Rzym,Włochy
16 listopada 2007

    RSS

WYDAWNICTWO

WIADOMOŚCI Z (WICE)PROWINCJI
Siostry z Gars (M.Ss.R.) celebrują 50 rocznicę
Peru: Trzęsienie ziemi zbiera żniwo wśród rodzin redemptorystów
Peru: Boliwijski współbrat opowiada co to znaczy przeżyć trzęsienie ziemi
Madagaskar: 50lecie fundacji misji

WATYKAN I REDEMPTORYŚCI
Ojciec Święty składa życzenia z okazji rocznicy naszego założenia.

ŻYCIE APOSTOLSKIE
Ojciec Félix Catalá rozpoczyna serię artykułów o Życiu Konsekrowanym

SPRAWOZDANIA SEKRETARIATÓW I KOMISJI
Sekretariat Ewangelizacji zbiera się w Rzymie
Spotkanie w Rzymie Komisji Komisji Przygotowawczej XXIV Kapituły Generalnej

OGŁOSZENIA:
Różne ogłoszenia ze świata redemptorystowskiego

AKADEMIA ALFONSJAŃSKA
Dzieło ostatnio opublikowane przez profesora i studenta Akademii

GALERIA ZDJĘĆ
Zdjęcia z całego świata redemptorystowskiego

MIEJSCA REKOMENDOWANE:
Peru: w tym miesiącu informujemy o powerpoint, który ukazuje zniszczenia spowodowane przez trzęsienie ziemi w Peru.
Wiedeń: nowy blog

WYDARZENIA
Śluby, święcenia, jubileusze, zgony, wiadomości o wyborach

WYDAWCA:

Dzięki powszechnie dostępnej informacji, otrzymujemy natychmiast wiadomości o katastrofach żywiołowych, które mają miejsce na całym świecie: czy to trzęsienia ziemi, tsunami, huragany, wybuchy wulkanów, pożary, susze i powodzie, które dość często doświadczają naszych współbraci Redemptorystów i ludzi, z którymi oni pracują. W tym miesiącu mamy dwie wiadomości dotyczące trzęsienia ziemi, które dotknęło Peru w sierpniu i jego następstw dla naszych współbraci i wiernych dla których pracują oraz wysiłków na rzecz pomocy.

Czytelnik zauważy dwie zmiany w tym numerze SCALA. Pierwsza, to dotycząca zmiany tematyki naszego programu. W celu obchodów Roku poświęconego Życiu Konsekrowanemu przekażemy serię artykułów dotyczących tego tematu, już pierwszy artykuł przedstawiamy w tym numerze. Tych rozważań dostarczy nam O. Felix Catala, Dyrektor Centrum Duchowosci.

W swoim pierwszym artykule, O. Catala przypomina nam o tym, że tam gdzie znajduje się nasz skarb, tam jest również nasze serce. Stawia nam również kilka pytań do przemyślenia na temat życia konsekrowanego, które to pytania można wykorzystać indywidualnie lub wspólnotowo.

Proszę nie zapomnieć o naszej prośbie, aby każda wspólnota przesłała nam 4 do 5 zdjęć grupowych dotyczących ważnych wydarzeń z życia i pracy wspólnoty. Wykorzystamy je w specjalnym numerze ORBIS 2007-2008, dla uczczenia 275 rocznicy Życia Konsekrowanego.
Proszę przesłać je w formacie jpg. na adres GaryZ@cssr.com.

Łaska i Odkupienie wszystkim!
Gary Ziuraitis, C.Ss.R..

Wrócić do Indeksu

WIADOMOCI Z (WICE)PROWINCJI

Gars, Niemcy
Siostry Misjonarki Najświętszego Odkupiciela
50o Rocznica
Siostra Anneliese Herzig MSsR

"Za to wszystko co przeszło: Dziękujemy! Temu wszystkiemu co nas czeka, mówimy: Tak!"

Ten cytat Dag Hammarsckjöld był hasłem jubileuszowych obchodów fundacji Sióstr Misjonarek Najświętszego Odkupiciela. W Gars am Inn, miejscu gdzie Instytut został założony, zgromadziło się około 450 zaproszonych gości. Oprócz sióstr z Regii Niemcy/Austria, obecne były również siostry reprezentujące pozostałe Regie: Japonię, Boliwię, Chile i Ukrainę.

Ks. Kardynał Friedrich Wetter, Arcybiskup Monachium i Freising, podkreślił w homilii wielką potrzebę, by Kościół w dzisiejszych czasach był misyjny. Gdyby Kościół nie głosił Ewangelii, w swoim przepowiadaniu i w praktyce dnia codziennego, straciłby swój sens i rację bytu. Kardynał animował siostry, by nie zaprzestały nigdy posługiwania ubogim i okazywania im miłości Boga, poprzez przykład życia i pokorną posługę. Niemcy stały się krajem misyjnym. Zgromadzenie Sióstr w ciągu pięćdziesięciu lat swojego istnienia zaangażowało się w dzieło misyjne Kościoła. Na zgromadzeniach zakonnych ciąży bowiem wielka odpowiedzialność zaangażowania w dzieło ewangelizacji, według swojego charyzmatu. Osoby zakonne mają być obecne wśród ludzi, którzy nie doświadczają już w codziennym życiu Obfitego Odkupienia przyniesionego nam przez Jezusa Chrystusa.

To, jak siostry realizują charyzmat Zgromadzenia stosownie do istniejących uwarunkowań, wyrażone zostało bardzo wymownie w czasie ceremonii złożenia darów ofiarnych w uroczystej Jubileuszowej Eucharystii. Siostry z pięciu różnych Regii zaniosły na ołtarz symboliczne dary, które wyrażały charakter każdej z nich. I tak, na przykład, darem ofiarnym Regii Niemcy/Austria był zegar, symbolizujący czas, który Siostry tej Regii poświęcają ewangelizacji ludu. Czas jest czymś bardzo ważnym i dla wielu ludzi ogromnie pożądanym. Siostry są wdzięczne, jeżeli spotykają osoby, które ich słuchają z otwartym sercem, przyjmując ewangeliczne orędzie.

Po ukończeniu jubileuszowej liturgii w klasztorze redemptorystów można było zaznajomić się z ewangelizacyjną pracą sióstr. Podczas świątecznego obiadu można było spotkać się z Siostrami oraz z innymi zaproszonymi gośćmi i dowiedzieć się czegoś wiecej na temat pracy Sióstr w różnych Regiach. W czasie uroczystej celebracji Przełożony Gerenalny Redemptorystów o. Joseph Tobin przedstawił błogosławione owoce pracy ewangelizacyjnej Sióstr na przestrzeni minionych pięćdziesięciu lat. Podkreślił przede wszystkim bardzo dobrą współpracę z ojcami i braćmi redemptorystami, która to zaowocowała dobrymi rezultatami.

