Rzym, Włochy
16 marca 2007

Od Wydawcy

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI:
Pierwsze wrażenia z misji w Surinamie.
Sri Lanka kontynuuje odbudowę po przejściu Tsunami w okresie Bożego Narodzenia 2004.
Salvador, Bahia, Brazylia: Święto Świętego Łazarza w Bahia i poświęcenie kukurydzy.
Włoscy Redemptoryści przepowiadają na ziemi i w duchu Świętego Alfonsa.
Spotkanie regionalne Południowej Europy.
Spotkanie Wyższych Przełożonych włoskich, na którym omawiano sprawy formacji i restrukturyzacji.
Głębokie nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy: Realizacja marzenia.

WATYKAN I REDEMPTORYŚCI:
Wiadomości z Watykanu odnośnie Redemptorystów.

OGŁOSZENIA:
Kurs prowadzony w języku hiszpańskim i portugalskim dla Redemptorystów pracujących w formacji.
Nowy numer skrzynki pocztowej dla Zarządu Generalnego.

GALERIA ZDJĘĆ:
16 zdjęć z życia Redemptorystów.

GODNE PODKREŚLENIA STRONY INTERNETOWE:
Strony Internetowe, blogi i video.
www cssr.com Sito Web rozpoczyna „Pielgrzymki on line”

WYDARZENIA:
Śluby zakonne, Święcenia, Rocznice, Zmarli, itd.

Od Wydawcy

Witajcie w naszym „srebrno-jubileuszowym wydaniu” SCALA: Bieżący numer wydania 25. Dziękujemy tym wszystkim, którzy przysyłają do nas wiadomości i przez to współpracują w redagowaniu SCALA, w tym kształcie jaki posiada.

W SCALA umieszczamy bogate wiadomości, linki i zdjęcia, aby przedstawić historię Redemptorystów, którzy poświęcili swoje życie dla Obfitego Odkupienia. Zachęcam do współpracy. Łaska i błogosławieństwo dla wszystkich!

Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

Wrócić do Indeksu

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI:

Ameryka Południowa
Surinam
Brendan Callanan, C.Ss.R.

Pierwsze wrażenia…

Przybycie: 15 stycznia 2007, liniami Surinamu Airways, przyleciałem z Belém na lotnisko odległe około 40 km od Paramaribo. Lot trwał dziewięćdziesiąt minut. Na lotnisku czekał na mnie O. Dionisio Zamuner.

Pierwsze zaskoczenie: samochody jeżdżą lewą stroną drogi, znak angielskich wpływów w tym regionie. Panuje wietrzna i deszczowa pogoda. Od listopada do lutego jest tu pora deszczowa. Zamieszkałem w dzielnicy Latour z O. Dionisio, w odległości pięciu km od centrum, gdzie mieszka O. Mulder i O.Virgilio.

Wystarczy wyjść na ulicę, żeby się zorientować jak bardzo surinamska społeczność jest kulturalnie zróżnicowana. Są tu przybysze z Indii, Afryki, Hawajów, Chin, Holandii, a także ludność miejscowa. Zróżnicowanie to ma miejsce także w zakresie religii, co się wyraża w różnorodności świątyń: jest wiele meczetów a także liczne hinduskie święte miejsca. Nie brakuje też synagogi, chociaż Żydów jest niewielu. Również chrześcijanie (katolicy, luteranie, ewangelicy, baptyści…) mają swoje kościoły.

Oblicza się, że w kraju jest czterdzieści tysięcy Brazylijczyków. Większość z nich pracuje w kopalniach, a inni zajmują się handlem. Jak zauważyłem, wielu przybyło tutaj z PA i MA, chociaż spotkałem także pewne osoby z Solonópole w Ce i aż trudno w to uwierzyć, niektóre z nich osobiście znam ze wspólnoty Estrada, w parafii Prado, w Iguatu. Dwa razy w miesiącu odprawiana jest Msza św. w języku portugalskim.

Bardzo dużo ludzi mówi po angielsku. W jednym z kościołów, w centrum miasta, dwa razy w miesiącu odprawiane są Msze św. w języku angielskim, w których uczestniczą przede wszystkim emigranci z Gujany (dawna Gujana Angielska) i niektórzy urzędnicy z ambasad. Językiem oficjalnym jest holenderski, ale na co dzień większość mówi w sranang. W szkołach wielu uczy się języka angielskiego.

Jest trzech Redemptorystów pochodzących z Surinamu, wszyscy już w podeszłym wieku, wśród nich jeden jest emerytowanym biskupem (Aloes Zichem), który mieszka w Paramaribo. Pozostali dwaj mieszkają w mieście Groningen, odległym od stolicy około pięćdziesięciu kilometrów. Jeden jest chińskim potomkiem (Valdi), a drugi jest pochodzenia indyjskiego (Moesai). Ten ostatni w latach pięćdziesiątych odwiedził Indie i dziś jeszcze przypomina sobie imiona współbraci z Irlandii (Hickey,Conolly, Morgan…).
Obecnie w Surinamie jest siedmiu współbraci – trzech z Surinamu, jeden z Prowincji Świętego Klemensa (dawna Amsterdamska) i następni z: São Paulo, Porto Alegre, Fortaleza. 16 lutego ma przybyć seminarzysta Rafael, z Porto Alegre. Był czas, kiedy pracowało tutaj pięćdziesięciu współbraci z Prowincji Amsterdamskiej.

Prócz nas jest jeszcze pięciu kapłanów ze Zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej (czterech z Holandii i jeden z Surinamu) oraz trzech Ojców Salwatorianów z Belgii, a także czterech Braci Serca Jezusowego z Holandii. Są też Siostry zakonne, ale jest ich niewiele i w podeszłym już wieku. W lutym, Zgromadzenie Sióstr z Paramaribo będzie odchodzić 75 lecie swego założenia. Długi czas, Siostry te miały swój dom i szkołę w Campina Grande. Teraz jednak odchodzą stamtąd.

