Rzym,Włochy
Święto św. Gerarda, 16 października 2007

    RSS

OD WYDAWCY
Ojciec Generał świętuje rok poświęcony Życiu Zakonnemu

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI
Espino, Hiszpania, świętuje 25 rocznicę misji młodzieżowej
Setna rocznica Redemptorystów w Piura, Peru.
Limerick gości Europejskie Spotkanie Młodych.
Polska: perspektywa dla Radia Maryja.

REDEMPTORYŚCI W WIADOMOŚCIACH
Polscy żydzi otwierają szkołę w Bangkoku
Redemptoryści celebrują 50 lat w Indonezji
Biskup Dowling odwiedza Zimbabwe

RELACJE SEKRETARIATÓW I KOMISJI
Sekretariat Świeckich spotyka się w Republice Południowej Afryki

WATYKAN I REDEMPTORYŚCI:
Kardynał Rode otworzył ą Konferencję Wyższych Przełożonych Ameryki

ALPHONSIANUM
Nowy rektor Akademii

FOTOGALERIA
Fotografie Redemptorystów ze świata

WAŻNE STRONY INTERNETOWE/ WIDEO
Ogień poważnie uszkodził "Kościół Skały" w Saint Louis, w Missouri, USA

WAŻNIEJSZE WYDARZENIA
Śluby zakonne, Świecenia, Jubileusze, Zmarli

OD WYDAWCY

O. Generał, Joseph W. Tobin napisał list do Zgromadzenia w celu ogłoszenia roku poświęconego nad życiem konsekrowanym. List powinien już dotrzeć do wszystkich wspólnot. Można go również znaleźć na naszej stronie internetowej: www.cssr.com w http://www.cssr.com/polski/whoarewe/DocsAndComms/DocsAndComms-Menu-PL.shtml. 

List mówi: "Zarząd Generalny podjął decyzję o zaproszeniu wszystkich redemptorystów do rocznej refleksji nad sposobem, w jaki przeżywamy nasze życie konsekrowane. Konstytucja 1 przypomina nam, że ten sposób życia łączy równocześnie życie szczególnie Bogu poświęcone i misyjne dzieło Redemptorystów. Nasze zaproszenie zmierza do tego, aby Redemptoryści zdobyli się na szczególny wysiłek dla pogłębienia tego kluczowego elementu tej podstawowej reguły: tzn. całkowite oddanie się Bogu, które ma początek w profesji zakonnej, która staje się czynem decydującym o całym życiu misjonarskim redemptorystów (Konstytucja 54)."

Inicjatywa, aby powięzić rok życiu konsekrowanemu wyszła od Sekretariatu Braci w formie sugestii dla Zarządu Generalnego, który ją przyjął życzliwie. Ten specjalny rok rozpocznie się 9 listopada 2007, w 275 rocznicę założenia Zgromadzenia i ślubów ubóstwa, czystości i posłuszeństwa Alfonsa i jego grupy, które złożyli 9 listopada, i do których dołączyli ślub i przysięgę wytrwałości. Rok ten posłuży ponadto jako przygotowanie do zbliżającego się stulecia kanonizacji św. Klemensa, które będzie miało miejsce w 2008 i 2009.

Zarząd Generalny, Sekretariat Duchowości i Biuro Komunikacji będą pracowały razem, aby ofiarować środki i teksty, które pomogą w celebracji tego roku. Ojciec Generał przygotowuje Komunikandę ba Teb temat. Mamy nadzieję, że będziemy mogli przekazywać informacje i specjalne pomoce za pośrednictwem miejsca Sekretariatu i SCALA oraz celebrować tę 275 rocznicę razem z rokiem poświęconym życiu konsekrowanemu specjalnym wydaniem ORBISu 2007. Najbliższe wydanie będzie w całości fotograficzne i ufamy, że wszystkie jednostki będą w nim reprezentowane. W tym celu zapraszam wszystkie jednostki, aby wysłały do mnie 4 lub 5 znaczących zdjęć (o wysokiej rozdzielczości i w formacie .jpg), którym towarzyszyłoby zdanie wyjaśniające to, co się na nich znajduje w celu włączenia do tego numeru specjalnego. Zdjęcia powinny przedstawiać ważne wydarzenie wspólnotowe lub nawiązywać do jakiejś pracy duszpasterskiej, która miała miejsce w danej jednostce podczas tego rocznicowego roku. Możecie zacząć wysyłać te zdjęcia możliwie jak najszybciej na mój adres garyz@cssr.com (pamiętaj, aby miały wysoką rozdzielczość i formacie.jpg!). Jest rzeczą ważna, abym otrzymał ten materiał przed 31 grudnia br. Tę samą prośbę skieruję także do wszystkich prowincjałów i, w miarę otrzymywania materiałów, będę przypominał pozostałym, że także od nich oczekuję zdjęć. Jest ważne, aby wszystkie jednostki były reprezentowane. Wspomniany numer ORBISu nie będzie tylko upamiętnieniem rocznicy, ale także narzędziem w duszpasterstwie powołaniowym oraz reklamą misji i przesłania Zgromadzenia wśród przyjaciół dobroczyńców.

Powiem jeszcze coś więcej na ten temat. Niektóre jednostki pytały, dlaczego otrzymały tyle egzemplarzy ORBISu. Jak mówiłem we wstępie ORBISu, może być on pięknym prezentem dla kogoś, kto interesuje się naszym życiem i naszą pracą? Jeśli ktoś uważa, że posiada zbyt wiele egzemplarzy, to niech je podaruje duszpasterstwu powołaniowemu i osobom zainteresowanym naszym życiem i pracą. Te osoby są zawsze wdzięczne za otrzymanie czegoś, co ma związek z ich zainteresowaniem naszym życiem i posługą. Poprzednia edycja została wydana także z taką myślą. Dziękuję.

Łaska i Odkupienie dla wszystkich!
Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

Wrócić do Indeksu

WIADOMOŚCI Z PROWINCJI

Burgos, Hiszpania
XXV rocznica "Misji Młodych" w El Espino
O. Laureano Del Otero, C.Ss.R. 

W sobotę 21 lipca 2007, w redemptorystowskim klasztorze Matki Bożej z El Espino (Burgos, Hiszpania), otwarciem symbolicznych świętych drzwi rozpoczęły się obchody rocznicy "Misji Młodych" PJVR (Redemptorystowskiego Duszpaterstwa Młodzieżowo-Powołaniowego).

W 1983 roku El Espino, dawny klasztor benedyktyński na północ od Burgos, amieniony dzisiaj na dom spotkań i rekolekcji, przyjął spotkanie młodzieży i redemptorystów, którzy chcieli bardziej zaangażować się dla Jezusa Chrystusa. Zafascynowani sposobem bycia i życia Jezusa, postanowili uczynić z własnego życia drogę podobną do Jego drogi. Podjęli decyzję, aby przez tydzień żyć w duchu misyjnym: razem słuchać Słowa Bożego, dzielić się swoimi doświadczeniami i projektami oraz starać się być misjonarzami Ewangelii wśród młodzieży.

To doświadczenie było tak pozytywne, że odtąd każdego roku w trzeci tydzień lipca, tydzień święta Chrystusa Odkupiciela, celebruje się "Misję Młodych" w El Espino. Wielu przybyło nie wiedząc dobrze po co i odjechało z mocnym postanowieniem większego zaangażowania w swojej własnej wspólnocie chrześcijańskiej. Inni rozwiali swoje wątpliwości podczas intensywnych modlitw, jakie tutaj mają miejsce. Jeszcze inni, poznawszy młodzież zaangażowaną w swoich wspólnotach, postanowili zostać katechistami, animatorami grup do spędzania wolnego czasu, członkami duszpasterstwa młodzieżowego, misjonarzami w Redemptorystowskiej Ekipie Misyjnej CESPLAM i w Trzecim Świecie, wolontariuszami, zawrzeć związek małżeński, zostać zakonnikiem, kapłanem, redemptorystą.

W roku 2008 będziemy obchodzili 25 rocznicę pierwszej celebracji "Misji Młodych" w El Espino, a także - w jakiejś mierze - srebrną rocznicę Redemptorystowskiego Duszpasterstwa Młodzieżowo-Powołaniowego PJVR naszej Madryckiej Prowincji CSSR. Rocznice są zawsze okazją, aby spojrzeć wstecz i przypomnieć ile dobra przyniosło nam życie. Są też właściwymi chwilami, aby spojrzeć w przyszłość i zaplanować nowe wyzwania.

Redemptorystowskie Duszpasterstwo Młodzieżowo-Powołaniowe pragnie potraktować tę jubileuszową celebrację jako okazję, aby dać nowy impuls swojej misji w hiszpańskim Kościele. Jako Misjonarze Redemptoryści jesteśmy za Kościołem młodym i żywym, w którym wiara w Jezusa przemieni młodych ludzi w ewangelizatorów, w misjonarzy Królestwa Bożego. "Misja Młodych" Espino 2008, od 20 do 27 lipca 2008, będzie wielką celebracją Srebrnych Godów El Espino. Chcemy, aby było spotkaniem pomiędzy różnymi pokoleniami, które przeszły przez to miejsce oraz porywającym impulsem , który poprowadzi nas drogami Ducha.

Wrócić do Indeksu

Misjonarze Redemptoryści w Piura
Sto lat misji
Ericsson Cardoza. 

Zgromadzenie Misjonarzy Redemptorystów celebrowało godnie i szumnie 100-lecie swojej obecności w leżącym na północ mieście Piura, Peru. Katolicka wspólnota z Piura przyłączyła się także do celebracji święta Matki Bożej Nieustającej Pomocy, która na tych szerokościach jest bardzo kochana i czczona.

Piura. Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy: To cały wiek historii, doświadczeń dobrych i złych, pracy i misji, które w tym roku zostały przypomniane. 5 lipca br. Misjonarze Redemptoryści, "mężowie o silnej wierze, radosnej nadziei i płonącej miłości", przypomnieli z pokorą i radością swoje przybycie do "miasta wiecznego gorąca", Piura. Do tej miejscowości przybyli niektórzy Ojcowie należący do tego Zgromadzenia, aby przyłączyć się do celebracji: o. José Luis Bartolomé, Przełożony Prowincji Madryckiej, Hiszpania; o. José Juan Janez, także z Hiszpanii; o. Pablo Vega,  Przełożony Wiceprowincjalny Peru Północ; bp. José Ignacio Alemany Grau; o. Francisco Arias, Przełożony Wiceprowincjalny Peru Południe; i inni.

