|
|
|
Rzym,Włochy
16 listopada 2008
RSS
OD WYDAWCY
RZYM I REDEMPTORYSCI:
Ojciec General zabiera glos na Synodzie Biskupów
Kolegium Wieksze (Collegio Maggiore) rozpoczyna nowy rok akademicki
WIADOMOŚCI Z PROWINCJI:
Erygowanie Prowincji Liguori
Spotkanie przelozonych Europy
Spotkanie Braci z Europy
Madryt przyjmuje nowych Misjonarzy Swieckich
Wietnam organizuje seminarium duchowosci
Redemptorysci brazylijscy glosza misje w USA
PROFIL:
Joe Maier, C.Ss.R., temat nowej ksiazki
OGŁOSZENIA:
Kursy duchowosci redemptorystowskiej zaprogramowane przez Centrum Duchowosci
CIEKAWE MIEJSCA:
Santa Ana de Beaupré, Quebec, Kanada
WAŻNE WYDARZENIA:
Sluby, swiecenia, jubileusze, zgony
Drodzy Współbracia:
Zanim przejdziemy do wiadomości z tego miesiąca, chciałbym przypomnieć przełożonym różnych Jednostek, że egzemplarze ORBIS-u powinny były już dotrzeć na ich adres i w wystarczającej ilości, aby mogli rozesłać po 2 lub 3 egzemplarze do różnych wspólnot w swojej Jednostce, oprócz kilku egzemplarzy dodatkowych. Oprócz informacji dla nas samych, sądzę, że ta publikacja jest także dobrym środkiem, aby pomóc temu, który czuje powołanie do podjęcia naszego życia. Można zostawić egzemplarze w rozmównicach wspólnot, aby goście przeglądali je czekając na rozmowę. Robimy to również tutaj, w Domu Generalnym. Jednocześnie rozdano wiele egzemplarzy wśród osób, które chciały zabrać je ze sobą. Jest wiele sposobów, aby szerzyć nasz styl życia i naszą uniwersalną misję w Kościele. To jest właśnie jeden z nich, a zarazem bardzo prosty.
Łaska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.Ss.R.
Rzym
Synod Biskupów
XII Posiedzenie Ogólne Zwyczajne
Życie konsekrowane jako posłuszeństwo radykalne Słowu Bożemu
P.O. Joseph Tobin W. Tobin, C.Ss.R.
(Od wydawcy: Jest to tekst wygłoszony przez O. Generała 13 października 2008 na XII Posiedzeniu Ogólnym Zwyczajnym Synodu Biskupów na temat „Słowo Boże w życiu i misji Kościoła”, w Watykanie od 5 do 26 pazdziernika 2008. To jest 5. raz jak O. Generał uczestniczy w Synodzie Biskupów podczas swojego pobytu w Rzymie).
Na Synodzie byli obecni nastepujacy Przelozeni Generalni: Kieran O´Reilly, S.M.A. |
 |
Ojcze Święty
Bracia i Siostry w Chrystusie:
Przemawiam jako członek Konferencji Przełożonych Generalnych. Punktem wyjścia jest nr. 52 Instrumentum Laboris, który wskazuje na niektóre oczekiwania ożywiane przez Kościół w członkach życia konsekrowanego. Ta forma uczenia się może służyć również Synodowi dostarczając przykładu, który można by zaproponować Ludowi Bożemu, aby ukazać typ „posłuszeństwa wierze” (Rz 13,26) „należnego Bogu objawiającemu; posłuszeństwa, przez które człowiek odaje się Bogu w sposób dobrowolny i całkowicie” (1). To radykalne posłuszeństwo wymagane od każdego wierzącego, jest przeżywane w sposób publiczny przez osoby konsekrowane. Wskażę trzy aspekty tej odpowiedzi: życie konsekrowane jako posłuszeństwo Słowu, które stało się ciałem w Jezusie Chrystusie; Słowo, które przemawia przez znaki czasu i miejsca; i posłuszeństwo, którego uczymy się przez cierpienie.
Posłuszeństwo Słowu, które stało się ciałem
Życie konsekrowane w swojej istocie jest odpowiedzią na Słowo Boże. Dla osób konsekrowanych, Jezus Chrystus, wcielone Słowo Boże jest wzorem posłuszeństwa i zarazem Tym, ku któremu posłuszenstwo jest skierowane (2). Uczniem jest ten, kto „słucha Pana i wypełnia jego Słowo (cf. Mt 7,24) a zachowywanie jego przykazań potwierdza miłość do Niego i przyciąga miłość Ojca (cf. Jn 14,21) (3)”.
Posłuszeństwo składa całe życie w ręce Chrystusa, tak że On może je użyć zgodnie y wolą Bożą i uczynić je wspaniałym dziełem (4). Osoby poświęcone Bogu wiedzą, że szukają Królestwa Bożego i uczestniczą w sposób intymny w tajemnicy paschalnej Chrystusa, która jest tajemnicą posłuszeństwa.
Posłuszeństwo Słowu odpowiadając na znaki czasu
Kościół miał zawsze, i nadal ma, obowiązek badania znaków czasu i interpretowania ich w świetle Ewangelii (5).
Jako część swojej misji, Kościół oczekuje, że Instytuty Życia Konsekrowanego „aby odważnie podejmować twórczą inicjatywę oraz naśladować świętość swoich założycieli i założycielek, a w ten sposób odpowiadać na znaki czasu pojawiające się w dzisiejszym świecie..., przystosowując jej formy — gdy jest to konieczne — do nowych sytuacji i rozmaitych potrzeb, w postawie całkowitej uległości wobec Bożych natchnień i zgodnie z rozeznaniem Kościoła” (6).
Odczytując znaki czasu w świetle Ewangelii osoby konsekrowane starają się wypełnić przykazanie Pana, aby czynić uczniów ze wszystkich narodów (Mt 28, 19-29). Przyjmują oni także „dzieci”, które Jezus pragnie dotykać i błogosławić (Mk 10, 13), a także tych, z którymi bardziej się utożsamia jak głodni, chorzy, cudzoziemcy i więźniowie. Ci, którzy żyją życiem konsekrowanym pracują z grupami osób, które , jak Zacheusz i inni, „pragną zobaczyć Jezusa” (Łk 19, 1-10; Jn 12, 21n.), ale na przeszkodzie staje im ich marginalna sytuacja w społeczeństwie lub w Kościele, czy też zwyczajnie, ponieważ nie ma nikogo, kto pomógłby im zrozumieć Słowo życia (por. Dz 8, 31).
 |
Jak Słowo, które stało się ciałem, “nauczyło się posłuszeństwa przez to, co wycierpiało” (Hbr 5, 8), tak też wszyscy konsekrowani są wezwani, aby wytrwać na drodze świętości pośród trudności materialnych i duchowych codziennego życia(7). Ten Święty Synod pragnie podziękować Bogu za dobrowolne oddanie się Słowu tylu konsekrowanych mężczyzn i kobiet, którzy żyją w posłuszeństwie w wielkim cierpieniu. Przypomnijmy sobie te osoby, które ostatnio stały się ofiarami przemocy, a nawet gwałtu w Indiach. Pomyślmy o agentach duszpasterskich i kapłanach, którzy sprawują swoją posługę w ukryciu wśród robotników, wygnańców i mniejszości w państwach totalitarnych i nietolerancyjnych.
