Biuletyn Informacyjny Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela
Rzym, Włochy
16 maja 2006

Od Wydawcy

Łaska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.SS.R.

Wydarzenia

Ważne ostatnie wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów. Pełną listę tych wydarzeń znajdziesz w sitio Officialia

Śluby czasowe:
Raymundus Mikael Andri, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Andreas Au Hurit, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Lambertus Bayo Sogen, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Benyamin Bili Umbu Rey, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Maxedis Lamawato, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Federikus Yosef Mele, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Ambrosius Tomy Kedang, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Asterius Yuanto Ngebu, Prowincja Indonezyjska, 7 lipca 2005
Raimundo Elson Rodrigues de Lima, Wiceprowincja Manaus, 28 stycznia 2006
Cristóbal Ruiz Diaz Casco, Wiceprowincja Asuncion, 1 lutego 2006
Cristóvao Gonçalves Ajala, Wiceprowincja Asunción, 1 lutego 2006
Aldo Antonio Ramírez Denis, Wiceprowincja Asunción, 1 lutego 2006
Nelson Daniel Rojas Zarza, Wiceprowincja Asunción, 1 lutego 2006
Gustavo Javier Servian Villagra, Wiceprowincja Asunción, 1 lutego 2006
José Setromo Verón, Wiceprowincja Asunción, 1 lutego 2006
Fidel Ramón Valenzuela Valenzuela, Wiceprowincja Asunción, 1 lutego 2006

Śluby wieczyste:
Adolfo Pinto Flores, Prowincja Boliwijska, 2 lutego 2006
Lin Antezana Gonzales, Prowincja Boliwijska, 11 lutego 2006
Justin Bajoulou Bado, Wiceprowincja Burkina-Niger, 26 lutego 2006
Max Gonzalo Rodríguez Rodríguez, Prowincja Boliwijska, 9 marca 2006
Sergio Francisco Elías Stang, Prowincja Buenos Aires, 18 marca 2006
Osvaldo Alfredo Reyna, Prowincja Buenos Aires, 19 marca 2006
Victor Marcelo Igor Carcomo, Prowincja Santiago, 19 marca 2006

Święcenia kapłańskie:
Abel Makahamadze, Regia Zimbabwe, 18 lutego 2006
Gladimir Gérard, Regia Port-au-Prince, 26 lutego 2006
Pétuel Gérard, Regia Port-au-Prince, 26 lutego 2006
Joseph Vu Duc Trieu, Prowincja Wietnamska, 15 marca 2006
Maximiliano Caviglia, Prowincja Buenos Aires, 19 marca 2006
Francisco de Assis Martins Pinheiro, Wiceprowincja Manaus, 19 marca 2006
Ihor Bexkostyj, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006
Yaroslav Feduniv, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006
Mykhajlo Ivanyak, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006
Vitalij Oleshuk, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006
Ruslan Pikh, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006
Taras Svirchuk, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006
Mykola Turkot, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006
Anatolij Zhyvchak, Prowincja Lwowska, 7 kwietnia 2006

Jubilaci w miesiącu maju:
50 lat ślubów zakonnych:
O. Stanisław Stabrawa, Wiceprowincja Resistencia, 3 maja 2006
Br. Adolph (Marek) Van den Maegdenbergh, Prowincja Świętego Klemensa/Regia Flandryjska, 27 maja 2006
Br. Patrick Anthony (Antoni) McCrave, Prowincja Dublińska, 31 maja 2006

50 lat swięceń kapłańskich:
O. John Fetesco, Prowincja Yorkton, 13 maja 2006
O. Michael Kuchmiak, Prowincja Yorkton, 23 maja 2006
O. Brian McGrath, Prowincja Dublińska, 26 maja 2006
O. Cruice Sanjivi, Prowincja Bangalore, 26 maja 2006

25 lat ślubów zakonnych:
O. Augustin Phaiboon Udmodej, Wiceprowincja Bangkok, 1 maja 2006
O. Edwin Mortalla, Prowincja Cebu, 28 maja 2006
O. Christopher Romeo Obach, Prowincja Cebu, 28 maja 2006

25 lat swięceń kapłańskich:
O. Peter Renju, Prowincja Monachijska, 1 maja 2006
O. Stephen Clement-Joseph, Prowincja Bangalore, 1 maja 2006
O. Alvaro César Cavazzani, Prowincja Campo Grande, 2 maja 2006
O. S. Arulanandam, Prowincja Bangalore, 10 maja 2006
O. Mauro José Matiazzi, Prowincja Sao Paulo, 16 maja 2006
O. Ernesto De Rama Garcia, Wiceprowincja Manila, 16 maja 2006
O. Thomas Burke, Wiceprowincja Richmond, 23 maja 2006
O. Kevin Joseph O'Neil, Prowincja Baltimore, 23 maja 2006
O. Dennis Joseph Sweeney, Prowincja Baltimore, 23 maja 2006
O. Robert Wojtek, Prowincja Baltimore, 23 maja 2006
O. John Robert Cody, Prowincja Denver, 23 maja 2006

Nominacje i święcenia biskupów:
W dniu 22 kwietnia 2006 roku, Papież Benedykt XVI, mianował Ojca Ignazio Sanna, Wicerektora Uniwersytetu Laterneńskiego w Rzymie, byłego Profesora Akademii Alfonsjańskiej, Arcybiskupem Oristano, Włochy.