Przełożona Wspólnoty – Siostra Anneliese Herzig wspominała "Kazanie Fundacyjne", jakie o. Johannes Mayer wygłosił dnia 3 padziernika 1957 roku, kiedy to pierwsze siostry rozpoczęły nowicjat. Decyzja fundacji Zgromadzenia Sióstr była tak dla ojców redemptorystów, jak i dla samych sióstr wielkim wyzwaniem: "Z sercami pełnymi trwogi dożyłyśmy tej chwili, tak siostry, które pracowały w akcji powołaniowej, jak i te, które decydowały się na pójście za powołaniem. Jeżeli patrzymy zaledwie na uczynione przez nas ludzkie wysiłki i tylko te weźmiemy pod uwagę, wówczas nic nie znajdziemy w tej uroczystej chwili. W tym wypadku nie zrozumiemy nigdy, co się dzieje wokół nas. Zrozumiemy to dopiero w odniesieniu do Chrystusa. I właśnie dzień dzisiejszy jest dniem Boskiego Odkupiciela i Jego obfitej, zbawczej miłości. To On nas powołuje!"

Ufając tej odkupieńczej miłości i prowadzone przez nią już ponad pięćdziesiąt lat, pięć dziewcząt rozpoczęlo nową drogę życia, by doświadczyć czegoś nowego, pracując w ubogich dzielnicach (o. Mayer), gdzie ludzie nie mogli przeżywać doświadczenia Bożej miłości.

Podobnie jak św. Alfons, który odczuwał powołanie do ewangelizowania biednych i opuszczonych, te pierwsze Siostry przyjęły w swoich sercach jako wielki dar Boży – misyjne powołanie do pracy wśród ubogich. Chociaż z upływem czasu znaczenie słowa "misja" przybierało różne wymiary, to jednak jej esencja pozostaje ta sama: być z ludem, towarzysząc mu w jego zmaganiach i trudnościach, poszukując odpowiedzi na wyzwania i piętrzące się problemy. Misja ta przybiera zatem różne formy, w zależności od potrzeb czasu, społeczności i kraju. Wszędzie spotykamy ludzi, którzy potrzebują pomocy, osoby, które odczuwają samotność, które mają wątpliwości, które żyją w ciągłym strachu, ludzi, którzy w społeczności znajdują się na ostatnim miejscu.

Dla Sióstr z Gars, być misjonarką oznacza przede wszystkim być blisko osób potrzebujących pomocy, towarzyszyć im w ich codziennych trudnościach. Wszystkie inne zajęcia stają się drugorzędne w stosunku do tego pierwszego misyjnego zadania. Jeżeli siostra zaangażowana jest w duszpasterstwo lub w jakieś dzieło dobroczynne, w posługę w domu zakonnym, lub poza nim; jeżeli czuwa przy łożu chorego, lub posługuje w kuchni, wykonując pracę wolontariuszki czy zarobkową, w każdym z tych wypadków obecna jest wśród ludzi, którzy jej potrzebują na codzień. W ten sposób siostry uczestniczą w życiu ubogich i potrzebyjących, przekazując im wiarę i inne wartości chrześcijańskie. Często wiąże się to również uczestnictwem w ich cierpieniach, które są skutkiem choroby, samotności i innych problemów życiowych. Żyć wśród osób jak jedna z nich, przekazując Ewangelię w sposób bardzo bezpośredni i osobisty. Takie jest nasze konkretne podążanie za Chrystudem, podkreśliła Siostra Anneliese.

Z tego "małego ziarnka" pięciu dziewcząt, które wówczas podjęły ryzyko założenia nowej wspólnoty zakonnej, powstała grupa licząca około 115 Sióstr, obecnych w 5 Regiach.

W godzinach popołudniowych siostry z innych Regii, niektóre w swoich ojczystych językach, przedstawiły sytuację swojego rodzinnego kraju, jego historię, jak również pracę ewangelizacyjną wykonywaną przez Siostry. Dzięki temu zaproszeni goście mogli zaznajomić się z życiem i pracą ich Zgromadzenia w każdym rejonie.

Jako pierwsza uczyniła to Regia Niemcy/Austria, do której należy 45 sióstr. Jest największą Regią Zgromadzenia. Siostry posiadają tu pięć wspólnot zakonnych: dwie na południu Niemiec, dwie w Austrii i dom św. Teresy w Stadl koło Gars, który jest domem centralnym Regii Zgromadzenia. Siostry wykonują różne rodzaje prac społecznych i duszpasterskich. W 1989 roku otwarto w Wiedniu dom "Sarepta", dla rodziców i dzieci znajdujących się w krytycznej sytuacji. W 2004 roku w Waldkraiburg powstało Centrum Zdrowia "Efrata", specjalizujące się w stosowaniu naturalnych metod leczenia, wykorzystując również wymiar duchowy osoby ludzkiej.

Siostry Kumiko i Katharina zrelacjonowały, w jaki sposób Zgromadzenie Sióstr dotarło do Japonii. Miało to miejsce w roku 1965 i konkretnym celem była współpraca duszpasterska z Redemptorystami. Obecnie Siostry prowadzą tam dom dziecka i internat dla dziewcząt studentek. W tamtejszej kulturze przesiąkniętej buddyzmem, nie jest łatwe przekazywanie wartości chrześcijańskich. W Japonii Zgromadzenie posiada dwie wspólnoty zakonne (7 Sióstr).<> W 1974 roku z inicjatywy Sióstr Redemptorystek szwajcarskich, 5 Sióstr zostało wysłanych do Boliwii. Zasadniczym zajęciem Sióstr miała być organizacja szkół dla młodzieży, prowadzenie dzieł charytatywnych, opieka nad ubogimi i praca duszpasterska. Z 23 Sióstr w tym kraju, 18 to Boliwijki. S. Lucila, S. Fani i S. Johanna Baum, które już pracowały w tej Regii od 1957 roku, reprezentowały Boliwię ubrane w typowe, bardzo piękne stroje boliwijskie.

Regia Chile powstała w roku 1980. Jak poinformowały S. Marlene i S. Narcisa w ostatnich dziesiątkach lat nastąpiły w Chile olbrzymie zmiany polityczne i ekonomiczne. Siedemnaście lat dyktatury wojskowej wywarły swoje bolesne piętno. Mimo wszystko, jak na stosunki południowo-amerykańskie, sytuacja społeczna i ekonomiczna znacznie się poprawiła. Dlatego też zaznacza się w wielkich miastach wzmożona imigracja, przede wszystkim kobiet. Jako odpowiedź na wyzwania społeczne i religijne, jedną z podstawowych działalności 3 sióstr Niemek i 17 sióstr Chilijek jest opieka nad imigrantkami.

Najnowszą grupą Sióstr jest Regia Ukrainy. W czasie gdy Kościół grecko-katolicki uzyskał wolność pewna grupa dziewcząt poprosiła o pomoc w założeniu wspólnoty zakonnej. W 2001 roku pierwsze siostry Niemki zostały wysłane do Lwowa. Obecnie wspólnota na Ukrainie liczy 20 sióstr. W okresie reżimu komunistycznego Ukraina przeżyła wiele tragicznych sytuacji politycznych i ekonomicznych. W czasach obecnych młodzież nie ma perspektyw na przyszłość, dlatego też stara się wyjechać za granicę. Siostry pracują na Ukrainie w duszpasterstwie, prowadzą również dzieła charytatywne. Szczególną ich troską jest praca nad młodzieżą i przekazywanie jej wartości chrześcijańskich. S. Jelena i S. Klementija zakończyły swoją pogadankę śpiewem po ukraińsku piosenki własnego autorstwa.

