OD WYDAWCY:
XXIV Kapituła Generalna rozpoczyna się 19 października
Pełna obsługa Kapituły Generalnej na naszych stronach internetowych
List Przełożonego Generalnego

Niewiele już dni dzieli nas od rozpoczęcia XXIV Kapituły Generalnej. Przypominamy, że pełny serwis na temat Kapituły można znaleźć na stronach: http://www.cssr.tv/xxiv/chapter.htm i www.cssr.com. Dla ułatwienia wejścia na te strony, na naszej home page cssr.com, pod logo Kapituły, znajdziecie także wirtualne klawisze - niebieski i czarny.

Tym, którzy dysponują mniej wydajnym komputerem i wolnym połączeniem internetowym przypominamy, że w razie problemów z wczytywaniem należy używać linków strony www.cssr.com w strefie Redemptorystów. Jeżeli zapomnieliście lub nie mieliście dotąd hasła, możecie się po nie zwracać, pisząc na adres GaryZ@cssr.com.

Jest to czwarta Kapituła Generalna jaka ma miejsce od nadejścia ery Internetu, którą zwykło się liczyć od pojawienia się World Wide Web (www.) w roku 1989. Myślę, że będzie to pierwsza Kapituła podczas której wielu jej członków będzie miało do dyspozycji własne środki pozwalające na informowanie pozostawionych w domu współbraci, za pomocą przenośnych komputerów, telefonów komórkowych, magnetofonów i programów typu Twitter – jak to ma miejsce w naszym przypadku. Będzie to najpełniej relacjonowana Kapituła Generalna w historii, chwila po chwili!

Ojciec Generał napisał “List do Zgromadzenia”, który znajduje się w menu Communicanda Zarządu Generalnego na naszej stronie: www.cssr.com. Dzieli się w nim swoimi ostatnimi refleksjami jako Przełożony Generalny, po 18 latach posługi; 6 jako Radny Generalny i 12 jako Przełożony Generalny. Kiedy go zapytałem, czy nie zechciałby udzielić wywiadu dla SCALA z okazji zakończenia posługi, z uśmiechem odpowiedział: “Napisz, że proszę ich o przeczytanie listu”. Przeczytajcie więc łaskawie ten list, klikając na link: http://www.cssr.com/polski/whoarewe/Communicanda/2003-2009_TobinLettertotheConfreres-PL.shtml

List ten zawiera również opis stanu Zgromadzenia zrobiony dla członków Kapituły Generalnej, który - mamy nadzieję - zostanie nagrany na video na żywo i będzie do nabycia na żądanie.

Do zobaczenia na Kapitule via Internet!
Wszystkim obfitego Odkupienia!
Gary Ziuraitis, C.Ss.R.

Madryt
Idąc śladami św. Klemensa
Kronika pierwszej pielgrzymki Provincji Hiszpańskiej
Laureano Del Otero, C.Ss.R.

Dla uczczenia stulecia kanonizacji św. Klemensa Marii Hofbauera oraz lepszego poznania kontekstu w jakim rozwinęło się jego wielkie dzieło ewangelizacji, redemptoryści z Hiszpanii zorganizowali dwie pielgrzymki do kilku krajów związanych z jego życiem: Czech, Polski i Austrii. Pierwsza pielgrzymka, przeznaczona dla świeckich, miała miejsce w lecie w okresie od 5 do 12 sierpnia. Liczyła ona 48 pielgrzymów, wśród nich 3 redemptorystów: 2 Hiszpanów i 1 Polak przebywający od wielu lat w Prowincji Madryckiej. Świeccy pochodzili z różnych wspólnot redemptorystowskich (Asturia, Salamanca, Mérida, Granada, Madryt, Sevilla, itd.); należy odnotować obecność misjonarzy laików Najświętszego Odkupiciela oraz dawnych studentów redemptorystów.

Nasza wędrówka śladami św. Klemensa przez Europę Środkową rozpoczęła się od etapu końcowego, czyli od relikwii naszego Bohatera w Wiedniu. W kościele Maria am Gestade, w którym znajduje się grób świętego Patrona tego miasta, celebrowaliśmy Eucharystię, która zapoczątkowała intensywny szlak nabrzmiały pięknem, historią i duchowością. Tak oto, 5 sierpnia zwiedziliśmy wykwintne miasto Wiedeń, dawną stolicę imperium austrowęgierskiego.

Szczególnym etapem była katedra św. Szczepana – w której miały miejsce uroczystości pogrzebowe O. Hofbauera – oraz klasztor SS. Urszulanek. W następnym dniu na naszym szlaku znalazły się Lasy Wiedeńskie, pałac Schönbrunn oraz dzielnica Grinzing.