Biskup jest Holendrem, mianowanym na Biskupa spośród kleru diecezjalnego Diecezji Paramaribo. W Diecezji pracuje pięciu kapłanów diecezjalnych, jeden z nich jest bliźniakiem naszego Ojca Redemptorysty Valdi. Dwóch diecezjalnych seminarzystów studiuje w Trinidad. Ponadto, w tym roku ma być święcony na kapłana diecezjalnego Nigeryjczyk, który od wielu już lat mieszka w Paramaribo. Diecezja ma też stałego diakona.

Piękna drewniana katedra od dwunastu już lat jest zamknięta i obecnie ma być odnawiana. Na odnowę przewiduje się pomoc 2,8 miliona Euro z Unii Europejskiej. Także rząd Surinamu ze swej strony udzieli pomocy. Katedra uważana jest za historyczne dziedzictwo.

W Paramaribo jest wiele kościołów zbudowanych przez holenderskich Redemptorystów; na przykład między innymi, kościół Świętego Alfonsa, Świętego Klemensa, Świętej Róży. W małym ołtarzu tego ostatniego kościoła jest bardzo piękny obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz rzeźbione w drzewie podobizny Świętego Alfonsa, Świętego Klemensa i Świętego Gerarda. Kościoły te obecnie należą do Diecezji.

Diecezja katolicka posiada sieć sześćdziesięciu siedmiu szkół, przede wszystkim podstawowych, ale także i niektórych średnich. Istnieje porozumienie z rządem, który opłaca nauczycieli. Nie dlatego, że jest to ‘szkoła katolicka’, gdzie wszyscy uczniowie są katolikami. Są także uczniowie wyznania muzułmańskiego, hinduskiego a także ewangelickiego, nie wszyscy też nauczyciele są katolikami.

W Surinamie uprawia się ryż, kukurydzę, banany, mangowce, pomarańcze, bataty, pomidory. Łowi się wiele ryb zarówno w morzu jak i w słodkich wodach. Jada się więcej mięsa wołowego niż wieprzowego. Środki żywności są na ogół drogie. W kraju nie produkuje się wystarczająco żywności, dlatego wiele produktów żywnościowych jest sprowadzanych. Spotyka się na przykład, marchew z Kanady, czosnek z Chin, herbatę z Indii, jabłka z USA, mleko i produkty pochodne z Holandii, kawę z Kolumbii, fasolę z Brazylii i z różnych krajów konserwy. Z rodzinnego budżetu wydatki na żywność są względnie duże. Natomiast woda i światło są stosunkowo tanie.

Kraj eksportuje boksyt, który jest surowcem do produkcji aluminium. Posiada też wystarczającą ilość ropy i ma jeszcze perspektywy wydobywania jej na pełnym morzu. Ruch w mieście jest duży. Jest wiele samochodów, zwłaszcza japońskich marek. Posiadanie dużego samochodu jest wyrazem społecznego statusu, dlatego nawet gdy przez długi czas trzeba spłacać raty ludzie się na to decydują. Często mamy do czynienia z korkami samochodowymi.

Chińska obecność w dziedzinie handlu jest wyróżniająca się. Oprócz tego, że w sklepach jest dużo chińskich produktów, to chińczycy kontrolują także wielkie sklepy samoobsługowe w dzielnicach, w których pracuje się przez wiele godzin.

W wielkim centrum handlowym można kupić owoce, świeże jarzyny, przyprawy, mięso, ryby, bieliznę, obuwie, narzędzia ogrodowe, itd.

Paramaribo posiada także kilka handlowych centrów. W nich, oraz w innych domach handlowych można spotkać wiele produktów po przystępnych cenach w Euro i amerykańskich Dolarach. W punktach wymiany, których jest dużo, są do wyboru tylko te dwie waluty. Dolar amerykański kosztuje 2, 75 dolara surinamskiego. W tej relacji brazylijski Real kosztuje mniej więcej 1,35 DSR.

Parafia w dzielnicy Latour nosi nazwę Maria Koningen van de Wereld (Maryja Królowa Świata). Kościół parafii macierzystej oddalony jest od domu jakie 500 metrów. W soboty odprawia się tam Msze św. wieczorne, a w niedziele są Msze św. do południa. Nie licząc parafii macierzystej jest jeszcze sześć wspólnot parafialnych, w których normalnie odprawia się dwie Msze św. w ciągu miesiąca. W parafii macierzystej, w sobotę, na Mszy św. wieczornej jest jakie 20 osób, a w niedzielę około 100.

21 stycznia byłem wraz z O. Dionisio w Sunny Point, we wspólnocie wiernych o czarnym kolorze skóry, którzy żyją na okupowanym przez siebie terenie. Liturgia celebrowana w afrykańskim stylu była bardzo żywa i praktycznie trwała dwie godziny. W Sunny Point celebracja odbywa się w swego rodzaju szałasie. Inna wspólnota wiernych o czarnym kolorze skóry nosi nazwę Hanna's Lust, tam też są bardzo żywe celebracje w stylu afrykańskim i trwają czasami trzy godziny.

We wspólnocie Pontbuiten, Mszę św. celebruje się w wynajętym, za opłatą, salonie kościoła Ewangelików. W tej chwili wspólnota zbiera pieniądze na zakup terenu pod budowę kaplicy. We Mszy św. 27 stycznia, uczestniczyło około 12 osób dorosłych i kilkoro dzieci.

