Rzym, Włochy
OD REDAKCJI: Z PROWINCJI: REDEMPTORYŚCI W WIADOMOŚCIACH: ROZMOWA Z OJCEM GENERAŁEM: WYDARZENIA:
W ubiegłym miesiącu, jeden z czytelników SCALA powiedział mi, że ostatni numer biuletynu był pełen wiadomości na temat samych nieszczęść - klęsk żywiołowych i katastrof spowodowanych przez człowieka. Kiedy zapytałem go, co rozumie przez "katastrofy spowodowane przez człowieka", odpowiedział, że miał na myśli opublikowane wyniki wyborów prowincjalnych! Oczywiście żartował, jak to mają w zwyczaju robić Współbracia! Redemptorystowskie Jednostki często przekazują nam wiadomości dotyczące momentów radosnych - uroczystości i osiągnięć. I słusznie, jesteśmy zawsze dumni z naszych sukcesów. Zauważyłem, że współbracia, którzy włączyli się w serwisy społecznościowe, takie jak Facebook i Twitter, mają skłonność do stawiania na pierwszy plan wspólnoty i uroczystości, w których uczestniczą, a ponadto informują nas o swoich podróżach. Czasem może to być postrzegane przez tych, którzy nas nie znają, ani nie znają życia zakonnego, jako nieustanne świętowanie albo ciągłe podróżowanie po świecie. Jest to jednak nieporozumienie. Nie ma nic wspólnego ze świętem to, że redemptoryści obecni są często w samym centrum "klęsk naturalnych lub katastrof wywołanych przez człowieka". Nasza prawdziwa praca - to towarzyszenie ludowi Bożemu w jego cierpieniach w wielu najniebezpieczniejszych miejscach i sytuacjach na świecie. Na przykład, w Afryce i na Bliskim Wschodzie, a szczególnie w Iraku i Libanie, gdzie wspólnoty chrześcijańskie doznają wielkich cierpień z powodu napięć spowodowanych przez człowieka. W tym numerze SCALA znajdziecie wiadomości zarówno złe - na temat cierpienia naszych współbraci razem z ludem Iraku - jak i dobre - na temat wysiłków jakie podejmują nasi współbracia, jako misjonarze, aby ulżyć tym cierpieniom. … Klęski żywiołowe mają swój dalszy ciąg! Ojciec Jose Vidigal pisze z Rio de Jainero na temat niedawnych powodzi: "W drugim tygodniu stycznia tego roku, ciężkie i długotrwałe deszcze dotknęły górzysty region turystyczny stanu Rio de Janeiro, powodując osuwanie się ziemi i powodzie, które niszczyły wszystko, co spotkały na swojej drodze. Trzy najbardziej dotknięte miasta położone są w odległości około 95 km od stolicy, Rio de Janeiro: Teresópolis (163.000 mieszkańców) Petropolis (315.000) i Nova Friburgo (182 000)... Liczba ofiar wynosi już 860 osób, będzie to więc największa klęska żywiołowa w historii Brazylii. W niesieniu pomocy ofiarom współpracowało wiele instytucji, m. in. Czerwony Krzyż, Obrona Cywilna oraz niezliczona rzesza wolontariuszy. Cały naród zmobilizował się w zbierania datków, szczególnie wody pitnej, żywności, lekarstw i odzieży. Również w parafiach i sanktuariach redemptorystów była prowadzona kampania z wielkim zaangażowaniem ze strony ludności. W regionie tym nie ma wspólnoty redemptorystów, która zostałaby dotknięta katastrofą. Mieliśmy wprawdzie fundację w Teresópolis, przewidzianą na przyszły dom formacji, ale plany te nie doszły do skutku. Nasza obecność w tym mieście trwała tylko dwa lata, od 1921 do 1923 roku". …Była też burza śnieżna w Chicago, w USA, w wyniku której wielu ludzi zostało uwięzionych w swoich samochodach przez całą noc. Dotknęło to również nasze wspólnoty redemptorystów - kościół św. Michała w Villa Redentore i siedzibę studentów teologii.
Bardziej optymistyczne wiadomości nadeszły od O. Andrzeja Żylaka z Wiceprowincji Resistencia, w Argentynie, który pisze na temat podróży świeckich misjonarzy:
"Krzyż z Góry Świętej Anny przyjął pierwszą grupę, złożoną z 128 osób, Świeckich Misjonarzy Redemptorystowskich. Misjonarzom, pochodzącym z różnych prowincji argentyńskich i z niektórych Misji, towarzyszyła intendentka Mabel Pezoa, która poinformowała, że miejsce to, będące atrakcją turystyczną i religijną, będzie gotowe do rozpoczęcia swojej działalności podczas Wielkiego Tygodnia. Z tej okazji spodziewany jest przyjazd prezydent Cristiny Fernández".