Po zapoznaniu się z Wiedniem, końcowym etapem życia św. Klemensa, 7 sierpnia znaleźliśmy się w Czechach. Zwiedziliśmy Tasowice - kolebkę św. Klemensa; miejscowy proboszsz, O. Tomás, opowiedział nam informacje odnośnie miejsca i opowiedział o aktualnej sytuacji Kościoła w tym kraju. Wyraził także pragnienie, aby więcej Redemptorystów zechciało przybyć i pracować na tym terenie. W pobliskim klasztorze premostratensów w Znojmo, gdzie przyszły Klemens pracował jako piekarz, mieliśmy przyjemność degustacji kilku miejscowych win. Przy różnych okazjach dało się zauważyć szczególne nabożeństwo piekarzy do św. Klemensa, ich opiekuna. O zachodzie słońca przybyliśmy do stolicy państwa, Pragi, którą zwiedziliśmy następnego dnia, przechodząc wiele razy przez sławny Most Karola.

9 sierpnia dotarliśmy do trzeciego i jednocześnie ostatniego kraju naszej pielgrzymki - Polski. Nawiązując do doświadczenia Mojżesza, moglibyśmy powiedzieć, że pierwszym miejscem na którym stanęły nasze stopy było wspaniałe miejsce święte - sanktuarium w Częstochowie. Celebrowaliśmy tutaj bardzo wzruszającą Eucharystię, której towarzyszyły śpiewy i komentarze O. Marka Raczkiewicza, który nam uświadomił wagę modlitwy przed obrazem Królowej Polski. Sanktuarium to, serce całego narodu, objawiało wiarę i nadzieję poprzez obecność tysięcy pielgrzymów. Jakże odmienny nastrój towarzyszył późniejszemu zwiedzaniu dawnego obozu koncentracyjnego w Auschwitz, miejsca, które przypomina o największej tragedii w historii. Potem wyruszyliśmy w kierunku Krakowa, miejsca pełnego pamiątek po papieżu Janie Pawle II. Oprócz zwiedzenia najważniejszych miejsc, rozkoszowaliśmy się obiadem, któremu towarzyszył występ grupy folklorystycznej. W programie nie zabrakło również zwiedzania kopalni soli w Wieliczce, mającej za sobą prawie tysiąc lat historii. Ostatnim celem naszej pielgrzymki była stolica Polski, Warszawa, miasto, którego historia zniszczenia i odbudowy – zarówno materialnej jak i duchowej – wywarła na nas wszystkich wielkie wrażenie. Szczególnym przeżyciem była Eucharystia celebrowana w kościele św. Benona; potem był koncert muzyki Chopina oraz galowa kolacja w restauracji w pobliżu rezydencji prezydenta.

Wzruszająca była życzliwość i serdeczność z jaką podejmowały nas różne wspólnoty redemptorystów w których się zatrzymaliśmy. Jesteśmy im za to bardzo wdzięczni.

Należy ponadto podkreślić udział Świeckich Misjonarek Najświętszego Odkupiciela, Nieustającej Pomocy z Madrytu, Pili i Marii Ángeles, które przedstawiały nam w czasie różnych celebracji biografię św. Klemensa z wielkim znawstwem i przejrzystością. Odwiedzenie serca Europy to bardzo właściwy sposób, aby się przekonać, że nasz kontynent stanowi dla nas wyzwanie, podobnie jak kiedyś stanowił wyzwanie dla św. Klemensa. Nasza pielgrzymka stanowiła więc dobry bodziec dla naszej misji.

Brazylia
Wiceprowincja Manaus
Wiceprowincjał i Biskup zakłanikami przez 2 godziny
Manuel Soares, C.Ss.R.

Nota od Wydawcy: wszyscy jesteśmy świadomi wzmagającej się przemocy wobec zakonników i księży w różnych częściach świata. Na początku tego roku zostało zabitych dwóch współbraci w Kolumbii, a innego znaleziono martwego w podejrzanych okolicznościach w Ameryce Środkowej. Dlatego przytaczamy tutaj relację, w pierwszej osobie, Ojca Manuela Soares’a, Wiceprowincjała Manaus, z uprowadzenia samochodu, które szczęśliwie zakończyło się bez rannych czy zabitych.

Co roku biskupi Północnego Regionu Brazylii mają swoje spotkanie. W posiedzeniu tym biorą udział Przełożeni zakonni i niektórzy świeccy; ja towarzyszyłem biskupowi prałatury w Coari Gutembergowi, C.Ss.R. w czasie spotkania, po którym wracaliśmy do Manaus.

W czwartek 17 września, biskup Gutemberg, ja i dwie inne osoby, wyszliśmy ze spotkania około 19.00 i wyruszyliśmy w drogę powrotną. Nasi pasażerowie wyszli zgodnie z planem w miejscu ich zamieszkania. Ja pozostałem w samochodzie a biskup, który wyszedł aby pożegnać pozostałych, wracał właśnie do samochodu. Niespodziewanie podeszło dwóch uzbrojonych w rewolwery mężczyzn, którzy wepchnęli siłą biskupa na tylne siedzenie samochodu, e hanno spinto a forza il Vescovo indietro, dalla parte anteriore, nel sedile posteriore della macchina, jeden zajął miejsce kierowcy, a drugi wszedł do samochodu ed l’altro uomo è entrato nella macchina dallo sportello posteriore. Od tego momentu porywacze przetrzymywali nas i wozili wokół przez dwie godziny (od 19,00 do 21,00).