Wiemy, że w wielu częściach świata pierwsze głoszenie Ewangelii zostało dokonane przez osoby konsekrowane, które zaznały bolesnej kenozy osobistej, zostawiając swój język i historię w tym celu, aby Słowo Boże mogło być słuchane w kontekście kulturalnym swoich słuchaczy. Mamy w pamięci osoby konsekrowane stare i chore, które są znakiem nadziei wśród tylu wołań pełnych desperacji. Wreszcie, przypominamy te osoby konsekrowane, które towarzyszą tym, którzy się nie liczą i nie mają żadnej władzy, jak też tym, którzy znają bolesne doświadczenie marginalizacji na łonie Kościoła lokalnego. |
1. Dei Verbum, 5.
2. Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, Instrukcja Posługiwanie władzy i posłuszeństwo (11.05. 2008), 8.
3. Tamże.
4. Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, Instrukcja Rozpocząć na nowo od Chrystusa. Odnowione zaangażowanie życia konsekrowanego w trzecim tysiącleciu (19.05.2002), 22.
5. Gaudium et Spes, 4.
6. Vita Consecrata, 37.
7. Tamże.
Rzym, Włochy
Collegio Maggiore, 2008-2009
José Vidigal, C.Ss.R.
Dyrektor Collegio Maggiore
Natura Collegio Maggiore
"Collegio Maggiore" to instytucja utworzona w Domu św. Alfonsa, Rzym, która przyjmuje i formuje redemptorystów posyłanych do Rzymu, aby kontynuowali wyższe studia na różnych rzymskich uniwersytetach. Collegio Maggiore stanowi zatem grupa studentów z różnych części Zgromadzenia, którzy chcą zdobyć licencjat lub doktorat w jakiejś dyscyplinie z curriculum studiów kościelnych. Nie należy mylić go z Akademią Alfonsjańską, założoną w 1949, która jest naszym fakultetem teologii moralnej z ok. 300 studentami, którymi są kapłani, osoby zakonne lub świeccy.
Collegio Maggiore posiada swoje własne Statuty, zatwierdzone przez Zarząd Generalny. Ich ostatnia aktualizacja miała miejsce w marcu br., kiedy cała wspólnota dokonała rewizji swoich statutów.
Studenci
W bieżącym sześcioleciu liczba redemptorystów przyjętych do Collegio Maggiore stale wrastała. Jeśli chodzi o (Wice)Prowincje, to nasi studenci pochodzą głównie z tzw. “Trzeciego Świata”, choć z małymi wyjątkami. Europa Zachodnia i Ameryka Północna jest minimalnie reprezentowana.
 |
W roku akademickim 2008-2009 mamy: 14 studentów z Ameryki Łacińskiej; 6 studentów z Afryki; 5 studentów z Azji; 4 studentów z Europy Wschodniej; 1 studenta z Ameryki Północnej.
Różnorodność pochodzenia widać w fakcie, że studentów ogółem jest 30, a pochodzą z 17 różnych krajów i z 22 Jednostek Zgromadzenia. Uniwersytety, na które uczęszczają są następujące: Akademia Alfonsjańska (9 studentów), Uniwersytet Gregoriański (6 studentów), Teresianum (4 studentów); po 2 studentów na następujących Ateneach: |
 |
Rekolekcje w Collegio Maggiore
Dla kapłanów, studentów Collegio Maggiore, wrzesień jest miesiącem powrotu z długich wakacji. Każdy przywozi ze sobą doświadczenia o pełnionym apostolacie, języku, którego się uczył, krajach, które odwiedził. W międzyczasie Collegio zmieniło swój obraz wraz z przyjazdem nowych studentów i odjazdem tych, którzy ukończyli studia.
Wrzesień jest także miesiącem refleksji na początku nowego roku akademickiego, a stąd również programowania wszystkich działalności grupy. Zgodnie ze zwyczajem dokonaliśmy tego przygotowania poprzez rekolekcje duchowe. Czymś nadzwyczajnym był fakt, że tym razem naszym kaznodzieją był nie kto inny jak Ojciec Generał we własnej osobie. Mówił o ślubach zakonnych jako sposobie ukierunkowania naszej miłości do Boga i ubogich. Przez śluby wyznajemy Chrystusa ubogiego, Chrystusego czystego, Chrystusa posłusznego na rzecz radosnego świadectwa o obfitym Odkupieniu.
Klimat, którym oddychaliśmy nie mógł być lepszy: spokój Domu Nazaret pośród wspaniałej zieleni rzymskiej równiny. Uprzejmość członków Ruchu FAC, który nas przyjął, był innym mocnym punktem rekolekcji.
Celebracje liturgiczne zostały przygotowane z dość dużym wyprzedzeniem i z dużą kreatywnością przez samych uczestników. Przyżyliśmy chwile intensywnej modlitwy, inspirowanej w pięknych i odpowiednich symbolach. W pamięci wszystkich pozostała szczególnie Droga Krzyżowa odbyta w lesie przy domu, wzruszająca ze względu na panujące milczenie i gorliwość.
Ocena 27 uczestników była bardzo pozytywna. Tak dobre rekolekcje mają miejsce tylko kilka razy w życiu. Dziękujemy, Ojcze Generale!
Śladami św. Klemensa
Nasze Zgromadzenie przeżywa stulecie kanonizacji Klemensa Marii Hofbauera, które będzie miało miejsce w przyszłym roku, ponieważ został kanonizowany przez papieża św. Piusa X 20 maja 1909 roku. Niektóre prowincje, jak te z Polski i Austrii, zaprogramowały już serię wydarzeń. 30 ojców studentów z redemptorystowskiego Collegio Maggiore w Rzymie postanowiło wejść w klimat owego wspomnienia pielgrzymką “Idąc śladami św. Klemensa”.
Za przygotowanie, perfekcyjne i drobiazgowe, był odpowiedzialny nasz towarzysz O. Witold Hetnar; przewodnikiem pewnym i kompetentnym był, dzięki swej uprzejmości, O. Adam Owczarski, Dyrektor Instytutu Historycznego.