Dzień 2 lutego, święto Ofiarowania Pańskiego, nazywane również świętem "Matki Boskiej Gromnicznej", został wybrany przez Watykan na obchody Światowego Dnia Życia Konsekrowanego - czyli życia zakonnego. Światowy Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest w święto Ofiarowania Pańskiego. Zdaniem Ojca Świętego, jest tak dlatego, że "Ofiarowanie Jezusa w świątyni jest wymowną ikoną mówiącą o całkowitej ofierze z własnego życia tych wszystkich osób, które zostały powołane, aby ukazać, najpierw Kościołowi a następnie światu, za pośrednictwem Ewangelii, szczególnych cech Jezusa - czystego, ubogiego i posłusznego". Grupa redemptorystów z Domu Generalnego, na czele z rektorem Luciano Panella, uczestniczyła w liturgii Nieszporów pod przewodnictwem Ojca Świętego. Poniżej jest wideo, w języku angielskim i hiszpańskim, gdzie nasz arcybiskup Tobin komentuje "strawę ekosystemu życia zakonnego" w wywiadzie przeprowadzonym przez agencję prasową "Rome Reports". Loading the player...
Z życzeniami obfitej Łaski Odkupienia! Z PROWINCJI: Wiadomości wyborcze: (Od Redakcji: Wcześniejsze wybory zostały opublikowane w poprzednich numerach SCALA. Teraz zamieszczamy jedynie fotografie (jeżeli jesteśmy w ich posiadaniu), Przełożonych [Wice]Prowincji i Regii).
Henricus (Henk) Erinkveld, 63, ponownie wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Sanctus Clemens. Zatwierdzeni 6 stycznia 2011.
Maurice Girardin, 71, ponownie wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Strasburskiej. Zatwierdzeni 7 stycznia 2011.
Gerard Patrick Mulligan, 67, ponownie wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Londyńskiej. Zatwierdzeni 7 stycznia 2011. Eridian Gonçalves de Lima, 52, wybrany Przełożonym Wiceprowincjalnym Wiceprowincji Fortaleza. Zatwierdzony 7 stycznia 2011.
Rafael Alonso Crespço, 50, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Madryckiej. Zatwierdzeni 10 stycznia 2011.
Jan Sokulski, 48, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Praskiej. Zatwierdzeni 12 stycznia 2011.
Fausto Sanches Martíns, 71, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Lizbońskiej. Zatwierdzeni 13 stycznia 2011.
Yo Sep Joseph Kang, 42, wybrany Przełożonym Regii Korea. Won Soon Thomas Aquinas Joung, 50, wybrany Wikariuszem Regii Korea. Zatwierdzeni 13 stycznia 2011.
.Rafael Torres Oliver, 73, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji San Juan. Zatwierdzeni 14 stycznia 2011.
Peter Slobodník, 39, wybrany Wikariuszem Wiceprowincjalnym Wiceprowincji Bratysławskiej. Zatwierdzeni 18 stycznia 2011. Nicolas Issifi Ayouba Martin, 44, wybrany Przełożonym Wiceprowincjalnym Wiceprowincji Burkina-Niger. Zatwierdzony 19 stycznia 2011.
Pietro Sułkowski, 38, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Rzymskiej. Zatwierdzony 20 stycznia 2011.
Piotr Chyła, 41, ponownie wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Warszawskiej. Zatwierdzeni 20 stycznia 2011.
Jacques Fortin, 62, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Sainte-Anne de Beaupré. Zatwierdzeni 24 stycznia 2011. Grimaldo Garay Zapata, 43, wybrany Przełożonym Wiceprowincjalnym Wiceprowincji Peru Północne. Zatwierdzony 27 stycznia 2011.
Thomas Jayaraj Gnanpragasam, 60, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Bangalore. Zatwierdzony 30 grudnia 2010. Pedro Alejandro Irizar Irizar, 53, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Santiago. Zatwierdzony 4 stycznia 2011. Peter Pidskalny, 65, ponownie wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Yorkton. Zatwierdzony 6 stycznia 2011. Crispin Mostajo, 44, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Cebu. Zatwierdzony 6 stycznia 2011. Henrique Aparecido de Lima, 46, ponownie wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Campo Grande. Zatwierdzony 11 stycznia 2011. Brendan Samuel O'Rourke, 61, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Dublin. Zatwierdzony 13 stycznia 2011. Alfons Jestl, 54, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Wiedeńskiej. Zatwierdzony 20 stycznia 2011. Peter Renju, 57, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Monachijskiej. Zatwierdzony 24 stycznia 2011. Raymond Douziech, 67, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Edmonton-Toronto. Zatwierdzony 26 stycznia 2011. George Thomas Areekal, 50, wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Liguori. Zatwierdzony 26 stycznia 2011. Joseph Cao Dinh Tri, 72, ponownie wybrany Wikariuszem Prowincjalnym Prowincji Wietnamskiej. Zatwierdzony 27 stycznia 2011.