O. Phillip Banchong Chaiyara C.SS.R., zostanie wyświęcony na Biskupa, w 27 czerwca 2006, w katedrze Niepokalanego Poczęcia w Ubol Rachathani, Tajlandia, i ustanowiony rządcą diecezji przez swego poprzednika na tym urzędzie Arcybiskupa Michaela Bunleuen Mansep.

Zmarli:
O. William Chaeles Maggs, 65, Prowincja Baltimore, 6 marca 2006
O. Ignacio Pérez Fuertes, 85, Wiceprowincja Caracas, 6 marca 2006
O. Martin Branagan, 97, Prowincja Canberra, 1 kwietnia 2006
O. Luke Fay, 91, Prowincja Canberra, 2 kwietnia 2006
O. Dominique Do Van Thua, 88, Prowincja Wietnamska, 3 kwietnia 2006
O. Michele Calabrese, 76, Prowincja Neapolitańska, 8 kwietnia 2006
O. Antonio Etchegaray Rivero, 85, Prowincja Meksykańska, 24 kwietnia 2006

Zniesienie jednej z Regii:
Regia Bejrut, składająca się z Bejrutu oraz Iraku (5006) została zniesiona, 4 kwietnia 2006 roku. Obydwie części dalej istnieją jako Misje Prowincji Świętego Klemensa pod nazwami: Bejrut (5006) oraz Irak (5007).

Przeniesienie Nowicjatu:
Dom Nowicjatu Prowincji Wiedeńskiej i Prowincji Monachijskiej, został przeniesiony do Insbruka, w dniu 4 kwietnia 2006 roku.

 Wrócić do Indeksu

Wiadomości z (Wice)Prowincii i Regii

Misje Ludowe w Angolii
Wzięte z: Ukanda, The new Newsletter of the Luanda Vice Province
Ojciec Eugenio Lumingu, C.Ss.R.

Misje Ludowe czyli Misje Parafialne, specjalność Redemptorystów na całym świecie, przeżywają na nowo rozkwit w Angolii. Świadczą o tym dni intenzywniejszej Ewangelizacji, jakie odbyły się w Menongue, w Huambo (Okręg, w którym pracujemy duszpastersko), oraz w parafii Świętej Rodziny w Luanda, a także krócej trwające „Odnowienie Misji”, które zostały przeprowadzone w Kuchi, Luanda i Vouga.

(Mapa w: http://www.cssr.com/polski/maps/africa.html)

Następnie odbyły się jeszcze dalsze Misje Ludowe na terenie naszej parafii Matki Bożej Fatimskiej, gdzie po fazie przygotowawczej, w której mówiono o stosunkach społecznych, nastąpiła druga faza polegająca na odwiedzaniu domów. Trzecia faza, to misyjne przepowiadanie, które trwa od 30 kwietnia do 14 maja. Misja ta napewno będzie kładła nacisk na wyzwania, z powodu przeniesienia współbraci oraz niedoświadczenia świeckich osób miejscowych. Ptrzeprowadzono też wiele spotkań formacyjnych dla świeckich pomocników, które ujawniły wiele entuzjazmu i gotowość do ewngelizacyjnej pracy.

Biskup miejscowy, nasz współbrat Dom José de Queirós Alves, C.SS.R., towarzyszył różnym fazom tych misji swoimi propozycjami i zachętami. Jest on przekonany, że my Redemptoryści przez Misje Ludowe wypełniamy ważne zadanie przepowiadania w Kościele, w Angolii (po 30 latach wojny domowej). Misje Ludowe są zarazem przedmiotem naszej uwagi, a także wspaniałą okazją do pozyskania przyszłych Świeckich Misjonarzy Najświętszego Odkupiciela.

Międzynarodowa wspólnota
Kopenhaga, Dania
Benny Matthew Odackel, C.SS.R.
Biuletyn Prowincji Edmonton – Toronto

U mnie wszystko w porządku i czuję się dobrze. Z Kanady wyjechałem do pracy na Alwaye, ale mój Prowincjał przeniósł mnie do zimnego kaju. Nie myślałem, że jestem tak złym podwładnym! Jestem w Kopenhadze, Dania, pomagając na jednej z redemptorystowskich parafii. Przybyłem tu 14 lutego i trochę się już zaadoptowałem. Chciałem przekazać garść wiadomości o moim życiu i pracy, jaką tutaj w Dani wykonuję:

Wspólnota: We wspólnocie Redemptorystów jest nas pięciu kapłanów: trzech Polaków, Irlandczyk i ja. Jak chodzi o wspólnotę międzynarodową, to jedną z trudności jaką trzeba pokonać jest język. Jeden z Ojców - Polaków nie umie ani słowa po angielsku. Pozostali dwaj rozumieją ten język i próbują coć w nim rozmawiać. Trzech z nas nie zna duńskiego języka. Tak więc, można powiedzieć, że nie ma języka, który znalibyśmy wszyscy. I to ma wielki wpływ na nasze życie! Często porozumiewamy się między sobą na migi. To samo się dzieje jak chodzi o kucharza i innych pracowników.

