RSS| S C A L A |
Tam skarb Twój, gdzie serce Twoje
|
|
Redemptorystowskie wiadomości |
Numer 33 |
Rzym,Włochy
16 stycznia 2008
RSS
WIADOMOŚCI Z (WICE) PROWINCJI
Nowa misja w Argentynie
Przeprowadzone misje dla Haiti
Prowincja Wiedeń planuje obchody stulecie św. Klemensa
Praktyka religijna na Kubie dzisiaj
ALFONSIANUM
Alfonsianum inauguruje rok akademicki; statystyki
Kolumbia: Założenie Uniwersytetu św. Alfonsa
ŻYCIE APOSTOLSKIE
Trzeci wykład o. Félixa Catalá na temat życia zakonnego
REDEMPTORYŚCI W SKRÓCIE
O.Richard Reid wysłany na misje w Zimbabwe
Tajlandia: Sierocińcowi w Pattaya grozi zamknięcie
GALERIA ZDJĘĆ
Zdjęcia z całego świata redemptorystowskiego
WIADOMOŚCI MEDIALNE:
Prowincja Meksyk obchodzi swoje stulecie
ZMIANY
Śluby, święcenia, jubileusze, zgony, wiadomości o wyborach
W tym miesiącu pragniemy przypomnieć naszym czytelnikom o sposobach otrzymywania SCALA. Główną formą jest e-mail. Jeżeli SCALA nie dociera do was pocztą elektroniczną, dzieje się tak dlatego, że albo my nie posiadamy waszego e-maila, albo wasz e-mail został zmieniony, albo wreszcie serwer, na którym znajduje się wasza skrzynka pocztowa rozpoznaje SCALA jako spam i odsyła go do waszej skrzynki spam i automatycznie go likwiduje.
W celu rozwiązania tego problemu, oferujemy wam SCALA za pośrednictwem RSS feed. Podajemy wam instrukcje i SCALA będzie wysyłane automatycznie do waszego komputera. Oczywiście, jeżeli w przyszłości przyjdzie wam przesłać jakąś publikację SCALA albo zechcecie dotrzeć do wcześniejszej publikacji, SCALA zostało zarchiwizowane w " News" w menu: www.cssr.com , a dokładniej w http://www.cssr.com./scala/index.shtml.
Możecie też znaleźć wiele linków przez SCALA, które połączy was ze stronami Web i serwerami Web dotyczącymi treści naszej publikacji. Istnieje ponadto link dla działu fotografii, który stanowi ilustrację do wielu tekstów zamieszczonych w SCALA lub zwięzły dowód w postaci fotografii.
Jeszcze raz zwracam się do tych Jednostek Zgromadzenia, którym jeszcze nie odpowiedziałem, o przesłanie mi w formie jpg, trzech lub czterech znaczących fotografii wraz z krótkim objaśnieniem w celu umieszczenia ich w najbliższym wydaniu ORBIS.
Moje podziękowanie i wyrazy uznania dla SCALA z tego miesiąca.
Wszystkim życzę Łaski i Odkupienia!
Gary Ziuraitis
Argentyna
Mario Marques, C.Ss.R.
Nowa Misja w Esquel, Argentyna
Pracuję w nowej misji w Esquel w regionie Patagonii w Argentynie. Jestem szczęśliwy, że mogę iść śladami Odkupiciela oraz naszego założyciela św. Alfonsa. Kiedy to mówię, nie jest to tylko idealizm lun metafora. Znajdując się w scenerii małych górskich wiosek południowej Argentyny, dostrzegam podobieństwa z misji św. Alfonsa na rzecz opuszczonych wieśniaków w południowej Italii.
Pewnego razu spędziłem trochę czasu w małej wiosce w górach tuż przy granicy z Chile. Odprawiałem tam Eucharystię. Tamtejsi ludzie nie widzieli księdza i nie uczestniczyli we Mszy Świętej od trzech miesięcy. Było dla mnie radością podzielenie się z nimi miłością Boga ukazaną w Jezusie Chrystusie. Sprawiło to, iz poczułem się w pełni zrealizowany i radosny z faktu, iż Pan powołal mnie do tej posługi. Wiele jest rzeczy za które trzeba dziękować i za mało czasu, aby je wszystkie przywołać.
W dniu 24 listopada 2007 roku oficjalnie rozpoczęliśmy redemptorystowską misję w Esquel. Podczas ceremonii byli obecni biskup diecezji Comodoro Rivadavia, Virginio Domingo Bressanelli S.C.I., liczni redemptoryści z wice prowincji Resistencia i Ojciec Zdzisław Klafka prowincjał z Polski.
Wszystkich współbraci prosimy o modlitwę. Zjednoczeni w Odkupicielu ściskamy wszystkich.
Haiti
'Rodzina Alfonzjańska'
Głoszenie Misji Ludowych
'Rodzina Alfonzjańska' jest instytucją misyjną powstałą w Archidiecezji Port-au-Prince, Haiti, z okazji trzeciego stulecia narodzin naszego Założyciela - Świętego Alfonsa, w roku 1996. Spadek zapotrzebowania na misje ludowe był konkretnym motywem powstania tego ruchu misyjnego. Arcybiskup Joseph Serge Miot, Administrator Koadjutor, już przedtem prosił redemptorystów, by dali nowy impuls akcji głoszenia misji ludowych. 'Rodzina' złożona jest z czterech grup, które żyją i wcielają w życie duchowość św. Alfonsa: Redemptoryści, Siostry Redemptorystki, Towarzysze Jezusa i Święta Rodzina.
O. Joseph Claessens, redemptorysta belgijski, był autorem pomysłu, który później został przyjęty przez sławnego misjonarza kanadyjskiego o. Michela Lachance. Odbyło się wiele debat odnośnie metod duszpasterskich i systemu prowadzenia misji. W końcu doszło do porozumienia i plan został zrealizowany. 'Rodzina Alfonzjańska' została zainaugurowana podczas spotkania założycielskiego w domu seminaryjnym Redemptorystów w Bois Patate miała w roku 1997.
Kim są "Towarzysze Jezusa"? Jest to Instytut Świecki założony przez o. Claessensa dnia 25 grudnia 1971 r., którego celem jest głoszenie Dobrej Nowiny ubogim. Miało to miejsce w czasie, gdy brakowało redemptorystów oddających się tej pracy. Została wówczas powołana do istnienia grupa dziewcząt, które poświęciły się służbie Bożej, a której misją była ewangelizacja ubogich.
Kim jest ugrupowanie 'Święta Rodzina'? Jest to ruch religijny założony w Belgii w roku 1844. Jego fundatorami byli Henri Belletable i Joseph Haeken. Ruch tem czerpał inspirację z "kaplic wieczornych" św. Alfonsa w Neapolu. W Haiti wprowadzony został przez belgijskiego redemptorystę o. Ernesta Manise w roku 1929. Jego ewangelizacyjne zadanie można streścić w zdaniu: 'ubodzy głoszą ewangelię ubogim'.
Obydwie te grupy żyją i pracują według duchowości św. Alfonsa, licząc na wsparcie modlitewne i formacyjne redemptorystów.
Od czasu swego powstania 'Rodzina Alfonzjańska' każdego roku organizuje i prowadzi misje parafialne. Klerycy redemptoryści, jak również członkowie ugrupowania 'Towarzysze Jezusa', którzy pracują jako nauczyciele w szkołach, nie zawsze dysponują dużą ilością wolnego czasu, by w pełnym wymiarze poświęcić się prowadzeniu prac misyjnych. Praktykowane są dwa rodzaje misji: misja, która trwa przynajmniej osiem dni i przygotowana jest intensywną akcją ewangelizacyjną i druga, krótsza, głoszona z okazji niektórych świąt i rocznic.