Tego samego dnia Redemptoryści uczcili wydarzenie różnymi aktami, które zostały przyjęte z entuzjazmem przez mieszkańców Piura. Najpierw, rano, odbyła się procesja do Mauzoleum Redemptorystowskiego, które znajduje się w mieście na cmentarzu San Teodoro. Tam nawiedzono groby i modlono się za zmarłych redemptorystów, którzy żyli, zaangażowani w pracę misyjną Zgromadzenia, w tym mieście północnego Peru. Po południu Rada Prowincjalna Piura oddała im hołd w sali zebrań. Uroczystej sesji przewodniczył burmistrz José Aguilar. Wzięła w niej udział także pani Elvira Castro Quiroz, znana poetka w tej miejscowości, aby odą uczcić Ojców Misjonarzy.

Ok. 20:00 Ojcowie odprawili Mszę Dziękczynną w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Wzięła w niej udział społeczność Piura oraz przedstawiciele różnych stowarzyszeń katolicko-religijnych z tej miejscowości, a także kapłani, zakonnicy i siostry zakonne.

W sobotę 7 lipca, wieczorem, na dziedzińcu kościoła Św. Sebastiana odbył się koncert muzyki sakralnej. Zostali zaproszeni na to muzyczne święto dwaj znani śpiewacy: Luis Enrique Ascoy, któremu towarzyszyła "La Banda sin Futuro", oraz Pepe Enciso. Obaj zaśpiewali pieśni refleksyjne i podzielili się swoimi osobistymi świadectwami z publicznością Piura.

Nieustająca Pomoc: Oprócz obchodów 100-lecia przybycia Ojców Redemptorystów do Piura, w dniach 22-30 czerwca celebrowano święto Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Był to tydzień pełen gorliwości i wiary, jaką okazała, podobnie jak każdego roku, wspólnota z Piura. W programie tego święta były trzy procesje: 20 i 21 czerwca oraz, w główny dzień, 1 lipca, kiedy tzw. Matka Boża Morena przeszła ulicami Piura pośród tysięcy czcicieli, którzy jej wiwatowali i śpiewali na znak czci. Podczas procesji Matka Boża otrzymywała różne i skromne hołdy aż ponownie dotarła do kościoła Św. Sebastiana, do którego weszła wśród aplauzów i śpiewów, aby spocząć do następnego roku. 30 czerwca wieczorem odbyła się, także na dziedzińcu wspomnianego kościoła, zabawa ku jej czci. Przybyła na nią społeczność Piura, która bawiła się wśród miejscowych tradycyjnych tańców i śpiewów oraz innych numerów artystycznych.

Trochę historii: Redemptoryści przybyli do tego miasta 5 lipca 1907 roku z Riobamba (Ekwador), wypędzeni niesprawiedliwie przez prezydenta Leonidasa Plaza. Po szeregu trudności udało im się zadomowić w dawnym kościele Św. Sebastiana de los Indios, obecnie sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Od tego czasu redemptoryści francuscy, następnie włoscy, hiszpańscy a obecnie peruwiańscy dokonali niezwykłego dzieła ewangelizacyjnego.

Wrócić do Indeksu

Ostatni, ósmy już Zjazd/Kongres Młodzieży Redemptorystowskiej zgromadził w Limerick, Irlandia prawie 650 młodych ludzi i redemptorystów aby ubogacać się duchowo przez prawie tydzień. Tematem tego spotkania było zdanie zaczerpnięte ze św. Alfonsa, Pazzo Per Amore, którym chciał wyjaśnić, uzmysłowić ludziom szleńczą miłość Boga do nas. Poddtytuł tego spotkania brzmiał "Będąc/być młodym i chrześcijaninem we współczesnej Europie"

Był to już ósmy zjazd/kongres, zwykle organizowany co trzy lata a zarazem dwódziesta rocznica od czasów pierwszego tego rodzaju spotkania, które po raz pierwszy odbyło się w Pagani w 1987 r. Miejscem spotkania był kampus Uniwersytetu w Limerick, który z łatwością pomieścił młodych ludzi i towarzyszących im redemptorystów. Choć miejsce spotkania nie było pierwszym które Organizatorzy mieli na uwadze, to ich wybór był podyktowany bardzo rygorystycznym prawem Irlandzkim odnośnie bezpieczeństwa i zdrowia. Pod względem dostępności do zaplecza gospodarczego, sportowego, hali koncertowej i kaplicy lokalizacja Zjazdu/ Kongresu okazała się idealna. Ojciec Generał Józef Tobin, o. Sreafino Fiore, o. Con Casey Prowincjał Prowincji Dublin i jego Rada Prowincjalna byli cały czas obecni na Zjeździe. O. Juan Lasso i Bp Kevin Dowling CSsR z Afryki Południowej którzy byli inicjatorami tych Zjazdów/ Kongresów również byli obecni na Zjeździe/ Kongresie.

Współbracia i ludzie świeccy z Prowincji Dublińskiej i Londyńskiej pracowali razem przez prawie trzy lata nad przygotowaniem tego wydarzenia. Wielką pomocą dla organizatorów okazali się organizatorzy poprzedniego spotkania w Bonn (2004) oraz członkowie Sekretariatu do Spraw Powołań i Młodzierzy przy Zarządzie Generalnym. Wielu innych chojnie pomagało w przygotowaniach spotkania tuż przed i w trakcie jego trwania. Na szczególną uwagę zasługują członkowie Komisji Przygotowawczej. Na dziesięć dni przed rozpoczęciem spotkania ponad trzydziestu delegatów z ponad większości krajów biorących udział w spotkaniu przybyło do Limerick by wziąść udział w bezpośrednich przygotowaniach do spotaknia. Goszczeni byli przez wspólnotę redemptorystów z Góry św. Alfonsa i pobliskiego domu rekolekcyjnego. Była to grupa pełnych energi, zapału, kreatywnych towarzyszy która z poświeceniem i szczodrobliwością współpracowała ze sobą przed i w trakcie spotkania Limerick 2007!

Pośród grup europejskich byli młodzi z prowincji Dublin, Londyn, Św. Klemensa (najwieksza liczebnie), Monachjum, Wiednia, Warszawy, Lwowa, Rosji, Rzymu, Neapolu, Kopenhagi, Madrytu, Lisbony, Bratysławy, Michalowiec, Pragi, Strasburga i Paryż-Lyon. Było również kilka delegacji z poza Europy które przybyły by wziać udział w spotkaniu: młodzież i redemptoryści z Prowincji Boltimore, Edmonton-Toronto, Yorkton, Zimbabwe, Afryki Południowej i Manili (Filipiny).

Uroczyste Otwarcie: dokonało się w środę wieczorem 8 sierpnia i było bardzo kreatywne. Razem z krótkim powitaniem przedstawiono video-presentacje na temat Limerick, Irlandii i poprzednich Spotkań Młodzieży Redemptorystowskiej. Następnie Komisja Przygotowawcza zaprezentowała w formie pantomimy każdy z czterech tematów.

Rozwój tematów / Historia doboru tematów i przebieg ich realizacji: W czasie spotkania przygotowawczego w 2006 r zdecydowano że spotkanie w Limerick będzie miało więcej spotkań o charakterze katechetycznym niż poprzednie. Dlatego też liturgia i presentacje każdego dnia oparto na czterech wielkich tematach zaczerniętych ze św. Alfonsa: żłóbek, krzyż, Maryja, Eucharystia. Katechezy i nastepujace po nich dyskusje odbywały się w róznych grupach językowych. Liturgia prawie zawsze odbywała się wspólnie i tylko raz w poszczególnych grópach językowych.

W czwartek i piątek uczesnicy spotkania wzięli udział w modlitwie, katechezie, warsztatach, dyskusji w grupach na tematy zwiazane w głowną tematyką spotkania. Czwartkowy wieczór pozostawiono wolny do dyspozycji uczesnikówspotkania by mogli zapoznać sie bliżej ze sobą. Piątkowe popołudnie było czasem przeznaczonym na rozgrywki sportowe.

The Céilí (taniec irlandzki): W piątek wieczór uczestnicy spotkania zostali przewiezieni autobusem do Katedry św. Jana w Limerick by wziąść udział w naborzeństwie pokutnym i spowiedzi. Nastepnie po kolacji zaprezentowano "chrzescijańską magie" i Céilí. Po skonczonym przedstawieniu uczestnicy spotkania powrocili autobusem na swoje kwatery w miasteczku akademmicki.

Pielgrzymka: Sobotni poranek okazał się deszczowy (niestety jak wiele innych dni tego lata w Irlandii). Jako że tematem dnia było: Maryja, uczennica sprawiedliwości i służby", był również zaplanowany na ten dzień "Marsz sprawiedliwości". W odpowiedzi na modlitwy uczestnikow spotkania deszcz przestał padać i 650 uczestników spotkania wyruszyło do kościoła Redemptorystów na górze św. Alfonsa. W drodze odwiedzili Ratusz gdzie zostali przywitani przez zastępcę burmistrza Limerick Councillor Byrene (bliską krewną jednego z miejscowych redemptorystów) i miejscowego biskupa Donalda Murray’a. Następnie prowadzeni przez miejscowy zespół muzyczny młodzież i redemptoryści przemaszerowali przez centrum miasta zaznaczając wyraźnie swoją obecność i pokazując banery z wypisanymi nazwami swego pochodzenia. Razem z miejscowym biskupem i zastępcą burmistrza którzy dołączyli do maszerujacych procesję prowadzili o. Generał, Biskup Kevin Dowling i siostry Dobrego Pasterza, które są zaprzyjaźnione z redemptorystami od czasu ich przybycia do Limerick w 1851. Wielu mieszkańców Limerick gromadziło się na trasie pielgrzymki by żywo i radośnie pozdrowić maszerujących.

