituły Generalnej, która ma się odbyć w roku 2009.

Radni Generalni, którzy są łącznikami pomiędzy poszczególnymi Sekretariatami Generalnymi, poinformowali o różnych działaniach tych doradczych organów:
a. Ojciec Serafino Fiore mówił o Sekretariacie Młodzieżowego i Powołaniowego Duszpasterstwa Redemptorystów i o zamiarze zorganizowania światowego Sympozjum na temat jak najlepszego sposobu zajęcia się w Zgromadzeniu młodzieżą. Podczas debaty padła sugestia, że regionalne zebrania, być może, mogły by być dobrą okazją zajęcia się tą inicjatywą. Sekretariat w dalszym ciągu będzie rozważał ten pomysł i bardziej konkretną propozycję przedstawi Zarządowi Generalnemu.
b. Ojciec Athanase Nsiamina poinformował o pracy Sekretariatu Ewangelizacji. Sekretariat ten zainaugurował swoją stronę Internetową w website www.cssr.com . Są rozważane dwie propozycje: 1) Utworzenie międzynarodowych wspólnot, co do których Sekretariat planuje w przyszłości skonsultować się z Komisją Restrukturyzacji. 2) Utworzenie Instytutu formacji w zakresie ewangelizacji, co już sugerowano na ostatniej Kapitule Generalnej. Sprawa zdaje się koncentrować na tym, czy taki Instytut powinien być umieszczony w jakimś miejscu na stałe, czy też przeciwnie, powinien być przemieszczany w różne strefy, aby być bardziej pożytecznym i korzystnym dla członków Zgromadzenia w Afryce. Należy kontynuować rozważanie tej propozycji i ponownie poddać ją pod dyskusję na zebraniu we wrześniu.
c. Ojciec Jacek Dembek informował o pracy Sekretariatu Formacji. Podał do wiadomości, że Ojciec Luis Alberto Roberto Roballo, były Prowincjał Prowincji Bogota, a ostatnio przewodniczący FUSA (Uniwersytecka Fundacja Świętego Alfonsa), podjął się zadanie pełnienia funkcji Sekretarza Wykonawczego wspomnianego Sekretariatu Formacji. Od stycznia zamieszka, w Rzymie. Odniósł się także do planowanej współpracy z Akademią Alfonsjańską i Redemptorystowskim Instytutem Historycznym w prowadzeniu kursów formacji.
d. Ojciec Enrique López przedstawił propozycję Sekretariatu Braci, żeby jeden rok poświęcić specjalnemu studium Życia Konsekrowanego.
e. Ojciec Raymond Douziech podniósł temat ustanowienia stałej Komisji Teologii Moralnej; propozycja ta padła na Kongresie Teologii Moralnej w Bogota. Poproszono Ojca Douziecha o kontynuowanie rozważania tej propozycji, aby szerzej można się nad nią zastanowić na najbliższych zebraniach Rady Generalnej, w marcu 2007.
f. Ojciec Joseph Dorcey opowiedział o swojej wizycie w nowej Regi Świętego Gerarda, która obejmuje wspólnoty Redemptorystów w Rosji i Kazachstanie. Ojciec José Vidigal, Dyrektor Collegio Maggiore, poinformował o grupie Redemptorystów, którzy przybyli do Rzymu, z całego świata, aby uzyskać Licencjat, czy Doktorat z dziedziny Teologii, Filozofii, Prawa Kanonicznego, Historii Kościoła, itd., na rzymskich Uniwersytetach.
g. Ojciec Patrick O'Keeffe, Ekonom Generalny, przedstawił do sprawdzenia budżet roku 2006, a także różne założenia budżetowe dla nowego planu ekonomicznego. Założenia te uwzględniają: Zarząd Generalny, Wspólnotę Świętego Alfonsa, Akademię Alfonsjańską, Archiwum Generalne, Instytut Historyczny, a także prośby o pomoc z Funduszu Solidarności.
h. Ojciec Félix Catalá poinformował o pracy Redemptorystowskiego Centrum Duchowości.

Rada przygotowała także nowy cykl wizytacji i skorygowała Kalendarz wydarzeń na rok 2007. Jeżeli chodzi o wizytacje, które aktualnie realizuje Zarząd Generalny, to możesz się o nich dowiedzieć ze strony internetowej www.cssr.com, również tam pod tym samym adresem możesz znaleźć aktualny Kalendarz wydarzeń, klikając na opcję Informacje, a następnie otwierając działania Zarządu Generalnego.

