9 Listopad 2004

Od Przełożonego Generalnego

Drodzy Współbracia:

Z radością witam Was w pierwszym numerze SCALA, elektronicznym Biuletynie zawierającym wiadomości, jednym z ostatnich projektów Wydawnictwa Communicationes. Ten nowy Biuletyn stanowi dla Zgromadzenia wspaniałą okazję do stworzenia forum dla wymiany informacji pomiędzy Redemptorystami o naszym misjonarskim życiu w różnych krajach świata. Mając na uwadze, że SCALA jest osiągalna dla każdego współbrata, mającego dostęp do adresu e-mail, Biuletyn ten jest łatwym i skutecznym źródłem informacji, poznania oraz natchnienia. Nie mniej jednak, ponieważ nie wszyscy Redemptoryści mają osobisty dostęp do Internetu, powinniśmy się starać o dzielenie się z innymi treściami Biuletynu, aby nikt nie pozostawał poza zasięgiem tej posługi. Jest oczywiste, że prawdziwa wartość SCALA zależeć będzie od jakości publikowanych informacji. Dlatego też Dyrektor Communicationes, Ojciec Gary Ziuraitis liczy na współpracę z korespondentami z całego świata, oczekując interesującego i aktualnego materiału do następnych numerów.

Dla nas, Redemptorystów, słowo „Scala” ukazuje nowy punkt odniesienia. Oby Bóg zechciał, aby ten projekt stał się dla wszystkich Redemptorystów nową okazją do umocnienia solidarności, która powinna charakteryzować naszą Misję w dwudziestym pierwszym wieku.

W Chrystusie Odkupicielu,

Joseph W. Tobin, C.Ss.R.
Przełożony Generalny

Nota wydawnicza

Witaj pierwszy numerze SCALA! Ten elektroniczny Biuletyn przynosi informacje o wydarzeniach w Zgromadzeniu, z całego świata. Jesteśmy na początku naszej pracy; dlatego prosimy o wyrozumiałość w czasie doskonalenia pierwszego i następnych numerów. SCALA będzie się ukazywać tak często, jak to będzie konieczne dla dostarczenia aktualnych wiadomości. W zależności od ilości otrzymanych informacji zmieniał się będzie format Biuletynu. Wszelkie wiadomości proszę przesyłać na adres: GaryZ@cssr.com.

Korzystając z komputerowego Indeksu, możesz kliknąć na całość działu, albo na część, która ciebie interesuje. Z poszczególnych części można wrócić do Indeksu przez jedno klikniencie. Życzymy przyjemnej lektury!

Gary Ziuraitis, C.SS.R.

Wydarzenia

Ostatnie i ważne wydarzenia w Rodzinie Redemptorystów.
Aby zobaczyć pełną listę tych ważnych wydarzeń, popatrz na Officialia w http://www.cssr.com/polskimembers/resources/Officialia/OfficialiaMenu-PL.shtml

PIERWSZE ŚLUBY

ODNOWIENIE ŚLUBÓW CZASOWYCH

NIE ODNOWILI ŚLUBÓW CZASOWYCH

Sergio Gutiérrez Poyato,Madryt, 8 września 2004
Raymundo Pérez Camacho, San Juan, 26 września 2004
John Alexis Velásquez, San Juan, 26 września 2004

DYSPENSA OD ŚLUBÓW CZASOWYCH

Ênio Torres da Silva, Goiás, 17 września 2004

ŚLUBY WIECZYSTE

Neilton da Mota Junqueira, Bahia, 1 sierpnia  2004
Jude Kulas, Strasburg, 10 października 2004

DYSPENSA OD ŚLUBÓW WIECZYSTYCH

Robert Andrzej Jasiak, Warszawa, 21 września 2004

ŚWIĘCENIA DIAKONATU

Andrzej Michoń, Warszawa, 3 października 2004
Sylwester Pactwa, Warszawa, 3 października 2004
Maciej Plewka, Warszawa, 3 października 2004
Waldemar Sojka,  Warszawa, 3 października 2004
Krzysztof Stankowski, Warszawa, 3 października 2004
Marcin Zubik, Warszawa, 3 października 2004