Jubileuszowe obchody zakończyły się "ceremonią światła". Jako wyraz wdzięczności Bogu za minione 50 lat, zapalona świeca wędrowała z rąk do rąk. Było to dziękczynienie "za to co już minęło i gotowość przyjęta tego co przyjdzie".

Wrócić do Indeksu

Perú Sur
Trzęsienie ziemi
Francisco Arias Magallanes C.Ss.R.
Wiceprowincjał

Nota edytorska: Przedstawiamy dwa sprawozdania dotyczące trzęsienia ziemi w Peru w sierpniu tego roku. Prowincja Edmonton-Toronto ofiarował $25,000 by pomóc w dobudowie terenów dotkniętych kataklizmem.

15 sierpnia rozpoczął sie pochmurnie i chłodno jak w czasie zimy. Tego dnia świętowaliśmy Wniebowstąpienie Najświętszej Marii Panny. Uroczystą kolację zaplanowaliśmy na godz. 6:40 pm. gdy nagle ziemia zaczęła drżeć potężnie przez około trzy minuty.

Epicentrum znajdowało sie 220 km na południe od stolicy Peru, Limy gdzie pomiędzy mistami Canete, Chincha, Pisco i Ica na wybrzeżu Oceanu Spokojnego żyje około 250 tyś. ludzi. Tragedia dosięgnęła 80 % ludności i przyczyniła się do śmirci 650 osób, ofiar trzesienia ziemi.

Redemptoryści w tym czasie głosili misję w parafii Matki Bożej Fatimskiej w Chicha i Renowacji Misji w Parafii St. Martin de Pores i w St. Clemente-Pisco. Rodziny ośmiu naszych współbraci żyją w dotkniętym trzesieniu ziemi regionie. Naszą pierwszą reakcją było zorganizowanie się na tyle skutecznie by móc nieść pomoc innym. Dwóch ojców i świeccy zostało wyznaczonych do pracy w rejonie Grocio Prado-Chincha by zaopiekować się rodzinami współbraci które tam miszkają. Dwóch księży z Boliwi, dwóch braci zakonnych i czterech świeckich zostało przydzielonych do rejonu gdzie głoszono misje. Dwóch księży z siostrami zakonnymi i świeckimi wybrało się do Św. Martin de Porres w San Clemente. W tamtych chwilach mieliśmy silną świadomość swojej tożsamości i misji jako Redemptoryści – mijonarze nadzieii. Zaangażowaliśmy wielu ludzi by zorganizować centra w których rozdawana była żywność, namioty, koce etc. Współpracując z przedstawicielemi władzy a zarazem będąc głosem tych, z których głosem nikt się nie liczy, żądaliśmy, prosiliśmy a nawet żebraliśmy by pomoc dotarła do tych najbardziej opuszczonych a zarazem tych, którzy najbardziej ucierpieli. Obecnie w dalszym ciągu pomagamy parafii St. Martin de Pores w St. Clemente-Pisco.

Jak już wczesniej wspomniałem pośród dotkniętych katastrofą znajdowały się rodziny naszych współbraci. Jeden ze współbraci w czasie trzęsienia ziemi straci dwóch członków swojej rodziny. Nie mogliśmy o nich zapomnieć i opóścić ich w potrzebie. Odwiedziliśmy ich, by przynieść im pomoc a zarazem okazać naszą solidarność z ich cierpieniem. Dzieki pomocy Zarządu Generalnego w dalszym ciągu pomagamy im w odbudowie ich zniszczonych domów.

Jesteśmy wdzięczni wszystkim współbraciom którzy okazali i nadal okazują nam współczucie i solidaryzują się z nami. Nasi współbracia na południu Peru w dalszym ciągu potrzebują pomocy. Wierzymy, że dla nas jako Redemptorystów jest to wspaniała okazja by być ubogim pośród ubogich.

Wrócić do Indeksu

Boliwia
Nieustannie dziękuję Bogu za ocelenie.
Lin Antezana Gonzalez, C.Ss.R

We czwartek 9 sierpnia razem z o. Efrain Canaviri wyruszyłem w podróż z Santa Cruz (Boliwia) do Limy (Peru) by wziąść udział w misjach prowadzonych przez Redemptorystów z południowego Peru w miasteczku Chincha. Dotarliśmy na miejsce w sobote 11 sierpnia po drodze mijając Pisco i San Clemente, gdzie wieczorem odprawiliśmy Eucharystię. W czasie naszej podróży z Limy do Chincha podziwialiśmy morze i piękno wybrzeża, którym Stwórca obdarzył Peru. Gdy dotarliśmy do Chincha całe miasto albo raczej cała okolica objęta misjami zebrała sie by się dowiedzieć coś więcej na temat misji. Spotaknie odbyło się w parafii MB Fatimskiej gdzie proboszczem jest o. Santiago Calle Santos.

W tym miejscu chciałbym opisać jak to jest, gdy się osobiście doświadczy trzęsienia ziemi o sile 7,9 stopni w 10 stopniowej skali Richtera. O 18.45 we środę 15 sierpnia, znajdowałem sie w rejonie zwanym "Sorana de los Angeles" w Chincha. Tuż przed rozpoczeciem spotkania z rodzinami poczułem delikatne drgania które początkowo sądziłem zostały wywołane przejeżdżającym wielkim samochodem ciężarowym, a które w kilka sekund póżniej okazały się straszliwym trzęsieniem ziemi. Gdy cały budynek zaczął się trząść znajdowałem sie w Sali Spotakń. Natychmiast wybiegliśmy na ulice pozastawiając za sobą walące się mury budynku. Bogu dzięki nikt nie został ranny. Z ulicy patrzyłem jak cały budynek rozpadł sie w drobny pył. Ponieważ wszystkie słupy elektryczne zostały zniszczone, dlatego w mieście nie było światła. Ze znajdującego się na przeciwko domu dziecka, w którym wszystkie okna zostałe zniszczone a rozbite kawałki szkła rozprysły sie dookoła dobiegał płącz dzieci.

W czasie trzęsienia ziemi, które trwało około 3 minut ludzie krzycząc w niebogłosy modlili się prosząc Boga ze łzami w oczach by trzęsienie ziemi się skończyło. W tamtym czasie nie wiedziałem co miałem robić. Za jednym z budynków zobaczyłem kobietę z trójką dzieci. Wołała mnie prosząc o pomoc. Z ufnośćią w Bożą opatrzność nie bacząc na niebezpieczeństwo pospieszyłem jej na pomoc. Pomimo to, że podczas gdy przbiegałem przez ulicę mury budynków waliły się za moimi plecami dotarłem bezpiecznie do miejsca, w którym znajdowała się kobieta i jej dzieci. Po chwili dołączyliśmy do grupy ludzi szukających schornienia na środku ulicy. Objęliśmy się pocieszając wzajemnie. Czułem sie bezsilny, że jedyną rzeczą którą mogłem wtedy uczynić było tylko prosić ludzi by nie pannikowali i się modlić. Modliliśmy się żarliwie. Z powodu tego co się stało wszyscy płakali podekscytowani, niektórzy biegali jak oszaleli od jednego do drugiego krańca ulicy.