Język: W tej chwili najbardziej naglącą sprawą jest opanowanie języka duńskiego. Rozpocząłem już intensywny kurs tego języka, który jest bardzo trudny. Muszę pracować do poźnych godzin nocnych, aby spełnić nałożone na mnie obowiązki domowe. Język duński wydaje mi się być bardzo różny od angielskiego i jest o wiele trudniejszy. Wszyscy to mówią i zaczynają w to wierzyć. Pisze się inaczej, a inaczej się wymawia. Jakkolwiek by nie było, podjąłem naukę jako wyzwanie, które mnie wiele kosztuje i jestem przekonany, że idę właściwą drogą.

Parafia: Pomagam Ojcu Patrick Sheila, 82-letniemu Redemptoryście irlandzkiemu, w pracy z imigrantami mówiącymi po angielsku. Wczasie weekendu, we Mszy św. po angielsku, uczestniczy około 600 osób. Prawdopodobnie 70% z nich to Filipińczycy, pozostali pochodzą z innych krajów języka angielskiego. W naszym kościele są także celebrowane Msze św. w języku polskim i hiszpańskim. Jest to bardzo żywotna parafia, zwłaszcza dzięki filipińskim grupom. Jest kilka grup modlitewnych i dlatego mam możliwość prowadzenia duszpasterskiej pracy. Bardzo aktywna jest także grupa młodzieżowa. W tej chwili nie mam za wielkich możliwości pracy z dziećmi, ponieważ wiele z nich nie zna dobrze języka angielskiego. Dlatego muszę się nauczyć języka duńskiego, abym mógł pracować z dziećmi. Parafianie są bardzo grzeczni i gościnni i bardzo szczęśliwi z naszej obecności.

Proszę Was o modlitwę za nas jak i za nasz apostolat; również i my za Was się modlimy.

Irak
Wzięte z: Asioc News
Vincent van Vossel

Uwaga wstępna: Informacja ta pochodzi z lutego 2006

Od kilku dni, tutaj w Bagdadzie zakazane jest wychodzenie z domu i dlatego nie można żyć bez prądu elektrycznego i nafty; wszędzie są bardzo ostre policyjne kontrole. Przed miesiącem odbyły się protesty przeciw karykaturom Proroka; uszkodzono podczas nich 5 kościołów, oraz zniszczono mur Watykańskiej Ambasady, ale nie było to takie straszne.

Obecna wojna o meczety jest o wiele bardziej niebezpieczna. Ludzie są wściekli i pragną zemsty. Oni są biedni i tylko swoją religię i swoje meczety uważają w swoim życiu za najświętsze. Gotowi są za te świętości oddawać życie. W tej chwili nie da się przewidzieć, jak można by tych rozgniewanych ludzi powstrzymać.

My pozostajemy w domu. Na uniwersytecie wykłady są zawieszone, ponieważ oddalony jest on 20 km. od Bagdadu i jest ciągle zagrożony. Parafia O. Bashars znajduje się w dzielnicy Shia. Obok jego kościoła stoi meczet, ale jego opiekun jest z nim zaprzyjaźniony. Jest to jedna z największych parafii obrządku Chaldejskiego i O. Bashar w bardzo krótkim czasie wybudował szkołę. Uczęszcza do niej ponad 300 dzieci. Bardzo dobrze funkcjonuje przedszkole, a także nauka religii prowadzona w piątki. Magister Nowicjatu O. Cop opiekuje się dwoma kandydatami, którzy są katolikami obrządku Syryjskiego. W tym roku obchodzi on złoty jubileusz kapłaństwa. Chcemy mu zlecić pewne zadanie, mianowicie przetłumaczenie na język arabski jego odczytów i wykładów zebranych w 10 tomach. Właśnie głosił on rekolekcje dla kapłanów.

Na nowo został odbudowany grecki kościół i na Wielkanoc będzie poświęcony. Przy kościele działa także, w tych niebezpiecznych czasach, Centrum Patrystyczne, do którego jest zapisanych 50 studentów. Tak więc, dzięki Bożej opiece jest tutaj wszystko w porządku.

Nasza obecność umacnia chrześcijańską wspólnotę i mamy nadzieję, że z czasem powróci tutaj pokój i bezpieczeństwo. Czterech naszych parafian od 3 miesięcy przebywa w więzieniu. Nikt nie wie, gdzie oni są i co się z nimi dzieje. Prosimy, nie zapomninajcie o nas w waszych modlitwach.

W nadziei na Wielkanocny Pokój, wszystkich pozdrawiam.

Słowacja
Michałowce
60-lecie

Wiceprowincja Redemptorystów Obrządku Wschodniego, która ma swoją wiceprowincjalną siedzibę w Michałowcach, została założona 21 grudnia 1945 roku i erygowana kanonicznie 23 marca 1946 roku. Obchody 60-lecia tej erekcji trwały trzy dni.