W Tasowicach, Republika Czeska, miejscu urodzin Klemensa, wspólnota redemptorystowska przyjęła nas i pokazała kościół zbudowany w miejscu, gdzie był dom Hofbauerów. Jeden z ołtarzy zajmuje dokładnie miejsce pokoju, w którym się urodził. Witraże kościoła opowiadają o życiu i opisują działalność świętego. W pobliżu znajduje się kościół jego chrztu z tą samą chrzcielnicą jak za jego czasów.
W polskiej stolicy naszym celem był, znajdujący się w centrum historycznym, św. Benon, który Klemens i Tadeusz Hübl otrzymali w 1787 jako miejsce apostolatu. Otoczony już wówczas przez inne świątynie i klasztory stał się “stałą misją” ze względu na misyjny dynamizm synów św. Alfonsa. Trudna sytuacja społeczno-ekonomiczna ludności nie mogła nie poruszyć serca Klemensa, który w konsekwencji otworzył szkołę dla ubogich dzieci, sierociniec dla dzieci opuszczonych, a ponadto szkołę zawodową. Został aresztowany w Krakowie, kiedy przekraczał granicę w towarzystwie dzieci bez dokumentacji. To ogromne dzieło duszpasterskie musiało zostać zamknięte w 1808, kiedy redemptoryści zostali wypędzeni z Warszawy. Jednym z autorów wypędzenia był urzędnik pruski Zachariasz Werner, słynny poeta i człowiek lekkiego życia, który nawrócił się w Wiedniu i został później nie tylko wielkim przyjacielem Klemensa, ale także kapłanem.
Zwiedziliśy kilka kościołów, w których święty prowadził działalność duszpasterską w swoich ostatnich 12 latach w pięknej stolicy austriackiej: głównie u Włochów, jezuitów i urszulanek. Tam jego dom stał się punktem spotkań młodzieży spragnionej bardziej intensywnego życia duchowego. Podobnie jak w Warszawie, Klemens przygotował świeckich, aby prowadzili owocną działalność jako oblaci. W kościele Maria am Gestade, który został powierzony redemptorystom przez cesarza w 1820 po zatwierdzeniu Zgromadzenia w Austrii, znajduje się grób świętego i małe muzeum zorganizowane w domu prowincjalnym, które posiada wiele z jego przedmiotów, jak meble, ornamenty, pisma, a nawet konfesjonał.
Obok trumny znajduje się piękna rzeźba świętego i zdania, które streszczają jego orędzie:
Synu mój, odtąd On jest twoim Ojcem, staraj się robić zawsze to, co Jemu się podoba.
Głoś na nowo Ewangelię.
Panie, nadeszła godzina!
Odwagi! To Bóg wszystkim kieruje.
Kiedy ludzie myślą, że już wszystko zobaczyli - niespodzianka! Hernals, dzielnica Wiednia, posiada kościół wybudowany przez redemptorystów w 1880 i poświęcony Matce Bożej Nieustającej Pomocy. Klemens był wówczas jedynie “czcigodnym” - beatyfikacja była w 1888 - i stąd kościół nie jest pod jego wezwaniem, ale plac nosi jego imię. Dzielnica należała wówczas do najbiedniejszych w mieście. Jednak ludzie pomagali ofiarowując to, co miało większą wartość. Mówi się, że jest to najpiękniejszy kościół neogotycki na świecie i z pewnością może tak być. Nasi współbracia dokonali tam wspaniałej ewangelizacji i ludzkiej promocji, przekształcając całkowicie rzeczywistość. Ubóstwo, we wszystkich swoich aspektach, należy do przeszłości. Piękny kościół strzeże relikwiarza z kośćmi z głowy świętego. Pielgrzymka pozostawiła nam wspaniałe wspomnienia z doświadczeń, jakich doznaliśmy. Oprócz tysięcy zdjęć w aparatach cyfrowych, w pamięci pozostało braterskie przyjęcie przez współbraci polskich, czeskich i austriackich, satysfakcja, że wszędzie znajowało się posągi i place z imieniem Klemensa i, przede wszystkim, ogromne pragnienie, aby lepiej poznać tę postać, która naznaczyła naszą historię, a którą poczuliśmy tak blisko naszych rąk i oczu. |
 |
Indie
Erygowana Prowincja Liguori w Mattoor, Kerala
Kwitnąca Jednostka redemptorystowska w samym “kraju Boga”
“Stało się to przez Pana: cudem jest w naszych oczach. Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się nim i weselmy!” (Ps 118, 23-24). Taka modlitwa zabrzmiała w sercach współbraci 27 czerwca 2008, kiedy Wiceprowincja Alwaye została przekształcona w prowincję o nazwie Prowincja Liguori w Mattoor, Kerala, Indie, gdzie znajduje się dom prowincjalny.
Uroczystość rozpoczęła się od celebracji uroczystej Świętej Qurbana (nazwa Eucharystii w obrządku syryjskim) o 10:30, której przewodniczył Jego Eminencja kard. Vithayathil, C. Ss. R. Podczas ceremonii inauguracyjnej O. Clement Vadakkedath, C. Ss. R., Przełożony Prowincjalny, nasz lider i animator w chwili, kiedy nasza Jednostka staje się Prowincją Zgromadzenia, przedstawił rodzinę redemptorystowską i jej uniwersalną misję, która rozciąga się na 77 krajów, przed wielkim zgromadzeniem, które tworzyli biskupi, kapłani i zakonnicy.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Prowincja Liguori, pierwsza prowincja obrządku wschodniego w Indiach, została zainaugurowana przez Jego Eminencję kard. Vithayathil’a, C.Ss. R. W swoim przemówieniu kard. Varkey, najstarszy współbrat nowej prowincji, który odegrał decydującą i różnorodną rolę w realizacji marzenia, aby przekształcić nas w niezależną Jednostkę w kontekście Kościoła Syryjsko-Malabarskiego, przypomniał momenty zmagań i wzrostu na przestrzeni dziesięcioleci, aby dojść do obecnej chwili.
 |
O. Joseph P. Dorcey, sekretarz generalny, odczytał dekret erygujący Prowincję Liguori i przekazał życzenia pomyślności ze strony O. Joseph’a W. Tobina, Przełożonego Generalnego, z okazji ceremonii erygowania Prowincji Liguori. O. Paul Pazhangattu, C.Ss.R., przełożony prowincjalny Prowincji Bangalore, podkreślił braterskie więzi, jakie istnieją pomiędzy Prowincją Bangalore i nową Prowincją Liguori. O. Clemente Campos, C. Ss. R, z Prowincji Bangalore i O. Eugene D’Silva, C. Ss. R., z Regii Mumbai, wyrazili podobne życzenia pomyślności i nadziei. Wszystkie Jednostki Podregionu Azji Południowej były reprezentowane na uroczystości inauguracji. Grupa kapłanów diecezjalnych i zakonnic zabrała również głos gratulując członkom Prowincji Liguori. |
Takie same są powody naszego rozwoju z punktu widzenia ludzkiego. Zostaliśmy pobłogosławieni liderami pełnymi wizji jak O. Michael Naikanparampil czy O. George Areeckal lub też O. Clement Vadakkedath. Ich pomoc oraz wskazówki ze strony Zarządu Generalnego należy wspomnieć również z wdzięcznością i miłością. Zawdzięczamy wiele obecnemu Przełożonemu Generalnemu O. Joseph’owi W. Tobinowi i jego Radzie za hojne wsparcie, abyśmy przekształcili nasze marzenie tak szybko w Prowincję.