W dniach 11-14 stycznia 2011 roku, Prowincja Rzymska uczestniczyła w zjeździe CISM na temat Ewangelizacji: "Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii". Wśród gości i prelegentów Zjazdu, który odbył się u Ojców Karmelitów w Sassone (Rzym), oprócz kardynała Camillo Ruini znalazł się również nasz współbrat, arcybiskup Joseph Tobin CSsR, Sekretarz CIVCSVA, któremu towarzyszył O. Gianni Congiu, przełożony Prowincji Rzymskiej. Biskup Tobin wygłosił referat na temat: "Projekt ewangelizacji instytutów zakonnych: problemy i nadzieje", który spotkał się z wielkim uznaniem i życzliwością ze strony wszystkich uczestników.
Zjazd, zorganizowany przez osoby odpowiedzialne za resort Ewangelizacji w CISM, do których należy także nasz współbrat, O. Vito Lombardi CSsR z Prowincji Rzymskiej w charakterze doradcy, miał bardzo ciekawy program. Wzięło w nim udział wielu prelegentów i ekspertów z dziedziny ewangelizacji, nie zabrakło również momentów dialogu, dyskusji i wspólnoty. Uczestniczyło w nim 5 współbraci i jedna osoba świecka z Prowincji Rzymskiej. Był on reprezentowany przez 20 instytutów zakonnych.
Bagdad, Irak In SCALA Nr. 61, November 2010, haben wir ein Interview mit Erzbischof Bashar Matti Warda, C.Ss.R., über die Situation der Kirche im Irak veröffentlicht. In derselben Nummer brachten wir auch einen Zeitungsbericht über den nachfolgenden Terrorangriff auf die Syrische Kirche Unserer lieben Frau von der Befreiung in Bagdad am 31. Oktober 2010. Vor kurzem erhielten wir Nachricht, wie die Redemptoristen im Irak persönlich durch die Tragödie betroffen sind, dass aber ihre Arbeit weitergeht. Es wäre gut, an die Führer unserer Länder zu appellieren, die Regierung im Irak zu ersuchen, der christlichen Minderheit des Landes, die sich in Todesgefahr befindet, besseren Schutz zu gewähren. Da Bagdad in den letzten Wochen wegen der verfolgten Christen in den Medien war, ist es für alle Mitbrüder von Interesse, wie es den Redemptoristen in Bagdad nach den Terroranschlägen geht. Es folgt hier ein Bericht, wie es einem unserer Mitbrüder ergangen ist. Während der finsteren Tage des Mordens und der Anschläge auf Christen und ihre Kirchen in Bagdad haben die Redemptoristen die Leiden der Menschen dort geteilt. Wie die Italiener tragen die östlichen Christen Sorge für ihre Verwandten und haben enge Familienbeziehungen. Sie sind sehr sensibel für das, was jedem Mitglied geschieht.
Viele Menschen kamen aus dem Norden zu den beeindruckenden Begrägnisfeiern in den Straßen von Bagdad, auch die Mutter dieses Redemptoristen. Das Morden geht weiter. Am Abend des 2. Jänner 2011 wurden eine Frau (48 Jahre alt) und ein Lehrer der Universität in ihrem Haus an einen Sessel gefessellt gefunden; sie wurden mit einem Messer getötet und dann mit einem Sack zugedeckt. Dieses Mädchen hatte Gedichte geschrieben zur Erinnerung an die Patres Thaer und Wasim. Ihre Texte wurden an der zerstörten Kirche angebracht. Sie ist eine nahe Verwandte von P. Wasim und unseres Mitbruders aus demselben Dorf. Während dieser schrecklichen Tage haben die Redemptoristen viel gelitten und wurden von Schmerz schier gebrochen.