Misja dłuższa rozpoczyna się spotkaniem z proboszczem i radą parafialną w celu omówienia i ustalenia schematu i programu misji. Następnie w czasie wielkanocnym ekipa złożona z pięciu do siedmiu osób przeprowadza specjalne rekolekcje w siedzibie parafii i w kaplicach filialnych. Około dwóch miesięcy przed misją, grupa złożona z około 50 osób, w ciągu trzech lub czterech dni, otrzymuje odpowiednią formację. Następnie osoby te wyruszają w teren, by przygotować wiernych. Misja ośmiodniowa prowadzona jest przez ekipę złożoną z 30 do 40 członków 'Rodziny' we wszystkich zakątkach parafii. Po każdej przeprowadzenej misji dokonuje się dokładnego podsumowania wykonanych prac.
Forma misji krótszej stosowana jest zwykle z okazji świąt parafialnych, rocznic itp. Również jest ona przygotowywana z wielką dokładnością. Z liderami parafii omawiane są sprawy dotyczące programu i miejsc głoszenia misji. Taką misję przeprowadza zwykle grupa złożona z ośmiu do dziesięciu osób. Po skończonej pracy również dokonuje się podsumowania.
'Rodzina Alfonzjańska' świadoma jest wielkiej potrzeby katechezy, dlatego przeprowadza cały szereg spotkań mających na celu katechizowanie wiernych. Powołana została w tym celu specjalna ekipa katechetyczna, którą koordynuje Siostra Alta Emile, przygotowana przez dwuletnie studia w Centrum Katechetycznym Lumen Vitae w Brukseli.
W roku 2007 głosiliśmy bardzo ważną i odpowiedzialną misję w parafii Matki Bżej Szkaplerznej oddalonej o 15 km od stolicy kraju. Parafia obchodziła z wielkim entuzjazmem setną rocznicę swojego założenia. Misja odbyła się w dniach od 7 do 15 lipca, a głosiło ją 36 misjonarzy. Odwiedzaliśmy rodziny i głosiliśmy misję we wszystkich centrach parafii. Redemptoryści zmobilizowali się, by zapewnić wszystkim wiernym uczestnictwo w sakramencie pojednania.
W roku 2007 obchodziliśny dziesięciolecie naszego istnienia i mieliśmy przywilej głoszenia misji w Archidiecezji Port-au-Prince. Była to misja transmitowana przez radio katolickie. Ceremonii zakończenie misji przewodniczył ks. bp. Joseph Lafontant, biskup pomocniczy archidiecezji. Po uroczystej Mszy św. miała miejsce "procesja światła" ulicami miasta.
Pierwsze spotkania 'Rodziny Alfonzjańskiej miały miejsce w październiku 1997 roku, a pierwszą misję przeprowadziliśmy w roku 1998. Postanowiliśmy, że okres czasu od października 2007 do października 2008 r. będzie rokiem podsumowania i oceny naszej działalności. W tym celu zamierzamy odwiedzić wszystkie parafie, w których głosiliśmy misje w ciągu dziesięciu lat naszego istnienia i zamierzamy zaproponować im kurs formacyjny. Naszym pragnieniem jest również dowiedzieć się, na ile nasz wielki wkład ewangelizacyjny zaowocował w życiu wspólnot parafialnych.
Na zakończenie pragniemy podziękować Bogu, że nas wybrał, byśmy byli Jego misjonarzami. Dziękujemy również redemptorystom za wsparcie modlitewne i wszelką pomoc. Dzięki nim możemy istnieć i działać mimo piętrzących się trudności. Składamy również wyrazy wdzięczności ks. biskupowi Josephowi Serge Miot za jego poparcie dla 'Towarzyszy Jezusa' oraz za jego umiłowanie misji. Siostrom Redemptorystkom dziękujemy za ich bezustanną modlitwę. Ugrupowaniu 'Święta Rodzina' wyrażamy wdzięczność za misyjny wysiłek i żarliwość apostolską, które nam dodają odwagi do dalszego głoszenia Ewangelii w duchu pokory i oddania.
Kończymy mówiąc razem ze św. Pawłem Apostołem: Biada mi gdybym nie głosił Ewangelii! (1Kor 9, 16).
Austria i Polska
Rok Świętego Klemensa 2009
Lorenz Voith C.Ss.R.
Trwają przygotowania do obchodów Roku Świętego Klemensa 2009 w związku z setną rocznicą jego kanonizacji.
Międzyprowincjalna komisja przygotowawcza podczas zebrania w Wiedniu wypracowała program najważniejszych obchodów jubileuszowych dla uczczenia stulecia kanonizacji. Międzyprowincjalną komisję stanowią następujący współbracia: ojcowie Michael Zamkovsky (Wiceprowincjał z Bratysławy), Peter Slobodnik (Bratysława), Sylwester Cabała (Warszawa), Mariusz Chyrowski (Warszawa), Stanisław Prybil (Prowincjał z Pragi), Edmund Hipp (Prowincjał z Monachium), Martin Leitgöb (Wiedeń), Lorenz Voith (Prowincjał z Wiednia, przewodniczący komisji).
Poniżej podajemy szkic przyjętych już propozycji w procesie przygotowania obchodów jubileuszowych:
1) 19-22 maja 2009 r.: Tydzień Świąteczny
Program:
19 maja: Jeden Dzień w Wiedniu
Krocząc śladami św. Klemensa Marii Hofbauera w Wiedniu (miejsca historyczne).
Spotkanie z niektórymi redemptorystami austiackimi (zapoznanie się z niektórymi nowymi projektami duszpasterskimi i społecznymi prowadzonymi przez redemptorystów w Wiedniu).
Zwiedzanie nowego "Muzeum Świętego Klemensa" oraz wystawy.
Okazja do zwiedzania innych punktów miasta.
20 maja: (dzień kanonizacji św. Klemensa w Bazylice św. Piotra na Watykanie - 1909).
Uroczyste obchody zostaną przygotowane i przeprowadzone w porozumieniu z Prowincją Wiedeńską, Monachijską oraz Wiceprowincją Bratysława.
W godzinach porannych: Relikwie św. Klemensa przeniesione zostaną w uroczystej procesji z kościoła Maria am Gestade do katedry św. Stefana, gdzie zostanie odprawiona Msza św. pod przewodnictwem Kardynała Schönborna, w asyście Ojca Generała Josepha W. Tobina.
Po południu: Ceremonia ku czci św. Klemensa z udziałem Redemptorystów, osób z nimi zaprzyjaźnionych, współpracowników, reprezentantów innych wspólnot zakonnych, reprezentantów Kościoła w Austrii oraz innych zaproszonych gości, jak władz państwowych (zapewnione będzie tłumaczenie z języka niemieckiego na angielski i czeski).
Wieczór: Gaudeamus dla wszystkich uczestników.
21 maja: Pielgrzymka do Tasovic (miejsca urodzenia św. Klemensa). Spotkanie z Redemptorystami Prowincji Praskiej i z osobami z południowej części Moraw (Biskup z Brna). Msza święta.
22 maja: Kraków:
W godzinach porannych: okazja do zwiedzenia miasta.
Po południu: Koncert i po nim Msza św. pod przewodnictwem ks. Arcybiskupa z Krakowa i członków Zarządu Generalnego Zgromadzenia (z tłumaczeniem z języka polskiego na niemiecki i angielski). Spotkanie z członkami Prowincji Warszawskiej.
Zakończenie dnia: Gaudeamus dla wszystkich uczestników.
Koniec uroczystości.
Współbracia z całego świata zaproszeni są na uroczyste obchody jubileuszowe w Wiedniu, Tasowicach i w Krakowie!
Zaproszenie ze szczegółowym programem obchodów rozesłane zostanie w ciągu roku 2008. Liczymy na pomoc w zorganizowaniu uroczystości (zakwaterowanie, przejazdy itp.) ze strony osób z różnych miejscowości. Redemptoryści i ich przyjaciele ze Stanów Zjednoczonych (Prowincje Denver i Baltimore) już nam zgłosili swoje uczestnictwo w uroczystościach.
