Biuletyn Informacyjny Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela
Rzym, Włochy
16 marca 2006

Od Wydawcy

Czasami, szczęśliwa zbieżność pomiędzy wiadomościami a sytuacjami, które je prowokują, stwarzają dla SCALA „naturalny temat i symetrię” bez żadnego wysiłku z mojej strony. I to właśnie miało miejsce w tym miesiącu. Teraz, w marcu, kiedy wspominamy Świętego Klemensa Hofbauera, pioniera zaalpejskich Redemptorystów, pochowanego w Wiedniu, SCALA umieszcza wiadomości z Prowincji Wiedeńskiej, do których dodaje sylwetkę Redemptorysty ze Stanów Zjednoczonych, który pozbawiony możliwości chodzenia, nie zniechęca się do życia, łącznie ze zdjęciami ukazującymi duszpasterską działalność zzestrojonymi ze Światowym Dniem Chorych, obchodzonym ostatnio w Kościele.

Kraj, w którym Święty Klemens prowadził duszpasterską działalność kontynuuje realizację „Obfitego Odkupienia”, podejmując dość osobliwą pracę „słuchania innych”, która w sposób namacalny pokazuje powszechną wrażliwość Kościoła na osoby przeżywające różnego rodzaju utrapienia. Ową wrażliwość wyraził ostatnio Kardynał Lozano Barragán, Przewodniczący Papieskiej Rady Duszpasterstwa Zdrowia, w deklaracji, którą się zajmujemy w tym miesiącu w naszym dziale In Spiritu Redemptionis. Działalność podejmowana przez Prowincję Wiedeńską stanowi „właściwe lekarstwo” na te utrapienia.

Prowincja Wiedeńska informuje nas o sprawie beatyfikacji O. Guilherme Janauschek. Umieszczamy także listę, przygotowaną przez O. Antonio Marazzo, naszego Postulatora Generalnego, ukazującą na jakim etapie jest każda ze spraw kanonizacyjnych wielu Redemptorystów, po przejściu różnych etapów oficjalnego uznania Kościoła.

W dziale wiadomości podajemy nowe informacje o Redemptorystach, równocześnie też przedstawiamy sprawozdanie Rady Administracyjnej Akademii Alfonsjańskiej, która przewiduje dynamiczną i wspaniałą przyszłość dla Akademii.

Szkice biograficzne współbraci, którzy „dają życie dla Obfitego Odkupienia” stanowią zachętę dla nas wszystkich.

Łaska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.SS.R.

Wydarzenia

Śluby czasowe:
Yarosław Tarnavskyy, Prowincja Lwowska, 19 grudnia 2005
Anatoliy Maslo, Prowincja Lwowska, 19 grudnia 2005
Jesús Manuel Bobadilla García, Wiceprowincja Perú Północ, 5 stycznia 2006
Eber Eliaquím Córdova, Wiceprowincja Perú Północ, 5 stycznia 2006
Jimmy Orlando Ramírez Pacharres, Wiceprowincja Perú Północ, 5 stycznia 2006
Percy Yarlequé Cardoza, Wiceprowincja Perú Północ, 5 stycznia 2006
Rigoberto Baide Leiva, Wiceprowincja San Salvador, 8 stycznia 2006
David Nicolás Cáceres Sánchez, Wiceprowincja San Salvador, 8 stycznia 2006
Edvin Rodolfo García Quinónez, Wiceprowincja San Salvador, 8 stycznia 2006
Guillermo Manuel Enrique Hernández, Wiceprowincja San Salvador, 8 stycznia 2006
Edvaldo Monteira da Silva, Wiceprowincja Recife, 20 stycznia 2006
Erisson Roberto Monteiro da Silva, Wiceprowincja Recife, 20 stycznia 2006
Pedro Paulo Dal Bó, Prowincja São Paulo, 22 stycznia 2006
Valdir Benedito da Luz, Prowincja São Paulo, 22 stycznia 2006
Ednaldo Santana dos Santos, Prowincja São Paulo, 22 stycznia 2006
Francisco de Jesus dos Santos, Prowincja São Paulo, 22 stycznia 2006
Alessandro Aparecido Tavares, Prowincja São Paulo, 22 stycznia 2006
José Amarildo Luciano da Silva, Wiceprowincja Manaus, 28 stycznia 2006

Śluby wieczyste:
Vincenzo La Dendola, Prowincja Rzymska, 9 października 2005
Thierry Minoungou, Regia Burkina-Níger, 15 października 2005
Jimmy Chau Pham, Prowincja Denver, 2 lutego 2006
Tat-Thang Trouong Hoang, Prowincja Denver, 2 lutego 2006

Święcenia kapłańskie:
Abel Sinini, Regia Burkina-Niger, 2 lipca 2005
Marcelo da Silva Sousa, Wiceprowincja Fortaleza, 2 sierpnia 2005
Renaldo Zierhut, Prowincja Campo Grande, 10 grudnia 2005
James (Jaison) Thundathil, Wiceprowincja Alwaye, 27 grudnia 2005
Thomas (Joemon) Kunnumpurath, Wiceprowincja Alwaye, 28 grudnia 2005
Varghese (Sijo) Thaliyath, Wiceprowincja Alwaye, 5 stycznia 2006
Celso Luiz Martins Junuior, Prowincja Campo Grande, 4 lutego 2006

Święcenia biskupie oraz śmierć jednego z Biskupów
Papież wyraził zgodę na kanoniczny wybór przez Synod Biskupów Grecko-Katolickiego Kościoła Ukrainy, Ojca Jarosława Pryríza, C.SS.R. (aktualnego Wikariusza Generalnego), na Biskupa Pomocniczego Eparchii Sambor-Drohobycz (Ukraina).