W kościele na Górze św. Alfonsa odbyła się prezentacja dzieł SŁUŻBY, które każedego lata wysyłają młodych ludzi (gotowych podróżować na koszt własny) by "w soidarności i służbie" uczyć się i pomagać na misjach w krajach rozwijających się. Następnie biskup Bowling przewodniczył uroczystej Mszy św dla uczestników spotkania. Jeszcze raz miszkańcy Limerickm pokazali swoje wsparcie dla idei spotkania i przybylli do kościoła by uczestniczyć we Mszy św. i wypelnić każdą pustą ławkę. Po Mszy św. misjcowy dzwonnik zadzwonił w dzowny na znak poparcia dla idei spotkania a następnie uczestnicy przemaszerowali z powrotem do kampusu gdzie oczekiwała na nich wystawa Fair Trade - Uczciwa Konkurencja i coś do zjedzenia.

Popołudnie pozostawiono do dyspozycji uczestników którzy mogli zwiedzić misto lub też przygotować się do "Konkursu Eurowizji" zaplanowanego na późne godziny popołudniowe. Dla wygody uczestników spotkania przygotowano autobusy które z różnych miejsc miasta o ustalonych godzinach miały zabrać tych którzy postanowili popołudnie spędzić w mieście.

Konkurs Eurowzji: Sobotni wieczór poświęcony był nowemu wydażeniu w kalendzrzy przedstawień. Przygotowania trwały od miesięcy. Wszystkie piosenki pochodziły z repertuaru zespołu ABBA. Każdej delegazji przydzielono do przygotowania wyznaczoną piosenkę i ścieżkę dzwiękową. Piosenka mogła być wyśpiewana przedstawiona w formie pantomimy, tańca lub jakikolwiek inny sposób który delegaci spotkania uznali za najlepszy. Każdy był zachęcony do ubrania się w strojach z lat 70-tych. Wielu potraktowało to zaproszenie poważnie i przybyło na spotkanie w strojach z lat 70-tych na czele z O. Generałem i o. Prowincjałem.

Po pierwszych kilku oddanych głosach, było całkiem jasne że zwycięży delegacja prowincji Lwowskiej. Ich przedstawienie było oszałamiające a stroje bardzo egzotyczne. Wygrali bez apelacyjnie!

O. Generał spotkał się z wszystkimi redemptorystami: W niedziele rano o. Generał spotkał się z wszystkimi redemptrystami obecnymi na spotkaniu a po południu spotkał się z liderami każdej delegacji.

Podczas spotkania z o. Generałem zadano nstępujące pytania:
1) czy powinniśmy kontynuować tego rodzaju spotkania? Odpowiedź była bardzo jasna "Tak"
2) Czy powinny być bliższe kontakty pomiedzy Redemptorystowskim Sekretariatem Młodzieży a Duszpasterstwem Powołaniowym? Odpowiedz padła "Tak" ale szczególy tej współpracy powinny być pozostawione Prowincjom.
3) "Gdzie powinnien się odbyć następny zjazd?" W odpowiedzi zaproponowano Lwów lub jedna z innych prowinncji.

Na spotkaniu z O. Generałem zaproponowano również by ustanowić fundusz który by pomagał w zoganizowaniu nastepnych zjazdów/kongresów. Fundusze przeznaczone na spotaknie w Limerick pochodzily w 1/3 ze środków zgromadzonych przez młodzież, 1/3 ze środków redemptorystowskich i 1/3 od sponsorów.

Malowidło ścienne: Niedziela była dniem pracy nad wielkim malowidłem ściennym. Bardzo utalentowany plastycznie współbrat Jan Hean CSsR pracował z współbraćmi i młodzieżą nad ogromnym malowidłem. Wielki malowany krzyż podzielił malowidło na cztery jednakowe częsci. Każda z nich zrobiona została ze 144 małych plytek. Wczasie przygotowań do spotkania, cztery delegacje były poproszone by zaprojektować szkice obrazujące cztery tematy spotkania, który później byłby namalowany na poszczególnnej części malowidła. Te wczesniej opracowane szkice były wymalowane przez wielu młodych ludzi w czasie trwania całego spotkania. Ponumerowane z tyły płytki zostały wręczone uczestnikom spotkania, którzy mogli ubogacić swoją płytkę obrazem lub umieszczając na niej swoje przesłanie. Następnie każda z tak upiekszonych płytek została na nowo wklejona na pierotne miejsce. Te bardzo osobiste dodatki do malowidła nie zniszczyły całości malowidła lecz dodały swoistego kolorytu temu szczególnemu dziełu które pozostanie najprawdopodobnie umieszczone w nowej Wyższej Szkole imienia św. Klemensa na pamiątkę Zjazdu Młodzieży Redemptorystowskie w Limerick 2007.

Uroczysta Eucharsystia na zakończenie spotkania: W niedzielę o godz. piątej po południu o. Generał przewodniczył Eucharystii na zakończenie Zjazdu/Kongresu po której odbyła się grilowana kolacja na świeżym powietrzu (pogoda znowu dopisała). Po kolacji był czas na muzykę i tańce do muzyki przygotowanej przez miejscowego DJ (Disc Jockey’a).

Poniedziałkowa modlitwa poranna: W czasie porannej modlitwy, która była refleksją nad życiem błogosławionego Mikołaja Czarnetskiego pod przewodnictwem delegacji lwowskiej, bracia klerycy Tony Rice i Seán Duggan z Prwoincji Irlandzkiej odnowili swoje śluby zakonne. Następnie podobniej jak Tony i Seán uczestnicy spotaknia byli rozesłani by być swiadkami "szalonej Boże miłości". Na zakończeni modlitw po otrzymaniu zgody swojego Prowincjała ukraińska delegacja zgodziła się być gospodarzem nastepnego spotaknia Młodzieży Redemptorystowskiej w 2010 r.

Koniec: I tym sposobem wszystko się zakończyło. Trzy lata przygotowań zostały zwieńczone sukcesem udanego spotkania. Po modlitwach porannych jedna po drugiej delegacje opuściły kampus tak że około południa na miejscu nie było już prawie nikogo oprócz gospodarzy.

Podziekowania: Zespół odpowiedzialny za zorganizowanie i przebieg spotkania pragnie podziękować członkom poszczególnych delegacji które wzięły udział w spotkaniu/zjeździe/kongresie. W szczególny jednak sposób chcą podziękować liderom poszczególnych delegacji i członkom Komisji Przygotowawczej, sponsorom a także przełożonym Prowincji i Zożądowi Generalnemu za ciągłą pomoc i solidarność w realizacji tego Zjazdu/Kongresu. Już Teraz wyczekujemy by znowu 2010 r. móc razem i raz jeszcze świętować "Szaloną Bożą Miłość".

www.limerick2007.info

Wrócić do Indeksu

Polska, Spojrzenie na Radio Maryja

Od wydawcy: W Warszawie, na dziedzińcu naszego kościoła p.w. Św. Klemensa, stoi pomnik poświęcony trzydziestu zamordowanym redemptorystom, którzy 6 sierpnia 1944 roku padli ofiarą niemieckiego reżimu nazistowskiego. W niedalekim sąsiedztwie znajduje się rozległe, interaktywne Muzeum Powstania Warszawskiego, które przypomina walkę Warszawy o wolność w roku 1944 i cierpienia całego Narodu Polskiego podczas II wojny światowej. Po II wojnie światowej Naród ten spotkało kolejne 40 lat zniewolenia komunistycznego. Polska staje się teraz państwem demokratycznym. Dzieje się to w socjologicznym, politycznym, religijnym i kulturowym kontekście, który nie poddaje się łatwemu etykietowaniu. Radio Maryja, apostolskie dzieło Prowincji Warszawskiej w mediach, odgrywa ogromną rolę w kontynuowaniu religijnego, politycznego i socjologicznego dialogu w tej kulturze. W ciągu ostatnich kilku miesięcy polskie Radio Maryja zyskało nieżyczliwy rozgłos o zasięgu ogólnoświatowym. Przyczyniły się do tego liczne publikacje opierające się na nie zweryfikowanych i nieuzasadnionych zarzutach pochodzących z polskich mediów, a następnie bezkrytycznie podnoszonych i powtarzanych przez media zagraniczne. Zaprosiłem polskich redemptorystów, aby przedstawili swój punkt widzenia na częste zarzuty kierowane pod adresem ich rozgłośni, przede wszystkim politycznego zaangażowania i antysemityzmu w wypełnianianej przez ich media służbie. Oto są ich odpowiedzi. Pierwszym ze współbraci jest o. Ryszard Hajduk C.Ss.R., konsultor nadzwyczajny Prowincji Warszawskiej oraz profesor teologii pastoralnej i ekumenizmu w Uniwersytecie Warmińsko – Mazurskim w Olsztynie. Jego wypowiedź odnosi się do politycznej strony zagadnienia. W drugim artykule, o. Jacek Cydzik C.Ss.R., członek zespołu Radia Maryja, odpowiada na zarzuty antysemityzmu. 

Ryszard Hajduk C.Ss.R.
nadzwyczajny Konsultor Prowincjalny

Stali słuchacze Radia Maryja wiedzą, że nie utożsamia się ono z żadną partią polityczną. Na jego antenie głos zabierają ludzie z różnych środowisk i opcji politycznych. Rzecz jasna, w Radiu Maryja pojawiają się też słowa krytyki. Krytyka ta jest dokonywana w duchu Ewangelii i podstawowej oceny ludzkich postaw. Ponadto to nie Radio Maryja utożsamia się z jakimś konkretnym ugrupowaniem politycznym! Warto zaobserwować, że w różnych środkach masowego przekazu, w różnym czasie utożsamiano Radio Maryja z różnymi partiami, ale zawsze w celu skompromitowania rozgłośni podawano nazwę jakiejś jednej wybranej partii. Oto jak konkurujące media próbują znaleźć sposób na etykietowanie stacji i wmawiają opinii publicznej rzekome upartyjnienie katolickiej rozgłośni.

"Krytyka" Radia Maryja uprawiana w środkach masowego przekazu zwykle sprowadza się do powtarzania etykietek typu: "radio ksenofobiczne" czy "język nienawiści". Prawdą jest, że na antenie pojawia się czasem krytyka działań niektórych grup interesu działających w Polsce czy poza jej granicami. Osoby, które wypowiadają się w studio, telefonują lub są cytowane na antenie mają różne poglądy, ale Radio Maryja nigdy nie nawołuje do nienawiści w odniesieniu do kogokolwiek, tym bardziej względem jakichś narodów. Zarzuty, iż wzniecamy nienawiść są dla nas zaskakujące. Pytamy więc: kiedy wreszcie ktoś poda jakieś fakty potwierdzające zarzut wzbudzania nienawiści do innych narodów? Może ktoś zdobędzie się na odwagę i przeprosi za szerzenie oszczerstwa pod adresem Radia Maryja.