2) Inne daty już ustalone:
8 grudnia 2008 r.: Inauguracja Roku Jubileuszowego w Prowincji Warszawskiej.
1 stycznia 2009 r.: Inauguracja Roku Jubileuszowego w Prowincji Wiedeńskiej.
6-15 marca 2009 r.: Nowenna ku czci św. Klemensa w kościele Maria am Gestade, Wiedeń.
30 czerwca 2009 r.: Zakończenie Roku Jubileuszowego w Prowincji Wiedeńskiej (dzień odejścia do wieczności Czcigodnego Sługi Bożego o. Wilhelma Janauschka CSsR).
Październik 2009 r.: Sympozjum (Prowincja Warszawska – Tuchów lub Toruń).
3) Inne projekty i prace przygotowawcze:
Projekt przygotowania filmu: Chodzi o film dokumentalny zawierający sceny z życia św. Klemensa. Schemat filmu jest już przygotowany. Komisja przygotowawcza zamierza przetłumaczyć film na wiele języków. Skontaktowano się z szeregiem producentów filmowych.
Zaplanowana jest również elaboracja programu muzycznego opiewającego życie i dzieło św. Klemensa.
W fazie przygotowania jest już film dokumentalny "Idąc śladami św. Klemensa" pokazujący miejsca, w których przebywał św. Klemens –Tasowice, Warszawa Wiedeń (Prowincja Warszawska).
Festschrift (w trakcie przygotowania) zawierający najważniejsze teksty do obchodów jubileuszowych. Zostaną one opublikowane na początku roku 2009 w różnych językach (niemieckim, angielskim, polskim, czeskim i włoskim).
Zaplanowane jest również przygotowanie specjalnej strony internetowej (link) na rok jubileuszowy.
Dla użytku szkolnego, z myślą o dzieciach i młodzieży wszystkich klas szkół podstawowych i średnich, przygotowany zostanie materiał dydaktyczny o życiu i dziele apostolskim św. Klemensa.
Św. Klemens - Patron Piekarzy: We współpracy z wielkimi supermarketami wypiekany będzie "Chleb św. Klemensa" z informacją o świętym patronie. Chleb ten będzie w sprzedaży w setkach piekarni.
"Poszukiwanie skarbu" - dla dzieci z Wiednia: "Idąc śladami świętego piekarza z Wiednia".
Być może, że ufundowana zostanie "Nagroda św. Klemensa Marii Hofbauera" dla najbardziej zasłużonych…
Krótki życiorys św. Klemensa: Nowa publikacja książeczek o naszym świętym.
Prowadzone są już badania historyczne (Prowincja Warszawska i Wiedeńska).
Logo roku jubileuszowego już jest w przygotowaniu. W maju 2008 roku z licznych projektów wybrany zostanie jeden.
Kuba
Wyznawanie wiary na Kubie
José Pablo Patino Castillo, C.Ss.R.
Kośćiół katolicki na Kubie nie pojawia się w miejscach publicznych, szkołach, na ulicach. Prowadzi swą działalność tylko w kaplicach. Wiele kaplic sprawuje tez rolę kulturowego centrum tak jak "Bazylika Mniejsza pw. Św. Franciszka z Asyżu w Havanie czy kościółna wyspie Juventud oraz kilka innych. Ojciec Sergio Cámpara C.Ss.R., który tam posługuje, dawno temu otrzymał, złożoną przez Caridad de Diego reprezentanta biura ds. wyznań, obietnicę pozyskania kaplicy Santaferena, ale po długim opóźnieniu projekt ten pozostaje wciąż w sferze iluzji.
Wierni przychodzą do kaplic z przyzwyczajenia, albo z ciekawości lub poprostu ponieważ zaprosili ich sąsiedzi. Dzwony kościelne zostały przeniesione do muzeów lub wiszą wzdłuż miejskich ulic. Do kaplic przychodzi niewielu ludzi a większość z nich to ludzie starsi. Ststystyki pokazują, iż do roku 1969 prawie 70% obywateli było katolikami, chociaż niektórzy z nich mieli kontakty z masonerią lub komunistami. Po tzw. Rewolucji socjalistycznej ilość katolików spadła do 30% zaś frekwencja tych, co przychodzili do kościoła do 10%. Wizyta Ojca Świętego wpłynęła na wzrost ilości ludzi uczęszczających do kościoła oraz wpłynęła na przybycie, w następnych latach, do kraju rodzin zakonnych. Kuba liczy sobie 12 milionów mieszkańców, włączając w to około 2 miliony tych żyjących poza krajem – szczególnie w Miami (USA).
Podczas spotkania zakonników, pewnien kapłan jezuita, mówił o konieczności wzięcia pod uwagę skrajnych warunków, które to nawet jeśli nie odgrywają większej roli w społecznym zyciu, moga stać się miejscami obecności Boga. Takimi miejscami były Nazaret i Betlejem. Takimi ludźmi byli Piotr, Jan i Andrzej – rybacy. Nasze małe wspólnoty wiernych, nawet jeśli słabe liczebnie, są ważnymi dla ludzi. Proste rzeczy przynoszą radość Jezusowi, Mistrzowi i Panowi żniwa: "Wychwalam Cię Ojcze, gdyż objawiłeś te rzeczy pokornym..." małe ziarna są wezwane, aby wydać owoce "obfitego odkupienia".
Podczas Wielkiego Tygodnia i świąt maryjnych w Cobre, patronki Kuby, powieksza się liczba wiernych. We wrześniu podczas święta maryjnego (Dziewicy z Regla) w mieście w okolicy Hawany, wielu ludzi uczestniczyło w Eucharystii i w procesji. Prawie 2000 ludzi wraz z konsulem amerykańskim i jego żoną, spoglądało na obraz podarowany przez żonę Fulgencio Batista, który był niesiony na barkach wiernych poprzez ulice przylegające do sanctuarium. Kiedy przechodzono kolo miejsca, skąd rozciąga sie widok na zatokę, obraz podniesiono w górę na kilka minut.
Tłumy przezywały tę chwilę w sposób bardzo emocjonalny trzymając w ręce zapalone świece. Kilka osób nawet zemdlało z ciepła i emocjonalnych przeżyć.
Inną okazją, aby uczestniczyć we Mszy Świętej jest śmierć kogoś bliskiego. Krewni przynoszą na ofiarę 1 lub 2 pesos. Nic nie wiedzą o intencjach Mszy Świętej. Ofiary przekazywane przy okazji Mszy Świętej lub podczas sprawowania sakramentów, ledwie pokrywają koszty opłaty za światło i wodę.
Świadczenia społeczne na Kubie nie wychodzą poza troskę o zdrowie, edukację i zapomogę związaną z pogrzebem oraz gwarancję skromnego pożywienia. Jedzenie otrzymuje się pokazując voucher właścicielowi sklepu, ktory sam często oszukuje np. Zamiast 4 kilogramów ryżu wydziela tylko 3.5 mówiąć, iż troszczy się oto, aby nie dźwigać zbyt dużych ciężarów. Miesięczna pensja to 210 pesos. Fachowiec może zarobić 500 pesos. Wielu ludzi żyje z pieniędzy otrzymanych z poza kraju co prowadzi często do dysporoporcji społecznych.
Utrzymanie budynków kościelnych, utrzymanie księży i zakonników oraz przeprowadzenie jakichkolwiek prac, z konieczności musi być pokryte poprzez zgromadzenia zakonne z poza kraju lub inne kościelne organizacje. Nie nawet co mysleć o budowaniu czegokolwiek nowego. Samo tylko przeżycie w tych warunkach bez żadnych wygód lub podstawowy odpoczynek domaga się wielkiej ilości dolarów.