Ja również byłem bardzo zdenerwowany ale jednocześnie wdzięczny Bogu za ocalenie mi życia i że nie musiałem umierać pod gruzami jak wielu innych, którzy w tym dniu zginęli. W mniej niż pół godziny dwadzieści cztery osoby zostały znalezione martwe, a wiele innych ciężko rannych, tak jaby wrócili ze straszliwej wojny. Nie wiem jak mogłem znieść ten widok. Po powrocie do "Centrum Duszpasterskiego" zobaczyłem więcej zbitych, których liczby nie mogłem policzyć. Poszedłem do Ośrodka Zdrowia który znajduje się w pobliżu parafi MB Fatimskiej by pomóc w przyjmowaniu ofiar trzęsienia ziemi, rannych i zabitych: dzieci, młodzież, dorosłych i straszych którzy nie potrafili opuścić budynków na czas lub w nich zostali uwięzieni.

Od tego momentu misje parafialne zmieniły swoje oblicze. O wiele ważniejszą misją było niesienie pomocy zranionemu Chrystusowi obecnemu we wszystkich, którzy w tym momencie nie mieli gdzie spać, co jeść, w co się ubrać. Temu samemu Chrystusowi, którego domem stała się ulica, a dachem otwarta przestrzeń nieba. Kilka minut trzęsienia ziemi zaowocowały mnóstwem bezsilnych, biednych ludzi próbujących znaleźć na ulicy miejsce do spania lub choćby tylko odpoczynku, bez kocy lub schoronienia pomimo zimna i surowego klimatu. To był przerażający widok patrzeć na tylu ludzi pozbawionych domu, których jedyną nadzieje była pomoc niesiona z zewnątrz w bardzo powolny sposób. Bogu dzięki Parafia MB Fatimskiej ze swoim Proboszczem na czele była jedną z pierwszych, które zorganizowały pomoc rozdając chleb ofiarom katastrofy każdego dnia. O. Efrain i ja pierwsze godziny po katastrofie spędziliśmy przemierzając miasto, niosąc pomoc, rozdając żywność, ubrania, koce, wodę i wszystko co było zgromadzone w parafii. Zorganizowaliśmy kilka punktów dystrybucji, w których dzililliśmy się tą niewielką ilością tego co mieliśmy z ofiaramni trzęsienia ziemi.

Zepewne uznacie to za nieprawdopodobne ale dzień po trzesieniu ziemi po skończonej Mszy św. pewna kobieta podeszła do mnie i zaprowadziła do swojego zrujnowanego domu, z którego ocalała tylko jedna ścian. Na ścianie wisiał obraz Matki Bożej Nieustającej Pmocy. " Co o tym śądzisz? – zapytała. Nic nie odpowiedziałem ale ona sama udzielliła sobie odpowiedzi i powiedziała, że to wstawiennictwo Matki Bożej ocaliło ich z kataklizmu. Naprawdę jest to niewiarygodne, że z całego domu ocalała tylko ta jedna ściana, na której znajdował się wizerunek Matki Bożej. Nadal nie wiem co o tym sądzić ale wierzę, że dokonało się to za sprawą Matki Bożej Nieustającej Pomocy, która uchroniła wiele swoich dzieci w czasie trzęsienia ziemi.

Inne wydarzenie, które napełniło mmnie grozą i smutkiem to histora więzienia Tombo de Mora oddalonego około kilometr od Chincha, w którym znajdowało sie 600 więźniów. Ściany więzienia rozwaliły się nie raniąc nikogo co stworzyło więźniom doskonałą okazję do ucieczki. Zapewne jest to wspaniały przykład ilustrujący słowa Jezusa: "Bóg nie chce śmierci grzesznika, lecz żeby się nawrócił i żył". Jednakże problem w tym, że wyswobodzeni w tak niezwykły sposób więźniowie nie docenili uśmiechu losu i wkrótce popełnili mnóstwo przestępstw. Sądzę, że samo trzęsienie ziemi nie wywyołało w ludziach tyle strachu co wszyscy ci więźniowie błąkający się bez przeszkód po ulicach miasta oczekując na noc, by dokonać swych złych czynów. W tym czasie pozostawaliśmy przez cztery dni bez światła, wody i telefonów.

Tegoroczne trzęsienie ziemi w Peru jest najsmutnieszym wydarzeniem w moim życiu, które ufam nigdy już się nie powtórzy. Modlę się do Boga, by ludzi doświadczeni przez trzęsienie ziemi odnależli ukojenie i pokój serca. Jednakże jedno stało się dla mnie oczywiste: świat bez Boga jest bardzo kruchy, tak że w ciągu kilku sekund historia może zmienić swój bieg i pogrążyć nas w rozpaczy. Proszę Boga by pozwolił mi kontynuować głoszenie jego Ewangelii gdziekolwiek mnie pośle i wytrwać w trudnościach, które na mnie czekają. Jestem Twoim narzędziem, Panie, poślij mnie gdzie Ci się podoba. Dziękuję Bogu za moje nowe życie i nigdy nie przestanę dziękować Mu za tę nową szansę, którą mi dał. Panie, warto być twoim misjonarzem. Z tobą wszystko jest możliwe. Bez Ciebie nic nie mogę uczynić.

Wrócić do Indeksu

Madagaskar
Czterdzieści lat obecności Redemptorystów
17 października 1967 - 17 października 2007
O. Vincenzo Sparavigna CSsR

Nie wiem, czy wy również macie takie skojarzenia, ale mnie mimo woli liczba 40 kojarzy się z szregiem faktów i wydarzeń:
- czterdzieści lat rządów Elżbiety I w Anglii
- czterdzieści lat wędrówki ludu wybranego przez pustynię,
- oraz bardzo znane włoskie przysłowie: "po czterdziestce, każdy rok przynosi nowe kłopoty".

Po czterdziestu latach przeżytych "wspólnotowo" na Madagaskarze, poproszono mnie o podzielenie się wrażeniami i spostrzeżeniami. Oczywiście, że nie byłem sam, gdyż razem ze mną był doświadczony misjonarz z Calabrii – o. Luigi Pentangelo oraz inni, którzy przyjeżdżali w następnych latach. Nawet gdybym był zupełnie sam, to ważne jest to, że zostałem wysłany w imieniu Kościoła powszechnego i mojego Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, a konkretnie mojej Prowincji Neapolitańskiej.

Wracając do królowej Elżbiety: Czterdzieści lat i potem koniec? Albo jeszcze czterdzieści lat i potem "Potop", jak to mówił Król-Słońce? – Daleko ode mnie, daleko od nas taki sposób myślenia. Nasze posługiwanie było pokorne, dyskretne, mało znane Kościołowi miejscowemu, a przede wszystkim Diecezji Diego Suarez, do której byliśmy posłani na prośbę Biskupa Misjonarza Jeana Wolffa.

Nie wierzę, żeby Redemptoryści chcieli albo nawet mieli pokusy panowania, by pracować ostentacyjnie, na pokaz, albo wykazać się stanem materialnego posiadania lub chcieć zasiąść na tronie. Nic z tych spraw! Ich cechą charakterystyczną jest Ubóstwo: "Evangelizare pauperibus et a pauperibus evangelizari". Priorytetem Redemptorystów są ubodzy i najbardziej opuszczeni, najbardziej pokrzywdzeni i wyrzuceni poza margines społeczny. Ubóstwo jest znakiem rozpoznawczym nowości orędzia, jakim jest Królestwo Boże. Nie posługujemy się siłami traktorów i spychaczy, bogatymi środkami ekonomicznymi, gdyż naszą siłą jest sam fakt, że jesteśmy Redemptorystami. Liczymy na naszą wiarę w Chrystusa Odkupiciela, Ubogiego Sługę Jahwe, z którego promieniowała siła, moc uzdrawiająca, odnawiająca i wyzwalająca. Taki Jezus, który siebie samego dawał i który siebie samego zaoferował. On liczył na siebie samego – na oddanie siebie samego – a nie na inne rzeczy, które mógłby dać innym.