Do najpoważniejszych , a zarazem najdziwniejszych zarzutów kierowanych pod adresem Radia Maryja należy zarzut rozbijania jedności Kościoła. Udział Radia Maryja w jednoczeniu wiernych w Polsce i poza jej granicami jest nie do przecenienia. Jedność Kościoła to nie wielkość statyczna, lecz rzeczywistość domagająca się nieustannej troski. Ewangelia i słowo Boże, szerzenie zdrowej nauki Kościoła, uczestnictwo w życiu sakramentalnym, modlitwa, troska o ubogich i dawanie chrześcijańskiego świadectwa – nie tylko przez duchownych, ale także przez świeckich – są posługami, które Radio Maryja oferuje, aby tę jedność budować. Czy istnieje drugie takie polskie medium, w którym codziennie rozbrzmiewają słowa Ewangelii, nauki Papieża, kazania i przemówienia Biskupów, katechezy głoszone w oparciu o Katechizm Kościoła Katolickiego, komentarze i medytacje biblijne? Jak bardziej jeszcze można przyczynić się do umacniania jedności Kościoła?

Mówiąc o umacnianiu jedności Kościoła, często zapomina się, że tymi, którzy promują Kościół na antenie, są nierzadko te świeckie media, które regularnie prezentują opozycyjne punkty widzenia, ubiegając się o serca i myślenie ludzi. Chętnie udzielają one głosu duchownym. Można przyjąć, że duchowni ci działają w dobrej wierze, gdy próbują wykorzystać wszelkiego rodzaju łamy czasopism lub fale radiowe i telewizyjne dla promocji wiary katolickiej, nie zwracając uwagi na antyreligijny profil tych samych mediów. Duchowni, którzy goszczą na łamach gazet oraz na antenie stacji telewizyjnych czy radiowych, w których często pojawiają się antychrześcijańskie treści, powodują, może także nieświadomie, dezorientację wśród wierzących i rozrywają jedność Kościoła, przypisywane Radiu Maryja? Dlaczego tak mało uwagi zwraca się na niebezpieczeństwo wynikające z działalności wrogo nastawionych do Kościoła mass mediów, które zniekształcają jego obraz i usiłują dzielić wiernych?

Radio Maryja jest nadawcą społecznym, jego funkcjonowanie możliwe jest dzięki darom serca słuchaczy. Jest to trybuna, która umożliwia katolikom świeckim bezpośrednie uczestnictwo w dyskusji i ewangelizacji, a więc w budowaniu jedności Kościoła. Dzięki tej stacji radiowej, ludzie mają głos i możliwość wpływania na polityczną, kulturalną i edukacyjną działalność Polaków w Polsce i rozsianych po całym świecie. Czy jest lepszy środek społecznego komunikowania zachęcający katolików świeckich do podejmowania – zgodnie z nauką Kościoła – odpowiedzialności za życie polityczne i społeczne w imię sprawiedliwości i miłości chrześcijańskiej?

Radio Maryja jest prześladowane w istocie rzeczy nie dlatego, że ktoś użył na antenie niefortunnego sformułowania, okłamał słuchaczy lub bez należytego szacunku odniósł się do jakiejś osoby (w laickich mediach stało się to już standardem), lecz dlatego że rozgłośnia ta jest instrumentem w szerzeniu Ewangelii w Polsce i na całym świecie. Gdyby Radia Maryja nie było, Kościół w Polsce byłby prawie całkowicie bezbronny i niemy. W czyim interesie leży więc osłabienie bądź wręcz unicestwienie Radia Maryja?

O. Jacek Cydzik C.Ss.R.
Radio Maryja

Możemy spotkać się z twierdzeniem, iż "Ojciec Tadeusz Rydzyk (Dyrektor Radia Maryja) oraz Radio Maryja to w Europie i świecie symbole trującego i coraz bardziej agresywnego antysemityzmu".

W moim przekonaniu powyższe twierdzenie bazuje na różnych doniesieniach prasy europejskiej, które w fałszywy sposób przypisują Radiu Maryja i jego Założycielowi postawę antysemityzmu. Proszę nie zapominać, że jesteśmy Polakami. Podczas tragicznej wojny lat 1939-1945, my nie byliśmy tylko świadkami niemieckiego nazistowskiego barbarzyństwa, ale również jego ofiarami. Polacy nie tylko pomagali w informowaniu świata o zbrodni Holocaustu niemieckich nazistów, apelując o położenie kresu tej zbrodni, lecz także wielu Polaków oddało swoje życie, aby ocalić życie licznych Żydów. Zasługi te upamiętnione zostały poprzez tak wiele Drzewek Pamięci w Instytucie Yad Vashem w Jerozolimie.

My, redemptoryści posługujący w Radiu Maryja jesteśmy kapłanami Kościoła Katolickiego. Na co dzień, może nie zawsze w sposób wystarczający, staramy się naśladować tych polskich kapłanów, którzy w czasie tragicznych dni wojny, dali świadectwo wiary, męstwa, humanizmu i solidarności ze wszystkimi prześladowanymi, niezależnie od ich statusu społecznego, narodowości czy wiary. Dla każdego zatem, kto choćby posiada minimalną wiedzę o tragicznych wydarzeniach II wojny światowej, postawa antysemityzmu, rasizmu, czy ksenofobizmu jest nawet nie do pomyślenia. 60 lat od przezwyciężenia nazistowskiej ideologii "übermenschów", oskarżanie Radia Maryja o szerzenie idei, jakie w praktyce realizowały się w komorach gazowych i krematoriach, w marginalizowaniu całych narodów i spychaniu ich na skraj zagłady, w wartościowaniu ludzi ze względu na pochodzenie rasowe... oskarżanie Radia Maryja o takie sprawy to po prostu absurd.

W udzielaniu odpowiedzi na niesprawiedliwe oskarżenia nie chcę przytaczać "dowodów własnej niewinności". Jednak do tej pory nikt nie starał się dowieść słuszności oskarżenia Radia Maryja o antysemityzm, wyłączając powtarzanie oklepanych sloganów i manipulację wyjętymi z kontekstu słowami i wydarzeniami.

Z drugiej strony, zupełnie pomijane są przez media nasze wysiłki na rzecz pokoju i sprawiedliwości. Światowe media nie odnotowały nawet zaufania, jakim Radio Maryja cieszy się pośród wielu żyjących jeszcze byłych więźniów KL Auschwitz, pośród których są także słuchacze naszego Radia. Pragnę zapewnić, że ci ludzie, jak i wszyscy będący ofiarami tragicznych wydarzeń II wojny światowej, są otaczani najwyższym szacunkiem, co wyraża się w organizowaniu programów radiowych i telewizyjnych w Radiu Maryja i TV TRWAM, a także sympozjów naukowych w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej. Czy takie programy, w większości z telefonicznym udziałem widzów i słuchaczy mogą być czasem kontrowersyjne? Oczywiście. Różne osoby wyrażają w rozmowie swój punkt widzenia. Jednak dzieje się to na zasadzie otwartej wymiany poglądów, a nie przeciwko grupie osób. W naszych programach nie uciekamy także od kontrowersyjnych i trudnych wydarzeń historii, aby ustrzec się jednostronnego i nieobiektywnego dziennikarstwa.

Mogę przywołać inny przykład z roku 2003. Słuchacze Radia Maryja napisali wtedy książkę pt. "Wierni synowie naszej Ojczyzny", która była dokumentalnym zapisem świadectw o ratowaniu Żydów podczas II wojny światowej. Ówczesny ambasador Izraela w Polsce, pan prof. Szewah Weiss przekazał tę książkę do Instytutu Yad Vashem w Jerozolimie.

Powyższe przykłady to tylko mały wycinek działalności Radia Maryja, TV TRWAM i Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej. Centrum naszej działalności jest ewangelizacja ludzi posługujących się językiem polskim, czyli głoszenie im wartości ewangelicznych. Wartości te bynajmniej nie wzniecają nienawiści, lecz raczej przynaglają nas do pytania o miłość, do kształtowania w tym duchu sumień tych, którzy wartości te akceptują oraz świadczyć wobec wszystkich, którzy ich nie przyjmują.

Oto prawdziwa twarz Radia Maryja. Radio Maryja nie jest antysemickie, lecz poprzez swe wysiłki na rzecz upamiętnienia prawdy o niemieckim nazistowskim barbarzyństwie II wojny światowej pomaga nam ustrzec się od bolesnej powtórki historii, pozostawiając pamięć o jej tragicznych wydarzeniach jako przestrogę dla przyszłych pokoleń.

Wrócić do Indeksu

REDEMPTORYŚCI W WIADOMOŚCIACH

Polsko – Żydowska Szkoła w Bangkoku
Tajlandia

Szkoła Janusza Korczka – zainspirowana przyładem postaci polsko – żydowskiego bohatera – została oficjalnie otwarta w Bangkoku. Ceremoni otwarcia w Klong Toey's Mercy Centre przewodniczył redemptorysta Ojciec Joe Maier; przez amasadorów Polski i Izraela. Janusz Korczak był dyrektorem sierocińca podczas czasów holokaustu w Warszawie i znany jest przez swoja postawę wytrwania do końca z powierzonymi jego opiece dwustu dziećmi, deportowanymi do obozu koncentracyjnego w Treblince.

Ambasador Polski Bogdan Goraicyk powiedział cieszę się, iż ktoś kto jest bohaterem Polsce i Izraelu, stał się także bohaterem tutaj w Tajlandii. Otwarte centrum ofiruje pomoc w nauce, opiekuje się chorymi na AIDS i w ogromnej mierze wspiera ludzi biednych żyjących w Klong Toey – największy slum w Bangkoku.

Klong Toey Centrum im Janusza Korczaka obecnie zajmuje sie 17 uczniami a w tym chłopcem chorym na autyzm, który jest geniuszem w odniesieniu do studiowania map i łacińskich terminów na określenie zwierząt i roślin. Pod swoją opieką centrum ma również niewidomego chłopczyka znalezione go wysypisku śmieci oraz inne opuszczone dzieci.