Nie ma też zwyczaju uczestniczenia w codziennej Mszy Świętej. W naszej parafii mamy trzy kaplice. W kaplicy M B z Gauadalupe, Bracia od Bożej Miłości, sprawują Eucharystię trzy razy w tygodniu; w kaplicy św. Józefa tylko raz w tygodniu zaś w głównym kościele w niedzielę i środę, kiedy to też odprawia się nowenne do MB Nieustającej Pomocy zakończoną osobistym błogosławieństwem i czasami namaszczeniem olejami. Pewnym zwyczajem jest adoracja Najświętszego Sakramentu w czwartki. Tylko w kilku kościołach sprawuje się Eucharystię w niedzielę wieczorem. W tym kubańskim kontekście wydaje się nam, iż Eucharystia sprawowana w skromnej kaplicy, uczęszczana przez kilku starszych ludzi jest tak samo ważna jak ta sprawowana przez Ojca Świętego i kardynałów na placu św. Piotra w Watykanie.
Rzym
Akademia Alfonzjańska
Akademia Alfonzjańska dnia 4 października 2007 r. podczas uroczystej Eucharystii odprawionej w kościele św. Alfonsa dokonała oficjalnej inauguracji roku akademickiego. Uczestniczyli w niej wszyscy członkowie Akademii – profesorowie, studenci, pracownicy... Obecni byli również zaproszeni goście. Głównym celebransem był ks. bp Salvatore Fisichella, biskup pomocniczy Rzymu i Rektor Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie. Nasz Przełożony Generalny – Moderator Akademii, był w tym czasie nieobecny w Rzymie, dlatego z ramienia Zarządu Generalnego reprezentował go o. Jacek Dembek – Konsultor Generalny. Ojcowie Martin McKeever, Prezydent i Sean Cannon, Wice-Prezydent, koncelebrowali Eucharystię z ks. biskupem.
Po Mszy św. uroczystość inauguracyjna kontynuowana była w Aula Magna Akademii. Nowy prezydent Akademii o. Martin McKeever CSsR z Prowincji Dublin (por. Scala#30, październik 2007 r.), przedstawił sprawozdanie Akademii odnośnie ubiegłego roku oraz projekty na obecny rok akademicki. O. Dennis Billy z Prowincji Baltimore, profesor historii teologii moralnej i duchowości chrześcijańskiej, który jest profesorem Akademii już od 20 lat, wygłosił konferencję na temat: La vocazione del teologo moralista cattolico formato nella tradizione alfonsian. (Powołanie teologa moralisty katolickiego, który otrzymał formację według tradycji alfonzjańskiej). Na zakończenie miał miejsce gaudeamos w holu Akademii.
Statystykę kompletnę dotyczącą obecnego roku akademickiego, w porównaniu z czterema ostatnimi latami akademickimi, można znaleźć w formacie pdf w http://cssr.com/scala/Alphonsianum.pdf
Dzień Wszystkich Świętych przynósł Akademii i Wspólnocie św. Alfonsa w Rzymie smutną wiadomość. W Hiszpanii zmarł nagle O Lorenzo Álvarez Verdes CSsR, emertytowany profesor, który przez 40 lat wykładał w Akademii Alfonzjańskiej. Msza św. żałobna w jego intencji została odprawiona dnia 7 grudnia w kościele św. Alfonsa. Przewodniczył jej Ojciec Generał, a homilię wygłosił o. Francisco Lage CSsR, kolega zmarłego, profesor biblijnej teologii moralnej. Posługa naukowa o. Alvareza jako profesora miała szeroki zasięg także poza obrębem Akademii Alfonzjańskiej: Prowadził on różnego rodzaju kursy aktualizacyjne, jak na przykład kursy organizowane przez księży werbistów w Nemi, wykładał w Papieskim Kolegium Hiszpańskim w Rzymie, dawał lekcje dla Sióstr Szpitalnych (Rzym) oraz kursy w wielu innych centrach formacji duszpasterskiej dla świeckich w Rzymie i w innych włoskich diecezjach.
Kolumbia,
FUSA - Fundacja Uniwersytecka Świętego Alfonsa
Formując nas na Nowe Tysiąclecie
O. Luis Antonio Rojas López C.Ss.R., Rektor.
Drodzy Współbracia, serdecznie pozdrawiam i życzę dużo pokoju.
W niniejszym artykule pragniemy podzielić się z wami pokrótce wiadomościami o historii, zamierzeniach i ich realizacji w naszym Instytucie Formacji: Fundacja Uniwersytecka Świętego Alfonsa (FUSA). Zapoczątkowana ona została przed siedmiu laty przez Prowincję Bogota – Kolumbia z pełną świadomością wielkiej odpowiedzialności.
Fundacja ma za zadanie formować autentycznych liderów chrześcijańskich: kapłanów i świeckich, aby zdolni byli sprostać niezmiernie skomplikowanym wyzwaniom nowego tysiąclecia i aby posiadali pełną świadomość wymiarów kulturowych, ekonomicznych i misyjnych swego duszpasterskiego posługiwania i to nie tylko w skali narodu, ale również by byli świadomi wyzwań, jakie stoją przed Ameryką Łacińską. Dlatego otrzymują oni odpowiednie przygotowanie, by mogli włączyć się w dzieło restrukturacji Zgromadzenia na całym świecie.
Zadania i kryteria, które nadają kierunek integralnej formacji studentów można streścić w następującym zdaniu: Wychodząc od wiary i rozumu formujemy dla nowego tysiąclecia. To właśnie identyfikuje FUSA. Nasza tożsamość jest zatem bardzo jasna. Prowadzimy formacyjne przygotowanie kapłanów według wymogów, jakie stawia Kościół.
Historia i Cel Fundacji:
Dnia 7 grudnia 2000 roku otrzymaliśmy oficjalną aprobatę Ministerstwa Oświaty. FUSA jest owocem wieloletniego doświadczenia Centrum Filozofii i Posług (CEPAF) oraz Instytutu Teologii Misyjnej (ITEM).
FUSA, gdy chodzi o studia filozoficzne, kontynuuje wkład i doświadczenie CEPAF, założonego w roku 1976 przez Misjonarzy Consolata i przez Redemptorystów. Oprócz filozoficznej formacji studentów – kandydatów do kapłaństwa, zgodnie ze wskazaniami dekretów Soboru Watykańskiego II i przepisami Konferencji Episkopatu Ameryki Łacińskiej, kładziemy szczególny akcent na wymiar pastoralny i na aspekt przekazywania ewangelicznego orędzia.
Wydział teologiczny posiada jako bazę wkład Instytutu Teologii Misyjnej – ITEM założonego w roku 1998 dla studentów redemptorystów, by mogli oni kontynuować formację kapłańską, według programu, który bierze pod uwagę potrzeby formacji ewangeliczniej nie tylko dla kapłanów, lecz również dla osób zakonnych, członków Instytutów Świeckich oraz dla laikatu.
Dnia 1 grudnia 2006 r., otrzymaliśmy aprobatę władz kościelnych Archidiecezji Bogota z rąk Kardynała Pedro Rubiano Sáenza, Arcybiskupa Bogoty.
FUSA jest zatwierdzona z następującymi programami:
Filozofia - Teologia – zarejestrowane w Narodowym Systemie Informacji i Wyższej Edukacji (SNIES) w dniu 9 lipca 2001 r.
Teologia zarejestrowana w SNIES w dniu 25 lipca 2003 r.
Komumnikacja Społeczna, ze szczergólnym akcentem na Komunikację
Duszpasterską i Dziennikarstwo, zarejestrowana w SNIES w dniu 18 lipca 2006 roku.
Ministerstwo Oświaty zaaprobowało dwa Kursy Specjalistyczne: Misjologię, na której mamy obecnie 9 studentów i Etykę Teologiczną, która rozpocznie się w przyszłym roku.