Przez te dwie godziny krążyliśmy wokół Manaus. Zabrali nam wszystkie przedmioty: telefony komórkowe, zegarki na rękę, pieniądze, dokumenty i kartę kredytową biskupa. Potem zatrzymali się przy dwóch okienkach bankowych, nie byli jednak w stanie wybrać pieniędzy.

W czasie tych dwóch godzin miała miejsce krótka wymiana zdań. Byli oni w zasadzie spokojni, czasem jednak czegoś od nas żądali, przeklinali nas i pytali, czy chcemy zginąć. Nie mieliśmy odwagi by cokolwiek zrobić, gdyż byli mocno podnieceni. Zaczęli powtarzać, byśmy na nich nie patrzyli. Nie byli zamaskowani, oprócz włosów, a jeden z nich wydawał się być pod wpływem narkotyków.

Na koniec zostawili nas na drodze i uciekli samochodem. Aby wrócić do domu, zatrzymaliśmy taxi. Opowiedzieliśmy kierowcy o wszystkim co nas spotkało, daliśmy mu numer naszego samochodu, a on przez radio przekazał informacje. Policja interweniowała zanim wróciliśmy do domu, cali i zdrowi.

Uwaga wydawcy: ten ostatni artykuł na temat klęsk żywiołowych w Azji-Oceanii otrzymaliśmy od naszych Redemptorystów z Australii. Tekst jest w języku angielskim, ale wideo pozwoli zrozumieć rozmiar katastrofy.

Kolumbia
Park rozrywki z Morzem Martwym, Wieżą Babel i Murem Płaczu
El Tiempo
Gloria Inés Arias

Teren na którym ma stanąć park obejmuje powierzchnię 147.000 m² i przylega bezpośrednio do prowadzącej do bazyliki Avenida del Milagroso. Ojcowie twierdzą, że trasa ta, długości 2 km, będzie idealna na Drogę Krzyżową.

Park będzie posiadał trzy strefy. Pierwsza będzie nosiła nazwę „Ziemia Święta naszego Pana”. Zostaną tu odtworzone niektóre miejsca biblijne. Gigantyczna makieta Ziemi Świętej wraz z mapą Izraela 20x15 metrów oraz fragment rekonstrukcji Jerozolimy; wieża Babel wyposażona w windę, dzięki której będzie można podziwiać Dolinę Cauca; odtworzony zostanie fragment Muru Płaczu oraz Ostatnia Wieczerza.

Dzieci będą mogły zapoznać się z Arką Noego, historią Samsona, Dawida i Goliata. W tej strefie zostanie zainstalowany interaktywny spektakl, na bazie laserowych świateł i promieni, przedstawiający stworzenie świata.

Aby zrealizować te plany, ogłoszony zostanie konkurs wśród inżynierów kolumbijskich oraz tych, którzy budują parki tematyczne w USA.

“Mamy na uwadze pielgrzymów, którzy przybywają do Buga. Są to prości, zwyczajni ludzie, którym nie możemy zaproponować basenu czy wyrafinowanych karuzeli. Poszukiwaliśmy rozwiązań, które mogłyby się spodobać zarówno wieśniakowi jak i dyrektorowi technicznemu piłki nożnej, którzy odwiedzają Cudownego (Jezusa)” - mówi rektor bazyliki, O. Noel Londoño.

Druga strefa parku zostanie poświęcona Señor de los Milagros de Buga (Panu Cudów z Buga). Płynąc w małych łódkach, przekraczając tunel, będzie można zapoznać się z historią tego miejsca.

Będzie można zobaczyć tubylców, którym podczas prania nad brzegiem rzeki ukazał się Chrystus; modlitwę przed obrazem i przybycie misjonarzy, którzy rozpoczynają budowę bazyliki. Przy końcu pojawi się olbrzymi obraz Cudownego Jezusa, mający około 15 metrów wysokości.

Trzecią strefę wypełni Ogród Sanktuariów. Zostaną w niej odtworzone niektóre najbardziej sławne sanktuaria świata, m.in. Lajas i bazylika Świętego Piotra w Rzymie.

Park będzie miał salę na 12.000 miejsc, w której będzie można celebrować Msze święte, które dzisiaj odbywają się w upalnym słońcu; 2,5 hektara ziemi zostanie przeznaczone na parkingi.

Znajdą się także miejsca na posiłki i sklepy z pamiątkami. Grupa inwestorów zaproponowała budowę pięciogwiazdkowego hotelu.

Na rok 2010 przewidziane jest zatwierdzenie projektu, które pozwoliłoby rozpocząć prace w styczniu 2011 roku. W najbliższym roku ma nastąpić ostateczne zatwierdzenie ze strony kolumbijskich Redemptorystów i oraz Konferencji Biskupów.

Niepewność dotyczy jedynie zatwierdzenia ze strony gminy Buga. Teren parku jest bowiem położony na obszarze wiejskim i stanowi część strefy rozwoju gminy; pociąga to za sobą konieczność modyfikacji planu przestrzennego zagospodarowania terenu.