Ojciec Maier powiedział, iż postać "wujka Korczaka" jest przez nich uważana jako postać bohatera. Jego wizerunki widnieją w szkole a jego misja na rzecz opuszczonych dzieci jest dobrze znana.

Wrócić do Indeksu

Indonezja
Redemptoryści obchodzą 50 rocznicę swojej obecności i misji ludowych na tych ziemiach.
Agencja Katolicka "Wiadomości z Azji" (UCA)

W 1957 roku, 10 niemieckich misjonarzy, którzy przybyli na jedną y wysp południowo - wschodniej Indonezji zabrało ze sobą egzemplarze Pisma św. oraz instrumenty muzyczne, i zaraz po przybyciu rozeszli się w poszukiwaniu ludnosci tubylczej. Śpiew i muzyka tych siedmiu Ojców i trzech Braci Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, powszechnie znanych jako Redemptoryści, przyciągnęły uwagę zamieszkujących tę okolicę, zarówno młodych jak i dorosłych.

Misjonarze zaoferowali tutejszej ludności pomoc w ich problemach i gotowość rozmowy o wszelkich ich troskach. Podczas ich pobytu wśród "ubogich i najbardziej opuszczonych", który trwał zwykle od tygodnia do miesiąca, wiele osób odchodziło od animizmu i przechodzili na katolicyzm. Przepowiadanie Redemptorystów na wyspie Sumba jest znane tam jako misi umat, tzn. misja ludowa. To pojęcie określa twórczą metodę jakiej używali Redemptoryści idąc na spotkanie z miejscową ludnością jenoczesnie przepowiadając tym, którzy, wg ich opinii, byli przygotowani na przyjęcie Ewangelii.

Biskup Weetebula, Girulfus Kherubim Pareira, Werbista, i przełożony prowincjalny Redemptorystów w Indonezji, O. Edmund Woga, mieli 4.września wywiad z UCA News na temat historii Redemptorystów od momentu przybycia na wyspę Sumba 16 stycznia 1957 i misi umat. Miasto Weetebula, na samym końcu zachodniej części wyspy, znajduje się w odległości 1.420 km od Yakarty. Biskup Pereira powiedział do UCA News, że Redemptoryści przygotowali ten region przez misje ludowe do tego, aby mógł stać się nową diecezją, mając na uwadze, że "ilosc Katolików wzrosła na wyspie". Ta diecezja, w której skład wchodza wyspy Sumba i Sumbawa, została utworzona w roku 1969, chociaż już w 1986 roku został mianowany pierwszy biskup. Wspomina również Bp. Pereira jak przemawiał do prawie 4.000 osób uczestniczących w jego świeceniach, którzy bez obecnosci biskupa w ciągu 17 lat, byli "dowodem, że Kościól tutaj był przygotowany z był zdolny do samodzielnego istnienia". Również wspomniał o pewnej słabości: "Misjonarze chrzcili wiele osób, lecz w miarę upływu czasu, neofici rzadko modlili się lub chodzili do koscioła, ponieważ brakowało programów wspierających. Życie wielu katolików nie jest w zgodzie y nauką Koscioła – "narzeka on". I wezwał Zgromadzenie do tego, aby kontynuowało swój trud duszpasterski, ponieważ "w przeciwnym razie, misi umat będą na darmo".

Tymczasem, Redemptoryści kontynuowali pracę w formacji zapoczatkowanej przez Jezuitów i Werbistow, "w taki sposób, że wielu mieszkańców Sumby pracuje w różnych sektorach działalnosci społecznej i stajło się osobami bardzo zasłużonymi". Biskup powiedział rownież, że wśród wielu osiagnięć Redemptorystów, znajduje się przygotowanie świeckich do ewangelizacji i do współpracy między Kosciołem Katolickim i Protestantami.

Według O.Edmunda Woga, Przełożonego Prowincji Redemptorystów w Indonezji, misjonarze rozpoczęli misi umat już od dnia przybycia na wyspę, lecz było to działanie w pojedynkę. Misja jest tradycją odziedziczoną od św. Alfonsa de Liguori, który założył Zgromadzenie w 1732 roku, dla ewangelizowania ubogich mieszkających na peryferiach Neapolu i pasterzy w górach. Po 25 latach, Redemptoryści w Indonezji już nie głoszą misji ludowych indywidualnie, lecz w ekipie, powiedzial O. Woga. W przyszłości – mówił dalej – będą pracować pomagając w konkretnych sytuacjach, "w ten sposób nasza ewangelizacja będzie bardziej skuteczna, udzielając ludziom pomocy duchowej i moralnej, aby mogli stawic czoła nowym wyzwaniom historii". Aktualnie Zgromadzenie pracuje w archidiecezji Kupang jak również w diecezjach Larantuka i Weetebula we wschodniej prowincji Nusa Tenggara. Rownież pracuje w archidiecezji Semarang, w centralnej częsci wyspy Jawa i w archidiecezji Yakarta. Grupa Redemptorystów składa się y 42 kapłanów indonezyjskich z 5 niemiekich, 1 brata i 46 seminarzystów. Oprócz pracy duszpasterskiej zarządzają szkołami i szpitalami, oraz pomagają ludziom w rozwoju ekonomicznym. 1. sierpnia, w św. Świętego Alfonsa, Bp. Pereira przewodniczył mszy koncelebrowanej przez 100 kapłanów, jako część obchodów, w katolickiej szkole w Weetebula. Uczestniczyło w niej ok. 3.500 katolików tego miasta.

Frans Nebu Raya, zastępca Zarządcy wschodniej częsci Nusa Tenggara, powiedział w swojej przemowie, że Redemptoryści zajęli się problemami zdrowia, wychowania i ekonomii wyspy. "Ich szkoły i szpitale pomagają biednym osiągnąć wykształcenie i opiekę medyczną".Podziękował również Zgromadzeniu za pomoc, którą udziela wyspie, aby ta dalej się rozwijała. Oprócz kapłanów diecezjalnych, pracują w tej diecezji zarówno Redemptoryści, jak i Werbisci oraz Salezjanie.

Redemptoryści zapoczątkowali obchody 50 lecia pobytu w Indonezji w styczniu celebracją mszy w Waingapu, miejsce na Sumba, gdzie wyszli na ląd. Od tego momentu aż do 31. lipca, przeddzień święta ich założyciela, realizowali wystawy o swojej pracy misyjnej oraz głosili katechezy na temat dzieła św. Alfonsa, podczas mszy celebrowanych w 23 parafiach i 249 punktach misyjnych diecezji.

Wrócić do Indeksu

Od wydawcy: ponieważ ta wiadomość została opublikowana 3. lipca, Watykan przyjął rezygnację Arcybiskupa Zimbabwe Piusa Nkube.

Południowo – afrykański biskup katolicki stał się w ostatnim czasie celem władzy Zimbabwe, ponieważ krytykował Prezydenta, Roberta Mugabe za nadużycia odniośnie praw humanitarnych. Z tego powodu, władze zabroniły Biskupowi Kevin Dowling z Rustenburg, Płudniowa Afryka, wjazdu do kraju, jak podaje dziennik.

Dowling przebywał w zeszłym tygodniu w Bulawayo, drugie co do wielkości miasto Zimbabwe, gdzie miał serię spotkań z miejscowym klerem. Zródła informacyjne miasta przekazały do NCR, że Dowling był zatrzymany na kilka godzin przez agentów Centralnej Służby Bezpieczeństwa, którzy go przesłuchiwali, pytając co robił w mieście, gdzie jets obecny i rezyduje Arcybiskup Pius Ncube.

Dowling przewodniczył zebraniu wiernych z miasta, aby modlić się za ofiary tortur w Zimbabwe i za aktywistów na rzecz demokracji, o których ich adwokaci i pewne ugrupowania społeczne mówią, że zostali porwani przez milicję i agentów bezpieczeństwa prowincji należących do partii rządzącej.

Ecumenical News International z Genewy, poinformował, że Dowling stwierdził iż rząd Zimbabwe i jego Prezydent, Robert Mugabe, utracili mandat rządzenia.

"Rząd, który torturuje własny naród nie jest rządem, lecz dyktaturą, reżimem pozbawionym prawa rządzenia", to jest odpowiedz, którą dał Dowling. "Bóg nie był z reżimem apartheidu [Południowa Afryka], i Bóg tak samo nie jest z reżimem Zimbabwe. Upadnie" – powiedział Dowling.

Innym pięciu kapłanom, którzy również towarzyszyli Dowlingowi, zatrzymano ich paszporty i skonfiskowano.

"Powiadomiono ich wyraznie, żeby nie wracali do Zimbabwe" – powiedział Rita Normington, sekretarz Ncube.

Dowling jednak był oczekiwany w czwartek tego tygodnia (5. lipca) w Bulawayo i rzecznik Arcybiskupa wyraził obawę, że Dowling mógł być znowu zatrzymany i że zabrania się jemu wjazdu do Zimbabwe.

Dowling był również jednym z głównych mówców na podobnym spotkaniu zorganizowanym w kwietniu przez samego Ncube. Podają zródła informacyjne, że to własnie wtedy Dowling przyciagnął uwagę władz miejscowych.

Funkcjonariusze do spraw imigracji w Zimbabwe odmówili kapłanom katolickim pozwolenia na pobyt, i pozostaje obawa, że rząd stopniowo będzie zakazywał działalności wszystkim misjonarzom pracującym w kraju.

Władze groziły już w przeszłości Biskupowi Ncube odebraniem paszportu, aby przeszkodzić mu w wyjezdzie za granicę. Oskarżają go o "głoszenie nieprawdy" co do rzeczywistych problemów kraju i że partia opozycyjna doświadcza represji.

Konferencja Biskupów w Zimbabwe opublikowała list pasterski "Bóg słyszy głos uciśnionego", właśnie na krótko przed Wielkanocą. W nim zostały wyrażone aktualne motywy kryzysu jaki cierpi Zimbabwe, którymi są: kryzys władzy, brak duchowości i całkowity brak moralności.

Aby uniknąć "dojścia do rozlewu krwi i powstania mas", potrzebna jest nowa konstytucja, która będzie kontrolować demokrację "z wolnymi i sprawiedliwymi wyborami oraz da możliwość odnowy gospodarczej kraju za pośrednictwem rzeczywiście nowej polityki" – pisali biskupi.