REDEMPTORYŚCI W WIADOMOŚCIACH: Irak W archidiecezji Arbil w Iraku, na czele której stoi redemptorysta, arcybiskup Bashar Matti Warda, posuwają się naprzód plany budowy szpitala i uniwersytetu, które zapewnią świadczenie usług i miejsca pracy tysiącom chrześcijan uciekającym z południa przed przemocą. Organizacja "Pomoc Kościołowi w Potrzebie" poinformowała, że rząd regionalny zagwarantował archidiecezji dwie działki ziemi w Ankawa na przedmieściach Arbil w północnym Iraku, na budowę tych instytucji. Arcybiskup Bashar Warda z Arbil powiedział agencji pomocy, że inicjatywy te powinny zapewnić zatrudnienie, szkolenie i inne możliwości dla tysięcy ludzi, którzy uciekli spod antychrześcijańskiej przemocy z regionu Bagdadu i Mosulu. Zwrócił szczególnie uwagę, że projekty te są odpowiedzią na fakt, że wielu wysoko wykwalifikowanych specjalistów, posiadających doświadczenie w zakresie edukacji i medycyny przeniosło się na północ. Biskup stwierdził: "Plany, które opracowaliśmy w ciągu ostatnich miesięcy są symbolem nadziei dla chrześcijańskiej obecności w naszym kraju". "Ludzie, którzy przybywają tutaj z miejsc ogarniętych przemocą otrzymują dar względnego bezpieczeństwa", powiedział. "Oni sami są w stanie zaoferować dar swoich usług w regionie, który nie jest w stanie wyjść naprzeciw potrzebom ludności, której liczba rośnie". Otwarte drzwi
Szpital i uniwersytet będą własnością archidiecezji i będą prowadzone przez Kościół. Arcybiskup Warda podkreślił jednak, że drzwi do nich pozostaną otwarte dla wszyskich ludzi, wszystkich religii i wyznań. Arcybiskup zaapelował o wsparcie finansowe ze strony rządów, organizacji charytatywnych i organizacji pozarządowych, konieczne do realizacji tych projektów.
Od Redakcji: Przypominamy naszym czytelnikom, że dwa ostatnie numery SCALA zamieściły istotne informacje dotyczące przyjęcia i programu, jaki redemptoryści z Prowincji Madryckiej przygotowują dla młodzieży redemptorystowskiej z całego świata. Przypominamy również wszystkim redemptorystom zaangażowanym w duszpasterstwie młodzieży, aby jak najszybciej podjęli niezbędne kroki konieczne do uczestnictwa w ŚDM w Madrycie, na którym będzie obecny Papież. W ŚDM wezmą udział redemptoryści z całego świata, razem z Ojcem Generałem oraz grupami Duszpasterstwa Młodzieży i Powołań Redemptorystowskich z różnych Konferencji. Władze hiszpańskie postanowiły uprościć wydawanie bezpłatnych wiz dla pielgrzymów pragnących udać się do Madrytu na Światowy Dzień Młodzieży; podjęły również decyzję o zapewnieniu bezpieczeństwa na czas jego trwania, przeznaczając do tego celu 6000 ludzi z Korpusu i Sił Bezpieczeństwa Państwa. Na Światowy Dzień Młodzieży, który odbędzie się w Madrycie w dniach 16-21 sierpnia, zgłosiło się około 240.000 młodych ludzi z całego świata. Spośród nich, 23.000 pochodzi spoza Unii Europejskiej, dlatego potrzebują specjalnej wizy, podobnie jak duże grupy z Ameryki Łacińskiej i Afryki. Przedstawiciel rządu zobowiązał się do wydania bezpłatnych wiz dla pielgrzymów, ale przy zachowaniu powszechnej praktyki. Jak już zostało powiedziane, Jáuregui zobowiązał się także do zapewnienia ochrony instytucjonalnej w postaci 6000 ludzi z Korpusu i Sił Bezpieczeństwa Państwa. Chociaż rząd nie udzielił pomocy finansowej na rzecz samego przedsięwzięcia, to jednak współpracował w nim dostarczając urządzeń i infrastruktury. Prowincja Madrycka Młodzi ludzie, którzy żyją duchowością św. Alfonsa Marii de Liguori oraz wszyscy, którzy zamierzają uczestniczyć w Światowym Dniu Młodzieży, będą mieli spotkanie dotyczące muzyki, sztuki i liturgii, przewidziane w programie przygotowań do Światowego Dnia Młodzieży. Spotkanie to odbędzie się w najbliższym czasie w Madrycie, w dniach 18-20 lutego. Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela, bardziej znane jako "Misjonarze Redemptoryści", za pośrednictwem swojego Centrum Informacyjnego, przekazuje agencji ZENIT: "Rok 2011 będzie rokiem niezapomnianym dla Kościoła w Hiszpanii". "Wydarzenie eklezjalne - dodaje - pierwszoplanowe i jednocześnie wielka szansa dla młodych ludzi, którzy w ten sposób odkrywają radość bycia chrześcijanami i życia jako chrześcijanie w społeczności". Wśród wielu działań przygotowawczych do ŚDM, misjonarze redemptoryści zaoferowali specjalną możliwość "Spotkania z muzyką, sztuką i liturgią" (EMUaLI: http://www.emuali.es), które odbędzie się w parafii Najświętszego Odkupiciela w Madrycie, w dniach 18-20 lutego. "Nie ma wątpliwości, że muzyka będzie jednym z istotnych i niezbywalnych czynników w obchodach ŚDM w Madrycie 2011: spotkanie to będzie więc pomocą i zachętą do właściwego przeżycia tego wyjątkowego wydarzenia", wyjaśniają organizatorzy. Zaoferujemy nie tylko formację i miejsce, ale także, i przede wszystkim, "przestrzeń do wzrostu poprzez wymianę za pośrednictwem materiałów, idei, itp. Krótko mówiąc, przestrzeń dla wszystkich osób odpowiedzialnych za duszpasterską animację życia wspólnot, wraz z ich talentem artystycznym". Minęło prawie 25 lat od momentu, kiedy w Hiszpanii powstało Młodzieżowe Redemptorystowskie Duszpasterstwo Powołaniowe (PGVR), jako odpowiedź na niepokoje młodych ludzi, którzy chcą zaangażować się poprzez aktywne i twórcze uczestnictwo w życiu Kościoła. Dla misjonarzy redemptorystów, młodzi ludzie są "wyzwaniem i, jednocześnie, naglącą potrzebą". W Duszpasterstwie Młodzieży Redemptorystowskiej, "muzyka odgrywa istotną rolę; jesteśmy mocno przekonani, że jest ona naprawdę ważnym środkiem dla życia wiary i przekazywania wiary".
Św. Alfons zaangażował swoje talenty poetyckie, malarskie i muzyczne, aby służyć misji i ludziom ubogim. Około 5 tysięcy misjonarzy redemptorystów, żyjących we wspólnotach misyjnych, pracuje w 76 krajach na 5 kontynentach. Pomaga im wiele mężczyzn i kobiet, współpracujących w Misji. Tworzą oni razem to, co nazywamy "Rodziną redemptorystowską". "Matka Boża Nieustającej Pomocy" jest misyjną ikoną Zgromadzenia. Aby dowiedzieć się więcej o tym spotkaniu, proszę odwiedzić stronę: http://www.emuali.es
Prowincja Yorkton WINNIPEG (CCN) – W dniu 20 stycznia 2011 roku, chrześcijańskie Kościoły z Winnipeg, razem z ich przywódcami, spotkały się na dziesiątym dorocznym spotkaniu ekumenicznym z okazji Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Metropolita wyjaśnił, że kościół św. Andrzeja jest jednym z trzech kościołów Archieparchii, obejmującej łącznie 15 kościołów, który posługuje się kalendarzem Juliańskim. Dlatego żłóbek, choinki i inne dekoracje Bożonarodzeniowe, pozostają tak długo, jak długo śpiewa się kolędy, czyli do święta Ofiarowania Pańskiego w dniu 2 lutego.
"Życie liturgiczne jest dla tych ludzi niezwykle ważne", stwierdził abp Huculak. Ojciec Smolinski jest również dyrektorem Schroniska położonego blisko kościoła.
Schronisko to zostało stworzone przez redemptorystów na terenie dużego domu położonego w pobliżu centrum miasta. Jego mieszkańcy mają możliwość uczestniczenia w celebracjach liturgicznych, modlitwach i adoracji. Zostało ono otwarte w 1993 roku, a jego dyrektorem od sześciu lat jest O. Smolinski. Redemptoryści są międzynarodowym katolickim męskim zgromadzeniem zakonnym, założonym w 1732 roku przez Alfonsa Marię de Liguori, które ma za zadanie głoszenie Ewangelii ludziom ubogim i najbardziej opuszczonym.
Ojciec Smoliński twierdzi, że schronisko jest "konkretną odpowiedzią" na potrzeby ludzi tego miasta. Co tydzień wydaje się tutaj posiłki dla rodzin, dla 30-60 osób. Jest w nim kaplica, w której celebruje się Msze święte, chrzest i inne nabożeństwa. Schronisko organizuje również pobyt dzienny dla dzieci oraz posługę duszpasterską dla dorosłej młodzieży. Redemptoryści zapraszają świeckich do życia we wspólnocie w celu dzielenia ich życia i apostolatu. Przez prawie trzy dekady, ukraińska dorosła młodzież katolicka z całej Kanady, poświęciła jeden rok swojego życia służbie misji w Schronisku.