Wspólnota Redemptorystów w Buga korzysta z obliczeń Parque del Café odnośnie sieci drogowej; napływ turystów jest gwarantowany. Przybywają oni nieprzerwanie od roku 1622, kiedy pojawił się tu pierwszy obcokrajowiec, peruwiański górnik, aby podziękować Jezusowi za ocalenie życia.

Rektor bazyliki twierdzi, że Parque del Café odwiedza średnio 400.000 osób rocznie, a do Buga przybywa średnio trzy miliony ludzi.

Wystarczy, że 30 % z nich odwiedzi jeden raz Señor de los Milagros dzięki tym nowym atrakcjom. Przewiduje się 10.000 pesetów dochodu.

Rzym
Dar dla Benedykta XVI od prezydenta Obamy za pośrednictwem Redemptorystów.
Provincja Baltimore, USA

Prezydent USA szukał stosownego podarunku, który mógłby przekazać w darze Ojcu Świętemu podczas przewidzianej na 10 czerwca wizyty w Watykanie. Co można ofiarować Papieżowi, który posiada nawet iPod? Biały Dom postanowił zasięgnąć opinii firmy produkującej przedmioty kultu religijnego – „Diccoca” z Filadelfii, którą wcześniej redemptoryści z Prowincji Baltimore angażowali do różnych prac konserwatorskich. Lou i Norma DiCocca zapytali zarówno Redemptorystów jak i Prezydenta, co sądzą na temat ofiarowania Papieżowi przedmiotu, który niegdyś należał do pewnego człowieka, który najpierw stał się obywatelem USA a potem został ogłoszony świętym.

I tak oto Prezydent ofiarował Papieżowi stułę liturgiczną, której używał św. Jan Neumann, pierwszy obywatel USA, który został ogłoszony świętym.

Ciało św. Jana Neumanna, czwartego z kolei biskupa Filadelfii, jest przechowywane jako relikwia w szklanej trumnie pod ołtarzem kościoła Redemptorystów pod wezwaniem św. Piotra Apostoła w Filadelfii. Nowe paramenty liturgiczne były nakładane na jego szczątki cztery razy od jego śmierci, która miała miejsce w roku 1860 – w 1903, 1962, 1989 i 2008. Stuła podarowana Benedyktowi XVI została zabrana z trumny w roku 2008.

“Cieszę się, że coś, co przynależy do jednego ze świętych redemptorystów zostanie przekazane w darze Ojcu Świętemu”, stwierdził O. Patrick Woods, Przełożony Prowincjalny Prowincji Baltimore, który ma swoją siedzibę w Brooklynie, N.Y. “Jako Amerykanie jesteśmy szczęśliwi, że nasz Prezydent jedzie z wizytą do Ojca Świętego oraz z tego, że papież otrzyma w darze coś, co przynależy do naszej Prowincji”.

O. Woods w swoim przemówieniu stwierdził, że stuła jest właściwym darem, gdyż symbolizuje kapłaństwo, które znajdowało się w centrum życia św. Jana Neumanna jako redemptorysty. Powiedział także, że stuła, którą nosił Święty, który tak dużo zrobił dla imigrantów, jest symbolem nowej fali migracji w Stanach Zjednoczonych oraz nieprzerwanej posługi redemptorystów na rzecz imigrantów.

Wrócić do Indeksu

Od wielu już lat tysiące mieszkańców Bostonu modlą się o uzdrowienie przed złocistym obrazem Matki Bożej (Naszej Pani Nieustającej Pomocy) w sanktuarium Mission Hill. Klękają przed świętym wizerunkiem, składają kwiaty na ołtarzu, zostawiają zapisane karteczki w szklanym pojemniku, zapalają elektroniczne świece, a niektórzy z nich pozostawiają kule albo gorsety ortopedyczne jako znak cudownego uzdrowienia. Większa część “proszących” to ludzie ubodzy i chorzy.

Kilka lat temu przybył tutaj senator Edward M. Kennedy, aby modlić się o uzdrowienie. Teraz rodzina zmarłego senatora wybrała bazylikę na miejsce jego uroczystości pogrzebowych.

Kennedy odwiedził po raz pierwszy bazylikę Naszej Pani Nieustającej Pomocy w roku 2002, kiedy jego córka leczyła się na raka płuc w pobliskim Dana-Farber Cancer Institute. Modlił się przed ikoną i spotykał się z pewnym księdzem, który miał opinię uzdrowiciela. Jeszcze w ubiegłym roku nawiedził bazylikę, po tym, jak wykryto u niego nowotwór mózgu.

“Senator pragnął aby jego pogrzeb odbył się w bazylice. Bardzo głęboko przywiązał się do niej w czasie codziennych odwiedzin, kiedy jego córka Kara leczyła się na raka”, powiedział Scott Ferson, były członek personelu rodu Kennedych, który pomagał rodzinie w przygotowaniach do pogrzebu. “Odkąd córka powróciła do zdrowia, miejsce to stało się dla niego szczególnie drogie”.