List Konferencji Biskupów jest oświadczeniem najmocniejszym, które biskupi podali do wiadomosci publicznej od momentu, kiedy w kraju rozpoczął się kryzys gospodarczy około dwóch lat temu. 80 procentowe bezrobocie i inflacja wyższa niż 1.700 procent, "uczyniły niemożliwym normalne życie w Zimbabwe dla jakiejkolwiek opcji politycznej" – stwierdzili biskupi.

Od publikacji listu Konferencji Biskupów w Zimbabwe, Mugabe oskarżył hierarchię katolicką o mieszanie się w politykę oraz zagrozil reakcją, która będzie jeszcze sprecyzowana.

Wrócić do Indeksu

RELACJE SEKRETARIATÓW I KOMISJI

Afryka Południowa
4 doroczne spotkanie Sekretariatu do Współpracy Misyjnej
Raymond Douziech, C.Ss.R. 

W dniach 18-21 września Redemptorystowski Sekretariat Generalny do Współpracy Misyjnej zebrał się w studentacie CSSR w Merrivale, Afryka Południowa. Sekretariat tworzą o. Raymond Douziech, przewodniczący i konsultor generalny; Pani Ageeth Potma (Holandia), reprezentująca Europę Północną; o. Michael Kelleher (Dublin), reprezentujący Europę Południową; o. Józef Grzywacz (Bahia), reprezentujący Amerykę Łacińską, i o. Gerard McCabe (Afryka Południowa), reprezentujący Afrykę.

Głównym celem spotkania była kontynuacja refleksji odnośnie wypracowania dokumentu bazy, który traktowałby tematy Komunii i Misji, ofiarowanie podstawy teologicznej różnym poziomom współpracy w Misji pomiędzy świeckimi i redemptorystami. Musimy wyznać, że został dokonany wielki postęp i obecnie dokument zaczyna przybierać konkretną formę. Oprócz wykonananej pracy nad dokumentem, dokonaliśmy także refleksji nad tematami duchowości i formacji w celu współpracy na misji. Jednocześnie rozmawialiśmy na temat naszej strony internetowej, na którą można wejść w www.cssrpim.com i połączyć się ze stroną Sekretariatu www.cssr.com . Nasze spotkanie starało się również wyodrębnić wyzwania, jakie redemptoryści i świeccy spotykają w swoich wysiłkach, aby pracować razem na Misji niosąc Dobrą Nowinę ludziom najbardziej potrzebującym.

Członkowie Sekretariatu zostali gorąco przyjęci i otoczeni opieką podczas trwania spotkania przez o. McCabe i wspólnotę studencką z Merrivale, którym jesteśmy bardzo wdzięczni. Pragniemy także podziękować Prowincji Edmonton-Toronto za hojną ofiarę, która pomogła pokryć koszty spotkania.

Wrócić do Indeksu

WATYKAN I REDEMPTORYŚCI:

USA, Cleveland, Ohio
Odpowiedzcie "kreatywną wiernością" na Boże powołanie, apeluje Prefekt Watykanu ds. zakonników
Catholic News Service   

Zakonnicy i zakonnice powinni odpowiedzieć "kreatywną wiernością" na misję, jaka została im powierzona - powiedział podczas dorocznego spotkania Konferencji Wyższych Przełożonych zakonów męskich - kard. Franc Rode.
"Zakonnicy, jako osoby konsekrowane, powinny zdawać sobie sprawę, że - niezależnie od apostolskich zaangażowań - ich główna misja polega na byciu świadkami wartości Królestwa", powiedział kard. Rode, Prefekt Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, podczas zebrania CMSM w Cleveland, które odbyło się w dniach 10-13 sierpnia br.

"Ich życie i działalność powinny wyraźnie ukazać, że słowa Jezusa są jedynym przesłaniem, które ułatwia drogę do życia wiecznego", stwierdził kard. Rode.

Dodał ponadto, że wzrost życia zakonnego od początków Kościoła był odpowiedzią tych, którzy czuli konieczność "dopasowania własnego życia w sposób bardziej radykalny do nauczania Ewangelii, żyjąc radykalnym ubóstwem, czystością i posłuszeńtwem na wzrór Jezusa, którego poznali osobiście".

Przewodniczącym CMSM został wybrany redemptorysta, o. Thomas Picton, prowincjał Prowncji Denver od 2005. Wcześniej o. Picton był wiceprowincjałem Wiceprowincji Nowy Orlean i psychoterapeutą duszpasterskim w katolickiej poradni Ośrodka Św. Antoniego. Śluby złożył w 1968 roku, święcenia kapłańskie przyjął w 1971.

Podczas zebrania franciszkanin konwentualny, o. Paul Lininger, dyrektor wykonawczy CMSM, powiedział, że "jako zakonnicy jesteśmy powołani, aby być skutecznymi świadkami Ducha w Kościele i na całym świecie. Poprzez nasze własne i liczne charyzmaty czujemy radość z powodu niezliczonych form i możliwości, aby miłować Boga".

Wrócić do Indeksu

ALPHONSIANUM

Rzym
Akademia Alonsjańska
Nowy Rektor Akademii

W maju Stolica Apostolska zaakceptowała nominację Ojca Martin McKeever, CSsR jako Retora Alphonsianum. Ojciec McKeever przejął nowe obowiązki wraz z otrzymaniem potwierdzenia nominacji przez Watykan. Pragniemy także docenić wkład i osiągnięcia na rzecz akademii dokonane przez odchodzącego Rektora Ojca Sabatino Majorano, który, po sześcioletnim sprawowaniu urzędu rektora, dalej będzie służył akademii jako profesor.

Ojciec Sabatino Majorano:

Ojciec Majorano urodził się w Marcone, Włochy. Profesję zakonną złożył 29 czerwca 1961. 16 czerwca 1969 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Stopień licencjatu z teologii otrzymał 1969 na Papieskim Wydziale Teologicznym w Neapolu. Stopień doktoratu z teologii moralnej otrzymał w 1977 na Akademii Alfonsjańskiej. Od roku 1977 jest profesorem teologii moralnej w studentacie Redemptorystów w Colle Sant’Alfonso oraz na Akademii Alfonsjańskiej. W czerwcu 2001 roku został mianowany Rektorem Akademii Alfonsjańskiej.

Jego własnymi słowami:

Mój związek z Akademią Alfonsjańską rozpoczął się latem 1969 roku wkrótce po otrzymani święceń kapłańskich. Wtedy dowiedziałem się od przełożonych Prowincji Neapolitańskiej, iż mam podjąć studia doktoranckie z teologii moralnej na Akademii, aby potem zasilić grono profesorów tejże uczelni. Autorem tego pomysłu był Ojciec Domenico Capowe, który zaraz po nominacji na rektora Akademii w roku 1969, rozpoczął poszukiwania współbraci, którzy mogliby w przyszłości zasilić grono profesorów akademii.

Teologia moralna nie należała do moich ulubionych przedmiotów podczas studiów seminaryjnych. Bardziej pociągała mnie eklezjologia a przede wszystkim posługa duszpasterska gdyż wstąpiłem do Redemptorystów właśnie ze względu na ewangelizacyjną posługę Zgromadzenia. Należy podkreślić, iż należę do pokolenia ludzi lat sześćdziesiątych. Był to czas, kiedy tradycja oraz legalizm były poddane mocnym wyzwaniom.

Lata bycia studentem akademii wywarły na mnie wielki wpływ. Wykłady, których słuchałem lączyły w sobie teologiczną głębię wraz z odniesieniem do życiowych sytuacji. Towarzyszyła nam rodzinna atmosfera. Profesorowie wytwarzali klimat dialogu oraz zapraszali studentów do aktywnego uczestnictwa w życiu akademii. Głębokie znamię wywarła na mnie szczególna relacja z Ojcem Bernardem Häringiem oraz Ojcem Domenico Capowe. Tych dwoje ludzi głownie wpłynęło na wizję teologii, która dzisiaj staram się przekazać moim studentom.

Wykłady na akademii rozpocząłem w 1977 roku. W szczególny sposób skoncentrowałem się na fundamentalnej teologii moralnej: relacja pomiędzy teologią moralna a duchowością; pneumatologiczny wymiar ludzkiego życia; formacja sumienia – oto niektóre działy, w których się specjalizowałem. Od tego czasu wzrosło we mnie także zainteresowanie teologią moralną św. Alfonsa. Owo zainteresowanie rozwinęło się tak dalece, iż podjąłem decyzję o napisaniu serii kursów odnoszących się do powyższego tematu. Jestem szczęśliwy, iż kursy te spotkały się z akceptacją studentów przekraczając tym samym moje własne oczekiwania z nimi związane.

Bardziej niż kiedykolwiek przedtem jestem przekonany o konieczności ciągłego rozwoju i stałego udzisiejszenia intencji św. Alfonsa i umiejscowienia ich w kontekście wyznaczonym przez Vaticanum II, tak by teologia moralna była:
Zakorzeniona w codzienności życia łącząc w sobie "radości i nadzieje, bóle i troski" dzisiejszego człowieka a szczególnie ludzi biednych i cierpiących.

wyrażona w terminach związanych z pragnieniem każdego człowieka, aby osiągnąć pełnię, w świetle jakie, Paschalne Misterium, rzuca w stronę każdego człowieka; by była naprawdę Teologią, a więc posilała się światłem Bożego Słowa i była zakorzeniona w misterium Chrystusa.

gotowa, aby skutecznie i troskliwie podejmować problemy, które spotykamy w naszym rozbieganym społeczeństwie; aby zawsze próbowała udzielać znaczących i pomocnych odpowiedzi.

duszpasterstwem w relacji do spraw sumienia, zapewniając, iż posługiwanie kościoła, które, odnajduje swą siłę – swój ukryty fundament – nie tyle w doktrynalnych orzeczeniach i duszpasterskich apelach zapraszających do czuwania, ale bardziej "we wpatrywaniu się w oblicze Pana Jezusa" wiedząc, że "tylko w Nim można odnaleźć prawdziwe i definitywne odpowiedzi na moralne dylematy".

A wszystko to, jednakże, w atmosferze prostoty i dialogu, aby studenci poczuli się zaproszeni i docenieni i w ten sposób, odnaleźli motywację do kontynuowania swych poszukiwań w teologii moralnej.