17 marca 2006, O. José Luiz Ferreira Salles, C.SS.R., z Wiceprowincji Recife przyjął święcenia biskupie, na Biskupa Pomocniczego Fortalezy (Brazylia).

25 lutego 2006, w wieku 97 lat, zmarł Mons. Florencio Coronado, C.SS.R., emerytowany Biskup Huancavelica (Perú), z Wiceprowincji Perú Południe.

Jubilaci w miesiącu marcu:;

60 lat ślubów zakonnych:
Jacobus (Polycarpus) Hilhorst, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Holenderska, 15 marca 2006
Godefridus de Jong, (Gaudentius), Prowincja Świętego Klemensa/Regia Holenderska, 15 marca 2006

60 lat kapłaństwa:
Agostino Incorvaia, Prowincja Neapolitańska, 16 marca 2006

50 lat ślubów zakonnych:
Josef Anton (Karl) Elsasser, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Szwajcarska, 15 marca 2006
Wilhelm Beine, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006
Paul Blau, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006
Willi Heck, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006
Klemens Jockwig, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006
Hans Michael Kratz, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006
Franz Richter, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006
Karl Seitz, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006
Paul Sindermann, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2006

50 lat kapłaństwa:
Bernard Clinton, Prowincja Canberra, 11 marca 2006
Kevin Crock, Prowincja Canberra, 11 marca 2006
Edmond Joseph Ryan, Prowincja Canberra, 11 marca 2006
Francesco Brancaccio, Prowincja Neapolitańska, 18 marca 2006
Michele Calabrese, Prowincja Neapolitańska, 18 marca 2006
Francesco Saturno, Prowincja Neapolitańska, 18 marca 2006
Adalbert Jahn, Prowincja Świętego Klemesa/Regia Kolońska, 25 marca 2006

25 lat kapłaństwa:
José Luiz Majella Delgado, Prowincja Sao Paulo, 14 marca 2006

Zmarli:
O. José Augusto da Costa, 84, Prowincja Sao Paulo, 21 stycznia 2006
O. Arsénio González Pérez, 86, Prowincja Lizbońska, 31 stycznia 2006
Br. Vasyl (Vlodymyr) Turash, 81, Prowincja Lwowska, 31 stycznia 2006
O. Charles Jeremiah Sheperd, 92, Prowincja Londyńska, 5 lutego 2006
O. Charles Pervase Fehrenbach, 96, Prowincja Baltimoska, 6 lutego 2006
O. Stanisław Kwiatkowski, 82, Prowincja Warszawska, 16 lutego 2006
O. Edward (Grattan) Feehan, 84, Prowincja Edmonton-Toronto, 18 lutego 2006
Mons. Florencio Coronado, 97, Wiceprowincja Perú Południe, 25 lutego 2006
O. Román Martínez Gamboa, 88, Prowincja Madrycka, 27 lutego 2006

 Wrócić do Indeksu

Wiadomości z (Wice)Prowincii i Regii

Austria
Prowincja Wiedeńska
Dwie duszpasterskie inicjatywy Redemptorystów Austrii obchodzą swoje rocznice

Piątą rocznicę swojego powstania obchodzi „Gesprächsoase Innsbruck”, miejsce, gdzie zawsze jest ktoś gotowy do wysłuchania twoich problemów.

25 stycznia, Gesprächsoase (Centrum obsługi) w Innsbruku (Austria), obchodziło piątą rocznicę swojego powstania. Oaza ta została założona w styczniu 2001 roku, jako miejsce, gdzie każdy kto czuje naglącą potrzebę porozmawiania z kimś, może tu być wysłuchany. Od tego czasu, mniej więcej 8.500 osób skorzystało z tej możliwości.

W lutym ubiegłego roku, kiedy Ojciec Lorenz Voith został wybrany Prowincjałem, poprosił nowego proboszcza naszego domu w Innsbruku, Ojca Hansa Schermanna, aby przejął odpowiedzialność za prowadzenie Gesprächsoase. Czterech Redemptorystów należy do grupy, która składa się także z członków innych Instytutów Zakonnych, kapłanów diecezjalnych oraz utytułowanego personelu, w większości pracującego społecznie.

Najczęściej występujące problemy mają duszpasterski charakter (osobista historia i wzrost w wierze), występują także sprawy związane z odnoszeniem się do drugich oraz sytuacje o charakterze psychologicznym (jakaś nowa życiowa sytuacja, poczucie samotności, trudności rodzinne, lęki, depresje, kłopoty związane z własnym zdrowiem czy kogoś z rodziny). Godną odnotowania jest wielka liczba mężczyzn przychodzących do Gesprächsoase (46,4%), jako że w podobnych ośrodkach w krajach języka niemieckiego niewiasty sięgają około 70%.

Gesprächsoase została założona jako odpowiedź Kościoła na potrzeby osób szukających kogoś przed kim mogłyby się wywnętrzyć i poczuć przy sobie kogoś kto by im towarzyszył w ich trudnościach. W związku z tym, centrum to znajduje się blisko kościoła Serca Jezusowego (kościoła Redemptorystów), który przez wiele lat był tradycyjnym miejscem spowiadania się i refleksji, i który jest blisko Uniwersyteckiego Szpitala i w związku z tym dysponuje kwalifikowanymi duszpasterzami. Gesprächsoaze przerodziło się w jedno z największych centrów udzielania porad Kościoła w Tyrolu (Austria). Gesprächsoase finansowane jest przez: Redemptorystów, Konferencję Wyższych Przełożonych, Miejską Radę Duszpasterską Innsbruka, i ofiary wiernych, które stanowią trzecią część dochodów.