Wspólnota w Livorno posiada kaplicę poświęconą Świętemu Franciszkowi, ma jednak piękny obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. We Mszy św. odprawianej raz na dwa tygodnie uczestniczy przeciętnie od 40 do 50 osób, w większości dorosłych, tak przynajmniej było 28 stycznia.

Istnieją jeszcze wspólnoty w Hottuin i Domburg. Ta ostatnia ma własną kaplicę.

W parafii w dzielnicy Latour Maria Koningen van de Wereld (Maryja Królowa Świata) jest sześć katolickich szkół, dwa razy w miesiącu kapłani odwiedzają każdą z nich i przeprowadzają z dziećmi celebrację Słowa Bożego. Wszyscy uczniowie modlą się i śpiewają, jak gdyby wszyscy należeli do Kościoła katolickiego, chociaż mniejszość z nich jest katolikami. Radosny to widok, kiedy się patrzy jak dzieci muzułmańskie i hinduskie modlą się w szkole tak jakby były katolikami.

Według statystyk, w kraju jest więcej protestantów (25%) niż katolików (22%). W dniach od 21 do 27 stycznia bardzo dobrze był zorganizowany tydzień modlitw o Jedność Chrześcijan. Czasami urządza się spotkania pomiędzy przedstawicielami Kościołów chrześcijańskich a Muzułmanami, wyznawcami religii Hindus i Żydami. Wyznawców religii Hindus jest 27 % ludności, a Muzułmanów 20%.

Niektóre ulice – dla okazania szacunku dla Indii – nazwane są Indiragandiweg (weg=droga); angielskie wpływy można zauważyć w nazwach sirwinstonchurchillweg; a dla wspomnienia afroamerykanów jest też highwaymartinluterking. Wiele razy nazwy są skracane do jednego słowa.

W tym kontekście, próbuję skupiać się i uczyć języka holenderskiego. Wiele osób radziło mi nauczyć się najpierw tego języka i dopiero później uczyć się sranang tongo. A więc do roboty…

Onze Vader die in de hemel zist…….. (Ojcze nasz, który jesteś w niebie…).
Moeder van Altijddurende Bijstand, bid voor ons…. (Matka Boża Nieustającej Pomocy).

Wrócić do Indeksu

Sri Lanka
Odbudowa po zniszczeniach spowodowanych tsunami
Anthony Malaviaratchi C.Ss.R.

Redemptoryści ze Sri Lanki zebrali na pomoc dla ofiar tsunami z grudnia 2004, z różnych Jednostek Zgromadzenia, około 205.185 $ USA. Tę przybliżoną sumę osiągnięto po dokonaniu różnego rodzaju wymiany waluty i dodaniu do wpłaconych sum otrzymanych odsetek. W niektórych przypadkach nie dało się zidentyfikować wpłat poszczególnych Jednostek, ponieważ zapisy bankowe nie były wystarczająco dokładne. Na przykład, jeden z zapisów zawierał: „Prowincja – 1000 Euro”!

Na rozpoczęcie odbudowy trzeba było trochę poczekać, ponieważ tsunami sparaliżowało cały kraj. Jednym z pozytywnych skutków tej sytuacji było to, że nie było kradzieży otrzymanych środków, z obawy przed krytyką.

Środki otrzymane od Redemptorystów wykorzystane były w następujący sposób:

1) W ramach pierwszego projektu wybudowano 10 pomieszczeń mieszkalnych (24'x 29'), w najbardziej wysuniętej na południe części Sri Lanki. Otrzymali je ci, którzy utracili swoje domy, ale mieli szczęście posiadania jeszcze swojej działki albo jej zakupu, nie mieli jednak funduszy na odbudowę swoich domów. Tylko jedna z tych rodzin była katolicka, wszyscy pozostali są buddystami. Projekt był nadzorowany przez Centrum Społecznej Akcji Katolickiej z Kanady i przez Brata Patricka Perera C.Ss.R. i w całości kosztował 72.425 $ USA.

2) Na zespół mieszkań zbudowanych w odległości 50 km na południe od Kolombo dla rodzin rybaków, którzy utracili swoje domy, w większości katolików. Zakupiono 892 m² terenu, w odległości 5 km od morza za cenę 53.000 $ USA. Każdy dom wybudowano na 50 m² (dwa pokoje), za cenę 5.500 $ USA. Koszty całego projektu wyniosły 105.555 $ USA i nazwano go „Miastem Świętego Alfonsa”.

3) Na naprawę dachów 20 domów wybudowanych przez pozarządową organizację. Koszt naprawy wyniósł 7.195 $ USA.

4) Na dwa domy dla rodzin, które posiadały działki budowlane, ale były zbyt ubogie, żeby sobie wybudować dom. Całość kosztów wyniosła: 10.650 $ USA.

5) Na pomoc dla najuboższych ofiar tsunami dla zapewnienia im skromnych warunków mieszkaniowych. Wydano na nią 9.010 $ USA.

Informacje te zostaną przekazane kapłanom i zakonnikom, którzy podejmują się pracy przy odbudowie. Wyrażamy serdeczne podziękowanie ofiarodawcom i prosimy Pana o obfite błogosławieństwo dla nich!