Wrócić do Indeksu

GODNI UWAGI REDEMPTORYŚCI

Kanada
Nowy Arcybiskup dla Alberty, Kanada
Od reportera z Zachodniej Kanady

Wierny Zgromadzeniu i jego dziedzictwu, Arcybiskup - Redemptorysta Mons. Gerardo Pettipas, dla swego biskupiego herbu wybrał dewizę uwzględniającą obydwie wartości.

"Chciałem wybrać coś, co ma związek z Redemptorystami i moimi alfonsjańskimi korzeniami", powiedział Pettipas, który został wyświęcony na Biskupa i jako Arcybiskup, 25 stycznia, objął w posiadanie Archidiecezję Grouard - McLennan podczas długiej ceremonii, w Grande Praire. Pettipas nigdy nie przypuszczał, że zostanie Biskupem, tym bardziej, że będzie musiał posiadać herb i duszpasterską dewizę.

Za dewizę wybrał zdanie "Wolą Bożą jest Wasze Uświęcenie", "Wola Boża waszym uświęceniem". Wyrażenie to jest wzięte z pierwszego listu Świętego Pawła do Tesaloniczan. Kiedy mi powiedziano, że mam wybrać dewizę i herb skontaktowałem się z pewną osobą w Rzymie. Prawdę mówiąc, chciałem coś o świętości, żeby stała się całym sensem życia, mówi Pettipas.

Duchowy przewodnik

"Jeżeli myślę o kierownictwie, które mam podjąć w moim własnym życiu i jako podejmujący odpowiedzialność w Kościele, pragnę, żeby podjęli go także inni, dla mnie kierownictwo oznacza prowadzenie do świętości".

Pettipas kierował się słowami Świętego Alfonsa, założyciela Zgromadzenia, który powiedział, że jeżeli ktoś chce zostać Redemptorystą, przedtem powinien pragnąć być świętym. Kiedy myślę o mojej pasterskiej posłudze i działalności Kościoła, o ludzie w Grande Praire oraz tubylcach, chcę, żeby byli świętymi. Tego pragnę dla rozwiedzionych i żyjących w separacji. Mówię im, że żyć w małżeństwie znaczy być świętym".

"Tym, którzy mają swoje miejsce pracy i pytają się co powinni robić jako chrześcijanie? Należy odpowiedzieć, że powinni być świętymi. Powinniśmy także innym pomagać, aby stali się świętymi".

O. Mike Brehl, Prowincjał Redemptorystów z Prowincji Edmonton - Toronto, powiedział, że biblijny ustęp o świętości ma pełne zastosowanie w życiu jego starego przyjaciela.

"Gerard był zawsze człowiekiem modlitwy i świętość widział jako bardzo ważny aspekt swojej kapłańskiej pracy. Jest przeznaczony do niesienia pomocy ludziom w ich wzrastaniu w świętości poprzez modlitwę, korzystanie z sakramentów, zwłaszcza sakramentu pojednania. Jest znany i kochany jako wspaniały spowiednik".

Decydujący wpływ

Brehl zna Pettipasa od ponad trzydziestu lat, od roku 1974; od czasu kiedy jeszcze żaden z nich nie był kapłanem. Pettipas był studentem - Redemptorystą, w Toronto i promotorem powołaniowym. Spotkali się poprzez wspólnego przyjaciela. Brehl myślał o kapłaństwie, ale jeszcze nie podjął decyzji o wstąpienia do Zgromadzenia Redemptorystów. Spotkanie się z Pettipasem miało na niego decydujący wpływ.

"Ma dyplom z zakresu duchowości, który uzyskał z zamiarem, żeby być pewnego rodzaju katalizatorem w służeniu pomocą ludziom w ich wzrastaniu w relacjach z Bogiem. Na czym właśnie polega świętość. Jak mówi, to zawsze było wymiarem Jego kapłańskiej i redemptorystowskiej posługi.

Wszyscy jesteśmy powołani do świętości, zarówno mężczyźni jak i kobiety czy dzieci, uczeni i bez wykształcenia, bogaci i biedni. Świętość nie jest zarezerwowana dla kapłanów czy osób zakonnych. Ojciec Gerard zawsze był bardzo zainteresowany mówieniem ludowi o powszechnym powołaniu do świętości".

Brehl z całym przekonaniem wyraża się, że Pettipas jest jedną z najwspanialszych osób z jakimi się spotkał; jest kimś, który konkretnie i praktycznie wyraża swoją miłość do ludzi.

"Jest typem człowieka, którego można zawsze spotkać przy drzwiach kościoła. W najwyższym stopniu dyspozycyjny i to jest cecha, po której ludzie poznają, że ktoś się nimi interesuje".