W stolicy Austrii, Wiedniu, organizuje się podobne centrum. W chwili obecnej, Ojciec Lorenz Voith, kontaktuje się z innymi Instytutami Zakonnymi i Wiedeńską Archidiecezją, w celu zapoczątkowania tej inicjatywy.

PREDIGTFORUM obchodzi w tym roku, dokładnie w pierwszą Niedzielę Wielkiego Postu, dzesiątą rocznicę swego założenia. W roku 1996, Ojciec Hans Hütter zainaugurował tę Witrynę. W każdym tygodniu, około dziesięciu tysięcy internautów korzysta z Predigtforum. Od roku 1996, Witryna publikuje homilię na każdą niedzielę i święto Roku Liturgicznego, a także na inne ważne okazje. Do homilii dołączane są różne modlitwy, wiersze, medytacyjne teksty wzięte z dzieł literackich, a także krótkie wprowadzenia do czytań liturgicznych i Ewangelii. Dotychczas opublikowano ponad 1.100 homilii. W sumie, dla Predigtforum napisało różnych homilii czy innych tekstów 50 osób spośród Redemptorystów, kapłanów, osób zakonnych i świeckich teologów z Austrii, Niemiec i Szwajcarji. Obecnie jest 15 współpracowników piszących regularnie. Z informacii napływających do nas z całego świata dowiadujemy się, że jest wielu zainteresowanych naszą Witryną, którzy korzystają z niej w przygotowaniu niedzielnych i świątecznych liturgii. Pośród użytkowników jest wielu kapłanów, diakonów, oraz osób świeckich pracujących w parafiach i to nie tylko z krajów języka niemieckiego, ale i innych. Predigtforum wzbudziło także u wielu innych osób zainteresowanie się teologią. Projekt ten finansowany jest przede wszystkim z dobrowolnych ofiar. Ojciec Hans Hütter jest odpowiedzialny za dział techniczny, a aktualnym dyrektorem jest Ojciec Martin Leitgöb.

30 czerwca tego roku, upłynie 80 lat od śmierci Czcigodnego Sługi Bożego, Ojca Guilherme Janauschka C.Ss.R. Zaraz po śmierci zaczął się szerzyć jego kult, który trwa do dziś. W styczniu tego roku naliczono już prawie 10.800 łask otrzymanych przez jego wstawiennictwo. Dicezjalny proces beatyfikacyjny został już zakończony; w tej chwili wiele pobożnych osób oczekuje uznania przez Kościół cudu, który doprowadziłby do beatyfikacji a następnie do kanonizacji.

Guilherme Janauschek urodził się 18 października 1859 roku. Miał 16 rodzeństwa, braci i sióstr, ale 8 tylko dożyło 20 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej, Guilherme rozpoczął swoją redmptorystowską formację. Hasłem jego życia było powiedzenie: to co Bóg chce jest dla nas najlepsze. W Zgromadzeniu pełnił ważne funkcje, takie jak: Magistra Nowicjatu, Przełożonego Domu i przez 6 lat Przełożonego Prowincji. Wygłosił wiele misji i rekolekcji, oraz był bardzo cenionym spowiednikiem. Zmarł na raka, 30 czerwca 1926 roku. Sława jego świętości i liczne łaski otrzymywane przez jego wstawiennistwo spowodowały, że Redemptoryści przenieśli jego śmiertelne szczątki z cmentarza do naszego kościoła przy María am Gestade. Do dziś tam spoczywa, przy grobie Świętego Klemensa Hofbauera. Codziennie na jego grób przychodzą ludzie i proszą o jego wstawiennictwo w różnych sprawach.

Jeżeli Ojciec Janauschek zostałby beatyfikowany, byłby to pierwszy Błogosławiony Redemptorysta urodzony w Wiedniu.

Wiedeńska Prowincja Redemptorystów, oraz wspólnota Redemptorystów przy María am Gestade przygotowyją, na koniec czerwca, obchody 80 rocznicy śmierci Ojca Janauschka, z tej okazji Arcybiskup, Kardynał Wiednia, Mons. Christoph Schönborn, będzie celebrował uroczystą Mszę św. w naszym kościele przy María am Gestade.

W najbliższych miesiącach Prowincja Wiedeńska opublikuje krótki życiorys, oraz ulotki z modlitwami w różnych językach, aby rozesłać je do wszystkich Prowincji Zgromadzenia. Jest na ukończeniu dogłębne badanie życia i dzieła Ojca Janauschka. O jego wstawiennictwo zanosi się prośby, zwłaszcza w przypadku ciężkich schorzeń, szczególnie na raka.

Wiadomosci z Alfonsjanum

Rzym, Włochy
Rada Moderatora Generalnego Akademii Alfonsjańskiej
(Rada Administracyjna)
Od 20 do 22 lutego 2006

2. Rada chce też wyrazić swoję głęboką wdzięczność Ojcu Generałowi za wspaniałomyślnie poświęcony Akademii czas i za gorliwe oraz pełne troski pełnienie funkcji Moderatora Generalnego.

3. Rada wyraża także uznanie O. Sabatino Majorano za kierowanie i pełną poświęcania pracę na stanowisku Preside Akademii. W czasie pięciu lat swojej prezydencji usilnie starał się o dobre relacje pomiędzy profesorami, pracownikami i studentami.

4. Rada dziękuje O. Johnowi Vargasowi za jego wspaniałomyślną i fachową pracę w Biurze Rozwoju i Publicznych Relacji, oraz za jego wkład pracy w charakterze Doradcy Rady.