Czterdzieści lat wędrówki z ludem Madagaskaru "na pustyni". Czterdzieści lat biblijnych; czterdzieści lat aktualnych, w czasie których napadały na nas pokusy, podobnie jak to miało miejsce wśród ludu hebrajskiego, pokusy powrotu, zaniechania dalszej pracy, podjęcia pracy w łatwiejszym i bogatszym środowisku, w świecie, gdzie nie brakuje niczego, gdzie panuje konsumizm, w świecie, który obiecuje za darmo "mannę", ale mannę zmieszaną z trucizną, mannę, która nie daje życia, lecz przynosi jedynie śmierć. Daje taką mannę, która przynosi zniewolenie i podporządkowanie się temu, który ją oferuje.

Czterdzieści lat życia z dnia na dzień, "każdy dzień, który ma swoje utrapienia", bez troszczenia się o to co będziemy jedli i czym się pożywimy jutro, w pełnym zaufaniu Opatrzności Bożej. Tylko Bóg może zesłać Mannę, która przynosi prawdziwe Życie.

Bóg był z nani, towarzyszył nam w bardzo trudnym pielgrzymowaniu, był zawsze wierny: prowadzone przez nas dzieło nie jest naszym, lecz Jego dziełem. "Jeżeli bowiem od ludzi pochodzi ta myśl, czy sprawa (misja), rozpadnie się, a jeśli rzeczywiście od Boga pochodzi, nie potraficie jej zniszczyć" (Dz 5,38-39).

A dzieło to wzrastało i powoli zakorzeniło się. Redemptoryści "malgaxes" wzrastali z roku
na rok. A w tym roku jubileuszowym 12 młodych Redemptorystów poświęci się Bogu; 5 przez śluby czasowe i 7 przez profesję wieczystą. Rozpoczęta maleńka "Missio", przekształcona w "REGIĘ Malgaxe" w dniu 16 marca 2005 r., kroczy w pełną nadziei przyszłość, ubogacona nadzieją. Jest to przyszłość, która uzależniona jest również od naszej wierności redemptorystowskiemu charyzmatowi. Św. Alfons mawiał: "To maleńkie Zgromadzenie przetrwa, dopóki nie zabraknie Redemptorystów, którzy nie będą się wstydzić ubierać ubogiego odzienia oraz Redemptorystów, którzy w prowadzeniu apostolatu będą preferować wioski, zamiast bogatych miast". Oby Pan Bóg, który obdarzył łaską wzrostu i rozwoju maleńką grupę pierwszych Redemptorystów, nadal zsyłał na nas rosę swoich błogosławieństw i niech sprawi, by Odkupienie było bardzo obfite!

Wrócić do Indeksu

WATYKAN I REDEMPTORYŚCI:

Watykan
31 października 2007

N.O. Joseph Tobin CSsR
Przełożony Generalny Redemptorystów
Via Merulana, 31
00185 Rzym

Z okazji 275 rocznicy założenia Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, Ojciec Święty łączy się duchowo w dziękczynieniu zanoszonym Panu i – wyrażając słowa uznania za dokonane dzieła – życzy, aby ta radosna uroczystość odnowiła zapał misjonarski w duchu charyzmatu św. Alfonsa Marii de Liguori oraz wzbudziła pragnienia nowej wierności Chrystusowi i Kościołowi. Życząc tego, Ojciec Święty, przez przyczynę Dziewicy Maryi, uprasza dar nieustannej opieki nad całym Zgromadzeniem i z serca udziela Ojcu i Współbraciom swojego apostolskiego błogosławieństwa.

Kardynał Tarcisio Bertone
Sekretarz Stolicy Apostolskiej

Wrócić do Indeksu

ŻYCIE APOSTOLSKIE:

Życie apostolskie
"Gdzie skarb wasz tam i serce wasze" (Mt 6,21)
Felix Catala

Począwszy od 9 listopada br. zostaliśmy zaproszeni do zjednoczenia naszych sił w intensywnej refleksji nad naszym oddaniem się apostolskiemu życiu, jako członkowie Zgromadzenia Redemptorystów (List Przełożonego Generalnego z 17 września 2007r.). To zaproszenie jest odpowiedzią na apel XXXIII Kapituły Generalnej, która wezwała nas, aby przemyśleć na nowo konsekwencje całkowitego poświęcenia redemptorystowskiego życia misyjnego, wynikającego z naszej profesji zakonnej (Przesłanie 4). Chciałbym ofiarować Wam kilka krótkich spostrzeżeń, które uważam za ważne dla naszych rozważania. Refleksja ta jest nie tylko wskazana, ale i niezbędna do osiągnięcia prawdziwego nawrócenia. Ukazuje nam, bowiem podstawowe problemy i pytania.

Profesja zakonna określa styl życia: jest aktem całkowitego oddania naszego życia (Konst. 46; 56). Na pierwszy rzut oka to fakt oczywisty. Niemniej, dzisiaj jeszcze Zgromadzenie nasze zmaga się z pokusą, aby zamknąć ten akt w praktycznym aspekcie święceń kapłańskich. Bracia, od początku istnienia Zgromadzenia, zwracali uwagę na to zagrożenie; wzywając św. Alfonsa (w 1755 i w 1722) i domagając się, aby wszyscy mogli prowadzić ten sam styl życia. Gotowi byli nawet odwoływać się do Stolicy Apostolskiej w 1782 r. ze skargą, że ojcowie nie przejmują się wcale ich postulatami o równe traktowanie w zachowywaniu Reguł. W czasie ostatnich dwóch Kapituł Generalnych słyszeliśmy głośno i wyraźnie te zażalenia ze strony braci. Potrzeba nam zatem, jeszcze większej świadomości, zrozumienia głębszego znaczenia i konsekwencji bycia wspólnotą zakonną w Kościele.

Życie zakonne jest głęboko zakotwiczone w konsekracji Chrztu (Konst. 47). Od początku próbowało ono przeżywać w sposób radykalny swoje życie chrześcijańskie, jako głębokie i bezwarunkowe poświęcenie się Bogu. Św. Alfons nie przestawał przypominać, że nigdy nie powinniśmy ustawać w drodze do świętości. Wydaje się, że największym ze współczesnych wyzwań jest głębia naszej wiary i miłości ku Bogu. Źródłem naszej decyzji trwania w życiu zakonnym jest nasze osobowe zjednoczenie z Bogiem. Ta relacja nie jest tylko doświadczeniem emotywnym, ale przekonaniem, które nadaje sens naszemu życiu i nieprzerwanie prowadzi ku transcendencji. Przeżywamy to w Chrystusie, który objawia nam serce i wolę Ojca. Ta wiara w Chrystusa prowadzi nas do życia w Duchu Świętym, który rodzi w nas życie i umacnia wzrost miłości w życiu osobistym i wspólnotowym dla misji.