Wrócić do Indeksu

Bahia, Brazylia
Święto Świętego Łazarza
O. Rosivaldo Mota, CSsR

W niedzielę 28 stycznia, obchodziliśmy święto Świętego Łazarza poprzedzone triduum, ponieważ w święto to przypada, w tym roku, 270 rocznica powstania Sanktuarium. Na triduum składały się: protest przeciw nietolerancji religijnej; wzywanie do naprawienia osobistych, rodzinnych i społecznych krzywd wyrządzonych ludziom czarnego koloru skóry; podjęcie wezwania V Latyno- amerykańskiej Konferencji do zmobilizowania ludzi do obchodów Roku Misyjnego Archidiecezji. Podczas uroczystej Mszy Świętej, pod przewodnictwem naszego Wiceprowincjała, O. Antoniego Niemca, w czasie której homilię głosił Rektor Sanktuarium, O. Roque Silva Alves i wypowiedział zdanie trafiające do serc wszystkich słuchaczy - „…gdyby nie było tego Sanktuarium, Salvador byłby pozbawiony miejsca ucieczki i pociechy dla ludu z Bahia”. Wskazał następnie na racje dlaczego tak jest i oklaskano go, kiedy powiedział, że „Łazarz”, figura o wysokości 1,70 cm, wyjdzie w procesji po 35 latach, po raz ostatni niesiony był przez Ojca Jezuitę, ostatnio zabitego.

Prasa obszernie informowała o święcie i jego programie, nie pomijając Mszy św., obrzędu posypywania prażoną kukurydzą, mycia schodów i nabożeństwa do Świętego Łazarza. Uroczystości były transmitowane przez TV Bahia, TV Aratu i opisywane w gazecie „Jornal A Tarde”. Uczestniczyło w nich wielu współbraci: O. Antoni Niemiec, O. Tadeusz Pawlik, O. Giovanni Zacarias, O. Józef Grzywacz oraz członkowie miejscowej wspólnoty: O. Roque Silva Alves, O. Vilmar Correia i O. Rosivaldo Mota. Na obiedzie prócz współbraci byli też pracownicy, wolontariusze, niektórzy świeccy misjonarze oraz krewni O. Roque.

Dołączamy niektóre zdjęcia, żeby pomimo odległości, można było zobaczyć uroczystości, proszę też przyjąć prażoną kukurydzę i wiele innych dobrych rzeczy.

O. Rosivaldo Mota, CSsR

Wrócić do Indeksu

Nowenna – misja
Sant' Angelo di Brolo
O. Calogero Sciortino C.Ss.R.

Od prawie dwudziestu lat (od końca 1990 do dziś), Ojcowie Redemptoryści co roku, w okresie Bożego Narodzenia, prowadzą oryginalną misję w Sant' Angelo di Brolo, miasteczku w prowincji Mesyna i Diecezji Patti(Me).

Przed nami tę misję w okresie Bożego Narodzenia prowadzili Ojcowie Kapucyni. Kiedy jednak zmniejszała się ich liczba, proboszcz tego miasteczka zaprosił Redemptorystów do jej prowadzenia.

Miasteczko liczy cztery tysiące mieszkańców i do parafii należy wiele wiosek, z których każda ma własny kościół. Kościoły te rozproszone są na terytorium w promieniu prawie piętnastu mil. W okresie wielkanocnym trudno jest znaleźć wystarczającą liczbę kaznodziejów, aby przygotować Lud Boży do bożonarodzeniowej spowiedzi i komunii św., dlatego wprowadzono głoszenie nowenny w okresie Bożego Narodzenia. Było to najwłaściwsze rozwiązanie, dzięki któremu od prawie stu lat Lud Boży jest wystarczająco ewangelizowany i dobrze przygotowywany do bożonarodzeniowej spowiedzi i komunii św. Obecnie czynią to Ojcowie Redemptoryści.

Równocześnie (o tej samej godzinie) w ramach nowenny odbywa się trzynaście spotkań: jedno o godź. 5 rano i drugie o godź. 6 wieczorem. Pięciu kapłanów celebruje rano i ci sami następnie wieczorem celebrują o wyżej wymienionej godzinie. Przed Mszą. św. spowiadają. W ciągu dnia podejmują inne posługi, takie jak nauczanie dzieci, odwiedziny chorych, itd… W pracy tej pomaga nam trzech kapłanów diecezjalnych.

W grudniu 2006, tę nowennę-misję głosili następujący Ojcowie Redemptoryści: Vincenzo Romito, Calogero Sciortino, Alberto Ceneri, Marianus Kuruj z Prowincji Bangalore i Bento Katchingangu z Regii Angola. Dwaj ostatni studiują w Rzymie i mieszkają w Collegio di S. Alfonso. Zagraniczni Ojcowie byli bardzo mili dla ludzi i bardzo dobrze zostali przyjęci, tak że proboszcz wraz z parafianami zaprosili ich na przyszły rok. Dzięki Ci Boże.

Wrócić do Indeksu

Madryt, Hiszpania
Region Europa Południowa
Zebranie Rady

Rada Europy Południowej, w której skład wchodzi: Przewodniczący, O. Antonio de Luca (Prowincjał Prowincji Neapolitańskiej), Sekretarz, O. Antonio Gomes (Prowincjał Prowincji Lizbońskiej) i Skarbnik, O. José Luis Bartolomé (Prowincjał Prowincji Madryckiej), zebrała się w Madrycie, w dniach od 27 do 30 stycznia.

Spotkanie to miało charakter braterski i zostali na niego zaproszeni wychowawcy Regionu, w pierwszym rzędzie wychowawcy między prowincjalnego nowicjatu w Ciorani, O. Antonio Perillo (Prowincja Neapolitańska) i O. C. Alberto Eseberri (Prowincja Madrycka), a także prefekci studentów, spośród których mógł przybyć tylko O. Antonio Quesada (Prowincja Madrycka).

Oprócz zwyczajnych spraw omawianych na Radzie, była okazja porozmawiać o tym jak idzie i jak funkcjonuje między prowincjalny nowicjat, mając na uwadze ogrom pracy związanej ze strukturą domu w Ciorani, wielką dyspozycyjność współbraci do współpracy w formowaniu nowicjuszy i dobrą atmosferę panującą między wszystkimi.

W czasie tych rozmów powołaliśmy Komisję Formacji, celem opracowania Ratio Formationis dla całego Regionu, które powinno zawierać wszystkie elementy formacyjne formacji początkowej i ciągłej.