W piątek, 24 marca 2006, świętowano w naszym domu w Stropkowie, który był pierwszym domem na Słowacji, gdzie począwszy od roku 1921 rozpoczęli swoją działalność Redemptoryści. Obchody rozpoczęły się od celebracji uroczystej liturgii pod przewodnictwem Mons. Jarosława Ŝteblewský CSsR., w której także uczestniczył Prowincjał Redemptorystów z Pragii, O. Stanisław Přibyl CSsR, oraz Wikariusz Prowincjała Warszawskiej Prowincji, O. Sylwester Cabała CSsR, i inni współbracia oraz goście.

W sobotę, 25 marca 2006, Święto Zwiastowania, obchody były kontynuowane w Michałowcach, wiceprowincjalnej siedzibie, dokąd Redemptoryści przybyli w roku 1931. O godź. 9 rano rozpoczęto obchody konferencją w kościele Redemptorystów, pod wezwaniem Ducha Świętego, wygłoszoną przez O. Juraj Rizmana CSsR. Na początku, słowa powitania do wszystkich obecnych skierował Ojciec Jaroslaw Ŝtelbaský CSsR. Po nim zabrał głos również Prowincjał Praski, O. Stanisław Přibyl CSsR. Następnie wygłoszono pierwszy odczyt na temat „Relacja Błogosławionego męczennika i biskupa Pablo Gojdič z Redemptorystami”, którego prelegentem był profesor Peter Šturák, z Uniwersytetu w Preszowie. Drugi odczyt był na temat „Relacje Błogosławionego męczennika i biskupa Vasil'a Hopka z Redemptorystami”. Po krótkiej przerwie miał miejsce trzeci i ostatni odczyt zatytułowany „Wiceprowincja Redemptorystów w Michałowcach, a Błogosławiony męczennik Metodio Domingo Trčka”, wygłoszony przez O. Atanázego Mandzáka. O godź. 11.30 miała miejsce uroczysta liturgiczna celebra pod przewodnictwem biskupa Milana Chantura CSsR, egzarchy Koszyckiego, który też wygłosił homilie. W czasie celebry występowały chóry: Świętego Józefa z kościoła Ducha Świętego w Michałowcach, a także chór Świętych Cyryla i Metodego, z klasztoru Redemptorystów w Stropkowie. Po południu, obydwa chóry, zaprezentowały program kulturalny śpiewu. W obchodach tych uczestniczyli także współbracia z Wiceprowincji Michałowce, oraz z sąsiednich Prowincji, biskupi: Preszowa Ján Babjak, SJ, biskup Užhorod Šášik, CM, i arcybiskup obrządku łacińskiego z Koszyc Aloiz Tkáč. Byli także obecni: protopresbiter Michałowiec, Franciszek Puci, i dziekan wiernych obrządku łacińskiego, Pavol Kaminský, jak również inni kapłani Eparchii Preszowskiej i Egzarchatu Koszyckiego. W obchodach tych uczestniczyły także mniszki Zakonu Świętego Bazylego i zakonnice ze Zgromadzenia Służebnic Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej. Był wsród nas także burmiszcz Michałowiec, Inż. Józef Bobík.

Obchody były kontynuowane w niedzielę, 26 marca 2006, w klasztorze Redemptorystów w Starej Lubowni. Uroczystej liturgii przewodniczył Egzarcha Koszyc, Milan Chautur, CSsR., który też wygłosił do obecnych piękną homilię.

Z okazji obchodów 60-lecia erekcji Wiceprowincji, urządzono wystawę w naszym domu, w Michałowcach, przedstawiającą historię oraz aktualną sytuację Wiceprowincji. Zostały napisane listy pamiątkowe i książka zatytułowana „Błogosławiony Metod Dominik Trčka, pierwszy Wiceprowincjał grecko-katolickich Redemptorystów Słowacji (1945-1950)”, wydano specjalny numer czasopisma Misjonarz i miała też miejsce pamiątkowa emisja w teliwizji regionalnej i w Radiu Krajowym Słowacji. Również z okazji tych rocznicowych obchodów, O. Generał, Joseph W. Tobin, skierował do Wiceprowincji i jej członków list z gratulacjami.

Podczas obchodów, zaproszeni goście często wyrażali przekonanie, że powinna być kontynuowana praca zapoczątkowana w momencie przybycia Redemptorystów na Słowację. Ale w najbliższych latach zobaczymy, czy zrealizują się te dobre życzenia.

Zdjęcia zostaną opublikowane na stronie Internetowej www.misionar.sk

Ghana
Świadectwo jednego z Misjonarzy Redemptorystów
Leonel Guauque, C.SS.R.

Od roku 1994, Redemptoryści z Prowincji Bogota pracują w Ghana, obecnie O. Guillermo Giraldo jest tam proboszczem i przeprowadziliśmy z nim wywiad, w którym mówi o swoich misjonarskich doświadczeniach.