Przeżywamy czas pełen łaski w historii naszego Zgromadzenia. Możemy spojrzeć w przeszłość i powiedzieć, że pomimo trudności i wielu przeszkód na drodze, którą przebyliśmy, czas wydaje się bardzo krótki, ponieważ przebyliśmy odcinek pomiędzy Regią i Prowincją w 16 lat! Zaczęliśmy naszą Jednostkę z 16 Ojcami i 15 studentami bez ślubów w 1992, a dzisiaj uroślimy tak, że mamy 87 członków, z których 50 to kapłani. Współbracia tej Jednostki pracują w krajach od bieguna południowego aż do północnego. Jesteśmy w kwiecie wieku naszej młodości, ponieważ większa część naszych współbraci nie przekracza 40 roku życia.
Prowincja posiada siedem domów kanonicznie erygowanych w Kerala i rezydencję w diecezji Thuckalay, w Tamil Nadu. Posiadamy także parafie związane z naszymi domami w Karavaloor i Kunnambatta. Dom w Mattoor jest siedzibą Prowincjała a także centrum przygotowania duszpasterskiego. Domy są rozrzucone w sześciu diecezjach, obejmując odległość ok. 800 km. Prowincja jest źródłem działalności apostolskiej. Nasza działalność apostolska w Indiach ogólnie ogranicza się do regionu geograficznego języka kerala i Malayalam, chociaż odwiedziliśmy inne stany ewangelizując po angielsku i hindi. Każdego roku głosimy średnio 50 misji parafialnych i organizujemy 40 spotkań młodzieżowych, oprócz rekolekcji i seminariów dla kapłanów, osób zakonnych i seminarzystów. Niektórzy współbracia pracują bardzo aktywnie w apostolacie pióra i jesteśmy gotowi do systematycznego rozpoczęcia przygody na polu TV.
Wyrazem solidarności z innymi Jednostkami jest obecność współbraci za granicą, którzy pracują w różnych miejscach. Ponoszą oni wiele ofiar na płaszczyźnie osobistej i na płaszyźnie Prowincji, aby wyrazić solidarność z rodziną redemptorystowską na całym świecie. Jesteśmy głęboko umotywowani dzięki odwadze i zaangażowaniu, jakie wykazali nasi misjonarze poza granicami.
Nie zadawalamy się odbytą drogą. Istnieją nowe drogi do odkrycia i kroczenia, by poszerzać horyzont misji. Więcej przygód czeka nas w przyszłości, jak też walka, aby pokonać przeszkody. Istnieją płaszczyzny budzące niepokój jak nadmiar pracy i ograniczenia ekonomiczne. Jednak mamy nadzieję, że pokonamy z pomocą Pana wszystkie przeszkody, zgodnie ze słowami Psalmisty: “Pan jest moim pasterzem, niczego mi nie braknie”. Prosimy naszego Ojca św. Alfonsa, abyśmy nigdy nie tracili ani przez chwilę żadnej okazji, by zdobyć koronę, przygotowaną w górze, dla prawdziwych redemptorystów.
Portugalia
Spotkanie Prowincjalow regionu Europy Poludniowej
Pedro Lopez, C.Ss.R.
W dniach od 7-9 pazdziernika w Vila Nova de Gaia (Portugalia) odbylo sie Spotkanie Przelozonych Prowincjalnych regionu Europy Poludniowej. Z tej okazji zebrała się niemal nowa grupa, a to dzieki temu, iz w roznych prowincjach na poczatku Trienium mianowano nowych przełozonych.
W gronie uczestnikow znalezli się prowincalowie: o. Antonio Gomez (Prowincja Lizbonska), o. Joseph Touraynne (Prowincja Lion-Paryz), o. Davide Perdomo (Prowincja Neapolitanska), o. Giovanni Congiu (Prowincja Rzymska), o. Pedro Lopez (Prowincja Madrycka), o.Winand Claessens (Prowincja Poludniowej Belgii) i o. Elias Sader (Prowincja Libanska).
Obecni byli rowniez o. Antonio de Lucca, ustepujacy przewodniczacy, oraz o. Jose Luís Bartolome, ustepujacy ekonom. Obaj zlozyli sprawozdania z dzialalnosci w okresie ostatnich trzech lat, oraz raport finansowy.
Po przypomnieniu odpowiednich przepisow dotyczacych regionu, zgromadzeni wybrali nowego przewodniczacego Regionu Europy Poludniowej, a zostal nim o. Pedro Lopez z Madrytu. Do grona czlonkow Rady Stalej zostali wybrani: o. Davide Perdomo (jako sekretarz) i o. Antonio Gomez (jako ekonom).
 |
Podczas spotkania, pomiedzy czlonkow zostaly rozdzielone rozne sfery odpowiedzialnosci na kolejne Trienium. O. Davide podejmie odpowiedzialnosc za formacje poczatkowa i stala, o. Giovanni bedzie odpowiadal za duszpasterstwo mlodziezy i powolan, a o. Pedro bedzie pracowac z redemptorystami swieckimi.
Nastepnie, po bardzo pozytywnej ocenie doswiadczen wspolnego nowicjatu, ojcowie wdrozyli zaaprobowane przez Przelozonego Generalnego Ratio Postulatu i Ratio Studentatu. Podobnie pochlebne oceny zebraly spotkania regionalne misjonarzy, moralistow oraz formatorow i formowanych. Uczestnicy spotkania wyrazili zachete do kontynuowania tego rodzaju spraw. O. Antonio Gomez zlozyl raport, odnosnie projektu formacji ciaglej w regionie, jak rowniez na temat kursu dla przelozonych lokalnych. O. Pedro Lopez zaprezentowal plany pozyskiwania nowych powolan w regionie. Skoro wszystkie te projekty zostaly przychylnie przyjete, zadecydowano o ich ostatecznej akceptacji, ktora mialaby sie dokonac na kolejnym spotkaniu, po uprzednim zaopiniowaniu ze strony kazdej z prowincji. |
Kolejne spotknie przelozonych prowincji regionu Europy Poludniowej zaplanowano na marzec 2009 r. Odbedzie sie ono w Kortonie, korzystajac ze spotkania przygotowawczego do Kapituly Generalnej.