Jako chrześcijanie, którzy próbują posiąść w pełni cuda miłości Bożej, także my napełniamy się gorliwością względem Ludu Bożego, przede wszystkim jeśli idzie o ubogich i najbardziej opuszczonych. Miłość Bożą i miłość do ubogich, zwłaszcza tych najbardziej opuszczonych doświadcza się we wzajemnej miłości oraz w ewangelicznych przykazaniach. Miłość do Jezusa Chrystusa rodzi w nas dynamikę Bożej miłości, który w Chrystusie uniżył samego siebie z miłości do człowieka. W pójściu za Odkupicielem, redemptorysta poświęca się w pełni przystając do Bożego planu, aby realizować Jego Królestwo. Preferowanie palących potrzeb duszpasterskich zwłaszcza ściśle pojętej ewangelizacji, a nadto opowiedzenie się po stronie ubogich stanowią rację bytu Zgromadzenia w Kościele i znak wierności otrzymanemu powołaniu. (Konst. 5)

Kiedy doświadcza się miłości Boga, pragnie się przyprowadzić do niej także i innych. Nasze powołanie i nasz styl życia są na wskroś misyjne. Mamy być jak Chrystus, pierwszy misjonarz miłości Boga. Ten wymiar misyjny nie odnosi się właściwie do naszej działalności, ale raczej do sposobu bycia jako członki jednego ciała – Kościoła, który z natury jest misyjny. Św. Alfons podkreślał, że redemptoryści stają się świętymi poprzez miłość do charyzmatu i celu Zgromadzenia. (Rozważanie XXIII)

Życie zakonne ze swojej definicji jest profetyczne. Pomimo tego, że termin profetyczne mógłby być nad-używany i przez niektórych uważany za niewystarczające, jakoby miał wskazywać na życie świeckie, musimy odnaleźć jego właściwe i głębsze znaczenie. Charakter profetyczny życia zakonnego pochodzi od samego Ducha Świętego. To Duch Święty rodzi życie zakonne jako dar dla Kościoła i dla świata. W Duchu Świętym jesteśmy karmieni przez Boga, który mówi: "oto ja czynię wszystkie rzeczy nowe!" (Ap. 21,5). To właśnie w Nim redemptoryści w wolności i bezgranicznej hojności (Evangelica Testificatio) odpowiadają na współczesne wyzwania ewangelizacji. W Duchu Świętym odkrywamy tę oryginalność i świeżość myśli św. Alfonsa, określającą nasz sposób bycia wobec najmniejszych Boga.

Charyzmat naszego zgromadzenia wprowadza nas jednocześnie we wspólnotę w służbie Ewangelii. (Konst. 22) Już od czasów św. Alfonsa nauczyliśmy się, że tylko we wspólnocie możemy przeżywać i realizować nasz charyzmat. Nasze życie wspólnotowe bazuje nie na racjach psychologicznych, ale jest teologicznie zakorzenione w naszym powołaniu zakonnym i naszym charyzmacie. Jest świadectwem świętości i dynamizmu życia Kościoła, jego pragnienia Boga i chęci wcielania wskazań ewangelicznych Błogosławieństw. (Evangeli Nuntiandi, 69). W ten sposób odzwierciedlamy "szaleństwo Boga", który z miłości do ludzi ofiarował samego siebie, aby stać się jednym z nich (J 17,11).

Chciałbym zakończyć tę wstępną refleksję, wskazując na kilka kwestii, które mogą nam pomóc w rozwiązaniu niektórych problemów.

a) Jak wzrastać w naszej relacji z Bogiem? Jak można opisać i wzmocnić naszą relację z Bogiem?

b) Interesujemy się wystarczająco naszymi wewnętrznymi problemami i nieświadomie szukamy pewnych przywilejów, pozycji społecznych czy wygód? Innymi słowy, w jakim stopniu zeświecczeliśmy i jesteśmy na służbie kultury kapitalistycznej?

c) Poszukujemy wewnętrznej wolności (Gal 5.1.13), która pochodzi od Ducha Świętego, a która rodzi w nas distacco niezbędne do pełnego życia jako redemptoryści?

d) Czy wspólnota zakonna jest dla ciebie wspólnotą pierwszą i podstawową? Czy jest ona na tyle otwarta dla świata, by poprzez obcowanie z ludźmi rozpoznawać znaki czasu i miejsca? (Konst. 43)

e) Dlaczego młodzież powinna być częścią naszego Zgromadzenia?

Wrócić do Indeksu

SPRAWOZDANIA SEKRETARIATÓW I KOMISJI

Rzym
Sekretariat Ewangelizacji
Pedro Lopez, C.Ss.R.

Generalny Sekretariat Ewangelizacji spotkał się w Rzymie w dniach od 1 do 5 października 2007 r. Uczestniczyli w nim wszyscy członkowie z wyjątkiem Ojca Enos Bulu Bali. Obecni byli Ojciec Athanase Nsiamina, przewodniczący, Ojcowie Roger Michel, Afonso Salassa, Paul Hansen, Joao Pedro Fernandez, Pedro Lopez i Jerome Chaverria.

W ostatnich latach Sekretariat opublikował Dyrektorium Ewangelizacji, by podarować całemu Zgromadzeniu niektóre wspólne linie przewodnie działania. Zostało przygotowanych kilka dokumentów dotyczących różnych pól naszej posługi, jak misje parafialne, parafie i sanktuaria.

Podczas spotkania Sekretariat pracował nad problemami takimi jak Sprawiedliwość i Pokój, integralność Stworzenia, emigracja i dialog międzyreligijny. W konsekwencji opublikował dokumenty na każdy z proponowanych tematów.

Na najbliższym spotkaniu Sekretariat przestudiuje plany dotyczące teologii moralnej, misji zagranicznych i mediów w służbie ewangelizacji.

Cały ten materiał jest dostępny na stronie internetowej Zgromadzenia (www.cssr.com ) w specjalnym menu w sekcji Zarządu Generalnego – Sekretariaty i Komisje – Sekretariat Ewangelizacji http://www.redentoristas.org/sge/inicio.html

Dość szczególnym momentem było spotkanie z O. Felix Catala z Centrum Duchowości, podczas którego pokreślił on znaczenie Sekretariatu Ewangelizacji. Jego wykład stał się katalizatorem w planowaniu zadań Zgromadzenia na przyszłość, a w konsekwencji pobudzeniem Zgromadzenia do większej kreatywności, aby nie pozostawać tylko w swoim status quo. Zachęcił on także do tworzenia Sekretariatu i rozpropagowania jego działań w całym Zgromadzeniu.

Sekretariat będzie kontynuował swoją pracę w wytyczonych kierunkach i spotka się ponownie w listopadzie 2008 roku, kiedy zakończy swoje prace na obecne sześciolecie. Do tego czasu dostarczy każdej Jednostce Dyrektorium na temat ewangelizacji, jak też kwestionariusz do zbadania aktualnego stanu ewangelizacji prowadzonej przez Redemptorystów w świecie.