5. Rada składa wyrazy uznania i wdzięczności za ponad trzydziestoletnią pracę profesora na Akademii O. Lorenzo Álvarezowi Verdes. Dziękujemy także za wykonywaną pracę, kiedy był członkiem tej Rady.

6. Rada wyraża wdzięczność Prowincii Świętego Klemensa i Regii Kolonia za otrzymane dary z biblioteki w Geistingen.

7. Rada dziękuje Prowincjałom, którzy ostatnio pracowali w tym organiźmie: Corneliusowi Casey (Dublin), Francisco Ceballos (Bogotá), Kevinowi Moley (Baltimore), Johannesowi Szhalk (Monachium) i Richardowi Thibodeau (Denver).

8. Rada jest wdzięczna Prowincii Warszawskiej za to, że O. Gabriel Witaszek od niedawna objął w pełnym wymiarze stanowisko profesora Akademii.

9. Rada przyznaje, że obecne czasy stanowią dla Akademii wyzwanie. Pomimo tego, jej administracja, zespół nauczających oraz pracownicy pracują z najwyższym oddaniem, aby zagwarantować Akademii aktualnie wysoki poziom i wspaniałą przyszłość. W sposób szczególny składamy wyrazy uznania dla starszych profesorów, którzy z wielkim oddaniem kontynuują swoją pracę, a także młodszym, których wysoki poziom przygotowania zwiastuje świetlaną przyszłość dla Instytutu.

2. Rada zaleca, aby Zarząd Generalny włączył do kaledarza zebrań regionalnych, odbywanych w połowie sześciolecia, a także w inne zebrania regionalne, jak również wizytacje prowadzone przez Zarząd Generalny, Akademię Alfonsjańską. Rada zachęca całe Zgromadzenie do zdania sobie sprawy z potrzeb Akademii i z decydowania o sposobie w jaki może realizować 023 Statut, który mówi: Akademia Alfonsjańska, którą całe Zgromadzenie winno utrzymywać i popierać, a której zadanie ściśle odpowiada celowi Zgromadzenia.

3. Rada zaleca, aby Biuro Relacji Publicznych i Rozwoju utworzyło stowarzyszenie alumnów Akademii. Zaleca zwrócenie szczególnej uwagi na alumnów pochodzących z: Brazylii, Polski, Stanów Zjednoczonych, Indii i Filipin.

4. Rada zaleca, żeby Biuro Relacji Publicznych i Rozwoju kontynuowało starania o uzyskanie wsparcia dla Akademii Alfonsjańskiej tak w Zgromadzeniu, jak i w całym Kościele.

5. Rada zaleca, aby Moderator Generalny powołał Komisję do opracowania strategicznego planu i chronogramu rozwiązywania zagadnień przedstawianych przez profesorów Akademii Alfonsjańskiej, odnoszących się do ich środowiska i jakości życia, zwłaszcza jak chodzi o brak miejsca.

6. Rada zaleca Preside Akademii Alfonsjańskiej zbadanie możliwości załatwienia ubezpieczenia zdrowotnego i przejścia na emeryturę dla wszystkich Redemptorystów pracujących na Akademii i przedstawienia tych możliwości Radzie na najbliższym jej zebraniu.

7. Rada zaleca, aby Rada Profesorów, w ciągu jednego roku, określiła najlepszy sposób zarządzania programami stypendiów Akademii Alfonsjańskiej.

8. Celem pogłębienia świadomości ważności teologii moralnej w Zgromadzeniu, Rada zaleca Moderatorowi Generalnemu podjęcie próby zintensyfikowania współpracy pomiędzy Akademią Alfonsjańską, Sekratariatem Generalnym Formacji i pozostałymi instytucjami, zwłaszcza w odniesieniu do programowania kongresów i seminariów.

9. Rada zaleca, żeby Moderator Generalny i Administracja Akademii Alfonsjańskiej zapoczątkowali proces długofalowego planowania.

10. Rada prosi Moderatora Generalnego i pozostałe akademickie władze, aby w dalszym ciągu uważali za podstawowy priorytet wzrost Funduszu Dotacji stałych dla Akademii.

Wrócić do Indeksu

Widomości o Redemptorystach

Kardynał Terrazas: Boliwia potrzebuje solidarności a nie „nowej ideologii”
Oświadczenia Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Boliwii

RZYM, czwartek, 23 luty 2006 (ZENIT.org). – według Kardynała Julio Terrazas, „to czego nagląco Boliwia potrzebuje, to autentyczna solidarność, a nie nowa ideologia”.

Przewodniczący Konferencji Biskupów Boliwii oświadczenie to wyraził w wywiadzie dla „Pomoc Kościołowi w Potrzebie”, w którym dał także wyraz swemu przekonaniu, że „Prezydent Evo Morales ma dobre intencje, lecz olbrzymia nadzieja jaką wiązało z nim tak wielu Boliwijczyków może być zawiedziona, jeżeli szybko nie zostaną wprowadzone obiecane zmiany.

„W tej chwili w kraju panuje ‘evomania’ i oczekiwanie szybkich zmian”, przyznaje boliwijski purpurat.

W swoich deklaracjach, Arcybiskup Santa Cruz de la Sierra wskazał, że „Evo Morales powinien mieć na uwadze pragnienia całego ludu, a konkretnie, poprawić ekonomiczną i społeczną sytuację i znaleźć sposób na zwalczanie korupcji; nie zapominając o obronie tradycyjnych wartości”.