"Ludzie miasta gorąco pragną wyzwolenia od ucisku i ubóstwa", mówi Ojciec Smolinski. "Przybywają tutaj różni ludzie. Ich potrzeby są autentyczne, ich wiara jest silna", kontynuuje. "Sercem apostolstwa Schroniska jest modlitwa".
ROZMOWA Z OJCEM GENERAŁEM:
SCALA: Ojcze Generale, czy mógłby Ojciec poinformować nas o postępach jakie dokonały się w każdej z pięciu nowych Konferencji? Jakie są dotychczasowe wasze sukcesy? Jakie są dalsze wyzwania? OJCIEC GENERAŁ: Brałem udział we wszystkich Zebraniach Konferencji, jakie miały dotychczas miejsce. Wezmę również udział w Zebraniu Konferencji Ameryki Łacińskiej i Karaibów, które jeszcze się nie odbyło, ponieważ konieczne było przeprowadzenie wielu prac przygotowawczych. Zacznijmy od Konferencji Ameryki Północnej. W marcu 2010 r. odbyło się krótkie spotkanie, które miało na celu powołanie kilku komisji i rozpoczęcie prac nad priorytetami duszpasterskimi, statutami, strukturami i formacją w Konferencji. Następne spotkanie miało miejsce we wrześniu. Został przygotowany projekt statutów Konferencji, które zostały tymczasowo zatwierdzone. Wciąż pozostaje jednak wiele do zrobienia. Trzecie spotkanie odbędzie się we wrześniu 2011 roku. Usiłuje się sprecyzować priorytety życia redemptorystów w Ameryce Północnej, co z kolei znajdzie swoje odzwierciedlenie w strukturach jakie przyjmie Konferencja. Do Konferencji zostały włączone i nadal będą włączane wspólnoty, które pracują na terenie Konferencji, a które bezpośrednio zależą od innych Konferencji. Mając na uwadze fakt, że liczba Jednostek jest niewielka, zwiększono reprezentację na Zebraniach Konferencji, poprzez szerszą obecność zewnętrzną; będzie to odzwierciedleniem rzeczywistego stanu i zgodne z zasadami przewodnimi restrukturyzacji. Konferencja Europy: Konferencja Europy odbyła swoje pierwsze spotkanie w maju 2010, a po raz drugi zebrała się w październiku 2010 roku. Następne spotkanie odbędzie się w marcu 2011 roku. Europa ma większe zapotrzebowanie na tłumaczenie i posiada dużą liczbę Jednostek. Mając największą liczbę Jednostek w porównaniu z innymi Konferencjami, posiada jednocześnie większą liczbę delegatów. W tej chwili staramy się znaleźć właściwy kompromis odnośnie reprezentacji, który ułatwi prace i zarządzanie. Zostały powołane takie same komisje jak w Konferencji Ameryki Północnej, z dodaniem komisji ds. teologii. Wiele pracy mają Komisje w dziedzinie "misji ", wspólnoty i formacji. Statuty Konferencji są już w połowie gotowe. Tymczasowo zostały zatwierdzone fragmenty, które dotyczą organizacji, dzięki czemu sprawy mogą posuwać się naprzód. Podjęto także decyzję o ograniczeniu liczby języków, które będą tłumaczone na spotkaniach. Jako języki urzędowe Konferencji zostały wybrane włoski i angielski. Posiedzenia Konferencji były bardzo owocne, przebiegały w dobrym duchu i przy żywym zaangażowaniu uczestników. Konferencja jest nastawiona optymistycznie i chce razem podążać w przyszłość. Pomimo dotychczasowego podziału na pod-regiony Europy Północnej i Południowej, teraz nie chce sub-konferencji. Chce nadal pracować wspólnie a na najbliższym posiedzeniu, które odbędzie się w marcu, wybierze wokalisów większych Jednostek. Afryka i Madagaskar: Konferencja ta zebrała się w ostatnich 10 dniach sierpnia 2010 roku i było to najdłuższe ze wszystkich spotkań. Został przedstawiony projekt statutu, który został wypracowany w trakcie posiedzenia. Uczestnicy nie byli jednak gotowi do głosowania nad nim, dlatego nie doszło do tymczasowego jego zatwierdzenia. Głównym problemem tej Konferencji są odległości, a więc dotarcie na spotkania. Jest to Konferencja z najmniejszą liczbą uczestników, a podróż jest szczególnie trudna. Dlatego planuje się możliwie najmniejszą częstotliwość spotkań. Ponadto, został wypracowany