Wrócić do Indeksu

Rzym, Włochy
Zarząd Generalny
Zebranie Komisji Przygotowawczej Kapituły Generalnej 2009

W październiku Komisja Przygotowawcza Kapituły Generalnej 2009 odbyła trzydniowe spotkanie, którego celem było zaplanowanie procesu przygotowawczego XXIV Kapituły Generalnej, która odbędzie się w Rzymie w Casa Beato Michele Rua (Salesianum). Rozpocznie się ona w połowie października 2009 roku. Współbracia otrzymają wiele innych komunikatów odnośnie prac wykonywanych przez Komisję Przygotowawczą za pośrednictwem informatorów Zarządu Generalnego i innych tekstów, które będą wypracowywane w przyszłych dwóch latach.

Członkami Komisji Przygotowawczej są ojcowie:
Konsultor Generalny Jacek Dembek – Przewodniczący;
Wikariusz Generalny Serafino Fiore,
Prowincjał z Edmonton-Toronto Michael Brehl – Moderator Kapituły;
Brendan Callanan, obecnie misjonarz w Surinamie, a który był już Prowincjałem Prowincji Dublin i Wiceprowincjałem w Fortalezie (Brazylia) – Moderator Kapituły;
ex-Prowinciał z Bogoty Francisco Antonio Ceballos Escobar – Moderator Kapituły;
Sekretarz Generalny Joseph P. Dorcey;
Profesor Akademii Alfonzjańskiej Sean Cannon – ekspert ds prawnych;
Dyrektor Komunikacji Gary Ziuraitis.

Wrócić do Indeksu

OGŁOSZENIA:

Ameryka Północna
Komisja Duchowości
Pielgrzymka z okazji Stulecia Kanonizacji św. Klemensa (2009 r.)

Dla uczczenia stulecia kanonizacji św. Klemensa Hofbauera, Komisja Duchowości Ameryki Północnej organizuje pielgrzymkę. Proponowana data pielgrzymki: 14 - 24 maja 2009 r. Podróż będzie miała następujące etapy: Monachium, Fussen, Budziejovice, Wiedeń, Tasovice, Katowice, Kraków, Częstochowa i Warszawa. Więcej szczegółów można uzyskać wchodząc w kontakt z o. John Murray CSsR. Jego adres elektroniczny: MurrayCSsR@aol.com

Prowincja Denver
CD okazji 275 Rocznicy CSsR
"Odmawiać Różaniec ze św. Alfonsem"

W Prowincji Denver ukazała się w języku angielskim płyta CD z modlitwą różańcową oraz pieśniami św. Alfonsa, wykonanymi przez członków Filharmonii z Los Angeles, przez Chór Master z Los Angeles oraz przez Chór Dziecięcy Padre Serra. Rozważania zaczerpnięte są z książki "Uwielbienia Marii". Modlitwę różańcową objaśnia i prowadzi o. Peter Schavitz CSsR. Zainteresowani nabyciem płyty CD znajdą informacje na stronie internetowej Províncji Denver:
http://www.redemptorists-denver.org/News_and_Events/News/rosarycd.php

Puerto Rico
Seminarium z Teologii Moralnej
Dom rekolekcyjny Chrystusa Odkupiciela

Dom rekolekcyjny Wspólnoty Chrystusa Odkupiciela w Aguas Buenas, Puerto Rico, organizuje seminarium z teologii moralnej w pierwszym tygodniu grudnia: 3-7. 12. 2007.

Temat seminarium brzmi: "Przemoc w Puerto Rico". Seminarium przeznaczone jest dla księży, diakonów, zakonników i sióstr zakonnych, pracowników pastoralnych, świeckich animatorów oraz dla wszystkich zainteresowanych pracą na rzecz pokoju.

Profesorzy teologii moralnej, redemptoryści: Marcio Fabri dos Anjos, Damian Wall i Henry Beauchamp Torres, przedstawią zagadnienia z zakresu tematu; w seminarium wezmą udział także ekonomiści, psychologowie i socjolodzy.

Prosi się o zarezerwowanie noclegów. Koszt pokoju i wyżywienia wynosi 150 dolarów.

W sprawie dalszych informacji zwrócić się do:
Casa Cristo Redentor
www.casacristo.com
787-732-5161
FAX 787-732-1115

Seminarium będzie miało także webcast. W sprawie informaci na temat webcast zobacz: www.paulinaspr.org

Wrócić do Indeksu

AKADEMIA ALFONSJAŃSKA

Rzym
Akademia Alfonsjańska
Ostatnie publikacje

Victor Paul Furnish’s Theology of Ethics in Saint Paul, dzieło studenta Akademii Michael’a Cullinan’a (2005), z diecezji Westminister, Anglia. Jest to trzeci tom opublikowany w nowej kolekcji Tesis de la Academia Alfonsiana, która została rozpoczęta w ubiegłym roku w celu odznaczenia badań i dzieł o szczególnej wartości. Książka została zaprezentowana 7 listopada podczas specjalnego aktu w Aula Magna Akademii.

22 listopada, Ave Maria Press, w Casa San Pablo, i Alban Books, w auli Akademii Alfonsjańskiej do obrony doktoratów, przedstawi trzeci tom o. Dennis’a Billy’ego, C.Ss.R., Classics with Commentary Series wydany przez Ave Maria Press. Tom poświęcony jest Nawiedzeniom Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej, napisanym przez św. Alfonsa.

Wrócić do Indeksu

GALERIA ZDJĘĆ

1 – 4: Podczas gdy o. Lin Antezana Gonzales CSsR z Boliwii głosił misję św. w miejscowości Chincha w Peru, nastąpiło tam trzęsienie ziemi. Przesyła on zdjęcia wraz z opisem swoich wrażeń
1, 2, 3, 4

5. 450 zaproszonych gości zgromadziło się w Gars am Inn na uroczyste jubileuszowe obchody ewangelizacyjnej obecności Sióstr Misjonarek Najświętszego Odkupiciela Regii Niemiec i Austrii. Uczestniczyły również przedstawicielki Regii: Japonia, Boliwia, Chile i Ukraina.

7. Siostry z pięciu Regii niosą do ołtarza symboliczne dary odzwierciedlające rodzaj ich ewangelizacyjnego zaangażowania w każdej z Regii.

8. Ks. Kardynał Wetter, o. Tobin i s. Anneliese Herzig uczestniczyli w ceremonii światła podczas zakończenia uroczystości. Zapalona świeca przekazywana była z rąk do rąk jako wyraz wdzięczności "za to co zostało dokonane i za to co pozostało do wykonania".

9. Komisja Przygotowawcza XXIV Kapituły Generalnej na rok 2009 razem z o. Generałem po odprawieniu Eucharystii. Od lewej: Ojcowie Sean Cannon, Gary Ziuraitis, Michael Brehl, Jacek Dembek, Przełożony Generalny Joseph Tobin,Wikariusz Generalny Serafino Fiore, Joseph Dorcey, Brendan Callanan i Francisco Antonio Ceballos Escobar.

10. Klerycy, którzy złożyli pierwsze śluby zakonne oraz ci, którzy złożyli śluby wieczyste razem z o. Antonio De Luca, Prowinciałem z Neapolu oraz Wikariuszem Regii Madagaskar, o.Vincenzo Sparavigna.