Ojcze Guillermo, czy mógłby Ojciec nam powiedzieć, jak zrodził się u Redemptorystów pomysł wyjazdu na misje do Ghany?
Pod koniec lat 80-tych, Przełożony Generalny, Juan Manuel Lasso de la Vega, zwrócił się z usilną prośbą do wszystkich Prowincii C.Ss.R o zakładanie Misji w Afryce, świadomych historycznej chwili i potrzeby zapewnienia przyszłości dla tego Kontynnentu. Prowincja Bogota, Kolumbia, z miłą chęcią przychylila się do tej prośby i rozpoczęła uwrażliwiać się na misyjne powołanie oraz przybliżanie się do Afryki. O. Noel Londono, Radny Generalny, odwiedził różne kraje i wiele diecezji w Ghanie, aby znaleźć jak najbardziej odpowiednie miejsce. Swoje sugestie przedstawił na Kapitule Prowincjalnej, która je przeanalizowała i zdecydowała się na Alavanyho, jako miejsce naszej pracy, znajdujące się w diecezji Ho, regionie Volta, w Ghanie.

Jacy współbracia byli pierwszymi misjonarzami?
Pierwszą grupę misjonarzy tworzyli następujący Ojcowie: Luis Enrique Tamayo, animator misji; Crisóstomo Ramírez y José Fernando Delgado. Po sześciu miesiącach nauki języka angielskiego, w Anglii, w dniu 3 września 1994 roku, przybyli do Ghany.

Jakie były początki pracy misjonarskiej? Po wizycie O. Lasso w diecezji Ho, prowadzonej przez Mons. Francis A. K. Lodonu, nasi Misjonarze rozpoczęli duszpasterską współpracę z diecezją podejmując pracę w parafii, w regionie Alavanyho, która obejmuje gminę Kpeme i skupisko sześciu folwarków, prawie wszystkie z większością ludności katolickiej. W rok po przybyciu naszych Misjonarzy, zmarł na malarię i tyfusową gorączkę, O. Luis Enrique. Pomimo tego kontynuowaliśmy tam naszą pracę. Przybyli nowi Misjonarze i nasza obecność w Alavanyho przedłużyła się do 3 lutego 2003 roku.

A jak zapatrywano się na to Prowincji?
Prowincja Bogota C.Ss.R., początkowo nie była zdecydowana na zapuszczanie korzeni w Ghana. Dlatego też myślano jedynie o czasowej pracy misyjnej tam. Później jednak Kapituła Prowincjalna opowiedziała się za „utworzeniem na stałe” wspólnoty Redemptorystów w Ghanie. Zadecydowano o wybudowaniu własnego domu i rozpoczęto pracę powołaniową oraz formacyjną. Za namową O. Julio Ramírez wspólnota nabyła teren w miejscowości Sokodé-Etoe, w odległości 10 km. od Ho, stolicy regionu Volta. Dom został wybudowany przy pomocy Prowincji Baltimore i Kurii Generalnej. Tak więc, 16 października 2002 roku, po raz pierwszy zamieszkali w nim Misjonarze, którzy przybyli z Prowincji Bogota.

Jak wygląda obecnie praca Misjonarzy?
Na zebraniu wraz z Biskupem Diecezjalnym, jakie odbyło się 3 lutego 2003 roku, w obecności Prowincjała Kolumbji, O. Francisco Ceballos, zgodzono się tam pracować w jasno określonym celu, wskazanym przez Kapitułę Prowincjalna, mianowicie, że Zgromadzenie pozostanie na stałe w Ghanie. Realizacja tego celu wymaga pracy w dwóch bardzo konkretnych i określonych dziedzinach:
W dziedzinie duszpasterstwa powołaniowego oraz prowadzenia formacji
W dziedzinie podjęcia materialnej i duchowej budowy redemptorystowskiej parafii.

Jakie są projekty na przyszłość?
Przede wszystkim kontynuować pracę powołaniową i formacyjną, którą należy poszerzyć przez utworzenie wspólnoty w Ejisu, aby tam formować naszych młodych studentów filozofii. Prawdopodobnie uda się to zrealizować w drugim semestrze 2006 roku, będziemy wtedy mieli 10 młodych kandydatów na formacji. Następnie, należy kontynuować rozwijanie planu duszpasterskiego, którego realizacja i zakorzenienie się w tym regionie potrwa kilka lat.

Celem zintegrowania w przyszłości miejscowych członków, ghanejczyków, ze wspólnotą, chcielibyśmy otworzyć nowe dziedziny pracy, w ramach naszego charyzmatu, które ożywiałyby ducha misyjnego i zaradzały naglącym potrzebom duszpasterskim, ze szczególnym uwzględnieniem najuboższych i opuszczonych.

Szczerze dziękujemy O. Guillermo Giraldo za podzielenie się z nami doświadczeniami z pracy misyjnej i życzymy mu wielu sukcesów w trudnej misjonarskiej pracy, której się oddaje.