projekt dokumentu na temat priorytetów całej Konferencji, który powinien zostać rozesłany do wszystkich Jednostek do dalszej refleksji. Rozpoczęto wreszcie prace nad stworzeniem planu formacji dla całej Konferencji, który - miejmy nadzieję - poprawi jakość formacji i ujednolici harmonogramy formacji w Jednostkach. Ponadto prowadzone są badania na temat powołania Braci. Zostało wykonane dużo pracy w zakresie Funduszu dla Afryki i Madagaskaru. Dzięki temu będzie pewność posiadania niezbędnych zasobów - finansowych, personalnych, własnościowych i lokalowych - pozwalających wyjść naprzeciw priorytetom duszpasterskim. Interesującym aspektem formacji w Afryce jest fakt, że jeden na trzech współbraci profesów jest studentem na początkowym etapie formacji. Jest to najwyższy wskaźnik w Zgromadzeniu a jednocześnie wielkie wyzwanie. Konferencja Azji-Oceanii: Azja-Oceania miała swoje spotkanie pod koniec września 2010 roku. Cechuje ją duża żywotność. Zostało zadecydowane, że - ze względu na niesamowite wprost odległości - spotkania nie będą częste, ale będą trwały dłużej. Na spotkaniu przedstawiono opracowany projekt statutów, które zostały przedyskutowane, wydrukowane i przesłane do zatwierdzenia. Obecnie zajmie się nimi Rada Generalna. Statuty są na etapie wypracowywania; opracowany projekt dokumentu na temat priorytetów apostolskich zostanie ponownie przesłany do Jednostek w celu zapoznania się z nim, przestudiowania i ponownego przedłożenia Zebraniu Konferencji do ostatecznego opracowania. Zastanawiano się także nad tym, w jaki sposób zbudować "pomosty" między poszczególnymi Jednostkami. Jakie należy zawrzeć porozumienia, aby sobie nawzajem pomagać, dzielić się i współpracować ze sobą? Toczą się dyskusje na temat współpracy pomiędzy Jednostkami na danym obszarze, na różnych poziomach. W czasie spotkania posługiwano się językiem angielskim jako językiem urzędowym; jest to więc, w pewnym sensie, jedyna Konferencja "monojęzyczna". W duszpasterstwie języki są oczywiście bardzo rożnorodne. Konferencja Azji i Oceanii zachowuje jeszcze niektóre struktury pre-Konferencji, takie jak Azja Wschodnia – złożona z dwóch jednostek: Japonia i Korea; Azja Południowa, w skład której wchodzą trzy Jednostki: Indie, Colombo i Sri Lanka; wreszcie Azja Południowo-Wschodnia, która obejmuje Tajlandię, Wietnam, Indonezję, Malezję, Filipiny, Australię i Nową Zelandię. Nie są to sub-Konferencje, jak w przypadku Ameryki Łacińskiej, ale będą one ze sobą współpracowały, jak do tej pory. Przedyskutowano także kwestie finansowe, podobnie zresztą jak na posiedzeniach innych Konferencji. Konferencja Azji i Oceanii poświęciła specjalną sesję, w czasie której zastanawiano się w jaki sposób zbudować silniejsze więzi z Afryką-Madagaskarem w świetle priorytetów wyznaczonych przez Kapitułę Generalną. Dla mnie czymś wzruszającym był fakt, że decyzja Kapituły Generalnej pobudziła ich do dyskusji i konkretnego myślenia o tych naglących potrzebach. Konferencja Ameryki Łacińskiej i Karaibów: proces dla Ameryki Łacińskiej i Karaibów jest nieco bardziej skomplikowany. Odbyły się już spotkania przygotowawcze do Zebrania za pośrednictwem dotychczasowych sub-Konferencji, URB (Unia Redemptorystów Brazylii), URNALC (Unia Redemptorystów Północy Ameryki Łacińskiej) i URSAL (Unia Redemptorystów Południa Ameryki Łacińskiej). Podczas Kapituły Generalnej zadecydowano o zwołaniu spotkania sub-Konferencji, po którym nastąpi spotkanie mające na celu wybór delegatów każdej z trzech sub-Konferencji, a Zebranie całej Konferencji odbędzie się jak najszybciej po wyborach na czterolecie. W ten sposób Zebranie będzie można zrobić na początku marca. SCALA: Jaka będzie rola Radnych Generalnych i Koordynatorów? OJCIEC GENERAŁ: Radny Generalny uczestniczył i nadal