Wybór bazyliki był dla wielu niespodzianką; spodziewano się, że uroczystości pogrzebowe odbędą się w katedrze Świętego Krzyża w Bostonie albo w jednym z kościołów położonych blisko jednego z domów senatora, w Cape Cod lub w Waszyngtonie. Ta kamienna budowla w stylu romańsko-renesansowym, dzięki wysokiej ośmiokątnej kopule i dwom smukłym wieżom, wrosła na stałe w panoramę miasta. Bazylika powszechnie znana jest jako Mission Church. Jej wybór na miejsce pogrzebu był zaskakujący także ze względu na trudności logistyczne: brak klimatyzacji, parkingu, a ponadto położenie w bardzo zaludnionej dzielnicy, przy wąskiej i bardzo ruchliwej Tremont Street.

“To będzie wielkie wydarzenie dla naszej dzielnicy”, stwierdził O.Philip Dabney, C.Ss.R, jeden z duspasterzy pracujących w bazylice. “To jest nasz dom, z którego (senator) zechciał skorzystać”.

Bazylika została zbudowana prawie w całości w latach siedemdziesiątych XIX wieku i jest owocem “misji” jaką redemptoryści przeprowadzili w roku 1870, głosząc przez wiele dni kazania i słuchając spowiedzi. Niespotykany sukces misji sprawił, że arcybiskup John J. Williams poprosił Zgromadzenie o budowę kościoła. Redemptoryści, którzy przy swoich czarnych habitach noszą długie różańce jako wyraz nabożeństwa do Maryi, opiekują się tym kościołem od początku jego istnienia; czynili to wówczas, kiedy gromadził on tysiące wiernych, przybywajcych aby słuchać kazań wytrawnych kaznodziejów, czynią to także teraz, kiedy wraz ze zmianą charakteru dzielnicy kościół ten stał się zbyt obszerny. Dzisiaj parafia gromadzi każdej niedzieli około 900 wiernych; posiada też szkołę podstawową, która liczy 175 uczniów.

W kościele tym, od samego początku jego historii, dokonało się wiele cudów; z tej racji bywa on też nazywany “Domem Cudów”. W ostatnich latach, “ksiądz uzdrowiciel”, O. Edward McDonough, przyczynił się to tego, że bazylika znów gromadzi tysiące chorych.

USA
Baltimore
Redemptoryści nadają odznaczenie księdzu diecezjalnemu
La Rivista Cattolica

Kiedy w pierwszym dniu swojej posługi w sanktuarium św. Alfonsa w Baltimore, ks. Arthur Bastress przemierzał długie nawy kościoła, od razu zrozumiał, że jego nominacja posiada zupełnie szczególny charakter.

Historia najwyraźniej odżyła, kiedy 72 letni kapłan stąpał po tej samej posadzce, po której chodzili św. Jan Neumann i błog. Franciszek X. Seelos – redemptoryści, którzy prowadzili parafię w czasach, gdy kościół ten służył niemieckiej ludności Baltimore.

“To czyni go honorowym redemptorystą”, oświadczył Ojciec Woods. “Jest to jakby pasowanie na rycerza”.

O.Woods poinformował, że tylko jednej lub dwom osobom w ciągu roku nadawane jest takie odznaczenie i że tylko Przełożony Generalny Redemptorystów w Rzymie może zatwierdzić nominację.

Twarz księdza wyraźnie się rozpromieniła, kiedy dowiedział się, że błogosławiony Franciszek Seelos zostanie kanonizowany: „w ten sposób będzie to jedyna parafia na świecie, która ma dwóch proboszczów jako Świętych”.

Po upływie wielu lat od publikacji pierwszego tomu, ujrzała światło dzienne druga jego część: Storia della Congregazione del Santissimo Redentore, I/II– Le origini (1732-1793).

Celem tego dzieła jest uzupełnienie pierwszego tomu o niektóre studia i dokumenty. Zostały w nim zamieszczone artykuły na temat życia codziennego Redemptorystów tamtej epoki oraz duchowości początków Zgromadzenia; więcej jednak miejsca zajmują “uzupełnienia dokumentujące”: teksty dotyczące początków, wiadomości na temat stroju, regulaminu, katalog pierwszych członków, źródła bibliograficzne, itp. Osobny dział stanowi bogata dokumentacja ikonograficzna.

Za tę edycję szczere podziękowanie należy się współbraciom: O. Francesco Chiovaro, O. J. Robert Fenili, którzy zebrali materiał i zredagowali jego treść; Ojcu Antonio Marrazzo, który nadzorował końcowy etap pracy, oraz pozostałym osobom wymienionym we wprowadzeniu.

Rezultatem tak wielkiej pracy jest tom liczący 608 stron, mający ten sam format i szatę graficzną co poprzedni, chociaż został on zredagowany przez nasze wydawnictwo w Materdomini (pierwszy tom opublikowało „Rogate”). Jego nakład wynosi 600 egzemplarzy, z których 200 w twardej oprawie. Mając na uwadze szczególne zainteresowanie z jakim może się to spotkać, pomyśleliśmy o wydrukowaniu – w postaci “nadbitek” - 150 egzemplarzy dokumentacji ikonograficznej (218 s.).
Cena dla dystrybucji wewnętrznej w Zgromadzeniu wynosi 25 € za egzemplarz (cena na okładce wynosi 50 €); wydanie w twardej oprawie kosztuje 30 € za egzemplarz (60 € na okładce), odbitka zaś 10 € (20 € na okładce). Do powyższych cen należy dołączyć koszta przesyłki.