Miesięczna galeria zdjęć (tylko online)

1. Ojca Majorano Fonti Gerardine, wydane i do nabycia w Materdomini.

2. Liturgia z okacji Jubileuszu 60-lecia Wiceprowincji Michałowce, sprawowana w marcu.

3. Michałowce: obchody 60-lecia.

4. Przedstawiciele z 15 krajów Ameryki Łacińskiej na spotkaniu, zorganizowanym przez Ojca Józefa Grzywacza na wniosek Młodzieżowo-Powołaniowego Duszpasterstwa Redemptorystów, które odbyło się w marcu, w Bogota, Kolumbia.

5. Sekretarz Generalny, O. Joseph Dorcey, wprawdzie najczęściej, w Rzymie, brzęka na klawiaturze swego komputera, tutaj jednak uderza w struny swojej gitary dla współbraci na Filipinach, którym głosił rekolekcje. Obok niego na zdjęciu Ramon Fruto, który napisał do ORBISU artykuł o Biskupie Manny Cabajar.

6. Ojciec Dorcey, niezwykle utalentowany, pokazuje również swoje umiejętności pieczenia mięsa ze swini podczas sptkania przy ognisku ze współbraćmi na Filipinach. Obok niego stoi Ojciec Prowincjał Jovencio Ma z Cebu.

Wrócić do Indeksu

Działalność Ojca Generała i Rady Generalnej

Wiceprowincja Manila
O. Joseph Dorcey, C.SS.R. głosi rocznicowe rekolekcje
Zaczerpnięte i dostosowane z: News and Featueres Newsletter
O. Frank Pidgeon, C.SS.R.

W styczniu i lutym, O. Joe Dorcey, C.SS.R., Sekretarz Generalny Zgromadzenia, prowadził przez pięć dni refleksje i modlitwy dla członków Prowincji Cebu i Wiceprowincji Manila. Około pięćdziesięciu współbraci zebrało się w Cebu, a w Bangkoku trzydziestu, aby w nich uczestniczyć.

Przełożeni z Filipin zaprosili O. Dorceya, z Rzymu, do prowadzenia tam rekolekcji. Był to bardzo udany wybór. Pochodzi on ze Stanu Nebraska, USA. Powszechnie wiadomo, że w tym stanie uprawia się bardzo wiele zboża. O. Joe urodził się w Wayne, Nebraska, małym rolniczym miasteczku, wykazał jednak dużą umiejętność pokierowania sporą grupą nauczycieli w duchowym kierunku, podczas pięciodniowych rekolekcji.

O. Joe swoją formację Redemptorysty rozpoczął bardzo wcześnie, w wieku 14 lat. Mniej więcej 14 lat poźniej został wyświęcony na kapłana. On sam stwierdził, że być misjonarzem – Redemptorystą, było pragnieniem jego życia. Obecnie, kiedy ma ponad 50 lat, wygląda na młodszego, pokazał też, że ciężka praca i trudne warunki życia nie osłabiły w nim ducha zakonnego. 14 lat pracował na misjach w Manaus, nad brzegami rzeki Amazonii, w Brazylii, i 2 lata w Nigerii. Z Nigerii został wezwany do Rzymu na Sekretarza Ojca Generała; po wyborze na Kapitule Generalnej, w roku 2003, O. Raymonda Douziecha – Sekretarza Generalnego Zgromadzenia, na Radnego Generalnego, O. Dorcey zajął jego miejsce i jest także Sekretarzem Generalnym Zgromadzenia Redemptorystów.

Człowiek jest przesłaniem. Prawdopodobnie zapomnimy treści jego konferencji, ale nie będzie możliwe przez lata zapomnieć wrażenia jakie wywarła jego osoba na słuchających. O tych, którzy wywierają duży wpływ na życie innych zwykło się mówić, że nie tyle chodzi o to co mówią, ale o wrażenie jaki pozostawili po sobie na tych, z którymi się spotkali. Swoim szczerem uśmiechem i prostotą bycia, O. Dorcey natychmiast ujął swoich słuchaczy.

Niekiedy mogliśmy zobaczyć egzemplarz Kostytucji i Statutów, którym się posługiwał. Wiele stron tekstu było gęsto podkreślonych, co wskazywało na ich znajomość i źródło jego redemptorystowskiego ducha.

W swojej kancelarii w Rzymie, ma do czynienia ze sprawami całego Zgromadzenia, z dobrymi i złymi wiadomościami, jakie codziennie napływają i przechodzą przez jego ręce. O. Joe nie poddaje się niepokojom i zamieszaniu wewnętrznemu: wierzy w przyszłość Zgromadzenia. Podczas gdy w jednych krajach Zgromadzenie przeżywa kryzys, w innych się rozwija. O. Joe jest pewny, że przed Zgromadzeniem jest świetlana przyszłość. Pod kierownictwem takich ludzi jak O. Joe, możemy się z tym zgodzić, mówiąc „Amen!”.

Zarys

Monsenor Florencio Coronado, C.SS.R.
Biskup, który przetłumaczył Biblię na język quechua
Czasopismo „El Mundo”, 4 marca 2006
José Manuel López Vidal

Nota wydawnicza: Monsenor Florencio Coronado, C.SS.R., peruwiański biskup, urodził się w Caja Espíritu, w roku 1908, a zmarł 25 lutego w roku 2006, w Limie.