Jak chodzi o działanie Kościoła w aktualnym społeczno-politycznym kontekście kraju, zaznaczył, że Kościół „powinien kontynuować swoją misję: powinniśmy kontynuować przepowiadanie prawdy i miłości”.

Wrócić do Indeksu

In Spiritu Redemptionis

Umysłowo chorzy: wierny obraz Boga
Skróty Przesłania na Światowy Dzień Chorych
Kardynał Lozano Barragán
Przewodniczący Papieskiej Rady Duszpasterstwa Zdrowia

Według Światowej Organizacji Zdrowia, na świecie 450 milionów osób cierpi na neurologiczne zaburzenia czy umysłowe choroby, spośród których 873 tysiące popełnia samobóstwo. Choroby umysłowe stanowią rzeczywiście naglący problem zdrowotny i społeczny.

W 25% krajów nie istnieje prawodawstwo dotyczące zdrowia umysłowego, w których 41% nie posiada określonej polityki w tej dziedzinie. W ponad 25% centrach zdrowia chorzy nie mają możliwości psychiatrycznego leczenia; w 70% ludności świata na 100 tysięcy mieszkańców przypada mniej niż jeden psychiatra.

Jak chodzi o umysłowo chorych, można powiedzieć, że w ostatnich 50 latach nastąpił wielki postęp wyrażający się w technologicznych osiągnięciach tego sektora, w dziedzinie nowych sposobów leczenia psychiatrycznego i medycznego, które znacznie przyczyniają się do poprawy jakości życia psychicznie chorych.

Nie mniej jednak, stopień przychodzenia im z pomocą pozostawia wiele do życzenia, z powodu ograniczenia nakładów na ten cel, z braku odpowiedniej świadomości o rzeczywistym stanie rzeczy ze strony władz i poważnego problemu jakim jest społeczne napiętnowanie ciążące na umysłowo chorych oraz ich rodzinach. W wielu krajach ma to poważny wpływ na jednostki, które świadczą społeczną pomoc i z tej racji jest ich coraz mniej.

Liczba pacjentów chorych umysłowo, pozostających bez pomocy, bardzo się zwiększyła w krajach bogatych. Jest czymś alarmującym obserwować, jak się podchodzi do ciężkich chorób umysłowych poprzez biurokratyczne i prawne czy legalne rozwiązania, bez najmniejszego brania pod uwagę codziennych potrzeb oraz jakości życia chorych i ich rodzin.

Choroby umysłowe częściej występują w tych społecznościach, gdzie jest mniej rozwinięte życie ekonomiczne, kulturalne i umysłowe. Miljony jednostek ponoszą na ciele i umyśle psychologiczne skutki destrukcji, zbrojnych konfliktów czy klęsk żywiołowych, w postaci chorób i śmierci.

Co w tej sytuacji można zrobić? Praktyczne linie działania.

W takiej sytuacji, chciałbym zaproponować pewne wskazania odnośnie praktycznych inicjatyw, dzięki którym moglibyśmy bardziej skutecznie pomóc umysłowo chorym.

Iicjatywy o charakterze ogólnym:

- Wprowadzić do wychowawczych systemów solidne religijne podstawy, które pomogą ludziom dostrzec jasne i trwałe horyzonty kierujące ich życiem.

- Budzić świadomość potrzeby systemu wartości, na którym opiera się życie ludzkie i brać go jako punkt odniesienia, zwłaszcza dla uniknięcia przekonania, że chorobę umysłową należy przeżywać ze smutkiem, poczuciem beznadziejności i zmartwieniem.

- Walczyć przeciw relatywizmowi, konsumizmowi, pseodokulturze ulagania instynktownym pragnieniom i panseksualizmowi.

- Wspierać harmonijny rozwój dziecka, a także jego mózgowe funkcje.

- Tworzyć programy uswiadamiania społeczności odnośnie chorób umysłowych, aby je poznać i zapobiegać im.

- Zachęcać zakony i zgromadzenia zakonne, których charyzmatem jest opieka nad umysłowo chorymi, aby nie odstępowały od swego charyzmatu, lecz poświęcały się ze szczególną miłością dla tych chorych, której choroba ta wymaga.

- Tego typu pacjentów, w miarę możliwości, umacniać sakramentalną posługą wobec nich.

- Oświecać i pocieszać chorych umysłowo Bożym Słowem, jeżeli pozwala na to ich stan umysłowy i fizyczny.

- Brać pod uwagę fakt, że rehabilitacja umysłowo chorego jest powinnoscią całej wspólnoty w powiązaniu i wewnątrz solodarnościowego kontekstu, który daje pierwszeństwo dla najbardziej potrzebujących.

- Tworzyć społeczne i fizyczne środowisko, które by sprzyjało międzyludzkim relacjom i stwarzało wśród psychicznie chorych poczucie przynależności to konkretnej wspólnoty.

Miesięczna galeria zdjęć (tylko online)

Foto 1:
Grupa udzielająca rad w Gesprächsoase z Ojcami: Lorenzem Voithem, Przełożonym Prowincjalnym i Hansem Schermanem, Przełożonym Domowym.

Foto 2:
O. Martin Leitgöb (po lewej stronie) i O. Hans Hütter (po prawej stronie).

Foto 3:
Strona wprowadzająca PREDICTFORUM, narzędzie duszpasterstwa przez Internet.

Foto 4:
Grób Czcigodnego Sługi Bożego, O. Guilherme Janauschek, w kościele Maria am Gestade, Wiedeń.