Wyrazamy wielka wdziecznosc za serdeczne przyjecie, ktore uczestnikom spotkania zgotowala Prowincja Lizbonska. Za ujmujaca goscinnosc dziekujemy wspolnotom Vila Nova de Gaia i Oporto. Z przyjemnoscia spedzilismy te dni posrod tamtych wspolnot.
Monachium, Niemcy
Spotkanie braci regionu Europy Północnej
Michael Duxbury, C.Ss.R.
Regionalny Sekretariat ds. Braci Europy Polnocnej i Prowincja Monachijska goscili, przybylych na odbywajace sie w dniach 8-16 wrzesnia XX Miedzynarodowe Spotkanie Braci w Altötting – Niemcy, wspolbraci z roznych prowincji i wiceprowincji z regionu. Obecni byli takze bracia z Afryki Poludniowej i Ipoh z Singapuru. W sumie na spotkanie przybylo 51 braci.
| Animatorem spotkania był O. Joseph Ivel Mendanha C.Ss.R z Centrum Duchowosci Redemptorystow w Rzymie, ktory glosil konferencje i inicjowal dyskusje w grupach na tematy: “Oddac zycie dla obfitego Odkupienia”, “Wyzwania dla zycia zakonnego dzis” i “Restrukturyzacja”.
Ponadto O. Gé Janssen przedstawil swoje przemyslenia o zyciu bl. Piotra Dondersa poslugując sie prezentacją mulitimedialna. Grupa, pod kierunkiem przewodnika, zwiedzila sanktuarium maryjne w Altötting, odwiedzili kaplice Matki Bozej, klasztor kapucynow i kościol p.w. sw. Magdaleny, ktory niegdys nalezal do redemptorystow. Wspolbracia zlozyli takze wizyte wspolnocie w Gars, gdzie obejrzeli kosciol i klasztor, a tamtejsza wspolnota na czele z rektorem milo ich przyjela. Uczestnicy zjazdu organizowali liturgie i spotkania modlitewne w roznych grupach jezykowych. Wzajemne dzielenie sie doswiadczeniami z przeszlosci, pomagaly podtrzymac dobrego ducha miedzy wspolbracmi. |
 |
Hiszpania
Prowincja Madrycka
Swieccy Misjonarze Najswietszego Odkupiciela
Pedro Lopez, C.Ss.R.
Prowincja Madrycka swietuje. Mimo czasu kryzysu, roznych ciec i znaczacych redukcji w zatrudnieniu, my – redemptorysci – cieszymy sie wzrostem naszej rodziny. Chociaz nalezy przyznac, ze w obecnym czasie odnotowujemy wiecej powolan swieckich, niz zakonnych. W uroczystosc sw. Alfonsa, 1 sierpnia, nasza prowincja powitala pierwszych 12 swieckich misjonarzy Najswietszego Odkupiciela.
 |
Pojecie swieckiego misjonarza zostalo wprowadzone przez Kapitule Generalna w 1991 r, w nadziei na aktywne wsparcie zycia apostolskiego calego Zgromadzenia. Nasza Kapitula Prowincjalna podjela ten pomysl, nie pozniej, niz w roku 2000. Swieccy misjonarze zostali wowczas okresleni, jako “chrzescijanie, ktorzy poprzez swoje powolanie chrzcielne zostali poswieceni na sluzbe Kosciolowi i apostolstwu, a ze swej strony okazuja sie byc zdolnymi do tego, aby wspolnie z redemptorystami dzielic zarowno tego samego ducha, jak i wartosci ewangeliczne oraz droge zycia naznaczona przez charyzmat sw. Alfonsa”. Od tego czasu przez ostatnie lata wokol niektorych naszych wspolnot zebraly sie grupy swieckich, przyciagnietych charyzmatem redemptorystow. Poprzez bliskosc wspolnoty zakonnej, poglebiali swoje zainteresowanie zyciem duchowym, naszym przezywaniem zycia na drodze rad ewangelicznyc oraz dzialalnosci pastoralnej. Takie grupy wyrosly w parafiach pw. MB Nieustajacej Pomocy i sw. Gerarda w Madrycie oraz w Granadzie, Mérida and Vigo. Niektorzy członkowie tych grup poczuli wezwanie do zlaczenia sie z nasza Prowincja Madrycka, jako swieccy misjonarze Najswietszego Odkupiciela. Daniel, Monica, Maria José, Rafa, Pili, Arturo, Inma, Antonio, Maria Angeles, Jorge, Pilar and Juanjo zlozyli swoje zobowiazanie w sierpniu. Inna grupa uczyni tak za kilka miesiecy. |
Wspomiane osoby zlozyly zobowiazanie na okres jednego roku. Bedzie ono rokrocznie odnawiane i zaklada ono styl zycia naznaczony charakterem alfonsjanskim oraz gotowoscia do uczestniczenia w misji redemptorystow. Szczegolnie na polu misji ludowych, stowarzyszenia sie dla solidarnosci, poslugi jako redemptorystowskich wolontariuszy, PJVR (duszpasterstwa mlodych powolan redemptorystow), ISCM (Wyzszego Instytutu Nauk Moralnych), Wydawnictwa Nieustajacej Pomocy, kolegium Gamo Diana czy dzialalnosci pastoralnej podejmowanych przez wspolnote lokalna.
Naszych nowych braci i siostry witamy jak najserdeczniej, majac przekonanie, ze znajdziemy wiele sposobnosci, aby wzajemnie dzielic przestrzen i czas na plaszczyznie duchowosci, zycia i misji.