Przewidziane jest przekazanie każdej Jednostce jednego egzemplarza: członkowie Kapituły mogą zabrać go z Rzymu na zakończenie Kapituły Generalnej. Do dyspozycji jest oczywiście więcej egzemplarzy, stosownie do potrzeb (Wice) Prowincji i Regionów.

W celu dokonania tłumaczeń na inne języki, O. Pasquarelli, dyrektor wydawnictwa “Valsele Tipográfica”, chętnie udostępni plik komputerowy oraz wszystko co może posłużyć do tego celu.

Korzystając ze sposobności informujemy, że także pierwsza część drugiego tomu historii C.Ss.R. II/I (La prima espansione: 1793-1855) jest już na ukończeniu. Poszczególne artykuły są już gotowe. W możliwie najkrótszym czasie przejdzie się na etap edycji, który z kolei potrzebuje więcej czasu!

Region: Azja-Oceania
Relacja Sekretarza Regionalnego dla Braci
Spotkanie na temat powołania Braci Redemptorystów
Miasto Ho Chi Minh, Vietnam

Od 29 lipca do 1 sierpnia 2009 r., Bracia i Ojcowie różnych Jednostek Regionu Azja-Oceania, zgromadzili się w celu refleksji nad przyszłością Braci Redemptorystów w Regionie. Uczestnicy - 9 Ojców i 32 Braci - pochodzili z 8 Jednostek:

Manila: 2 Ojców i 2 Braci
Cebu: 3 Braci
Bangkok: 3 Ojców i 5 Braci
Canberra: 1 Ojciec i 1 Brat
Aotearoa: 2 Braci
Tokyo: 1 Ojciec
Ipoh: 1 Ojciec i 1 Brat
Vietnam: 1 Ojciec i 18 Braci

Koordynatorem spotkania był O.Glen de Cruz, CSsR z Wiceprowincji Ipoh.

Spotkanie miało następujące cele:
    Rozpoznanie woli Bożej odnośnie sytuacji Braci w Regionie.
    Dzielenie się informacjami i dyskusja nad przyszłością Brata w naszych Jednostkach, Regionach oraz w całym Zgromadzeniu.
    Dyskusja szczególnie z samymi Braćmi w celu ustalenia konkretnego programu działania dla Braci w różnych Jednostkach i w Regionie.

Przebieg zebrania:

Zebranie rozpoczęło się refleksją i wymianą informacji na temat sytuacji Braci w różnych Jednostkach Regionu. Poszczególne grupy zastanawiały się nad pozytywnymi i negatywnymi zjawiskami dotyczącymi Braci oraz nad tym, w jaki sposób poszczególne Jednostki a szczególnie jak sami Bracia wychodzą im naprzeciw.

Wymiana opinii była bardzo owocna, niosła nadzieję i stanowiła wyzwanie dla wszystkich.

W następnym dniu O. Glen, nasz kordynator, miał wystąpienie na temat profetycznej roli zakonów dzisiaj, odwołując się do artykułu O. Aloysiusa Pieris’a SJ na ten sam temat. Tego samego dnia O. John Phoung z Wietnamu przybliżył nam sylwetkę brata Marcela Van’a, wietnamskiego redemptorysty, którego proces beatyfikacyjny jest już w toku.

Następnie uczestnicy zastanawiali się nad „za i przeciw” dalszego promowania powołania Braci w naszej Jednostce. Wypowiedzi te były przedmiotem popołudniowej dyskusji. Uderzał ich bardzo pozytywny wydźwięk, który musi budzić nadzieję na przyszłość. Współbracia są pełni entuzjazmu odnośnie promowania ich powołania, pomimo:
     Większego lub mniejszego braku kandydatów na Braci.
     Klerykalnej lub świeckiej kultury, w której żyją.
     Dyskryminacji jakiej nadal doświadczają niektórzy Bracia.

W wypowiedziach przewijała się myśl, że Bracia byli niezbędni dla Zgromadzenia od samego początku jego istnienia. Niektórzy podkreślali, że bez ich obecności w Zgromadzeniu nie bylibyśmy w pełni redemptorystami.

W trzecim dniu O. Glen dokonał podsumowania poprzednich obrad. Z kolei Brat Joel mówił na temat tego, co Sekretariat dla Braci zrobił od początku jego istnienia w roku 1986 jako Stałej Komisji dla Braci, zarówno na płaszczyźnie ogólnej jak i regionalnej. Podkreślił także konieczność ponownego odkrycia naszego ducha misyjnego i profetycznej mądrości ze strony zarówno Ojców i Braci, bo tylko w ten sposób możemy pociągnąć do Chrystusa wielką liczbę ludzi.