Przez prawie 30 lat był on biskupem Huancavelica (Peru), przejdzie jednak do historii jako tłumacz. Monsenor Florencio Coronado Romani przetłumaczył cały szereg książek religijnych z języka hiszpańskiego na język quechua. Ci, którzy go znali mówią, że była to także jego największa satysfakcja: możliwość pomocy w modlitwie we własnym języku dla tubylców urodzonych w Peru. Emerytowany biskup Huancavelica zmarł w ubiegłą sobotę 25 lutego, w Limie, w wieku 97 lat.

Florencio Coronado Romani urodził się Caja Espíritu (Huancavelica), miejscowości leżącej w odległości 440 km. na południowy wschód od Limy, 23 maja 1908 roku. Aby wydobyć się z biedy, wstąpił do Zgromadzenia zakonnego Redemptorystów i został wyświęcony na kapłana, 18 września 1938 roku, w Belgii, gdzie został wysłany dla poszerzenia swoich studiów.

Po powrocie do kraju pochodzenia całkowicie poświęcił się pracy misjonarskiej pośród swoich tubylców. Zawsze jednak w swojej pracy spotykał się z problemem języka. Indianie mówiący językiem quechua stawiali mu pytanie: „Dlaczego nie możemy modlić się do Boga w naszym języku? Pytanie to przez wiele lat go dręczyło, nie miał jednak czasu, aby dać na nie zadawalającą odpowiedź.

W roku 1956 został mianowany biskupem nowej diecezji Huancavelica, położonej w górzystej części Peru. Następnie, przemierzał całe górzyste tereny kraju, głosząc Słowo Boże dla najuboższych pośród ubogich: dla Indian, spośród których się wywodził.

Na jego pogrzebie, kardynał – Arcybiskup Limy, Mons. Cipriano powiedział, że: „Był człowiekiem mocnego charakteru, a nie miernego sentymentalizmu. Był mocną osobowością, aż do bycia twardym kiedy chodziło o prawdę i dobro. Był ojcem i pasterzem rozległych pastwisk. Człowiekiem wytężonej pracy i bezgranicznego oddania się dla drugich”.

Kiedy, w roku 1982, jako biskup przeszedł na emeryturę, Mons. Coronado podjął pytanie ludności quechua i zdecydował się na udzielenie odpowiedzi. Wraz z irlandzkim proboszczem Demetrio Mohillo, który również póżniej został mianowany biskupem, podjęli się tłumaczenia ważniejszych tekstów biblijnych i religijnych.

W ich rękach, Nowy Testament przekształcił się w Musucc Testamento w pierwszej dwujęzycznej wersji hiszpańsko-quechua Biblii, sfinansowanej przez niemiecką Konferencję Biskupów.

Oprócz Biblii, Mons. Coronado i jego przyjaciel, Mons. Molloy, przetłumaczyli na quechua Ordinario de la Misa (teksty liturgii Eucharystycznej), el Ritual de los Sacramentos, el Hanan Pacha Nan (książeczka do nabożeństw w quechua), Katechizm i la Imitacion de Cristo. Dzięki temu, począwszy od roku 1994, Indianie mówiący językiem quechua, mogą się modlić do Boga w swoim ojczystym języku.

Dopiero po zakończeniu tej pracy, Mons.Coronado zaczął odpoczywać. I chociaż, w roku 2005, został odznaczony złotym medalem Santo Toribio de Mogrovejo, który jest największą nagrodą jego kraju, za swoje tłumaczenia i pracę ewangelizacyjną wśród tubylców, on sam zawsze mówił, że jego największą nagrodą było to, że prości ludzie mogą z Bogiem mówić językiem swoich ojców.

Witryna internetowa Redemptorystów

W tym miesiącu przekazujemy Wam następujące strony Internetowe naszych Współbraci:

Wiceprowincja Michałowce:
http://www.redemptoristi.nfo.sk/misionar

Dom rekolekcyjny Casa Cristo Redentor w Prowincji San Juan:
http://www.casacristo.com/

Ogłoszenia

Włochy
„Źródła” poznania Świętego Gerarda
Materdomini

Zaraz po zakończeniu Roku Świętego Gerarda, ukazała się publikacja dla oddania ostatniego hołdu postaci tego wielkiego świętego: zawiera ona Źródła traktujące o Świętym Gerardzie (Fonti Gerardine), Valsele Tipografica, Materdomini 2005, opracowane przez Sabatino Majorano. Opracowanie to w jednym tomie zawiera Listy i inne pisma Świętego Gerarda, ponadto Wiadomosci o jego życiu napisane przez O. Gaspara Caione. Jak sobie napewno przypominają czytelnicy Scala, obydwa te opracowania były już wcześniej publikowane (cfr. D. CAPONE – S. MAJORANO, Le lettere di san Gerardo Majella (Listy Świętego Gerarda), Napoli 1980 i GERARDO MAJELLA, Scritti spirituali (Pisma duchowe), staraniem S. Majorano, Materdomini 1992 [tłum. portugalskie: Escritos y la Espiritualidad de san Gerardo Mayela, Roma 1994, 55-139; tłum. angielskie: Saint Gerard Majella. His Writings and Spirituality, Liguori Missouri 2002, 93-178]), to wydanie jednak, w pewnym sensie, może być uważane za nowość.