Ojciec Martin McKeever:

Ojciec Martin McKeever urodzi się w Belfaście, Irlandia Północna w 1958 roku. Był czwartym z dziewięciorga dzieci. Od najmłodszych lat doświadczył co znaczy dzielić życie z innymi w bardzo małym miejscu! W tym czasie w Irlandia Północna ogarnięta była szaleństwem politycznej walki. Stąd dziecięce wspomnienia Ojca Martina naznaczone są obrazami ognia, krwi i strachu. Dziękować Bogu, ciepło rodzinnego życia było przeciwwagą tej przykrego politycznego klimatu gwarantując w miarę normalne dzieciństwo i młodość. Jego tata pracował w budownictwie – często na rusztowaniach wokół kościołów. W tym czasie było zwyczajem, iż dziecko w wieku około 11 lat musiało zdać egzamin, którego wynik wpływał na jego całe pozostałe życie. Wraca on często do dnia, kiedy wraz ze swoimi siostrami wspiął się na rusztowanie wokół kościelnej wieży, aby pokazać ojcu zaświadczenie, które oznajmiało, iż Martin (z ledwością) zdał egzamin. Rodzice Martina nie mieli okazji zdobycia wykształcenia, dlatego też ponosili każde umartwienie, aby tylko ich dzieci mogli studiować na poziomie, jaki sobie przedtem obrali. To właśnie rodzice pozostają przykładem i źródłem jego głębokiego pragnienia, aby pomagać innym w zdobywaniu wykształcenia.

Jego własnymi słowami:

W wieku szesnastu lat po raz pierwszy spotkałem się z Redemptorystami poprzez duszpasterstwo młodzieży prowadzone przy Domu Rekolekcyjnym św. Klemensa w Belfaście. To właśnie podczas tych pierwszych spotkań poczułem pragnienie bycia Redemptorystą – by posługiwać tak jak pracowali Redemptoryści w naszym duszpasterstwie. Na University College Golway miałem okazję studiować literaturę i filozofię zanim rozpocząłem studia teologiczne. Będę zawsze za to wdzięczny, gdyż w ten sposób przystępowałem do studiów teologicznych patrząc z szerszej perspektywy i stawiając sobie mnóstwo pytań. Innym bardzo ważnym etapem w moim życiu było dwuletnie doświadczenie przebywania w redemptorystowskim duszpasterstwie młodzieży w Prowincji Kolońskiej, Niemcy.

Kiedy po raz pierwszy przyjechałem do Rzymu, jeszcze jako student uniwersytetu, moim pragnieniem było nauczyć się języka włoskiego. Dzięki zrozumieniu i wyobraźni moich przełożonych w Irlandii, moje prośmy, aby uczyć się zachodnich języków, były zawsze popierane i akceptowane. Znając już francuski i niemiecki, z radością odkryłem la lingua piu bella del mondo! [najpiękniejszy język świata]. Było to coś w rodzaju miłości od pierwszego wejrzenia …. Po trzydziestu latach od tego pierwszego wydarzenia mogę powiedzieć, iż kocham Włochy i kocham język włoski.

Po święceniach kapłańskich w 1987 roku zostałem posłany do pracy z młodzieżą w Cork, Irlandia. Posługa ta cieszyła mnie, ale byłem przekonany, iż moim powołaniem jest praca akademicka. W 1989 roku przybyłem do Rzymu na studia licencjackie na Akademii Alfomsjańskiej. Wtedy zarówno warunki mieszkalne jak również biblioteka przedstawiały się skromnie, ale mogłem doświadczyć ducha poważnego podejścia do studiów. Dzięki profesorów Rapowi i Cappelletto ukończyłem moją pracę licencjacką a potem pod nadzorem profesorów Johnstone i Cipriani (z Augustynianum) ukończyłem pracę doktorancką opatrzoną tytułem The Cardinal Desiderative Power of the Self-directing Subject: an ethical exegesis of voluntas in St. Augustine’s De libero arbitrio. Przez kilka lat uczyłem teologii moralnej w Irlandii, po czym 1997 roku zostałem wyznaczony do nauczania w Rzymie.

Kiedy przybyłem na akademię wyznaczono mi duży, pusty i zakurzony pokój mówiąc, abym z niego uczynił miejsce mojego życia i moich studiów. Dzięki pomocy profesorów Hidbersa i Canzona wkrótce udało mi się zaaklimatyzować i rozpocząć przygotowanie wykładów. Zakresem moich badań była myśl polityczna wewnątrz etyki społecznej. Podczas dziesięciu lat nauczania sam miałem okazję zdobyć wiedzę i zagłębić się w moją pracę badawczą. Mam nadzieję, iż będę potrafił podzielić się tym z innymi. Jednym z najbardziej ważnych aspektów mojego życia tutaj był długi proces odkrywania akademickiej metody. Od czasów moich własnych studiów byłem przekonany o niewystarczalności modelu studiów, który byłby podobny do "konta bankowego". Odkryłem, iż studenci na tym poziomie są w stanie sami bezpośrednio odnosić się do myśli wielkich autorów takich jak Augustyn czy Tomasz o wiele bardziej niż poprzez tylko słuchanie wykładów. Z radością wspominam te chwile na akademii kiedy przyglądałem się i studziłem gorące polityczne debaty pomiędzy studentami z całego świata.

Podczas ostatnich sześciu lat nadzorowałem wydawanie Studia Moralia. Ta praca obudziła moja świadomość odnośnie jak bardzo ważną sprawą jest poważna praca badawcza w teologii moralnej. Jedyną drogą ulepszenia poziomu akademii do światowego poziomu jest publikowanie wysokiej jakości artykułów, które są owocem badań i międzynarodowej współpracy.

W maju zostałem mianowany rektorem Akademii. Pomimo będącej we mnie świadomości, iż moim powołaniem są studia, z radością akceptuję to administracyjne zadanie. Liczę na pomoc studentów, grona profesorów, przyjaciół i innego personelu. Podchodzę do tej pracy z nadzieją i entuzjazmem. Mam nadzieję, iż będę w stanie promować ducha akademickiej powagi i serdecznego odniesienia się do siebie nawzajem. Pozwólcie na zakończenie tej refleksji podziękowaniem tym wewnątrz akademii lub poza nią, którzy będą pomocni w zmierzeniu się z czekającymi wyzwaniami.

Wrócić do Indeksu

FOTOGALERIA

1. Prowincja indonezyjska obchodzi 50-lecie "Misji ludowych".

2. Indonezja - Ojciec Generał wśród współbraci przemawia do zgromadzonych w 50 rocznicę.

3. O. Sabatino Maiorano CSsR, ustępujący rektor Akademii Alfonzjańskiej.

4. O. Martin McKeever CSsR, nowy rektor Akademii Alfonzjańskiej.

5. Peru - Redemptoryści i świeccy świętują 100-lecie pobytu redemptorystów w Piura.

6. Piura - Doroczna procesja w święto Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

7. Hiszpania - Espino świętuje 25 rocznicę Posługi Młodych symboliczną ceremonią "bramy świętej".

8. Espino - Udział wiernych w obchodach Jubileuszu misji młodzieżowej.

9. Brazylia - Aparecida. Jubilaci z Prowincji Sao Paulo błogosławią wiernych ikoną Matki Bożej z Aparecida.

10. Irlandia – Limerick. Uczestnicy Spotkania Młodzieży pochodzący z całej Europy i wielu innych regionów świata.

11. "Grafitti" - pomysł O. Jana Haen’a, dzieło wszystkich uczestników Spotkania.

12. Na zakończenie Spotkania w Limerick uczestnicy uformowali serce, aby wyrazić niezwykłą miłość Boga do nas!

Wrócić do Indeksu

WAŻNE STRONY INTERNETOWE/ WIDEO

Miejsce / Wideo rekomendowane 

Wrócić do Indeksu

WAŻNIEJSZE WYDARZENIA

Ostatnie ważne wydarzenia Rodziny Redemptorystowskiej. Pełen obraz wydarzeń zobacz: Strona "Officialia"

Pierwsze śluby czasowe:
Eusebius Alfred Suan, Prowincja Indonezja, 11 lipca 2007
Yohannes Ghele Wawo, Prowincja Indonezja, 11 lipca 2007
Andreas Henry Febrianto, Prowincja Indonezja, 11 lipca2007
Karolus Kia, Prowincja Indonezja, 11 lipca 2007
Yoseph Lamahoda Marius, Prowincja Indonezja, 11 lipca 2007
Antonius Rato Zada, Prowincja Indonezja, 11 lipca 2007
Natanael Rivandi Narang, Prowincja Indonezja, 11 lipca 2007
Matheus Umbu Lede, Prowincja Indonezja, 11 lipca 2007
Kingsley Ifeani Anoghala, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
John Chijioke Chiji, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Henry Okwudili Chukwugbo, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Charles Valentine Eze, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Antony Michael Ezegbulam, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Eric Tansi Ezirim, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Francis Uchenna Juvah, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Prince Joseph Nuwaulu, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Charles Indogesit Odohoedi, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Chinedu Philip Offor, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Daniel Blessing Oloko, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Pius Deji Oyeniyi, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
Timoty Ogbaje Zekeri, Regia Nigeria, 11 lipca 2007
David Horacek, Prowincja Praga, 11 lipca 2007
Bernhard Kofod, Prowincja Wiedeń, 3 sierpnia 2007
Friedrich Martin Vystrcil, Prowincja Wiedeń, 4 sierpnia 2007
Nguyen Minh Quang, Wiceprowincja extra Patriam, 4 sierpnia 2007
Joseph Nguyen Tan Dat, Wiceprowincja extra Patriam, 4 sierpnia 2007
Dominic Vu Ba Cuong, Wiceprowincja extra Patriam, 4 sierpnia 2007
Victor Bushu, Regia Zimbabwe, 11 sierpnia 2007
Isaac Curt Davies, Regia Zimbabwe, 11 sierpnia 2007
Francis Marimbe, Regia Zimabwe, 11 sierpnia 2007
David Nyamuronda, Regia Zimbabwe, 11 sierpnia 2007
Marek Simeon Vachna, Wiceprowincja Michalovce, 15 sierpnia 2007
Artur Bilyk , Wiceprowincja Bratysława, 15 sierpnia 2007
Konrad Dziadkowiak, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Stanisław Janiga, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Łukaszi Kubiak, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Sławomir Kwiecień, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Grzegorz Lesiak, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Maciej Nowak, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Dariuszi Tomana, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Piotr Ziaja, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Charles Edwing Albre, Regia Port-au-Prince, 15 sierpnia 2007
Jean Marie Bontemps, Regia Port-au-Prince, 15 sierpnia 2007
Reynold Brevil, Regia Port-au-Prince, 15 sierpnia 2007
Jean Carlos Francois, Regia Port-au-Prince, 15 sierpnia 2007
Mervil Memnon, Regia Port-au-Prince, 15 sierpnia 2007
Junior Mondelice, Regia Port-au-Prince, 15 sierpnia 2007
Dmytro Charnel, Prowincja Lwów, 19 sierpnia 2007
Roman Henyk, Prowincja Lwów, 19 sierpnia 2007
Andriy Hacko , Prowincja Lwów, 19 sierpnia 2007
Taras Huk, Prowincja Lwów, 19 sierpnia 2007
Ihor Lepeckyj, Prowincja Lwów, 19 sierpnia 2007
Stepan Pastushchak, Prowincja Lwów, 19 sierpnia, 2007
Victor Chacon Huertasm Prowincja Madryt, 1 września 2007
José Damian Montes Nieto, Prowincja Madryt, 1 września 2007
Manlio Cirimele, Prowincja Neapol, 7 września 2007
Michele Frascolla, Prowincja Neapol, 7 września 2007
Vincenzo Loiodice, Prowincja Neapol, 7 września 2007
Stefano Mercurio Tronco, Prowincja Neapol, 7 września 2007
Rui Pedro Rodriques Vascancelos, Prowincja Lisbona, 9 września 2007