FUSA wypełnia kolumbijskie przepisy prawne odnośnie wyższych studiów i otrzymała wymaganą aprobatę dzięki programom wypracowanym i przedstawionym zgodnie z właściwą sobie wizją i posłannictwem.
Stan aktualny:
Od samego początku FUSA nie przestaje się rozwijać. Liczba studentów wzrosła z 90 do 185 w związku z obecnością w FUSA 26 różnych wspólnot zakonnych, seminariów wielu diecezji i wikariatów oraz świeckich. Studenci reprezentują natępujące kraje: Etiopię, Kenię, Kongo, Tanzanię, Haiti, Argentynę, Brazylię, Wenezuelę, Peru, Paragwaj i Kolumbię. Wywieramy dobry wpływ na wiele wspólnot zakonnych. W swoich ocenach wyrażają się one bardzo pozytywnie o naszej Fundacji, podkreślając nasz wkład w formację kapłańską i misyjną.
Jako znak solidarności i łączności z innymi Uniwersytetami Katolickimi Ameryki Łacińskiej nasz Instytut zawarł umowy odnośnie publikacji, stypendiów studenckich, profesorów, badań naukowych, środków i innych spraw z następującymi Uniwersytetami:
Fundación Universidad Luis Amigo, Medellín, Kolumbia,
Pontifícia Universidad Bolivariana, Medellín, Kolumbia,
Pontifícia Universidad Xaveriana, Bogotá, Kolumbia,
Universidad San Bonaventura, Bogotá, Kolumbia,
Fundación Universidad Monserrat, Bogotá, Kolumbia,
Institución Universitaria Salazar Herrera, Medellín, Kolumbia,
Fundación Catolica Universitaria del Norte, Medellín, Kolumbia,
Institución Universitaria CESMAG, Pasto, Kolumbia,
Pontifícia Universidade Católica do Paraná, Rua Imaculada Conceiçao, Brazylia,
Pontifícia Universidad Catolica, Ekwador,
Universidad Catolica 'Nuestra Senora Reina de la Paz', Honduras
Universidade Católica de Pelotas, Brazylia,
Pontifícia Universidad Catolica - Chile,
Pontifícia Universidad Catolica - Argentyna,
Sieć Uniwersytetów Katolickich z Bogoty będących w łączności z Katolickim Instytutem w Paryżu.
Zainteresowanych szczegółowymi informacjami o naszym Instytucie zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej: www.fusa.edu.co Nasz adres elektronicny: info@fusa.edu.co
Dziękujemy Prowincji Bogota i całemu Zgromadzeniu za okazane nam zaufanie. Dzięki temu możemy dać nasz wkład dla dobra Kościoła i społeczeństwa.
Życie apostolskie
Wspólnota
Félix Catalá, C.Ss.R.
Chciałbym zastanowić się pokrótce nad innym elementem, dotyczącym stylu naszego redemtorystowskiego życia wspólnotowego. Dla przykładu: życie wspólnotowe nie stanowi celu życia naszego Zgromadzenia, ale jest, według Konst. 21, podstawowym prawem życia redemptorystów, by "spełniać dzieło apostolskie w Kościele", do którego jesteśmy powołani. Oznacza to, że wspólnota istnieje dla misji, aby jak najskuteczniej przygotować drogę "miłości apostolskiej", do której zostaliśmy wezwani.
Konstytucja podkreśla, że "przejmując jakiejkolwiek pracę misyjną należy zawsze mieć na uwadze aspekt wspólnotowy". Wspólnotę rozumie się tu w bezpośrednim odniesieniu do pierwszego rozdziału Konstytucji: to nasz charyzmat określa konieczność i formę naszego życia wspólnotowego.
Konkretne formy tego życia wspólnego są regulowane według potrzeb ewangelizacji, mając na uwadze, że słowo "wspólnota" obejmuje całe Zgromadzenie, Prowincje, Wiceprowincje, jak i wspólnotę lokalną czy osobową. Konieczność wymiaru wspólnotowego wynika z charyzmatu, który ogarnia wszystko.
Masze konstytucje dają nam drogę łatwego dostępu do stylu życia wspólnotowego, wychodząc poza struktury i ustalone normy dawnej Reguły Zgromadzenia. Konstytucje i Statuty Generalne dają nam dziś szeroką przestrzeń do pracy nad takim planem struktur Zgromadzenia.
Potrzeba tu nie tyle oczekiwań, ile przede wszystkim więcej wysiłków, odpowiedzialności i kreatywności, by żyć wiernie naszym charyzmatem. Jest konieczne, aby temat wspólnoty był wzięty poważnie pod rozwagę dla dokonania restrukturyzacji. Jasnym jest, według drugiego rozdziału Konstytucji, że wspólnota nie może mieć sztywnej struktury, która zniewala osobę (por. Konst. 34-38). Nie jest też mieszanką anarchii, uregulowanego indywidualizmu ani improwizacji (por. Konst. 40-45). Życie wspólnotowe redemptorystów dąży do zjednoczenia różnorodności osobowej w jedności, dla ubogacenia Zgromadzenia i Kościoła.
Aby odpowiedzieć na potrzebę stworzenia autentycznej relacji między wspólnotami zostało wprowadzone nowe pojęcie: przyjaźń ewangeliczna. Jesteśmy powołani do tworzenia wspólnoty w Chrystusie. Aby żyć radykalnie wymaganiami Ewangelii, jesteśmy powołani do zjednoczenia w "ewangelicznej przyjaźni", aby zawsze ożywiać wspólnotę "w jej wymiarze prawnym i administracyjnym". Ta "ewangeliczna przyjaźń" "kształtuje i podtrzymuje także życie wspólnotowe członków" (Konst. 23).
Jako redemptoryści jesteśmy "powołani do kontynuowania w świecie obecności Chrystusa i jego odkupieńczej misji w świecie". Oznacza to, iż w sposób wolny "wybieramy Chrystusa", aby postawić go w centrum naszego życia. Nasze życie wspólnotowe wzrasta w miarę jak rośnie osobiste zjednoczenie z Nim. "Im ściślejsze zatem staje się ich zjednoczenie z Chrystusem, tym silniejszą będzie więź między nimi" (Konst. 23).
W tym punkcie rodzi się potrzeba "rozwoju ducha kontemplacji". Konstytucja 24 opisuje redemptorystowskiego ducha kontemplacji: czyni on redemptorystów zdolnymi "rozpoznawać Boga w osobach i wydarzeniach życia codziennego, w prawdziwym świetle odczytywać Boży plan zbawczy, odróżniać rzeczywistość od złudzeń". Wspólnota redemptorystów, jako wspólnota modlitwy, żyje i działa w ciągłym rozeznawaniu, jest uległa Duchowi Świętemu, który nieustannie działa, aby ich upodobnić do Chrystusa tak, by się nauczyli myśleć jak Chrystus i rozumieć jak Chrystus" (Konst. 25).
W konsekwencji, współbracia, którzy żyją i pracują samotnie, zmuszeni koniecznością pracy apostolskiej i na polecenie samej wspólnoty, wykonują dzieło wspólnotowe. Jest to szczególnie ważne dla tych współbraci, którzy na polecenie samej wspólnoty, trwając w wewnętrznej z nią łączności, żyją i działają poza nią (por. Stat. 027). Inny przypadek zachodzi wtedy, gdy ktoś pracuje i żyje państwie, którego sam nie wybierał, ale w którym, poprzez rozeznanie wspólnoty i ducha posłuszeństwa spełnia służbę, będąc znakiem obfitego odkupienia jako członek wspólnoty redemptorystowskiej.