Z kolei uczestnicy podzielili się na grupy (według Jednostek) i wymieniali między sobą opinie na temat życia Braci oraz tego co się w tym zakresie czyni w poszczególnych Jednostkach. Współbracia poruszyli kilka bardzo ważnych problemów, z którymi chcieliby zapoznać własne Jednostki.

Każdy wieczór kończył się celebracją Eucharystii pod przewodnictwem różnych Jednostek Regionu. W pierwszym dniu głównym celebransem był Prowincjał Wietnamu, O. Vincent, w drugim O. Michael Meechai z Bangkoku, w trzecim zaś Wiceprowincjał z Manili, O. Ariel Lubi.

W ostatnim dniu zjazdu przypadła uroczystość naszego Założyciela, św. Alfonsa de Liguori. W tym dniu miało miejsce uroczyste gaudeamus. Po południu wszyscy uczestnicy spotkali się na Eucharystii koncelebrowanej w wielkim kościele redemptorystów w Ho Chi Minh.

Na zakończenie współbracia zaproponowali organizowanie spotkań regionalnych Braci co trzy lata. Najbliższe odbędzie się w roku 2012 w Bangkoku, w Tajlandii.

Jeszcze jedno pro memoria odnośnie tego, gdzie można znaleźć serwis na temat Kapituły Generalnej:
http://www.cssr.tv/xxiv/chapter.htm
www.cssr.com, strefa Redemptorystów; XXIV Kapituła Generalna.

Najswiezsze warte zauwazenia wydarzenia w rodzinie redemptorystowskiej. Kompletna wersje „Zmian” znajdziecie na stronie internetowej Officialia Site

Profesja - śluby czasowe
Savio Lai Van Sur, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Joseph Le Huu Tu, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Joseph Marie Le Thanh Thien, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Joseph Ngo Duc Thien, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Paul Nguyen Dinh To, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Mario Bily Poro, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Yohanes Paulus Botung, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Ferdinand D. Muda, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Marianus Dore Maing, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Hendrikus Hengky Suku, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Avelinus Lede, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Vinsensius Lolo, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Petrus Ngongo Bulu, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Cesarius Noverius Tse, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Stefanus Nuwa Gowa, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Stefanus Rega Rame, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Timoteus Terong Tapoona, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Yohanes Umbu Rebu Ibi Runi, Prowincja Indonezyjska, 9 lipca 2009
Robertus Zeingo Kaka, Prowincja Indonezyjska , 9 lipca 2009
Joseph Le Minh Duy, Wiceprowincja Extra Patriam, 1 sierpnia 2009
Peter Mary Pham Hung Phuoc, Wiceprowincja Extra Patriam, 1 sierpnia 2009
Dominic Pham Ngoc Hao, Wiceprowincja Extra Patriam, 1 sierpnia 2009
John Baptist Alphonsus Tran Son, Wiceprowincja Extra Patriam, 1 sierpnia 2009
John Vu Thanh Sang, Wiceprowincja Extra Patriam, 1 sierpnia 2009
Stanislav Andrek, Wiceprowincja Bratysławska, 15 sierpnia 2009
Jelenčič Erich, Wiceprowincja Bratysławska, 15 sierpnia 2009
Tomasz Gil, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Mariusz Mateusz Hetnar, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Paweł Antoni Kołton, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Łukasz Wiktor Madejski, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Artur Mikołaj Pruś, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Vitaliy Metelsky, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2009
Nazar Savras, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2009
Volodymyr Vovkun, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2009

Profesja – śluby wieczyste:
Joseph Nguyen Cong Minh, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Pierre Nguyen Luong Bang, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Joseph Nguyen Manh Thuong, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Antoine Nguyen Tan Hung, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Dominique Nguyen Van Huyen, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Michel Pham Gia Lam, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Vincent Vu Van Bang, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Joseph Vu Van Tien, Prowincja Wietnamska, 27 czerwca 2009
Mario Ernesto Ramos Sánchez, Wiceprowincja San Salvador, 5 lipca 2009
Washington Luiz Rodriques Amaral, Wiceprowincja Fortaleza, 7 lipca 2009
José Amarildo Luciano da Silva, Wiceprowincja Manaus, 7 lipca 2009
Raimundo Élson Rodriques de Lilma, Wiceprowincja Manaus, 7 lipca 2009
James Nang Kyu Yoon, Region Korei, 1 sierpnia 2009
Jaime Ramos Contreras, Prowincja Meksykańska, 1 sierpnia 2009
Tendai Lemeyu, Region Zimbabwe, 8 sierpnia 2009
Casper Simba Mukabva, Region Zimbabwe, 8 sierpnia 2009
Joseph Musendami, Region Zimbabwe, 8 sierpnia 2009
Miloš Miloslav Pizovka, Wiceprowincja Bratysławska, 15 sierpnia 2009
Miroslav Bujdoš, Wiceprowincja Michalovce, 15 sierpnia 2009
Maroš Kriška, Wiceprowincja Michalovce, 15 sierpnia 2009
Grzegorz Jósef Gut, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Marcin Franciszek Krupa, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Łukasz Paweł Listopad, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Bogusław Maksymilian Nawracaj, Prowincja Warszawska, 15 sierpnia 2009
Ihor Pavliy, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2009
Roman Boliak, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2009
Mykola Vozniak, Prowincja Lwowska, 19 sierpnia 2009