Śluby wieczyste:
José Roberto Mirando Ramos, Wiceprowincja Bahia, 13 maja 2007
Robert Muller, Prowincja Monaco, 15 lipca 2007
Manuel Enrique Medina, Prowincja Buenos Aires, 22 lipca 2007
Javier Alfreo Roldaan, Prowincja Buenos Aires, 22 lipca 2007
Carlos Edoardo Caballero Pimento, Prowincja Bogota, 28 lipca 2007
Alcide de Jesuis Orozco, Prowincja Bogota, 28 lipca 2007
Jairo Silva Jerez, Prowincja Bogota, 28 lipca 2007
Paul Dinh ( Luyen) Dau, Prowincja Baltimore, 1 sierpnia 2007
Francis David Mulvaney, Prowincja Baltimore, 1 sierpnia 2007
Cristovao Przychocki, Wiceprowincja Bahia, 1 sierpnia 2007
Alexandre Wojtanowski, Wiceprowincja Bahia, 1 sierpnia 2007
Carlos Augusto ferriera de Souza, Wiceprowincja Fortaleza, 2 sierpnia 2007
Julio Miguel da Silva, Wiceprowincja Recife, 2 sierpnia 2007
Roberto da Silva, Wiceprowincja Recife, 2 sierpnia 2007
Mario Narte dos Santos Gomes, Wiceprowincja Recife, 2 sierpnia 2007
Mark Chandavengerwa, Regia Zimabwe, 11 sierpnia 2007
Jozef Novak, Wiceprowincja Bratysława, 15 sierpnia 2007
Jan Zoricak, Wiceprowincja Bratysława, 15 sierpnia 2007
Vladimir Kisak, Wiceprowincja Michalovce, 15 sierpnia 2007
Krzysztof Bugara, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Bartłomiej Gadaj, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Piotr Grześkiewicz, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Walery Maziuk, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2007
Maciej Ziębiec, Prowincja Warszawska. 15 sierpnia 2007
Pedro Fabian de Jesus Lobo Bolanos, Wiceprowincja San Salvador, 25 sierpnia 2007
Fadi Rahi, Prowincja S.Clemente/ Regia Beyrouth, 19 września 2007
Massimo Gimigliano, Prowincja Rzym, 23 września 2007
Salam Z Salim, Prowincja S.Clemente/Regia Beyrrouth, 23 września 2007

Święcenia Kapłańskie:
Joseph Ngo Thong Dinh, Prowincja Denver, 16 czerwca 2007
JoséAldo Viana de Olivewira, Wiceprowincja Recife, 23 czerwca 2007
Jozef Jackanin, Wiceprowincja Bratysława, 30 czerwca 2007
Denis Ekenedilichukwu Abiandu, Regia Nigeria 30 czerwca 2007
Immanuel Benedict Agbulu, Regia Nigeria, 30 czerwca 2007
Gabriel Gwaza Ajayi, Regia Nigeria, 30 czerwca 2007
Michael Abba Okoh, Regia Nigeria, 30 czerwca 2007
Marcel Emeka Okwara, Regia Nigeria, 30 czerwca 2007
Benjamin Eseroghene Ometan, Regia Nigeria, 30 czerwca 2007
Roman Janac, Prowincja Praga, 23 czerwca 2007
Jiri Ondovcak, Prowincja Praga, 23 czerwca 2007
Jan Sokulski, Prowincja Praga, 23 czerwca 2007
Sakvador Anzora Portillo, Wiceprowincja San Salvador, 14 lipca 2007
Yeffry Gerardo Artavia Cespedes, Wiceprowincja San Salvador, 21 lipca 2007
Lecio Alexandre Silva, Wiceprowincja Bahia, 21 lipca 2007.
Tito Angelo Pilartes Tchimuku, Wiceprowincja Luanda, 5 sierpnia 2007
Bernardo Tchilingutila, Wiceprowincja Luanda, 5 sierpnia 2007
Anthony Wiboon Limpanawooth, Wiceprowincja Bangkok, 13 sierpnia 2007
Peter Patina Siritarath, Wiceprowincja Bangkok, 13 sierpnia 2007
Fabio Evaristo Resende Silva, Prowincja San Paolo, 25 sierpnia 2007
Mario Frncisco Inacio Palanc, Wiceprowincja Luanda, 26 sierpnia 2007

Zmarli:
Padre Moses Beding hodehaoa, 65, Prowincja Indonezja, 1 czerwca 2007
Padre Gerard Martin Kurek, 84 , Prowincja Baltimore, 30 czerwca 2007
Padre Enrico Marciano, 93, Prowincja Neapol, 10 lipca 2007
Padre José Rubén Jasso Melendez, 74, Prowincja Meksyk, 12 lipca 2007
Padre Francis Joseph freel, 87, Prowincja Baltimore, 18 lipca 2007
Padre Joseph Antony Gribbon, 77, Prowincja Baltimore, 19 lipca 2007
Padre Josef Meyer, 71, Prowincja Monaco, 20 lipca 2007
Padre Anelio Baracchini, 84, Prowincja Lyon-Paris, 20 lipca 2007
Padre Alfons Ziober ,85, Prowincja Warszawska, 22 lipca 2007
Padre Thomas Mccluskey, 72, Prowincja Dublin, 25 lipca 2007
Fratello Cecil Duncan Joseph Chisholm, 86, Prowincja Edmonton-Toronto, 29 lipca 2007
Padre Emmanuel Joseph Demerah, 76, Prowincja Edmonto-Toronto, 25 lipca 2007
Padre John Berchmans Crowe, 88, Prowincja Canberra, 1 sierpnia 2007
Padre Pierre Maurice, 86, Prowincja Lyon-Paris, 11 sierpnia 2007
Padre Joseph Otto Adamec, 81, Prowincja Baltimore, 19 sierpnia 2007
Padre Sean Fergus (Fernando) Corry, 67, Prowincja Dublin, 21 sierpnia 2007
Padre John B. Kelleher, 54, Prowincja Bangalore, 24 sierpnia 2007
Padre John Moran, 87, Prowincja Dublin, 26 sierpnia 2007
Padre Marino Apezteguia Cia, 87, Prowincja Lisbona, 29 sierpnia 2007
Padre Josefh Isele, 87, Prowincja San Clemente/Regia Szwajcaria, 3 września 2007
Fratello Pierre (Julien) Phung Hieu, 80, Prowincja Wietnam, 6 września 2007
Fratello Andrei Evelino Correa Velandia, 84, Bogota, 20 września 2007
Fratello Estaban Ezquer Miralles, 82, Wiceprowincja San Salvador, 16 września 2007
Padre Joseph Capitanio, 86, Prowincja Londyn, 20 września 2007
Padre Robert Lee Wirth, 69, Prowincja Denver, 28 września 2007

70-ta rocznica święceń kapłańskich:
Domenico Mirabile, Prowincja Neapol, 31 października 2007

60-ta rocznica ślubów zakonnych:
Georg Stelzer, Prowincja Monaco, 16 października 2007
Ivan Hurley, Prowincja di Cebu, 16 października 2007
Antonio Joao Vaz, Prowincja Lisbona, 24 października 2007
Louis Nguyen Van Qui, Regia Wietnamska, 27 października 2007

50-ta rocznica ślubów zakonnych:
Francis Alfone, Prowincja Baltimore, 16 października 2007
Santo Senciatti, Prowincja San Paolo, 16 października 2007
Serge Estiot, Prowincja Lyon-Paris, 16 października 2007
Roger Desbos, Wiceprowincja Burkina-Niger, 16 października 2007

50-ta rocznica święceń kapłańskich:
Mykola Wolosianko, Prowincja Lwów, 8 października 2007
Pompeo Franciosa, Prowincja Neapol, 13 października 2007
Alfonso Santonicola, Prowincja Neapol 13 października 2007
Pasquale Vicidomini, Prowincja Neapol, 13 października 2007
Mosé Simonetta, Prowincja Neapol, 13 października 2007
Giulio Fagotto, Prowincja Rzym, 13 października 2007
Bruno Visuri, Prowincja Rzym, 13 października 2007

25-ta rocznica ślubów zakonnych:
Luis Casimiro, Wiceprowincja Luanda, 1 października 2007

Nominacje:
O. Marcelo Pomar nowym przełożonym Prowincji Buenos Aires. Zatwierdzony 4 września 2007.
O. Vincent Ferrier Pham Trung Thanh nowym prowincjałem Prowincji Wietnam.
Zatwierdzony 18 września 2007
O. Lawrence Kaufmann e nowym prowincjałem Afryki Południowej. Zatwierdzony 19 września 2007.

Zamkniete domy:
Do zakonny św. Jana Neumanna w mieście San Louis, Prowincja Denver.
Zotwierdzony 19 września 2007

Wrócić do Indeksu