11. O. Thomas O’Brien CSsR z Prowincji Edmonton-Toronto, kiedy zmarł, był najstarszym redemptorystą na świecie. Licząc ponad sto lat raz na tydzień spowiadał wiernych i w niedziele odprawiał Msze św. dla ludu w kościele św. Piotra w St. John’s (Kanada). Zmarł mając 103 lata, 8 miesięcy i 4 dni.

Wrócić do Indeksu

MIEJSCA REKOMENDOWANE:

Peru
Powerpoint (.pps)
Trzesienie ziemi

Kliknij na adres, aby zobaczyć prezentację w powerpoint, która ukazuje ogrom zniszczeń spowodowanych trzęsieniem ziemi w Peru. Tekst jest w języku hiszpańskim, jeżeli to nie jest twój własny język, możesz jednak śledzić ideę.
http://www.cssr.com/scala/ppoint/peru.pps

Wiedeń
Blog Redemptorystowski
"Gałązki Oliwne"

O. Martin Leitgöb z Prowincji Wiedeńskiej, informuje nas o blogu redemptorystowskim w j. Niemieckim pod nazwą "Oelzweige", to znaczy "Gałązki Oliwne". Adres jest następujący: http://oelzweige.blogspot.com. Nazwa blogu została wzięta z czasopisma założonego przez św. Klemensa w 1918 roku o takim samym tytule, w celu odnowy życia w Kościele i życia duchowego wiernych. To jest również przedmiotem nowego blogu.

O. Leitgöb uważa, jest to bardzo dobra forma ewangelizacji dzisiaj na całym świecie. Chciałby wejść w kontakt ze wszystkimi Redemptorystami, którzy także mają swój blog. Jego adres
e-mail: martin.leitgoeb@cssr.at

Wrócić do Indeksu

Wazne ostatnie wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów. Pelna liste tych wydarzen znajdziesz w sitio Officialia Site

Pierwsze śluby czasowe:
Kevin Bellot, Regia Karaiby, 8 sierpień 2007
Germain Befanivana, Regia Madagaskar, 9 wrzesień 2007
Clovis Jean Rafidison, Regia Madagaskar, 9 wrzesień 2007
Lantoarivelo H. Rakotoarisoa, Regia Madagaskar, 9 wrzesień 2007
Philippe Euphraim Ramanantsoa, Regia Madagaskar, 9 wrzesień 2007
Elisé Franck Razafimahatratra, Regia Madagaskar, 9 wrzesień 2007
Gavin Steven Stokoe, Prowincja Afryka Południowa, 16 październik 2007

Śluby wieczyste:
Alonso Chérrez Martínez, Prowincja Quito, 31 lipiec 2007
Segundo Andrade Cedeno, Prowincja Quito, 31 lipiec 2007
Peter Davidson Hill, Jr., Regia Karaiby, 8 sierpień 2007
Alfonso Suico, Jr., Prowincja Cebu, 15 wrzesień 2007
Théophile Bary, Regia Madagaskar, 29 wrzesień 2007
Brice Narivelo, Regia Madagaskar, 29 wrzesień 2007
Aubin Zacharie Rafidiarisoa, Regia Madagaskar, 29 wrzesień 2007
Marcel Marie Rajaovita, Regia Madagaskar, 29 wrzesień 2007
Jerémie Josaphat Randriambololona, Regia Madagaskar, 29 wrzesień 2007
Janvier Marie Razafindrabe, Regia Madagaskar, 29 wrzesień 2007
Jean Georges Marie Tsakaniasa, Regia Madagaskar, 29 wrzesień 2007

Święcenia kapłańskie:
Fabio Edilson Cardenas Suarez, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
Carlos André Carreno Durán, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
Javier Hernández Duarte, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
Angel Miro Pinto Salazar, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
Idalecio Rayes Suárez, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
Carlos Darwin Rojas Medina, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
Adriel José Ruíz Galván, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
José Humberto Toro Palacio, Prowincja Bogotá, 3 luty 2007
Reverdy Jacques Aholou, Vice Prowincja Burkina-Niger, 7 lipiec 2007
Augustin Fiacre Hounkpe, Vice Prowincja Burkina-Niger, 7 lipiec 2007
Lamoussa Justin Ouedraogo, Vice Prowincja Burkina-Niger, 7 lipiec 2007
Désiré Zante, Vice Prowincja Burkina-Niger, 7 lipiec 2007
Constancio Alipio Flores Nina, Prowincja Boliwia, 13 wrzesień 2007
Román Oscar Ibarra Aquilar, Prowincja Boliwia, 13 wrzesień 2007
Daniel Pacheco Vargas, Prowincja Boliwia, 13 wrzesień 2007

Zmarli:
Br. Beverley (Reginald) McGuire, 84, Prowincja Canberra, 30 wrzesień 2007
O. Michel Laliberté, 92, Prowincja Sainte-Anne de Beaupré, 3 październik 2007
Br. Kl. Chrisantos Terseungwe Igbudu, 36, Regia Nigeria, 3 październik, 2007
O. Raul Alberto Montoya Ugaz, 65, Vice Prowincja Perú-South, 5 październik 2007
O. Josef Schmitz, 67, Prowincja Cologne, 5 październik 2007
O. Mark Fitzsimon, 87, Prowincja Dublin, 10 październik 2007
O. John Michael Maquire, 74, Vice Prowincja Manila, 11 październik 2007
O. Salvatore Alessi, 76, Prowincja Neapol, 2 październik 2007
O. Roberto Alves Escudeiro, 78, Prowincja Sao Paulo, 22 październik 2007
O. Joseph Tran Huu Thanh, 92, Prowincja Vietnam, 24 październik 2007
O. Thomas Stephen O’Brien, 103, Prowincja Edmonton-Toronto, 23 październik 2007
W dniu swojej śmierci ojciec O’Brien był najstarszym żyjącym Redemptorystą na świecie. (zobacz photo gallery).

Siostra Felicia Grismer, O.Ss.R., 81, Klasztor Św. A. Liguori, USA, 25 październik 2007.

Jubileusz 60-lecia ślubów zakonnych:
Xavier Richter, Prowincja Strasbourg, 9 listopad 2007
Heinrich Prokl, Prowincja Wiedeń, 22 listopad 2007

Wiadomości wyborcze:

O. Vasyl Ivaniv został ponownie wybrany Przełożonym Prowincjalnym Prowincji Lwów. Zatwierdzony 1 pażdziernika 2007.

O. John Michael Brehl, został ponownie wybrany Przełożonym Prowincjalnym Prowincji Edmonton-Toronto. Zatwierdzony 12 października 2007.

O. Joaquim Parron Maria został wybrany Przełożonym Prowincjalnym Prowincji Campo Grande. Zatwierdzony 17 października, 2007.

O. Henríque Aparecido de Lima, został wybrany Wikariuszem Prowincjała Prowincji Campo Grande. Zatwierdzony 18 października 2007.

O. José Manuel Araya Chavarría został ponownie wybrany Przełożonym Vice Prowincji San Salvador. Zatwierdzony 18 października 2007.

O. Fábio Bento da Costa został ponownie wybrany Przełożonym Prowincjalnym Prowincji Goiás. Zatwierdzony 24 października 2007.

O. Alejandro Irizar Irizar został ponownie wybrany Przełożonym Prowincjalnym Prowincji Santiago. Zatwierdzony 29 października 2007.

Wrócić do Indeksu