Prowincja Wietnam
Warsztaty na temat przelozenstwa
Mark Duc, C.Ss.R
W dniach od 25-29 sierpnia odbyly sie warsztaty na temat „Przelozenstwa” w Ho Chi Minh City, jako czesc corocznego programu formacji ciaglej. Prowadzone byly przez O. Joseph Ivel Mendanha, CSsR, Asystenta Dyrektora Centrum ds Duchowosci w Rzymie, a uczestniczylo w nich prawie 180 wietnamskich redemptorystow z roznych wspolnot.
 |
O. Ivel ze swoja interesujaca i prowokujaca do myslenia prezentacja ofiarowal wspolbraciom nowa swiadomosc licznych cech i umiejetnosci, ktorymi powinien charakteryzowac sie przelozony, oraz jak powinny byc one wykorzystane w zmieniajacej sie rzeczywistosci wspolczesnego swiata i zycia zakonnego, a szegolnie w kontekscie spoleczenstwa wietnaskiego dzisiaj. Warsztaty odbyly sie w bardzo waznym momencie w zyciu naszej prowincji, kiedy my wietnascy redemptorysci aktywnie domagamy sie zwrotu nieprawnie zagarnietych przez panstwo wlasnosci. Dlatego tez zasady dobrego przywodztwa zostaly omowione i zastosowane do kontekstu prawdziwych wyzwan i sytuacji wietnamskiego konfliktu. Pomogly one, równiez naszym wspolbraciom w przyblizeniu roli, jaka liderzy wspolnot powinni odgrywac, szczegolnie w trudnych i wymagajacych sytuacjach naszej poslugi. |
Brazylia / USA
Misja redemptorystow brazylijskich w New jersey, USA
Wilson Marques, C.Ss.R.
Siedemdziesiat dziewiec lat temu, pierwsi polnocno Amerykanscy Redemptorysci opuscili USA, by glosic misje w Brazyli, a wlasciwie bedac bardziej dokladnym to w Stanie Matao Grosso, gdzie zalozyli swoja siedzibe w miescie Aquidauana. W tym roku dokonalo sie wydarzenie bezprecedensowe, brazylijscy redemptorysci wyruszyli do USA, by glosic tam misje. Bylo to naprawde niecodzienne i historyczne wydarzenie w dziejach Prowincji Campo Grande, ktore otworzylo nowe horyzonty/ perspektywy i pozwolilo na przekroczenie starych barier. Grupa misjonarzy z prowincji Campo Grande, ktora zbiegiem przypadku pracuje w rejonie Mato Grosso i ma swoja siedzibe w Aqudauna, wyruszyla do Miast Newark i Hillside w stanie New Jersey, by glosic misje w dwoch parafiach, St. James w Newark oraz St. Catherine w Hillside. Dokumenty Koncowe V Konferencji Ogolnej Episkopatow Ameryki Lacinskiej i Karaibow z Aparecida oraz Dyrektorium 2008-2009 Krajowej Konferencji Biskupow Brazylii (CNBB), traktują o wymiarze misyjnym Kosciola. W tym kontekscie redemptorystowskie misje parafialne nigdy bardziej niz teraz nie wzmacnialy prac poszczegolnych dziedzin zycia parafialnego poprzez formowanie grup misyjnych i liderow, ktorzy obejma swoje wlasciwe miejsce w Kosciele, co pozwoli dac nadzwyczajny impuls Kosciolowi, ktory jednoczesnie jest ewangeliczny i dynamiczny w swojej naturze. Kiedy ziarno misji parafialnych jest posiane, ci ktorzy sa ukierunkowani/uformowani beda kontynuowac i rozszezac ducha misyjnego. Duch misyjny ktory zrodzil sie w brazylisjskim Kosciele wczasie ostanich kilkunastu lat jest wynikiem diecezjalnych i parafialnych misji. Stal sie tak silnym ze w tym roku (2008) nowa grupa misjonarzy zostala utworzona w Prowincji Campo Grande i jest zaproszona do przeprowadzenia dwoch misji w parafiach stanu New Jersey zaczynajac od 12 wrzesnia 2008. To bardzo dobry znak, ze poglebiona refleksja biskupow brazylijskich i doswiadczenie misyjne kosciola brazylijskiego, zaczynaja rowniez przynosic efekty w innych krajach. |
 |
"Misje nadaja zycia nadzieji, ze inny swiat jest mozliwy, nawet w bardzo trudnych warunkach." Tak brzmi koncowa deklaracja trzeciego Amerykanskiego Kongresu Misyjnego i osmego Kongresu Ameryki Lacinskiej (CAM3/COMLAB8), ktory odbyl sie od 12-17 sierpnia w Qiuito, Ecuador. Poprzez swoj temat "ksztaltowac Kosciol przez misje" i motto "Ameryka z Chrystusem slucha, uczy sie i naucza" kongres zaprasza nas by przekraczac stare ograniczenia i podbijac nowe horyzonty. Dlatego wychodzac na przeciw nowym wyzwaniom w jednosci z Biskupami Brazyli i Ameryki Poludniowej Zgromadzenie Najswietszego Odkupiciela otwiera sie na nowe horyzonty kontynentalnych misji w naszym Kosciele, wysylajac grupe misyjna z Prowincji Campo Grade do wygloszenia dwoch misji w parafiach St. James Church w Newark i St. Catherine of Siena w Hillside, New Jersey.
W swietle tych wydarzen, nalezy tylko prosic Boga, by blogoslawil nam i naszej pracy misyjnej tak, bysmy byli zawsze oswieceni przez Matke Boza i Jezusa Dobrego Pasterza, a ziarno dzis tam posiane zapuscilo gleboko korzenie i przynioslo dobre owoce.
Tajlandia
Ewangelia według Ojca Joe (Joe Maier, C.Ss.R.)
Książka, która mówi o dziele kapłana
Asheville Citizens-Times, N.C.
Greg Barrett przybył do Tajlandii jako reporter Gannett News Service w 2000 r., aby zbadać handel ludźmi uważając, że stanie po ich stronie i potępi rodziców i inne osoby, które sprzedawały kobiety jako niewolnice seksualne.
To, co znalazł to małą wyspę, która kwitła pięknem wśród brudu i najgorszych dzielnic Bangkoku, dzięki m. in. zaangażowaniu katolickiego kapłana.
Barrett spotkał się również z faktem, że jest czymś zupełnie realnym zobaczenie jak osoby bez nadziei mogą umierać z głodu.
“Nie można osądzać tych osób z pozycji naszego dostatku”, mówi Barrett. Trzeba “pracować tam, powąchać ten zapach, poczuć smak, aby zrozumieć”.
Przed podróżą do Tajlandii Barrett zadzwonił do kilku osób i wszystkie, z którymi rozmawiał dały mu tę samą radę: “Szukaj Ojca Joe”.
Ojciec Joe Maeier to ksiądz katolicki, który pracuje od ponad 30 lat poza systemem i pośród ubogich dzielnic. Zbudował 32 szkoły, schronisko dla chorych na AIDS, sierociniec i wiele innych dzieł; wiele z nich bez oficjalnego zezwolenia rządu cywilnego lub Kościoła.
Barrett był pod tak wielkim wrażeniem, że wrócil do kraju pięć razy i, na koniec, napisał kisążkę “Ewangelia według Ojca Joe”. Barrett będzie w Malaprop’s, na ulicy Haywood, dzisiaj o 19:00, aby mówić o swojej książce i misji Ojca Joe.