Ważne spotkanie, dotyczące spraw formacji, odbędzie się w Tygodniu Wielkanocnym, w dniach od 11 do 14 kwietnia, na które przybędą ci, którzy są formowani i formujący w całym Regionie, w spotkaniu weźmie także udział O. Generał i Wikariusz Generalny, omawiany będzie dokument o Odkupieniu i inne związane z tym aspekty.

W ramach wypoczynku zwiedzimy zawsze atrakcyjne Toledo, które leży w pobliżu.

Wspólnocie domu prowincjalnego Matki Bożej Nieustającej Pomocy dziękujemy za miłe przyjęcie i dyspozycyjność

Wrócić do Indeksu

Kortona, Wlochy
Prowincja Neapolitanska i Rzymska
Spotkanie Prowincji wloskich

W dniach od 12 do 14 lutego, w hotelu Neuman w Kortonie, w dawnym Studentacie Redemptorystów, na braterskim zebraniu poświęconym ciągłej formacji spotkali się: przełożeni, proboszczowie i wychowawcy dwóch włoskich Prowincji, pod przewodnictwem ich Prowincjałów: Danilo Bissacco i Antonio De Luca.
Tematem spotkania była restrukturyzacja, dokonująca się już w Zgromadzeniu, a zatem także w Europie i w obydwóch włoskich Prowincjach.
Wspólne czytanie Communicandy n. 2 o Odkupieniu posłużyło jako wprowadzenie do podjęcia refleksji i kierunku myślenia nad tym jak realizować restrukturyzację we Włoszech: w oparciu o to został opracowany szczegółowy kwestionariusz, który przekazano przełożonym, celem przedyskutowania go w ich wspólnotach. Ze wspólnot będą napływać konkretne odpowiedzi, na podstawie których między prowincjalna Kapituła, planowana na najbliższy czerwiec, podejmie stosowne decyzje, które zgodnie z przewidzianą w prawie procedurą mają być zatwierdzone przez Kapituły poszczególnych Prowincji.
Na zebraniu było także obecnych siedmiu nowicjuszy z Południowej Europy, którzy przybyli z Ciorani wraz ze swoimi wychowawcami. Spokojne i zaciszne otoczenie Kortony sprzyjało owocnemu przebiegowi prac i pozwalało uczestnikom radośnie i po bratersku przeżyć to spotkanie.

Wrócić do Indeksu

Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Rzymie
Pielgrzymka do Brazylii z kopią ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy
O. Darci José Nicioli, C.Ss.R., Przełożony i Rektor

W styczniu tego roku, przez 18 dni, pielgrzymowałem wraz z O. Visuri z kopią ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy, do 7 kościołów obsługiwanych przez Redemptorystów w 5 różnych Prowincjach Brazylii. Odwiedziliśmy następujące kościoły i Sanktuaria: Belém (PA); Fortaleza (CE);Goiania (GO); Curitiba (PR); São Paulo (SP); Aparecida (SP) i São João da Boa Vista (SP). To co przeżyliśmy jest nie do opowiedzenia, jedynie osobiste doświadczenie może kogoś w pełni przekonać o tym jaka jest moc ikony, jako narzędzia ewangelizacji i katechizacji ludu. Dużo też mówiliśmy o naszym „Maryjnym Sanktuarium” w Rzymie, celem lepszego poznania go i nawiązania uczuciowej więzi z oryginalną ikoną. Na szczęście miejscowe i ogólnokrajowe środki przekazu (TV i prasa) towarzyszyły nam i pomagały w szerzeniu tych informacji i przyczyniały się do większego gromadzenia się ludzi.

Nasuwa się więc pytanie: czy nie powinniśmy tego rodzaju akcji podjąć we wszystkich naszych kościołach na całym świecie, zwłaszcza z okazji 150 rocznicy (2016) przekazania przez Piusa IX ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy naszemu Zgromadzeniu? Byłaby to piękna okazja upowszechnienia chrystocentrycznego przesłania ikony, ożywienia nabożeństwa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i „uczynienia jej bardziej znaną na całym świecie”. Tego rodzaju przedsięwzięcie zasługiwałoby na wniesienie go jako POSTULATU na najbliższą KAPITUŁĘ GENERALNĄ (2009). Może znajdzie się jakiś „dzielny” Prowincjał, któryby podjął tę ideę. Dobrze byłoby o tym pomyśleć!!!

A teraz zapoznajmy się z pięknym świadectwem O. Bruno Visuri, doświadczonego misjonarza z Prowincji Rzymskiej, aktualnego prefekta naszego Sanktuarium w Rzymie:

Brazylia
Sen z otwartymi oczyma
Bruno Visuri, C.Ss.R.

Nota wydawnicza: Ojciec Bruno Visuri jest "prefektem" kościoła Świętego Alfonsa i kustoszem Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Rzymie.

Sen z otwartymi oczyma przez trzy tygodnie… Nie jestem w stanie inaczej określić mojej podróży do Brazylii z ikoną Matki Bożej Nieustającej Pomocy, kopią oryginalnej ikony, która jest czczona w kościele Świętego Alfonsa przy via Merulana w Rzymie.

Moje długie życie misjonarskie, jako syna Świętego Alfonsa, piewcy „Uwielbień Maryi”, podczas setek misji głoszonych w różnych włoskich parafiach, było przepełnione i przeniknięte marzeniem: przyczynić się do poznania i ukochania Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Pomimo wielu wysiłków nie zawsze mi się to udawało i z tego powodu na dnie mojego serca pozostawała pewna gorycz.