Foto 5:
Członkowie Rady Administracyjnej Akademii Alfonsjańskiej, którzy zebrali się w dniach 20 – 22 lutego. Siedzą od lewej do prawej: O. Alfeo Prandel, Ekonom Akademii; Sabatino Majorano, Prezydent Akademii; M.R.P. Joseph Tobin, Moderator Generalny Akademii, i Bruno Hidber, reprezentant Rady Profesorów.
Stoją od lewej do prawej: O. John Vargas, Dyrektor Urzędu Publicznych Kontaktów Akademii; O. Clemente Adakkedath, Wiceprowincjał Alwaye; Patrick Woods, Prowincjał Prowincji Baltimore; O.Thomas Picton, Prowincjał Prowincji Denver; Arturo Martínez Soto, Prowincjał Prowincji Meksykańskiej i O. Zdzisław Klafka, Prowincjał Prowincji Warszawskiej.

Foto 6:
Ojciec Generał, w dniu 3 marca, poświęca kamień węgielny pod Szkołę Zawodową dla Niepłnosprawnych należącą do Redemptorystów, w Pattaya (Tajlandia). Będzie to budynek wielofunkcyjny: sypialnia dla uczących się dziewcząt, sale informatyki i dla innych potrzeb. Wśród osób towarzyszących jest Przełożony Wiceprowincjalny, O. Joseph Apisit, dawny Wiceprowincjał, O. Philip Banchong Chaiyara i Przełożony Domowy Pattaya, O. Lawrence Patin.

Foto 7:
Zakończenie wizytacji Zarządu Generalnego: O. Generał i Radny Generalny, O. Jacek Dembek, pośród członków Wiceprowincji Tajlandia i Szkoły Zawodowej dla Niepełnosprawnych. Na wizytacji był również Wikariusz Generalny, O. Serafino Fiore, którego brak na zdjęciu.

Wrócić do Indeksu

Działalność Ojca Generała i Rady Generalnej

Chciałbyś wiedzieć co robią i gdzie w danym dniu i roku są członkowie Zarządu Generalnego? Następujące adresy Web w różnych językach udostepniają Ci kalendarz Zarządu Generalnego. Polski: http://www.cssr.com/calendars/CalPL.htm

Adresy te funkcjonują jako e-links w naszym Web cssr.com w Działe Członkowie i wymagają passwords lub hasło. Jezeli go jeszcze nie masz zobacz do tego Działu w jaki sposób możesz go otrzymać z Sekretariaru Generalnego.

Zarys

Prowincja Denver
Ojciec Muckerman w dalszym ciągu na wózku inwalidzkim
Jean M. Schildz, Czasopismo St. Louis

W związku z krążeniowymi problemami, Ojciec Norman Muckerman, C.Ss.R. nie może chodzić, nie myślcie jednak, że w związku z tym czuje się przygnębiony.

Pod koniec ubiegłego roku lekarze musieli mu amputować lewą nogę powyżej kolana. Chociaż doświadczenie to miało swoją cenę, on w dalszym ciągu jest twardy jak skała.

Jest dobrze znanym Ojcem w Archidiecezji St. Luis, a także w innych diecezjach, dzięki swojej duszpasterskiej i misjonarskiej pracy. Przez 12 lat był dyrektorem Liguorian, miesięcznika Redemptorystów, znanego w całym kraju. Był przewodniczącym Stowarzyszenia Prasy Katolickiej.

Ojciec Muckerman, pomimo swojej wielkości, niewątpliwie, nie przyzwyczaił się jeszcze do siedzenia w inwalidzkim wózku. Lecz on, pochodzący z St. Luis, na miarę możliwości, jest wszędzie. Ostatni swój artykuł do Liguorian napisał w listopadzie, i już z zapałem pracuje nad nowym.

W swoim mieszkaniu w klinice Świętego Klemensa, w Liguori, Ojciec Muckerman udzielił niedawno wywiadu dla archidiecezjalnego czasopisma St. Louis, na temat swojego życia jako Redemptorysty. Wyraża w nim swoją nieustanną wdzięczność Bogu za wszystkie dary, jakie w swoim życiu od Niego otrzymał .

Przeżyłem wspaniałe życiowe doświadczenie – mówi w 88 roku swego życia. Miałem wspaniałe życie. Dziękuję Bogu za wszystko to, co otrzymałem od Niego.

Rodzina Mackermanów – jego rodzice Edna i Oliver, i jego siostry Rosemary i Ann – bardzo wcześnie wiedziała, że Norman miał kapłańskie powołanie.

Myślę, że Norman miał zawsze zamiłowanie do kapłaństwa – mówi jego przyjaciel od dziecięcych lat, Paul C. Wehner Jr. Nie byłem absolutnie zaskoczony, kiedy powiedział mi, że chce być kapłanem. Tego się spodziewałem.

W 13 roku życia, Norman rozpoczął naukę w Seminarium St. Louis, a następnie przeniół się do Seminarium Kardynała Glennon, w Shrewsbury. Ale, kiedy w roku 1934 Archidiecezja powiększyła opłaty za pobyt w Seminarium, jego rodzice nie byli w stanie tyle płacić na Seminarium.

I właśnie, kiedy Norman znalazł się w konieczności opuszczenia Seminarium, stało się coś opatrznościowego. Spotkał się z Ojcem Emmet Crane – Redemptorystą - , który był wtedy w Kolegium St. Joseph, dawne Niższe Seminarium Redemptorystów, w Kirkwood.

Norman po raz pierwszy udał się do Seminarium Redemptorystów i po rozmowie z Rektorem przeniósł się tam, otrzymawszy stypendium. Swoje pierwsze śluby zakonne złożył 2 sierpnia 1937 roku, a na kapłana został wyświęcony 1 lipca 1942 roku.