Dlatego są dwa podstawowe kryteria zakładania wspólnot redemptorystowskich: "potrzeba ewangelizacji i wymóg braterskiej miłości" (Konst. 22). Te dwa kryteria idą w parze w nierozerwalnej jedności, która daje wielką przestrzeń Chrystusowi i prawdzie Królestwa Bożego, tam gdzie żyjemy i spełniamy naszą posługę. W ten sposób "życie apostolskie" znajduje pełną realizację jako wspólnota.
Gdziekolwiek jesteśmy, cokolwiek czynimy, nasze wspólnoty muszą być znakiem miłości Boga i odkupienia Chrystusa. Znaczy to konkretnie, że wspólnota (prowincjalna czy lokalna) musi dobrze zrozumieć rzeczywistość, w której żyje, aby zorganizować się jako prawdziwy znak Ewangelii Chrystusa. W sposobie życia i organizacji, wspólnota świadczy o wspólnocie z Bogiem, który daje się ludzkości. Pytając się, jaki jest sens wspólnoty dzisiaj, staramy się zmierzyć z pytaniem: kim jest ludzki byt w społeczeństwie i kulturze?
Społeczeństwo i kultura są wyzwaniem, które zależy od naszego sposobu życia i bycia. Życie wspólnotowe samo w sobie jest wielkim środkiem ewangelizacji. Nasze Konstytucje dają nam możliwość bycia nim czy to w Azji czy to w Afryce, i pozostawiają otwarte drzwi na poszukiwanie odpowiednich sposobów przepowiadania Dobrej Nowiny w kulturze, w której żyjemy.
Ostatnie Kapituły Generalne wskazały na konieczność zmierzenia się z indywidualizmem pogłębiającym się w wielu społeczeństwach i kulturach. Może zbyt często indywidualizm ten trawi nasz styl życia. Trzeba szanować i promować osobę i osobową wartość życia przed Bogiem. Osoba istnieje o ile mierzy się ze sobą jako wyraz Wspólnoty Trynitarnej. Są tacy, którzy idą w kierunku indywidualizmu, zaspokojenia swoich potrzeb i realizacji swoich wartości, jako zasady absolutnej. Angielski poeta i kaznodzieja John Donne dał wyraz wielkiej prawdzie, stając się sławny nawet poza Europą:
Żaden człowiek nie jest wyspą, zamkniętą w sobie; każdy człowiek jest częścią kontynentu, częścią główną. Jeśli bryłka ziemi zostanie rzucona daleko od morza, Europa jest mniejsza od niej, jakby to był przylądek, jakby to była własność twoich przyjaciół: śmierć mojego przyjaciela mnie przeraża, bo ja nie jestem częścią ludzkości i nie wiem nigdy, komu bije dzwon; bije dla ciebie.
Nasze wspólnoty mierzą się z wyzwaniem neokapitalizmu, który propaguje kulturę śmierci i "tego konkretnego człowieka". Musimy oddalić pokusę "gniazda" samowystarczalności i tworzyć wspólnoty, które proklamują wolę Boga, Królestwo Boga, ad instar apostolorum (jak czynili to apostołowie).
1. W jaki sposób nasza wspólnota jest otwarta, aby być "otwartą na świat" i byśmy pozostali "żywymi świadkami nadziei" (Konst. 43)?
2. Czy nasza wspólnota jest wspólnotą modlitwy, która ubogaca nasze powołanie i zwiększa nasz zapał misyjny?
3. Jak nasza wspólnota wspomaga "nawrócenie serca" i "nieustanną odnowę myślenia"?
Szkocja
O. Richard Reid C.Ss.R udaje się do Zimbabwe
Joanna Vallely, Edinburgh News
Lider kampanii w sprawie procesu beatyfikacyjnego Margaret Sinclair, pracownicy z Edynburga, obiecał wszcząć starania o jej beatyfikację w Zimbabwe.
O. Richard Reid z katolickiego kościoła św. Patryka w Cowgate w lutym uda się do tego tak politycznie burzliwego kraju afrykańskiego, gdzie podejmie się kierownictwa centrum formacji przyszłych kapłanów.
Nominacja liczącego 35 lat o. Reida, który w Belgii rozpoczął specjalistyczne studia doktoranckie, była ogromnym wstrząsem dla wspólnoty parafialnej św. Patryka.
O. Reid twierdzi, że jest dobrej myśli i pełen nadziei sprostania nowemu wyzwaniu. Zorganizował już ekshumację i urządził nowy pogrzeb kandydatki na ołtarze, która może stać się pierwszą świętą Edynburga. Szczątki śmiertelne Czcigodnej Sługi Bożej Margaret Sinclair złożone zostały pod posadzką kościoła. O. Reid postarał się również o przygotowanie filmu o jej życiu.
W sierpniu 2006 r. odwiedził on Misję redemptorystów w Harare, stolicy Zimbabwe; ale od tamtego czasu sytuacja polityczna kraju pod rządami Roberta Mugabe stawała się coraz mniej stabilna.
Mówi o. Reid: "Mam bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony odczuwam emocję, mając przed sobą tak ważne zadanie, ale mam również pewne obawy. Chodzi bowiem o miejsce pełne nieprzewidywalnych sytuacji i niepokojów. Kościół tego kraju jest młody i pełen problemów oraz wyzwań na tle politycznym, które rzutują na codzienne ludzkie życie."
Jak twierdzi, zamierza mówić ludowi o p. Sinclair, pracownicy, która urodziła się w Cowgate, a praktykując miłość chrześcijańską, zyskała sobie uznanie dzięki prowadzonym przez siebie dziełom charytatywnym w najbiedniejszych dzielnicach Edynburga.
Odeszła ona do wieczności w roku 1925. Uzyskała już od Kościoła tytuł Czcigodnej Sługi Bożej – co jest ważnym krokiem do beatyfikacji.
O. Reid powiedział: "Będę szerzył kult Margaret Sinclair i zachęcał wiernych do modlitwy za jej wstawiennictwem. W miastach na Mszę św. gromadzi się nieraz nawet trzy tysiące osób, dlatego będzie wiele okazji, by mówić wiernym o jej życiu i dziełach charytatywnych.
"Wezmę ze sobą duży obraz Margaret Sinclair, który umieszczę w jednej z sal wspólnoty parafialnej i wyświetlał będę film o jej życiu. Będzie to bardzo dobry sposób utrzymywania łączności z Edynburgiem i z wiernymi parafii św. Patryka, którzy okazali już wielką hojność we wspomaganiu misji w Zimbabwe."
O. Ed Hone z parafii św. Patryka przyznał, że fakt iż o. Reid otrzymał tę nominację, był dla niego czymś zupełnie nieoczekiwanym.
"Richard już przedtem wyrażał swoją gotowość pójścia gdziekolwiek będą potrzebowali jego pomocy. Dlatego gdy go zapytano o podjęcie się tego zadania, natychmiast wyraził zgodę.
"Od siedmiu lat prowadził z wielkim powodzeniem formację kapłanów; jego przenosiny ogłoszone będą w kościele św. Patryka pod koniec tego tygodnia."
Tajlandia
Sieroty – po raz drugi
Pataya People Newspaper
Dla wielu osób wiadomość ta będzie ogromnie szokująca: Fundacja Ojca Ray, założona przez zmarłego już o. Raymonda Brennana CSsR (1932-2003), otrzymała od właścicieli budynku wypowiedzenie opuszczenia Sierocińca Pattaya, od 1 stycznia 2008 r. Właścicielem budynku i działki jest diecezja Chanthaburi, na czele której stoi ks. bp Lawrence Pienchai Samanchit. Reprezentanci Fundacji Ojca Ray argumentowali, że dzieci które są sierotami, staną się sierotami po raz drugi, gdyż osoby zaangażowane w Fundacji Ojca Ray stanowiły jakby jedną "rodzinę" dla wszystkich dzieci przebywających w Sierocińcu Pattaya. W obecnej sytuacji sieroty pozbawione są nawet tej zastępczej "rodziny". Wiadomość ta była bolesnym przeżyciem dla bardzo wielu osób, które popierały i uczestniczyły w charytatywnym dziele jakim jest Sierociniec Pattaya. Reporterzy Pattaya People Weekly przeprowadzili wywiad z przestawicielami Fundacji Ojca Ray, z osobammi zaprzyjaźnionymi z Fundacją oraz z ks. biskupem Pienchai.