I wreszcie podróż do Brazylii pozwoliła mi zrealizować to marzenie. Od Belem poprzez Fortalezę, Giona, San Paulo, Kurtybę, Sanktuarium Przedwiecznego Ojca, Aparecidę, przeżywałem nieopisaną radość, widząc jak Matka Boża Nieustającej Pomocy jest kochana, czczona i jak lud do Niej się ucieka! Jak wielką manifestacją wiary i miłości są Nieustanne Nowenny, które rozpoczynają się o godzinie piątej rano i kończą późną nocą!

Najczęściej jednak zdumienie budzi ten niezwykły entuzjazm ludzi wciągający w ich sposób modlenia się i śpiewania. Modlą się i śpiewają nie tylko wargami, ale także sercem i mięśniami twarzy, ramionami i całą swoją postawą.

Jeżeli ktoś wątpi w to, że życie chrześcijańskie jest radością, niech wybierze się na wakacje do Brazylii a następnie porozmawiamy o tym.

Tym wszystkim, którzy przyczynili się do realizacji mojej podróży do Brazylii, zwłaszcza O. Generałowi i O. Rektorowi Domu Generalnego, O. Darci José Nicioli, wyrażam głęboką wdzięczność za możliwość uświadomienia sobie, że dobry Bóg zachowuje zawsze dobre wino na zakończenie święta.

Wrócić do Indeksu

O. Giuseppe Orlandi, C.Ss.R., z Instytutu Historycznego (z Rzymskiej Prowincji), 30 stycznia 2007, został mianowany przez Papieża Konsultorem Kongregacji do Spraw Świętych.

O. Real Tremblay, C.Ss.R., z Akademii Alfonsjańskiej (z Prowincji Santa Ana de Beaupré), 6 lutego 2007, został mianowany członkiem Papieskiej Komisji Kongresów Eucharystycznych. O. Tremblay jest także Konsultorem Kongregacji Doktryny Wiary.

Kongregacja Ewangelizacji Narodów poinformowała, że O. Francisco Caballos Escobar, C.Ss.R., Prowincjał Prowincji Bogota, w lutym wygłosił konferencję do Zgromadzenia ogólnego Episkopatu Kolumbii. W Zgromadzeniu brało udział 87 biskupów, reprezentujących 76 jurysdykcyjnych kościelnych jednostek Kolumbii. Zgromadzenie obradowało na temat: „Misjonarska działalność Kościoła” i O. Caballos mówił o „Misjonarskim dynamizmie w Kolumbii dziś”.

Papież, zgodnie z Kanonem 401 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego, przyjął rezygnację z duszpasterskiej troski w Terytorialnej Prałaturze Coari, Brazylia, Biskupa Mons. Gutenberga Freire Regis C.Ss.R. Na jego miejsce został mianowany Biskup Koadiutor Mons. Joércio Gonçalves Pereira, C.Ss.R.

Wrócić do Indeksu

OGŁOSZENIA:

Rzym, Włochy
Od Sekretarza wykonawczego Sekretariatu Formacji
Pierwsza sesja Kursu zaplanowanego dla wychowawców Redemptorystów
Ojciec Luis Alberto Roballo Lozano, C.Ss.R.

Sekretariat Generalny Formacji wysłał list do Wyższych Przełożonych Zgromadzenia zwołujący inauguracyjną sesję Kursu dla wychowawców Redemptorystów, który będzie prowadzony w języku hiszpańskim i portugalskim. Sesja odbędzie się w Villa Allende, Kordoba, Argentyna. Kurs będzie trwał od 2 do 29 września. Więcej informacji w tej sprawie można uzyskać ze strony Internetowej cssr, dział Sekretariatu.
http://www.cssr.com/polski/whoarewe/SecsAndComms/Formation/sec.form-MenuPage-PL.shtml

Wrócić do Indeksu

Nowy Kod Pocztowy Zarządu Generalnego

Uwaga!
Został zmieniony numer poczty Zarządu Generalnego.
Oto nowy numer: C. P. 152.
Proszę odnotować tę zmianę w adresach pocztowych w waszych księgach adresów.

Wrócić do Indeksu

GALERIA ZDJĘĆ:

1) Składanie ślubów czasowych w Regi Korea, w dniu 14 lutego 2007. Neoprofesi razem z Radnymi Generalnymi przeprowadzającymi wizytację Regi. Od lewej do prawej: O. Luke Kim, C.Ss.R., O. Athanase Nsiamina, C.Ss.R., O. Raymond Douziech, C.Ss.R. i O. Michael Kim, C.Ss.R.

2) W dniach od 9 do 16 lutego 2007, odbyła się wizytacja Regi Korea. Współbracia Regi wraz z O. Athanase Nsiamina, C.Ss.R. i O. Raymondem Douziech, C.Ss.R. z radością uczestniczą w uroczystości składania ślubów czasowych przez Luke i Michaela.

3) W dniach od 6 do 8 lutego, w Espino, Hiszpania, odbyło się zebranie Komisji Restrukturyzacji. Uczestniczyli w nim: O. Casey (Europa Północna), O. Brendan Kelly (Azja-Oceania), O. Ulysses da Silva (Ameryka Łacińska i Karaiby), O. Guy Pilote (Ameryka Północna), O. Juan Manuel Lasso de la Vega (Europa Południowa) i O. Larry Kaufmann (Afryka), którego brak na zdjęciu. Jednym z podstawowych zadań Komisji Restrukturyzacji była refleksja nad reakcjami i odpowiedziami na dokument z grudnia 2005 „Prace w toku. Pewne propozycje”.

4) O. Larry Kaufmann i O. Brendan Kelly podczas pracy. Większa część komentarzy i refleksji pojawiły się podczas Spotkań Regionalnych, jakie odbyły się w połowie sześciolecia w 2006. Komisja podniesiona na duchu pozytywnymi ich ocenami, uważa że nie ‘będzie potrzeby poprawy dokumentu o restrukturyzacji’. Przypuszcza ona, że po spotkaniu z Radą Generalną, które odbędzie się w ciągu obecnego roku, ukaże się dokument końcowy.