będzie uczestniczyć we wszystkich Zebraniach Konferencji. Jako Przełożony Generalny brałem udział w pierwszym posiedzeniu Zebrań. W przyszłości będę uczestniczył w kolejnych spotkaniach w miarę możliwości i w razie potrzeby. Każda Konferencja przygotowuje listę oficjalnych kandydatów na stanowisko Koordynatora, która zostanie przedłożona Radzie Generalnej w dniu 15 marca. Koordynatorzy zostaną mianowani na naszym nadzwyczajnym posiedzeniu na wiosnę, po Wielkanocy. Koordynatorzy będą posiadać władzę delegowaną od Przełożonego Generalnego. Po ich nominacji, spotkają się z Radą Generalną, tutaj w Rzymie, aby omówić, co to oznacza w praktyce dla każdej Konferencji. Głównym zadaniem Koordynatora będzie wreszcie doprowadzenie do finału, w duchu wolności, Zebrań Konferencji i ukierunkowanie ich na rzeczywiste cele, które określiła Konferencja oraz określenie, jakim potrzebom Zebranie musi wyjść naprzeciw, odpowiadając na takie pytania, jak: "Jakie priorytety apostolskie rozwijamy? Jakie nowe kroki musimy podjąć w zakresie formacji? Co powinniśmy zrobić w zakresie solidarności ekonomicznej i personalnej?" Koordynatorzy będą musieli poświęcić sporo własnego czasu na pracę na rzecz Konferencji i Rady Generalnej, w duchu kolegialności i współodpowiedzialności. Jednakże model postępowania na kolejnych etapach będzie inny dla każdej Konferencji. Pierwszy krok w pracy Koordynatora to bycie w kontakcie, informowanie się i uświadomienie sobie, jakie są rzeczywiste problemy i jaka jest sytuacja "w terenie" jego Konferencji. Po drugie, Koordynator powinien mieć na sercu, poznawać i starać się zrozumieć "perspektywę całego Zgromadzenia" - reprezentowaną przez Radę Generalną, - zakres władzy delegowanej przez Przełożonego Generalnego i jej granice, oraz niepokoje innych Konferencji, współdzielone z innymi Koordynatorami Konferencji. Po takim "wejściu", każdy z Koordynatorów może postawić sobie pytanie: co jawi się jako priorytet dla mojej Konferencji? Kiedy, według moich przewidywań, to się zrealizuje? SCALA: Wybory na najbliższe czteroletnie zostały zakończone. Jakie jest Ojca wrażenie na ich temat? OJCIEC GENERAŁ: Jest wielu nowych przełożonych, którzy po wyborach rozpoczynają swój czteroletni mandat. Wiele Jednostek, poprzez wybory, doświadcza nowego typu leadership, a to sprawi, że nowi przełożeni będą szybko iść naprzód w rozpoczętych procesach. Niektórzy z nich byli już wokalisami na ich Zebraniach, dlatego staną wobec czegoś, co jest im znane. Ponieważ statuty są w trakcie przygotowań, nowi przełożeni mają coś nowego do zbadania. W przeszłości istniał zwyczaj zapraszania nowych przełożonych Jednostek do Rzymu na spotkanie orientacyjne. Uważam, że lepiej przysłuży się aktualnie dokonującym się procesom, jeżeli zaprosimy zarówno nowych jak i dotychczasowych przełożonych, innymi słowy, jeśli zaprosimy wszystkich przełożonych na to spotkanie. Przewidziane jest ono na jesień, aby wszyscy mogli poznać siebie nawzajem, dla stworzenia silniejszych więzi w ramach Konferencji i pomiędzy Konferencjami. Jeśli zdecydujemy się to zrobić, każdy otrzyma oficjalne zawiadomienie. SCALA: Ojcze Generale, dziękuję za poświęcenie czytelnikom SCALA swojego czasu i za przekazanie aktualnych informacji na temat działalności Konferencji. OJCIEC GENERAŁ: Ja również dziękuję! Najswiezsze warte zauwazenia wydarzenia w rodzinie redemptorystowskiej. Kompletna wersje „Zmian” znajdziecie na stronie internetowej Officialia Site Pierwsza Profesja: Profesja wieczysta: Święcenia kapłańskie: Zmarli: Rocznice - marzec 60-lecie Profesji: 60-lecie Święceń kapłańskich: 50-lecie Profesji: 50-lecie Święceń kapłańskich: 25-lecie Święceń kapłańskich:
Proszę korzystać z naszej witryny internetowej: www.cssr.com, www.cssr.tv, www.redemptorist.info |