Kontynuując swoją wypowiedź o Arcybiskupie, Brehl mówi: "Kiedy ktoś spotyka się z kimś, z kim może porozmawiać o swoich życiowych sprawach, łatwo może stać się jego przyjacielem".

"Kiedy starałem się znaleźć miejsce dla mego kapłańskiego życia, zobaczyłem go w Gerardzie i w innych Redemptorystach, z którymi spotkałem się za jego pośrednictwem, bardzo realną możliwość prowadzenia dobrego i świętego życia chrześcijańskiego".

"Łaska jest doświadczeniem obecności i mocy Bożej w naszym życiu. Kiedy ktoś obrazi kogoś dogłębnie, to prawdziwe ludzkie darowanie nie jest możliwe bez mocy i obecności Boga w naszym życiu, który nas do tego uzdalnia, ponieważ bez niego sami nie możemy niczego dokonać. Gerard jest bardzo pobożnym człowiekiem".

Pettipas mówi, że drzwi Kościoła są zawsze otwarte dla tych, którzy mogą się czuć poszkodowani wyborami stylu życia w przeszłości czy obecnie.

"Mów z nami na temat pragnienia bycia świętym. Świat przecież nie wiele o tym mówi. Wobec tego muszę mieć na uwadze co o tym mówi Ewangelia i jak ja to stosuję w moim życiu. Gdzieś tam w Ewangelii używa się słowa "łaska". To musi być "łaską", wyciągnął wniosek.

Świętość polega na przebaczeniu komuś, kto nas obraził, podobnie jak Papież (Jan Paweł II) przebaczył swojemu niedoszłemu zabójcy. Jeżeli ktoś jest w stanie to uczynić, traktując nieprzyjaciela w sposób cywilizowany i z szacunkiem, to zachowuje się jak święty".

Wrócić do Indeksu

GALERIA ZDJĘĆ (tylko online)

1. Najnowsze zdjęcie studentów profesów z Wiceprowincji Manaus, z przełożonym Wiceprowincji. Obecnie studiują oni w Fortaleza, w północno-wschodniej Brazylii.

Od strony lewej do prawej: Brat Cleverton Márcio - Manaus; Brat André Andrade - Coari; Brat Bosco Rodrigues - Santa Izabel do Rio Negro; Brat Seni Santos - Manaus; O. Manuel Soares (Wiceprowincjał); Brat Marino - Manacapuru; Brat Rajmundo Elson - Codajás; Brat Amarillo - Porto Walter (Acre); Brat Marcos Antônio - Santa Izabel do Rio Negro. Na zdjęciu brak: Brata Igson - de Coari, przebywającego w Manaus).

2. W Bratysławie odbyło się seminarium o życiu Brata Redemptorysty. Współbracia znaleźli czas na zrobienie grupowego zdjęcia.

3. Grupa Redemptorystów z Peru, z Limy, przybywa do Iquitos, Peru, aby przeprowadzić szereg misji w tym regionie.

4. W styczniu, w Nikaragui, odbył się IV Kongres Młodzieży Centralnej Ameryki, w którym uczestniczyła młodzież z naszych redemptorystowskich parafii, z Wiceprowincji San Salvador, pod przewodnictwem O. Rodolfo García, C.Ss.R.

5. Siostra Hildegard Magdalen Pleva, OSsR, ze wspólnoty Redemptorystek, z Esopus, Nowy Jork, USA, przed podjęciem życia zakonnego była małżonką i matką. Widzimy ją tutaj ze swoim wnuczkiem Benjaminem.

6. Wszystkie "ciotki" przybrane Benjamina mieszkają z Siostrą Hildegardą we wspólnocie Redemptorystek, w Esopus, Nowy Jork, USA.

7. Arcybiskup Gerard Pettipas w chwili odpoczynku, w dniu swoich święceń biskupich i objęcia urzędu.

8. Odczytywanie dokumentu papieskiej nominacji Mons. Pettipas na Arcybiskupa, podczas jego święceń biskupich i objęcia urzędu.

9. Ostatnio opublikowana "Święta Biblia z Aparecida", której tłumaczenia dokonał O. José Vidigal. Wraz z nią wydano zbiór Esejów o posłudze Biskupiej Mons. Kelvina Dowling, "Wasz sługa z miłości do Jezusa".

Wrócić do Indeksu

GODNE PODKREŚLENIA STRONY INTERNETOWE

Prowincja Rio de Janeiro założyła swoją stronę:
http://www.provinciadorio.org.br/

W ubiegłym miesiącu przedstawiliśmy blog O. Félixa Catalá o Redemptorystowskiej Duchowości. Ale nie jest on jedynym Redemptorystą posiadającym blog! W tym miesiącu przedstawiamy jeszcze trzech innych:

http://scalando.zoomblog.com w języku hiszpańskim.

http://amadopicardal.blogspot.com/ w języku angielskim.