5) Triduum przed uroczystością Świętego Łazarza, które odbyło się w dniach od 25 do 28 stycznia, w kościele przy placu Świętego Łazarza, w dzielnicy Federación. Święty Łazarz jest utożsamiany z Omulu – bóstwo od spraw zdrowia i chorób. Podczas Mszy św., wierni w kościele dla oczyszczenia posypywani są prażoną kukurydzą, ryt ten praktykuje się także w religii candomblé.

6) W kulturze Bahia występuje bardzo wiele elementów afrykańskich. Uwidaczniają się one w muzyce, w tańcach, w religii, w prowadzeniu kuchni, w sztuce i obyczajach. Najważniejsze afrykańskie wpływy kulturalne pochodzą z Beninu, Yorubá i Bantù.

7) Większość mieszkańców Salwadoru ma afrykańskie pochodzenie. Sławna mieszanina ras europejskiej, afrykańskiej i Indio amerykańskiej, tak charakterystyczna dla Brazylii, spotykana jest wszędzie.

8) Figura Świętego Łazarza. Główne religie występujące w Salwadorze to: katolicyzm, candomblé, protestantyzm i animizm. Życie religijne w Salwadorze najbardziej charakteryzuje synkretyzm. Najbardziej zwalczany przez purystów jest naturalny sposób życia większości mieszkańców, którzy czczą bóstwa afrykańskie i katolickich świętych, a czasami jednych i drugich razem.

9) W połowie lutego spotkali się w Kortonie, Włochy, Przełożeni włoskich Prowincji. Głównym tematem spotkania była restrukturyzacja.

10) Nowicjusze międzynarodowego nowicjatu w Ciorani, Włochy, od lewej do prawej: Stefano Tronco (Neapol), Michele Frascolla (Neapol), Rui Pedro (Lizbona), Damián M. Montes (Madryt), Vincenzo Loiodice (Neapol), Manlio Crimele (Neapol), Victor Chacón Huertas (Madryt).

11) Radni Generalni, Jacek Dembek i Juventius Andrade (z kwiatami) wraz z proboszczem diecezjalnym, P. Rohan i Przełożony Regi Redemptorystów, O. Thomas Mulanjananikal, w Kalamulla, podczas ceremonii poświęcenia rekonstrukcji po przejściu tsunami.

12) Na tym placu jest napisane: Alphonsus Pura, Projekt Mieszkaniowy Tsunami. Zakup terenu i wybudowanie 9 domów sfinansowali Redemptoryści (C.Ss.R.) z całego świata. Ten projekt mieszkaniowy jest darem Redemptorystów dla rodzin parafii Kalamulla dotkniętych zniszczeniami tsunami.

13) Nowe domy służą jako tło do sprawowania liturgii na jednej z ulic Kalamulla.

14) O. Bruno Visuri i O. Darci José Nicioli w czasie swojej podróży po Brazylii przyczyniają się do szerzenia nabożeństwa do Matki Bożej Nieustajacej Pomocy.

15) Nasz kościół w Belém, Brazylia, był zapoczątkowaniem podróży po Brazylii.

16) W Goiás, jakaś dziewczyna prosi o poświęcenie obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Wrócić do Indeksu

GODNE PODKREŚLENIA STRONY INTERNETOWE:

Centrum Duchowości we współpracy z Biurem Komunikacji
uruchomiły serie „Pielgrzymki Online” do miejsc
pierwszych Redemptorystów.
Można z niej korzystać w siedmiu językach wchodząc do Sitio cssr.com
w pozycji ewidencyjnej menú głównego: Pielgrzymka Online.
Dwie pierwsze pielgrzymki prowadzą do Scala i Ciorani.
http://cssr.com/tour/polski/one.html

Prowincja Lizbońska obchodziła 75 lecie swego istnienia. Oto jej witryna:
http://www.cssr.pt.tc (portugués)

Ojciec Werner Antonio informuje nas, że witryna Prowincji São Paulo obchodzi dziesiątą rocznicę swego istnienia w Internecie.
www.missoesredentoristas.com.br. (Portugués)

Wiceprowincja Tajlandia ma nowe małe interesujące videa o swoim życiu w “You Tube”.
http://www.youtube.com/view_play_list?p=C51415B6A0DEDEDA