“Ojciec Joe nie miał zamiaru budować 32 szkół”, powiedział Barrett. “Postanowił zbudować jedną. Jeden człowiek nie może myśleć o zmianie świata; być może nie może także oczekiwać wyników. Musi skocentrować się jedynie na tym, że dzieło jest dobre”.
Praca w dzielnicy ubogiej i życie w wygodnym domu w dobrej dzielnicy byłoby czymś łatwym, ale Ojciec Joe żyje w tym samym miejscu, co ludzie, z którymi pracuje, wśród baraków z cynku i okropnych zapachów.
“Dzieci, którym pomaga, a nawet chorzy na AIDS, którzy żyją w schronisku, są szczęśliwi”, mówi Barrett.
“Śmieją się i baraszkują”, mówi. “Myślałem, że zobaczę smutne twarze podobne do tych ze sklepu Sally Struthers, ale te dzieci były bardziej szczęśliwe niż moje dzieci”.
Barrett sądzi, że osoby należące do społeczeństw bogatych mają wypaczoną perspektywę odnośnie tego, co jest poprawne.
Dyskutujemy na redukcją podatków, kiedy jednocześnie istnieje światowy kryzys żywnościowy - mówi. “I redukcja podatków jest w rzeczywistości włączeniem subsydiów, ponieważ intencją nas wszystkich jest pójście na zakupy szukając zniżek lub dobrego centrum handlowego, gdzie można wydać pieniądze”.
Zło, mówi Barret, nie znajduje się w terroryzmie z samolotami, które uderzają w budynki, ale w rzeczach zwykłych, które ludzie przestają wykonywać, np. ofiarować się jako wolontariusz temu, kto jest głodny, adoptować dziecko, a nawet uśmiechnąć się do nieznajomych.
“Zło przychodzi w małych dawkach, kiedy nie zwracamy uwagi na codzienną rutynę”, mówi. “Mogę serwować po internecie lub mogę pójść, aby zagrać w piłkę z moim synem. Mówię mu, aby poczekał kilka minut i okazja ucieka... Nie wszyscy jesteśmy przygotowani do tego, aby być Ojcem Joe, ale wszyscy możemy coś zrobić”.
Podczas wielogodzinnego wywiadu i rozmów telefonicznych Barrett nauczył się kilku ważnych lekcji.
Nauczył się nie izolować od potrzebujących, ponieważ nie może zapomnieć, że mógłby być jednym z nich.
“Teraz wierzę, że mamy proroków na całym świecie, ale nie słyszy się o nich, ponieważ nie reklamują samych siebie”, mówi. “Są zbyt zajęci realizacją Bożego dzieła... Bóg znajduje się w działaniu; nie jest nieobecny, ale znajduje się w uśmiechu i w dobrobycie, jaki dajemy sobie jedni drugim”.
Centrum Duchowości Redemptorystowskiej
Centrum Duchowości Redemptorystowskiej ogłasza dwa kursy w nadchodzącym roku 2009.
Po angielsku: 31.05 -19.06. 2009 w Materdomini
Po hiszpański: 5 -19.06. 2009 w Ciorani
Program obejmuje, jak zwykle, pielgrzymkę do miejsc alfonsjańskich. Rok 2009 jest wyjątkowy ze względu na to, że jest rokiem Kapituły Generalnej. Oprócz podstawowych tematów z duchowości redemptorystowskiej kursy przedstawią także tematy, które będą omawiane jako przygotowanie do Kapituły Generalnej.
Prosimy przełożonych (wice)prowincjalnych, aby skontaktowali się z Centrum Duchowości Redemptorystowskiej w celu zapisania na kursy oraz zapoznania się z innymi szczegółami.
P. Felix Català, C.Ss.R. fcatala@cssr.com
P. Ivel Mendanha, C.Ss.R. imendanha@cssr.com
Wizyta wirtualna w bazylice św. Anny de Beaupré, Kanada (po francusku).
Sanktuarium obchodziło swoje 350-lecie w sierpniu br.
Sainte-Anne de Beaupre Powerpoint
Wazne ostatnie wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów. Pelna liste tych wydarzen znajdziesz w sitio Officialia Site
Śluby czasowe:
Abraham Ariyamannil, - z Wiceprowincji Alwaye, * obecnie Prowincja Liguori, 29 maja 2008
*N.B.: Wiceprowincja Alwaye przekszałciła się w Prowincję Liguori 27 czerwca 2008.
Joseph Kalathara, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
John Kallammakkel, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Joseph Kattunilathil, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Philip Kulangara, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Paul Kumminiyil, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Chandy Muthukattil, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Sebastian Thakidippurathu, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Mathew Thakidiyelkunnel, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Philip Vadakkummury, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
George Velladathu, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Fransiskus Awe, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Domisianus Erbing Wahyu, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Lambertus Gamuopun Lewar, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Yohanes Kristianus Urikame, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Victor Mariano Parera, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Marianus Mike, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Fernandes Nangkang, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Oktavianus Todo Muda, Prowincja Indonezyjska, 10 lipca 2008
Donatus Terhile Abul, Misja Ghana, 16 lipca 2008
Divine Paul Korsi Dargbey, Misja Ghana, 16 lipca 2008
Ernest Kofi Mable, Misja Ghana, 16 lipca 2008
Cajetan Sixtus Oleka, Misja Ghana, 16 lipca 2008
Victor Fofovi Dosu, Wiceprowincja Nigeryjsla, 16 lipca 2008
Emmanuel Aniekan Ekanem Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Paschal Ikenna Nwankwo, Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Francis Chukwuma Alex Okafor, Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Vitus Obinna Orji, Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Kingsley Christopher Tenebe, Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Johathan Ishifundi Udie, Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Brendan Nnaemeka Ugwu, Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Oghenekevwe Ambrose Unuajohwofia, Wiceprowincja Nigeryjska, 16 lipca 2008