Od kiedy wstąpił do Redemptorystów, ten chłopak z Shrewsbury tak urusł, że bardziej wyglądał na koszykarza, aniżeli na seminarzystę. Miał 1, 93 wzrostu i 93 kg. wagi. Uprawiał wszelkiego rodzaju sport i do dziś jest wielkim jego miłośnikiem.

W styczniu 1944 roku udał się do Brazylii i pracował tam do roku 1953. Z łatwością opanował język portugalski i w krótkim czasie mówił jak Brazylijczyk. Posiada łatwość w opanowywaniu języków i mówi także trochę po hiszpańsku, francusku, włosku i niemiecku.

Z czasów swojej pracy w Amazonii najmilej wspomina tamtejszy lud, zwłaszcza ubogich. Jedną z głównych prac jakie prowadził w tym regionie było głoszenia misii parafialnych.

Były to wspaniałe dni – wspomina. Przemawiał do tysięcy ludzi. Podczas wyjazdów, trwających dwa miesiące, udzielał sakramentu bierzmowania ponad 5 tysiącom osób, podczas pięciu misii parafialnych.

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych był przedstawicielem misji Zgromadzenia, proboszczem jednej z parafii w Chicago i Radnym Prowincjalnym.

Potem nadeszły chwalebne dni – mówi, odnosząc się do jednej ze swych ulubionych prac – bycia proboszczem w byłej parafii Redemptorystów św. Gerarda, w Kirkwood. Do dziś jeszcze przetrwało wiele przyjaźni, jakie miałem tam w latach 1967 – 1979.

W latach '70 ponownie znalazł się w Liguori, ponieważ chciał pracować w katolickiej prasie. Spełniał różne zadania, łącznie z dyrektorem czasopisma Liguorian, w latch 1977 – 1989. Później poświęcił się propagowaniu Ligurian poprzez przemówienia, mające na celu umożliwienie wiernym katolikom poznanie tego pisma.

Jego styl, naśladujący Waltera Cronkite (znany w świecie telewizji Amerykanin) spowodował, że stał się naturalnym kandydatem na przewodniczącego Stowarzyszenia Prasy Katolickiej, funkcję tę pełnił w latach 1981 – 1984. W roku 1985 koledzy przyznali mu Medal Świętego Franciszka Salezego za jego znaczny wkład do prasy katolickiej.

W latach '90, przez pięć lat był Przełożonym wspólnoty Redemptorystów w Liguori. Napisał i opublikował pięć książek i wiele artykułów. Dziś jeszcze pisze do Liguorian, oraz innych czasopism.

Tym, którzy są na etapie rozpoznawania swojego powołania radzi: modlić się, dużo się modlić, aby poznać Wolę Bożą i mieć wystarczająco dużo odwagi do jej przyjęcia, a także posiadać na tyle mocy, żeby dać z siebie wszystko na co nas stać.

Ojciec Muckerman czuje się nieswojo skutek wielkiej liczby osób, które wyrażają mu współczucie z powodu utraty nogi. Nie wyobrażał sobie, że z racji swojej posługi zyska tyle przyjaźni.

Czuję się szczęśliwy – mówi – ponieważ, pomimo moich słabości mogłem pomagać ludziom, w tym wielu dzieciom.

Wracając do swego mieszkania, przekazał nam ostatnią myśl przed podjęciem innego zadania: komik Joe E. Lewis powiedział kiedyś: „gra się tylko raz, ale jeżeli gra się dobrą kartę, to wystarczy, aby wygrać”. I udał się w swoją stronę na inwalidzkim wózku.

Koniec

Witryna internetowa Redemptorystów

W tym miesiącu podajemy strony Internetowe (site) Prowincji Wiedeńskiej jak również duszpasterskich Instytucji, o których mówimy w wiadomościach z tej Prowincji.

http://www.redemptoristen.at/

http://www.gespraechsoase.at/

http://www.predigtforum.at/

Wiadomosci o Redemptorystach podane przez Watykan

Zarząd Generalny
Antonio Marazzo, C.SS.R.
Postulator Generalny Redemptorystów

Obecnie w naszym Zgromadzeniu mamy 49 współbraci, kandydatów do kanonizacji. Spośród nich, 9 jest Błogosławionych, 3 Czigodnych na mocy papieskiego dekretu i 37 Sług Bożych. Między nimi jest 28 męczenników: 4 Ukraińców, 1 Słowak, 2 Polaków i 21 Hiszpanów. Jest między nimi: 2 Biskupów, 35 Kapłanów i 12 Braci.
Postulator Generalny prowadzi w sumie 32 sprawy, spośród których jest 29 spraw dotyczących współbraci.
Jak chodzi o aktualny stan spraw, to:
W wypadku Błogosławionych oczekuje się nowego cudu do kanonizacji.
Dla Czcigodnych potrzebny jest cud do beatyfikacji.
Co do Sług Bożych:
- 6 oczekuje przeprowadzenia historycznej i teologicznej analizy;
- 2 jest w trakcie procesu diecezjalnego;
- 2 oczekuje na rozpoczęcie procesu diecezjalnego;
- 3 oczekuje na rozpoczęcie prowadzenia swoich spraw;
- Prowadzeniem 3 spraw zajęła się sama Kongregacja (Crostarosa, Conchita Barrechegueren i Solari). Dwie sprawy, odnośnie dwóch kapłanów męczenników naźizmu w Polsce, i inne trzy dotyczące trzech Braci męczenników wojny domowej w Hiszpanii, zostały rozpoczęte odpowiednio przez diecezję Warszawską i Valencia, wraz z innymi kandydatami poszczególnych Instytutów Zakonnych, i z innych diecezii. My jesteśmy współ-prowadzącymi.