Wrócić do Indeksu

Śluby czasowe:
José Wilson Garcia Correa, Wiceprowincja Perú Norte, 5 stycznia 2007.
Isaias Fernando Medina Carillo, Wiceprowincja Perú Norte, 5 stycznia 2007.
Carlos Alberto Reyes Coello, Wiceprowincja Perú Norte, 5 stycznia 2007.
Miguel Antonio Zapata More, Wiceprowincja Perú Norte, 5 stycznia 2007.
Egbert Josué Álvarez Álvarez, Wiceprowincja San Salvador, 14 stycznia 2007.
Leandro Noel Mendoza Díaz, Wiceprowincja San Salvador, 14 stycznia 2007.
Mario Ernesto Ramos Sánchez, Wiceprowincja San Salvador, 14 stycznia 2007.
Marcelino Ferriera da Costa Neto, Prowincja Goias, 14 stycznia 2007.
José Rosa de Morais, Prowincja Goias, 14 stycznia 2007.
Glenio Martins de Freitag, Prowincja Goias, 14 stycznia 2007.
Henderson Silva Fernandes, Prowincja Goias, 14 stycznia 2007.
Marcos Antonio Vasconcelos da Silva, Wiceprowincja Manaus, 15 stycznia 2007.
Joao Bosco Veiga Rodrigues, Wiceprowincja Manaus, 15 stycznia 2007.
André Nazaré de Andrade, Wiceprowincja Manaus, 15 stycznia 2007.
Marino Nerys de Almeida, Wiceprowincja Manaus, 15 stycznia 2007.
Ramon Triste Villalba, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Facio Luis Armoa Barrios, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Aníbal Gustavo Azuaga Almada, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Alcides Ariel Bariero Domíngues, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Fred Fernando Galeano Duarte, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Emilio Ramón Gonzáles Benítez, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Andrés Darío Mora Arce, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Alfredo Ramírez Cabrera, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Camino Eduardo Rdoríguez Grance, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Heter Hugo Sánchez Gómez, Wiceprowincja Asunción, 2 lutego 2007.
Rodolfo Roberto Ramos Santo, Prowincja Buenos Aires, 2 lutego 2007.
Hilarión Nocolás Alanoca Huarachi, Prowincja Boliwijska, 2 lutego 2007.
Ezequiel Bridi, Prowincja Porto Alegre, 4 lutego 2007.
Claiton de Oliveira, Prowincja Porto Alegre, 4 lutego 2007.
Antonio Celio Martins, Prowincja Porto Alegre, 4 lutego 2007.
Cleidivan Neres Brito, Prowincja Porto Alegre, 4 lutego 2007.
Valor Vogt, Prowincja Porto Alegre, 4 lutego 2007.

Śluby wieczyste:
Glemm Tito Pascual, Prowincja Cebu, 9 grudnia 2006.
Geovanne Quibol, Prowincja Cebu, 9 grudnia 2006.
John Michael Salatandol, Prowincja Cebu, 9 grudnia 2006.
Claudio Carrea de Mirando, Prowincja Porto Alegre, 4 lutego 2007.
Raimundo Pereira de Lima, Prowincja Porto Alegre, 4 lutego 2007.

Święcenia kapłańskie:
Adriano Cassava Santone, Wiceprowincja Luanda, 27 sierpnia 2006.
Menezes Chipukungu Cardoso Chiseva, Wiceprowincja Luanda, 27 sierpnia 2006.
Marco Aurelio Martins da Silva, Prowincja Goias, 16 grudnia 2006.
Edson Costa, Prowincja Goias, 23 grudnia 2006.
Joseph Vu Duc Tung, Wiceprowincja Extra Patriam, 6 stycznia 2007.
Rasika Jayassuriya, Regia Kolombo, 15 stycznia 2007.
Pedro de Aguiar, Prowincja Kampo Grande, 27 stycznia 2007.
Carlos Josè de Oliveira, Prowincja Goias, 27 stycznia 2007.
Josè Bento de Oliveira, Prowincja Goias, 27 stycznia 2007.
Luiz Francisco Langer, Prowincja Kampo Grande, 10 lutego 2007.

Zmarli:
O. Meinrad Luitpold Wiedenmann, 75, Wiceprowincja Kagoshima, 7 grudnia 2006.
O. Santino Tesli, 91, Wiceprowincja Pilar, 27 stycznia 2007.
Brat Michael (Valerianus) Tao, 73, Prowincja Bangalore, 2 lutego 2007.
O. Józef Madanowski, 91, Prowincja Warszawska, 11 lutego 2007.
Brat Gerardus (Willobrordus) Aarts, 71, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Holenderska, 25 lutego 2007.

Nominacje:
Ojciec Alfeo Prandel, 23 lutego 2007, ponownie został mianowany na najbliższe trzylecie Ekonomem Akademii Alfonsjańskiej.

Erygowanie domu:
San Fidel de Sigmaringen, w mieście Benin, Stan Edo, Nigeria, 22 lutego 2007, został erygowany kanonicznie dom.

60 lecie ślubów zakonnych:
Macario Barrón García, Prowincja Madrycka, 1 marca 2007.
Jean-Paul Corbin, Prowincja Santa Ana de Beauprè, 15 marca 2007.
Teodorus Doderlein de Win, Wiceprowincja Recife, 17 marca 2007.

50 lecie święceń kapłańskich:
Joseph Boulanger, Prowincja Strasburska, 22 marca 2007.

50 lecie ślubów zakonnych:
Matthew Joseph Garvey, Prowincja Edmonton-Toronto, 15 marca 2007.
Edgar Alphonsus Hoffman, Prowincja Edmonton-Toronto, 15 marca 2007.
Kilian Steiner, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Szwajcarska, 15 marca 2007.
Circuncisión García Gelles, Prowincja Bogotá, 19 marca 2007.
Dominique Hoang Van Nang, Prowincja Wietnamska, 25 marca 2007.
Bernd Kremer, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2007
. Johannes Maas, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2007.
Klemens Platzkoster, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2007.
Josef Schliemann, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2007.
Gerhard Sturmer, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Kolońska, 25 marca 2007.

50 lecie święceń kapłańskich:
Reginald Ahearn, Prowincja Canberra, 10 marca 2007.
Michael James Keenan, Wiceprowincja Manila, 10 marca 2007
Ronald Joseph Murray, Wiceprowincja Manila, 10 marca 2007.

25 lecie ślubów zakonnych:
Hideo Jakob Fukuzaki, Wiceprowincja Kagoshima, 21 marca 2007.
Hicaru Thomas Kashirajima, Wiceprowincja Kagoshima, 21 marca 2007.
Masahiro Gerhard Omatsu, Wiceprowincja Kagoshima, 21 marca 2007.

25 lecie święceń kapłańskich:
Edwin Bacaltos, Prowincja Cebu, 27 marca 2007.
Senen Javie, Prowincja Cebu, 27 marca 2007.

Wrócić do Indeksu