Proszę nas powiadomić o swoim blog!
Pamiętaj, że cssr.com ma również "dział na blog" w siedmiu różnych językach, gdzie możesz przedstawić swoje idee i refleksje dotyczące redemptorystowskich spraw. W menú www.cssr.com, kliknij na Noticias a następnie na Blog C.Ss.R.

Spotkanie młodzieży w Limerick umieściło promocjonalne video w You Tube odnoszące się do tego europejskiego spotkania, które odbędzie się tego lata.
http://www.youtube.com/watch?v=2H0dp4ew_lQ&eurl=

Wrócić do Indeksu

GODNE UWAGI WYDARZENIA

Śluby czasowe:
Jo Joseph Nashin Burtin, Regia Karaiby, 15 sierpnia 2006
Augustine Kreingkrai Multree, Wiceprowincja Bangkok, 22 grudnia 2006
Ender Wilmer James Carrillo, Wiceprowincja Caracas, 5 stycznia 2007
Tonis José Jiménez Villanueva, Wiceprowincja Caracas, 5 stycznia 2007
José Miguel Alza Yamacho, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Juan Jainover Beltrán Ariaz, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Daniel Lizararo Durán, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
José Joaquín Carreño Remolina, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Jairo Miss Chingal Palacios, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Alexander Guerrero Camacho, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Edison Maximiliano Martínez Ávila, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Darío de Jesús Mejía Meza, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Rigoberto Ramírez Narváez, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Adrián Ernesto Rojas Chiquillo, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Luis Daniel Ruiz Rojas, Prowincja Bogota, 5 stycznia 2007
Ricardo Alexandre Ferriera, Prowincja Rio de Janeiro, 6 stycznia 2007
Edson Alves da Costa, Prowincja Rio de Janeiro, 6 stycznia 2007
Raoni Urban Neto, Prowincja Rio de Janeiro, 6 stycznia 2007
Elizardo Família D'Oleo, Prowincja San Juan, 14 stycznia 2007
Wellington Galván Castillo, Prowincja Dan Juan, 14 stycznia 2007
Iracildo Braga Barros, Wiceprowincja Fortaleza, 15 stycznia 2007
Oleandro de Oliveira Pessoa, Wiceprowincja Fortaleza, 15 stycznia 2007
Edilei Rosa Silva, Prowincja Campo Grande, 21 stycznia 2007

Śluby wieczyste:
Fábio Evaristo Resende Silva, Prowincja São Paulo, 10 listopada 2006
Cláudio Aparecido Teixeira, Prowincja São Paulo, 18 listopada 2006
Konradus Doni Kelen, Prowincja Indonezyjska, 1 grudnia 2006
Laurensius Lino Maran, Prowincja Indonezyjska, 1 grudnia 2006
Tyrole Anthony Sam, Prowincja Afryki Południowej, 17 grudnia 2006

Święcenia kapłańskie:
Aldo Williams Escobar Sesja, Prowincja Buenos Aires, 10 grudnia 2006
Radamés Antônio Centenaro, Prowincja Porto Alegre, 17 grudnia 2006
Vincenzo La Mendola, Prowincja Rzymska, 28 grudnia 2006

Erygowanie domu:
Dom Świętego Piotra Clavera, w mieście Otukpo, Stan Benue, Nigeria, został kanonicznie erygowany, w dniu 23 stycznia 2007.

Zmarli:
Brat Gérard Neu, 76, Prowincja Strasburska, 15 grudnia 2006
O. Cyrile Martel, 88, Prowincja Santa Ana de Beaupré, 26 grudnia 2006
O. John Joseph Kiwus, 70, Prowincja Baltimorska, 27 grudnia 2006
O. Richard Paré, 69, Wiceprowincja Tokijska, 29 grudnia 2006
O. John Anthony Cavanaugh, 89, Wiceprowincja Richmond, 1 stycznia 2007
Brat Giuseppe (Stanisław) Fava, 89, Prowincja Neapolitańska, 18 stycznia 2007
O. John Francis Cockery, 88, Prowincja Edmonton - Toronto, 23 stycznia 2007
O. Martin Benzerath, 89, Prowincja Strasburska, 25 stycznia 2007
O. Joachim Nguyen Dinh, 88, Prowincja Wietnamska, 28 stycznia 2007

Wrócić do Indeksu