1. Błogosławiony PIOTR DONDERS (1805-1887), kapłan po ślubach zakonnych [Holandia], beatyfikowany 23 maja 1982 roku.
2. Błogosławiony GASPAR STANGGASSINGER (1871-1899), kapłan po ślubach zakonnych [Niemcy], beatyfikowany 24 kwietnia 1988 roku.
3. Błogosławiony JENARO MARIA SARNELLI (1702-1744), kapłan po ślubach zakonnych [Włochy], beatyfikowany 12 maja 1996 roku.
4. Błogosławiony FRANCISZEK XAVIER SEELOS (1819-1867), kapłan po ślubach [USA], beatyfikowany 9 kwietnia 2000 roku.
5. Błogosławiony Mikołaj ČARNECKYJ (1884-1959), biskup egzarcha apostolski Wołynia i Podlasia, męczennik [Ukraina], beatyfikowany 27 czerwca 2001 roku.
6. Błogosławiony BAZYLI VELYČKOWSKYJ (1903-1973), biskup Grecko-Katolickiego Kościoła Ukraińskiego, męczennik [Kanada], beatyfikowany 27 czerwca 2001 roku.
7. Błogosławiony ZENON KOWALYK (1903-1941), kapłan po ślubach zakonnych, męczennik [Ukraina], beatyfikowany 27 czerwca 2001 roku.
8. Błogosławiony IVAN ZIATYK (1899-1952),  kaplan po ślubach zakonnych, męczennik [Ukraina], beatyfikowany 27 czerwca 2001 roku.
9. Błogosławiony METODY DOMINIK TRČKA (1886-1959), kapłan po ślubach zakonnych, męczennik [Słowacja], beatyfikowany 4 listopada 2001 roku.

Świadectwo o ich męczeństwie zostało przekazane Kongregacji do Spraw Świętych, 26 kwietnia 2001 roku.

16. Sługa Boży FRANCISCO BARRECHEGUEREN MONTAGUT (1881-1957), kapłan po ślubach zakonych [Hiszpania]. Świadectwo o jego cnotach zostało przekazane do Kongregacji do Spraw Świętych, 24 lipca 2001 roku.
17. Sługa Boży BERNARD ŁUBIEŃSKI (1846-1933), kapłan po ślubach zakonnych [Polska]. Świadectwo o jego cnotach zostało przekazane do Kongregacji do Spraw Świętych, 31 stycznia 2005 roku.
18. Sługa Boży PELÁGIO SAUTER (1878-1961), kapłan po ślubach zakonnych [Brazylia]. Świadectwo o jego cnotach zostało przekazane Kongregacji do Spraw Zakonnych, 30 września 2005 roku.

Sprawy, w których opracowuje się świadectwo odnośnie cnót:

19. Sługa Boży JOSÉ LEONE (1829-1902), kapłan po ślubach zakonnych [Włochy].
20. Sługa Boży ISIDORO FIORINI (1867-1956), kapłan po ślubach zakonnych [Włochy].
21. Sługa Boży JUAN BAUTISTA STOEGER (1810-1883), brat laik po ślubach zakonnych [Austria].
22. Sługa Boży ROSARIO ADDUCA (1793-1860), brat laik po ślubach zakonnych [Włochy].

Sprawy, co do których został rozpoczęty proces diecezjalny:

23. Sługa Boży VÍCTOR COELHO DE ALMEIDA (1899-1987), kapłan po ślubach zakonnych [Brazylia].
24. Sługa Boży MARCEL VAN (1928-1959), brat laik po ślubach zakonnych [Kanada-Francja].

Sprawe, które czekają na otwarcie procesu diecezjalnego:

25. Sługa Boży Romano Bakhtalovs'kyj (1897-1985), kapłan po ślubach zakonnych [Ukraina].
26. Słudzy Boży O. Vicente Renuncio Toribio (1876-1936) i 11 towarzyszy męczenników [Hiszpania]:
O. Antonio Girón González (1871-1936);
O. Donato Jiménez Viviano (1873-1936);
O. Crescencio Ortiz Blanco (1881-1936);
O. Ángel Martínez Miquélez (1907-1936?);
O. José María Urruchi Ortiz (1909-1936);
Br. Bernardo (Gabriel) Sáiz Gutiérrez (1896-1936);
Br. Joaquín (Pascual) Erviti Insausti (1902-1936);
Br. Nicasio Pérez del Palomar Quincoces (1805-1936);
Br. Gregorio Zugasti Fernández (1884-1936);
Br. Aniceto Lizasoain Lizaso (1877-1936);
Br. Rafael (Máximo) Perea Pinedo (1903-1936).

Sprawy, które czekają na rozpoczęcie:

27. Sługa Boży MANUEL RIBERA (1811-1874), kapłan po ślubach zakonnych [Włochy].
28. Sługa Boży VICTOR LOIODICE (1834-1916), kapłan po ślubach zakonnych [Włochy].
29. Sługa Boży FRANCISCO PITOCCHI (1852-1922), kapłan po ślubach zakonnych [Włochy].

Sprawy, w których Zgromadzenie jest współ-promotorem:

30. Sługa Boża MARIA CELESTE CROSTAROSA (1696-1755), osoba po ślubach zakonnych, Założycielka Zakonu Najświętszego Odkupiciela [Włochy]. Świadectwo o jej cnotach zostało przekazane Kongregacji do Spraw Świętych, 10 czerwca 1999 roku i włączone do spraw oczekujących na dyskusję biegłych Teologów, 6 września 2001 roku zostało przebadane przez biegłych Historyków.
31.