Co decyduje o tym, że to wydanie Fontes gerardines, stanowi pewną nowość? Przede wszystkim fakt, że zebrane są one w jednym tomie, co pozwala na bezpośrednie i synoptyczne zestawienie tekstów. Następnie to, że - w porównaniu z poprzednimi wydaniami – w tym wydaniu mamy do czynienia z opracowaniem nadającym się do „biblioteki”, z racji eleganckiego i solidnego formatu, w pięknej graficznej oprawie, którą zawdzięczamy Ojcom: Antonio Marazzo i Antonio Pasquarelli. Jest to bardzo dobrze oprawiony tom w twarde okładki o wymiarach 30,5 x 21,7 centymetrów, liczący 342 strony i zawierący wiele ilustracji pokazujących urywki z pism świętego oraz reprodukcje rzeźb Domenico Mastroianni.

Nie znaczy to, żeby książka ta była przeznaczona do stania na półkach; przeciwnie, Źródła te umożliwiają łatwy i bezpośredni dostęp do wielkiego duchowego dziedzictwa Świętego Gerarda. 44 listy, które dotarły do nas wraz ze świadectwem de Caione, stanowią cenny skarb, w którym odkrywamy mistyczne cierpienia świętego, jego ludzką postawę, oraz prawdy wiary, którymi się w życiu kierował.

Naszym zdaniem, Źródła powinny się znaleźć w każdej naszej bibliotece i w każdym naszym domu formacji. Dziękując O. Majorano za całość jego pracy, przypominamy, że opracowanie to udostępniamy na bardzo korzystnych warunkach naszym współbraciom – 50,00 € (pięćdziesiąt euro), łącznie z opłatą wysyłkową. Zamówienie można kierować bezpośrednio do wydawnictwa Valsele Tipografica valsele@netlab.it

Dublin, Irlandia
Mariannella
Summer School inTheologie
31 lipca do 4 sierpnia 2006

W dobrym towarzystwie: Teogia Moralna w codziennej pracy duszpasterskiej
Raphael Gallagher, C.SS.R.

Odpowiadanie na otwarte pytania Teologii Moralnej, jest trudnym zadaniem w dzisiejszym Kościele. Staje się to naprawdę trudne, gdy chodzi o nowe i kompleksowe powiązania, którymi zajęli się Moraliści 21 stulecia.

Prawie 300 lat temu, przed podobnymi wyzwaniami stanął Święty Alfons. Jest on wprawdzie Doktorem Kościoła i Moralistą, jest jednak zapomniany w dzisiejszych teologicznych rozważaniach. Chociaż wyszedł on naprzeciw problemom moralnym, podkreślając szczególną rolę sumienia i kształtującą rolę Kościoła. Niestety nie został on zrozumiany ani przez przeciwników sumienia, ani przez przeciwników Kościoła.

Spatkobiercy teologicznej szkoły Świętego Alfonsa stoją przed takim samym trudnym zadaniem. Czasy się zmieniły i wiele problemów ma inny charakter, ale zasadnicze napięcie pomiędzy sumieniem a autorytetem Kościoła pozostaje. Czego uczy nas Święty Alfons i niektórzy jego następcy o tym, jak w dzisiejszych czasach należy w tym względzie postąpić?

W czasie tego kursu chcemy wprowadzić jego uczestników w teksty Świętego Alfonsa i niektórych jego najlepszych następców, mianowicie Bernarda Häringa, F.X. Durrwella, Seána O'Riordana, Paula Hitza, oraz kilku innych. Przewidziane są referaty, dostosowane czytania oraz dyskusje. W związku z tym spodziewamy się, że lepsze zrozumienie owej teologicznej szkoły, założonej przez Świętego Alfonsa, będzie miało pozytywny wpływ na dzisiejszy Kościół z jego problemami.

Opłaty: Z wyżywieniem i mieszkaniem €325 (z załączeniem zaliczki €30.)
Bez wyżywienia i mieszkania €135 (z załączeniem zaliczki €30.)

Celem zapisania się, proszę się zwrócć do:
Brendan O'Rourke lub Anne Hughes
Marianella, 75 Orwell Rd., Dublin 6, Ireland
Info@marianella.ie
www.marianella.ie

Tajlandia
Ojciec Apisit Kritsaralam, C.Ss.R.
Wiceprowincjał Tajlandii

Z radością donoszę, że Ojciec Philip Banchong Chaiyara C.Ss.R., zostanie wyświęcony na Biskupa, w 27 czerwca 2006, w Immaculata Kathedrale Ubol Rathathani, Thailand. Nabożeństwo rozpocznie się o godź. 10:00. Święceń będzie udzielał Biskup Michael Bunluen Mansap.

Wrócić do Indeksu