O. Lawrence Patin CSsR, Dyretor Fundacji Ojca Ray, w dniu 12 grudnia 2007 r. opublikował następującą deklarację:
"Drodzy Przyjaciele, powiadamiam was z wielkim smutkiem, że od 1 stycznia 2008 roku Sierociniec Pattaya i Szkoła dla Dzieci Głochoniemych nie będą już prowadzone przez Redemptorystów, w ramach Fundacji Ojca Ray. Sierociniec ten założony został przez o. Ray Brennana w roku 1974, na dziełce będącej własnością diecezji Chanthaburi. Niestety jednak umowa między diecezją a Fundacją Ojca Ray, zezwalająca Redemptorystom na prowadzenie Sierocińca i Szkoły wygasa z końcem roku i nie będzie ona przedłużona. Diecezja zadecydowała, że w przyszłości ona będzie prowadziła Sierociniec i Szkołę.
Pragnę zapewnić, że wszystkie inne zaprojektowane dzieła dobroczynne dla dobra dzieci niepełnosprawnych oraz dla dorastającej młodzieży, rozpoczęte przez O. Ray będą nadal kontynuowane, a mianowicie: Redemptorystowska Szkoła dla Dzieci Ociemniałych, Powołaniowa Szkoła Redemptorystów dla Dorastającej Młodzieży Niepełnosprawnej, Redemptorystowskie Ognisko Domowe dla Dzieci, gdyż wszystkie te dzieła charytatywnie zbudowane są na działkach należących do Fundacji Ojca Ray. Centrum dla Dzieci Ulicy również nadal będzie je gościnnie przyjmować, tak jak dotychczas. Podobnie będzie nadal prowadzona akcja poszukiwania dobroczyńców, którzy zapragną być tzw. "rodzicami chrzestnymi" dzieci i dorastającej młodzieży. Gdy chodzi o charytatywną akcję tzw. "rodziców chrzestnych" w Sierocińcu i w Szkole dla Dzieci Głuchoniemych, proszę, by zainteresowani udzielaniem pomocy konkretnym dzieciom weszli w kontakt ze mną, lub z moją sekretarką. Postaramy się uczynić to co będzie najbadziej wskazane tak dla dobroczyńców jak i dla dzieci.
Wierzę i mam nadzieję, że nadal będziecie efektywnie popierać dzieła charytatywne prowadzone dla ponad 700 dzieci i dorastającej młodzieży niepełnosprawnej, którymi opiekuje się Fundacja Ojca Ray. Niech Bóg Wam wynagrodzi!"
Fundacja Ojca Ray jest zaniepokojona faktem, że działkę, na której znajduje się Sierociniec Pattaya, diecezja przeznaczy pod budowę katolickiej szkoły, która ma jej przynosić wysokie dochody finansowe. O. Ray tak zdecydowanie sprzeciwiał się temu projektowi, gdyż według jego opinii, na tym terenie powinien być zbudowany kościół dla wspólnoty katolickiej. Dlatego prowadził on częste dyskusje z reprezentantami diecezji i z samym biskupem ordynariuszem odnośnie spraw związanych z Sierocińcem. O. Ray zamierzał też rozbudować Sierociniec, podczas gdy według planów biskupa ordynariusza, sierociniec miał być niewielki, liczący zaledwie 40 dzieci.
Po opuszczeniu Sierocińca Pattaya, Fundacja Ojca Ray kontynuować będzie prowadzenie Redemptorystowskiej Szkoły dla Osób Niepełnosprawnych, Szkoły dla Ociemniałych i Ogniska Domowego dla Dzieci Ulicy oraz innych dzieł dobroczynnych Pattaya.
"My reporterzy Pattaya People Weekly przeprowadziliśmy również prywatny wywiad z ks. bpem Pienchai, który udzielił otwartej i beztroskiej odpowiedzi na zadawane pytania. Zapytaliśmy, jaka będzie sytuacja dzieci po zmianach jakie nastąpią po 1 stycznia 2008 r., odpowiedział: 'Wszystko będzie prowadzone normalnie. Jak wiadomo, Fundacja Ojca Ray powiadomiła dobroczyńców, a w szczególności English Trust, by wstrzymali swoje poparcie finansowe dla Sierocińca. Stąd też nie będziemy mieli wystarczających środków finansowych do kontynuowania dzieła i dzieci będą poszkodowane. Napisałem do English Trust prosząc o dalszą pomoc pieniężną dla sierocińca, ale jeszce nie otrzymałem od nich odpowiedzi.'"
"Zapytaliśmy czy istnieje plan budowy szkoły katolickiej na terenie Sierocińca, ks. biskup odpowiedział: 'Jeżeli nie będziemy mogli otrzymać pomocy finansowej od English Trust i od innych dobroczyńców, nie będziemy mieli innego wyjścia jak zbudować szkołę, która nam zapewni dobre dochody.' Ks. biskup powiedział również: 'W przeszłości o. Ray i Diecezja nie miały żadnych problemów, ale obecna administracja nie podziela zamierzeń Diecezji. Dlatego nie mamy innej alternatywy, jak prosić ich by opuścili miejsce, gdyż my jesteśmy właścicielami obiektu, dlatego mamy pełne prawo.'"
Reporterzy Pattaya People Weekly odwiedzili również Sierociniec i przeprowadzili rozmowę z reprezentantami Fundacji Ojca Ray. "Wszyscy oni byli bardzo ostrożni w wyrażaniu swoich opinii. Zachowali się po dżentelmeńsku; nikt z nich nie krytykował ani ks. biskupa ani diecezji, zapewne aby nie pogorszyć sytuacji dzieci w Sierocińcu. Niemniej jednak wiadomo, że jest w tym wszystkim wiele nerwowości, smutku i poczucia frustracji."
"Nowa administracja nie rozpocznie pracy z zupełnie pustymi rękami, ponieważ powiadomiono nas, że Sierociniec posiada na koncie bankowym 5 milionów baht (US$ 164.000), ale wystarczy to na pokrycie wydatków przez zaledwie trzy miesiące."
"Pattaya People Weekly będzie towarzyszył z bliska dalszemu rozwojowi wypadków i będzie informował naszych czytelników. Tylko czas pokaże, czy dzieci nie staną się znów ofiarą wrogich sobie okoliczności."
1. Głównym celebransem i kaznodzieją Eucharystii inaugurującej rok akademicki był bp. Salvatore Fisichella, biskup pomocniczy diecezji rzymskiej i rektor Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie.
2. Wykładowcy i studenci Akademii Alfonsjanskiej zgromadzeni w Aula Magna na rozpoczęcie roku akademickiego.
3. Akademia Alfonsjańska modliła się w czasie Mszy św. za swojego emerytowanego profesora, Ojca Lorenzo Alvareza Verdesa CSsR, który zmarł w Madrycie w uroczystość Wszystkich Świętych.
4. FUSA – Fundacja Uniwersytetu Św. Alfonsa w Bogocie (Kolumbia), położona w Barrio La Soledad.
5. Il curriculum della fondazione delle Comunicazioni Sociali include lo studio della radio digitale. Lo studio della radio e anche incluso negli ambiti delle comunicazioni pastorali e dei linguaggi pubblici, immessi nei diversi programmi di Filosofia e di Teologia. W programie dydaktycznym Komunikacji Społecznej przewidziane jest studium radiokomunikacji cyfrowej. Studium to wchodzi również w zakres Komunikacji Pastoralnej i Języków Medialnych, obecnych w programach filozofii i teologii.