Gesson Agenis, Regia Puerto Príncipe, 15 sierpnia 2008
Pierre Antoine Desruisseaux, Regia Puerto Príncipe, 15 sierpnia 2008
Pierrot Lazarre, Regia Puerto Príncipe, 15 de Agosto 2008
Jean Jacques Nicolas, Regia Puerto Príncipe, 15 sierpnia 2008
Thierry Raphael, Regia Puerto Príncipe, 15 sierpnia 2008
Jean Bernard Romain, Regia Puerto Príncipe, 15 sierpnia 2008
Yvon Trémont, Regia Puerto Príncipe, 15 sierpnia 2008
Mychajlo, Hasiak, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2008
Vasyl Hladuniak, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2008
Andriy Kachmar, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2008
Taras Kshyk, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2008
Alfredo Artates Delos Santos, Jr., Prowincja Yorkton, 31 sierpnia 2008
William Rakotomanana, Regia Madagaskar, 8 września 2008
Germain Rakotovao, Regia Madagaskar, 8 września 2008
Jean Emile Ramarolahy, Regia Madagaskar, 8 września 2008
Kurt Fréjus Kouakou, Misja Wybrzeże Kości Słoniowej, 8 września 2008
Léré Naricsse Awokou, Wiceprowincja Burkina - Niger, 8 września 2008
Eric Bayi, Wiceprowincja Burkina - Niger, 8 września 2008
Dimanchi Gabriel Bourgou, Wiceprowincja Burkina - Niger, 8 września 2008
Dieyabidi Jean-Pierre Lompo, Wiceprowincja Burkina - Niger, 8 września 2008
Etienne Ouedraogo, Wiceprowincja Burkina - Niger, 8 września 2008
Sibiri Paulin Sawadogo, Wiceprowincja Burkina - Niger, 8 września 2008
Śluby wieczyste:
Nanlé Sosthène Bambara, Wiceprowincja Burkina - Niger, 24 marca 2008
Pascal Wendpuire Tiendrebeogo, Wiceprowincja Burkina - Niger, 24 marca 2008
Alex Theruvamkunnel, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Binoy Antony Uppumackal, Prowincja Liguori, 29 maja 2008
Eddy Fervil, Regia Puerto Príncipe, 15 de Agosto 2008
Andrij Dobrovetsky, Prowincja Lwowska, 17 sierpnia 2008
Bohdan Heleta, Prowincja Lwowska, 17 sierpnia 2008
Vasyl Melnychenko, Prowincja Lwowska, 17 sierpnia 2008
Apolinariy Nikalayev, Prowincja Lwowska, 17 sierpnia 2008
Andrij Yurkevych, Prowincja Lwowska, 17 sierpnia 2008
Raymundus Silvensius Nagu Segu, Prowincja Indonezyjska, 1 września 2008
Paulo Pellizzari, Prowincja Neapolitańska, 11 września 2008
Paul Adedeji Adegoriola, Wiceprowincja Nigeryjska, 27 września 2008
Jude Onyi Dibia, Wiceprowincja Nigeryjska, 27 września 2008
Henry Ogbonna, Wiceprowincja Nigeryjska, 27 września 2008
Andrew Onazi Ogbu, Wiceprowincja Nigeryjska, 27 września 2008
John Osagie Ogiehor, Wiceprowincja Nigeryjska, 27 września 2008
Vincent Obogo Oko, Wiceprowincja Nigeryjska, 27 września 2008
Alphonsus Abiodun Olawale, Wiceprowincja Nigeryjska, 27 września 2008
Denny Enrique Jiménez Villanueva, Wiceprowincja Caracas, 5 października 2008
Święcenia kapłańskie:
Wilson Marques Dias, Prowincja Campo Grande, 12 września 2008
Zmarli:
O. Carmine Coppola, 80, Prowincja Neapolitańska, 30 sierpnia 2008
O. Mário Antônio Bonotti, 95, Prowincja São Paulo, 1 września 2008
O. Joseph Ross, 80, Prowincja Edmonton - Toronto, 4 września 2008
O. Kazimierz Smoleń, 73. Prowincja Warszawska, 8 września 2008
O. Anthony Edward Hodgetts, 70, Prowincja Londyńska, 14 września 2008
O. John Smith, 79, Prowincja Afryki Południowej, 22 września 2008
Br. Klemens (Gregor) Platzköster, 78, Prowincja Świętego Klemensa / Regia Kolońska, 22 września 2008
Br. Jerome Jadczak, 87, Prowincja Denver, 23 września 2008
O. Thomas Harnett Cosgrove, 89, Prowincja Denver, 23 września 2008
O. Vincent James Kelly, 94, Prowincja Baltimore, 26 września 2008
O. Raymond Dobbs, 81, Regia Aotearoa, 3 października 2008
O. José Cruz Sánchez Echeverría, 91, Prowincja Madrycka, 5 października 2008
O. Santino Raponi, 88, Prowincja Rzymska, 8 października 2008
O. Francis Toner, 86, Prowincja Dublin, 14 października 2008
O. Ryszard Marcinek, 70, Prowincja Warszawska, 17 października 2008
Br. Władysław (Sebastian) Lachowicz, 80, Prowincja Warszawska, 18 października 2008
O. Thomas Redmond Duggan, 87, Prowincja Denver, 23 października 2008
60-lecie ślubów zakonnych:
Alphonsus Walsh, Prowincja Cebu, 21 listopada 2008
Luigi Marazzo, Prowincja Neapolitańska, 22 listopada 2008
50-lecie ślubów zakonnych:
Pierre Queloz, Prowincja Boliwijska, 9 listopada 2008
50-lecie święceń kapłańskich:
Alvino Noronha, Prowincja Bangalore, 14 listopada 2008
25-lecie ślubów zakonnych:
John Michael Conner, Prowincja Baltimore, 3 listopada 2008
Wiadomość o wyborze:
O. Mauro José Matiazzi, wybrany na Wikariusza Prowincjalnego Prowincji São Paulo. Zatwierdzony 2 września 2008.
Nominacja:
O. Luciano Panella, Przełożony Wspólnoty Świętego Alfonsa, Rzym, mianowany 13 września 2008 na trienium począwszy od 8 grudnia 2008.
Zrzeczenia:
O. Patrick O Keeffe zrzekł się funkcji Ekonoma Generalnego; przyjęte 8 września 2008.
O. Jeong Ho Raphael Lee zrzekł się funkcji Przełożonego regionalnego Regii Korea; przyjęte 8 września 2008.
Erekcje i przenosiny nowicjatów:
Dom nowicjacki “Mater Domini”, Wiceprowincja Nigeryjska, został erygowany w mieście Enugu, w Stanie Federalnym Enugu, Nigeria, 12 września 2008.
Dom nowicjacki “Liguori House”, Wiceprowincja Nigeryjska, w mieście Ibadan, w Stanie Federalnym Oyo, Nigeria, został przeniesiony do domu “Mater Domini” w mieście Enugu, w stanie Federalnym Enugu, Nigeria, 12 września 2008.
Zniesienie domów:
Dom “Villa Saint-Gérard”, w mieście Haubourdin, Francja, został zniesiony 26 sierpnia 2008.
Dom w mieście Leoben, Austria, został zniesiony 18 września 2008.
Proszę korzystać z naszej witryny internetowej: www.cssr.com, www.cssr.tv
Dotychczasowe numery SCALA możesz znaleźć w jej archiwum
pod adresem: http://www.cssr.com/scala/index.shtm
Subskrypcji do Scala scalapolski-subscribe@scalanews.com