Święcenia prezbiteratu:
Thomas Tuyen Pham, Prowincja Denver, 13 czerwca 2009
Devaldo Vieira de Menêz, Wiceprowincja Bahia, 5 lipca 2009
Vincent Ifeanyichukwu Ezezue, Wiceprowincja Nigeryjska, 11 lipca 2009
Francis Linus Imoedemhe, Wiceprowincja Nigeryjska, 11 lipca 2009
Ernest Chijioke Ndukwe, Wiceprowincja Nigeryjska,11 lipca 2009
Cornelius Iheoma Ofoegbu, Wiceprowincja Nigeryjska, 11 lipca 2009
James Denen Vembe, Wiceprowincja Nigeryjska, 11 lipca 2009
Darwin Omar Espinal Estrada, Wiceprowincja San Salvador, 11 sierpnia 2009

Morti:
O. John Fetsco, 79, Prowincja Yorkton, 23 czerwca 2009
Kleryk Nowicjusz Ivan Pruhar, 29, Prowincja Lwowska, 29 czerwca 2009
O. Paul Mathieu, 89, Prowincja Lyon-Paris, 1 lipca 2009
Br. Sylvain Kerseleers, 78, Prowincja Św.Klemensa/Region Flandryjski, 12 lipca 2009
O. Theophilus (Theo) de Caluwe, 81, Prowincja Św. Klemensa/ Region Holenderski, 26 lipca 2009
O. Jerome Alfred Holland, 80, Prowincja Baltimore, 26 lipca 2009
O. Delfin Bustamante Lavid, 77, Prowincja Madrycka, 27 lipca 2009
O. Baltasar Villanueva Gómez, 84, Prowincja Madrycka, 27 lipca 2009
O. Javier Aquilera Chávez, 72, Prowncja Meksykańska, 5 sierpnia 2009
O. Jozef Schotsmans, 92, Prowincja Św. Klemensa/Region Flandryjski, 6 sierpnia 2009
O. Leopoldo Cruz Chávez, 55, Wiceprowincja San Salvador, 10 sierpnia 2009
O. Jakob (Diego) Schűrman, 80, Prowincja Boliwijska, 10 sierpnia 2009
O. Józef Krok, 94, Prowincja Warszawska, 11 sierpnia 2009
O. Laureano Díaz Niño, 71, Prowincja Bogotá, 11 sierpnia 2009
O. Francisco Javier Pérez Hernández, 36, Prowincja Bogotá, 11 sierpnia 2009
O. Ronald Joseph (Marcos) Weninger, 85, Prowincja Denver, 21 sierpnia 2009
O. Charles Mallen, 90, Wiceprowincja Richmond, 30 sierpnia 2009

Jubileusze:

70° Rocznica profesji:
Josef Meier, Prowincja Św. Klemensa/Region Szwajcarski, 15 października 2009

60° Rocznica profesji:
Bernard Casey, Prowincja Cebu, 16 października 2009
Paul Speybrouck, Prowincja Św. Klemensa/Region Flandryjski, 16 października 2009

60° Rocznica święceń:
Jean Monnat, Prowincja Lyon-Paryż, 2 października 2009
Joseph Parsus, Prowincja Lyon-Paryż, 2 października 2009
Georges Arnoux, Wiceprowincja Burkina-Niger, 2 października 2009

50° Rocznica profesji:
Gerardo Pepe, Prowincja Neapolitańska, 1 października 2009
Edmondo Redi, Prowincja Neapolitańska, 1 października 2009
Antonino Pascale, Region Madagaskar, 1 października 2009
Shirô Johane Yokota, Wiceprowincja Tokio, 16 października 2009
Sixto Benigno Guerrero Vásquez, Prowincja Quito, 16 października 2009
Luis Homero Ibarra García, Prowincja Quito, 16 października 2009
André Barjon, Prowincja Lyon-Paryż, 16 października 2009
François Vannier, Prowincja Lyon-Paryż, 16 października 2009

50° Rocznica święceń:
Alberto Gutiérrez Betancourt, Provincia Bogotá, 4 października 2009
César Herrera Sánchez, Provincia di Bogotá, 4 października 2009
Silvio Josué López Tabares, Provincia Bogotá, 4 października 2009
Vescovo Fabio de Jesús Morales Grisales, biskup emeryt Mocoa-Sibundoy, Kolumbia, Prowincja Bogotã, 4 października 2009
Giacomo Cirelli, Prowincja Rzymska, 25 października 2009
Angelo Conflitti, Prowincja Rzymska, 25 października 2009
Giuseppe Orlandi, Prowincja Rzymska, 25 października 2009
Edmondo Rosa, Prowincja Rzymska, 25 października 2009

Zatwierdzenie:
Václav Hypius został Wikariuszem Wiceprowincjała Wiceprowincji Bratysławskiej. Nominacja została zatwierdzona 18 czerwca 2009.