6. Pokoje komputerowe mogą pomieścić 30 komputerów, całkowiecie on-line i z dostępem do Internetu.
7. Regały biblioteki zawierają ponad 4.000 tomów. Studenci mają dostęp drogą internetową do bibliotek seminaryjnych w Raises i Quiroga.
9. Kościół św. Krzyża w Araraquara, w prowincji San Paolo w Brazylii, ozdobiony światłami Bożego Narodzenia.
10. O. Mario Marques CSsR z młodzieżą nowej misji w Esquel w Argentynie.
11. Biskup diecezji Comodoro Rivadavia, Virginio Domingo Bressanelli, redemptoryści Wice-Prowincji Resistencia oraz O.Zdzislaw Klafka, ówczesny prowincjał Prowincji Warszawskiej, w czasie liturgii inaugurującej nową misję w Esquel w Argentynie.
12. Parafianie uczestniczą w inauguracji misji redemptorystów w Esquel w Argentynie.
13. Rodzina Alfonsjańska na Haiti uczestniczy w zakończeniu misji 15 lipca.
14. O. Peltrop Gilbert CSsR, region Haiti, Dyrektor Rodziny Alfonsjańskiej.
15. Bp Joseph Lafontant głosi homilię w czasie Mszy św. na zakończenie misji 15 lipca na Haiti.
Prowincja Meksykańska obchodzi swój jubileusz 100 lecia. Na niżej podanej stronie internetowej redemptortyści z tej prowincji propagują charyzmat Zgromadzenia, kulturę swojego kraju i piękno Ludu Bożego, któremu posługują.
http://picasaweb.google.com/cmbonfilio/MisioneroCssr/photo#s5145548053477399458
Wazne ostatnie wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów. Pelna liste tych wydarzen znajdziesz w sitio Officialia Site
Pierwsze śluby czasowe:
Joseph Tamotsu Inami, Wiceprowincja Tokio, 3 grudnia 2007
Śluby wieczyste:
Oscar Daniel Chamorro, Wiceprowincja Resistencia, 27 lipca 2007
Oleh Chykharivs'kyj, Prowincja Lwów, 12 sierpnia 2007
Ostap Dudak, Prowincja Lwów, 12 sierpnia 2007
Volodomyr Kozak, Prowincja Lwów, 12 sierpnia 2007
Vitalij Nazar, Prowincja Lwów, 12 sierpnia 2007
Volodomyr Sabat, Prowincja Lwów, 12 sierpnia 2007
Kingsley Sampson Ebhodaghe, Wiceprowincja Nigeria, 29 września 2007
Vincent Ifeanyickukwu Ezezue , Wiceprowincja Nigeria, 29 września 2007
Francis Linus Imoedemhe, Wiceprowincja Nigeria, 29 września 2007
Ernest Chijioke, Wiceprowincja Nigeria, 29 września 2007
Cornelius Iheoma Ofoegbu, Wiceprowincja Nigeria, 29 września 2007
James Denen Vembe, Wiceprowincja Nigeria, 29 września 2007
Donald Berry Willard Jr., Prowincja Denver, 27 października 2007
Fransiskus Xavierius da Cunha, Prowincja Indonesia, 9 listopada 2007
Marcelinus Silviandre Ta, Prowincja Indonesia, 9 listopada 2007
Marselinus, Silviandre Ta, Prowincja Indonesia, 9 listopada 2007
Yuseph Tanggu, Prowincja Indonesia, 9 listopada 2007
Święcenia:
Petro Loza, Prowincja Lwów, 26 sierpnia 2007
Cecil Cedric Bowling, Prowincja Południowej Afryki, 29 września 2007
Frederico Augusto de Oliveira, Prowincja Goias, 24 listopada 2007
Stephane Jean, Regia Port-au-Prince, 2 grudnia 2007
Alix Joseph, Regia Port-au-Ptince, 2 grudnia 2007
Josué Joseph, Regia Port-au-Prince, 2 grudnia 2007
Tyrone Anthony Sam, Prowincja Południowej Afryki, 8 grudnia 2007
Meyasser Petrus Behnam Al-Kas, Prowincia Świętego Klemensa/Regia Irak, 21 grudnia 2007.
Zmarli:
o. Damiao de Oliveira, 74, Prowincja Rio de Janeiro, 15 listopada 2007
o. Claude Lamieux, 72, Prowincja Edmonton-Toronto, 2 grudnia 2007
o. Alfredo De Miguel Alonso, 75, Prowincja Madrid, 11 grudnia 2007
br. Willy Thiry, 67, Regia Belgia-Południe, 14 grudnia 2007
o. Thomas Francis Schmidt, 72, Prowincja Baltimor, 14 grudnia 2007
br. Josef( Matthias) Klos,70, Prowincja Monaco, 21 grudnia 2007
o. Arthur Roland Rossie, 85, Prowincja Denver, 25 grudnia 2007
60-ta rocznica ślubów zakonnych:
Earl Joseph Toups, Prowincja Denver, 6 stycznia 2008
Robert C.Simon, Prowincja Denver, 6 stycznia 2008
William Francio McKee, Prowincja Denver, 6 stycznia 2007
50-ta rocznica ślubów zakonnych:
Joao Pereira Gomes, Prowincja San Paolo, 1 stycznia 2008
25-ta rocznica ślubów zakonnych:
Antonio Jesés Muňoz Gionzaléz, Prowincja Bogota, 6 stycznia 2008
Pavol Tomko, Wiceprowincja di Michalovce, 6 stycznia 2008
Glenn Michael Cecil de Cruz, Wiceprowincja Ipoh, 30 stycznia 2008
Joao Batista de Almeida, Prowincja San Paolo, 30 stycznia 2008
José Manoel Belo de Oliveira, Prowincja San Paolo, 30 stycznia 2008
Ernesto Coelho da Costa, Prowincja San Paolo, 30 stycznia 2008
Jeronimo Colombo, Prowincja San Paolo, 30 stycznia 2008
Manoel Aparecido dos Santos, Prowincja San Paolo 30 stycznia 2008
Reinaldo Roberto das Graças Tristao, Prowincja San Paolo, 30 stycznia 2008
Nominacje:
Rev. Ronald John McAinsh, nowowybrany prowincjał Prowincji Londyn, zatwierdzony 12 grudnia 2007.
Rev. Gerard Patrick Mulligan, nowowybrany wikariusz prowincjała Prowincji Londyn,
zatwierdzony 12 grudnia 2007.
Rev. Lorenz Walter Voith, powtórnie wybrany prowincjał Prowincji Vienna,
zatwierdzony 17 grudnia 2007.
Rev. Patrick Francio Woods, powtórnie wybrany prowincjał Prowincji Baltimor,
zatwierdzony 17 grudnia 2007.
Rev. Alfred Eugene Bradley, powtórnie wybrany wikariusz prowincjała Prowincji Baltimor,
zatwierdzony 17 grudnia 2007.
Rev. Ryszard Bożek, nowowybrany prowincjał Prowincji Warszawskiej, zatwierdzony 18 grudnia 2007.
Nominacje:
Rev. Winand Claessens mianowany przełożonym Regii Belgia Płd.
Rev. André Philippe mianowany wikariuszem przełożonego Regii Belgia Płd.
Rev. Maurice Adam mianowany drugim radnym Regii Belgia Płd., zatwierdzony 13 grudnia 2007.
Powstanie nowej Wiceprowincji:
Regia Nigeria została Wiceprowincją Nigeria 13 grudnia 2007.
Zamkniete domy:
Dom " St. Mary's " w Bacolod City, Repubblica Filippin została zamknięta 6 grudnia 2007.
Proszę korzystać z naszej witryny internetowej: www.cssr.com
Dotychczasowe numery SCALA możesz znaleźć w jej archiwum
pod adresem: http://www.cssr.com/scala/index.shtm