ŚWIĘCENIA KAPŁAŃSKIE
Flávio Leonardo Santos Campos, Rio de Janeiro, 21sierpnia, 2004

ZMARLI
Francis da Costa (82), Bangalore, 3 września 2004  
Douglas Thomas Hipkins (73), Baltimore, 3 października 200
(Br. Barnaba)
Macrino Nágera Cisneros (42), Meksyk, 16 października 2004
Edmond Thomas Dunne (86), Ipoh, 6  października,  2004
Estanislao Skowronek (79), Resistencia, 25 października, 2004
Edmund Quinn  (84), Edmonton-Toronto, 20 października ,2004

Wiadomości z (Wice) Prowincii i Regii

Praca Redemptoriystów jako Kapelanów w Duszpasterstwie Ludzi Morza (ANM)
Polska i Bangalore
Ojcowie: Edward Pracz i Xavier Pinto pracują w różnych portach, jako kapelani.

Podstawowym zadaniem kapelana w duszpasterstwie ludzi morza (ANM) jest jego obecność w czasie wsiadania pasażerów na statek, sprawowanie sakramentów na statku, ilekroć jest o to proszony, oraz towarzyszenie i wspieranie marynarzy w chwialach przeżywania niepokojów i osobistych niedostatków.

Do obowiązków kapelana należy także utrzymywanie i wspieranie w jego porcie Centrum Stella Maris. Centrum to ma charakter socialnego klubu i służy społeczną pomocą dla marynarzy. Oprócz tego, że jest dostosowane do sprawowania Eucharystii, jest także miejscem odpoczynku i rozrywki. Po utworzeniu, w styczniu 2004 roku, Związku Rybaków dla Duszpasterstwa Wspólnot Rybaków, zadaniem kapelana jest również pomaganie w specyficznych potrzebach tych szczegółnego rodzaju wiernych.

Obecnie, dwóch naszych współbraci pracuje w charakterze regionalnych koordynatorów ogólno-światowego ANM pod kierownictwem Papieskiej Rady dla Duszpasterstwa Emigrantów i Podróżnych.

O. Edward Pracz, lat 45, z Prowincji Warszawskiej, wyświęcony na kapłana w roku 1986. Był przełożonym, proboszczem, głosił rekolekcje i misje. W roku 1993 został kapelanem w porcie Gdynia, na północy Polski. Jest również nauczycielem w Morskiej Akademii miasta. Co niedzielę sprawuje specjalną Mszę św. dla marynarzy. W roku 1997 został mianowany Krajowym Dyrektorem ANM. Pełniąc posługę w czterech portach Polski, stał się ważnym łącznikiem pomiędzy Europą Wschodnią i Zachodnią. Następnie zamianowano go na Regionalnego Koordynatora dla Europy, obejmującego: Belgię, Anglię, Francję, Niemcy, Grecję, Holandię, Irlandię, Włochy, Litwę, Polskę, Portugalię, Rumunię, Rosję, Szkocję, Hiszpanię, Szwecję i Ukrainę.

Jest członkiem Międzynarodowej Rady do spraw Pomyślności Marynarzy. Miał niecodzienną okazję sprawowania, przez cztery miesiące, posługi kapelana na statku rybackim, na pełnym morzu. W Gdyni urządził centrum sportowe dla ANM, które dwa lata temu zostało zainaugurowane. Dysponuje ono miejscami do zakwaterowania, salą konferencyjną, salą wykładową, pomieszczeniem do gier oraz resteuracją. Pomieszczenia te potwierdzają stare powiedzenie: “Marynarz w dobrej kondycji, to zapewnienie bezpieczeństwa dla łodzi”. Centrum to służy, jako wspaniałe miejsce spotkań dla pracy ANM i innych marynarskich organizacji. O. Pracz publikuje także Biuletyn, Wiadomości o polskich marynarzach, który codziennie jest wysyłany przez Internet na cały świat.  Inną publikację stanowi kwartalnik, Przegląd marynarski.

O. Xavier Pinto, lat 54, z Prowincji Bangalore, wyświęcony na kapłana w roku 1974. Po dwudziestu pięciu latach głoszenia misji i rekolekcji, obecnie pracuje przy Konferencji Katolickich Biskupów w Indiach jako Sekretarz Wykonawczy Komisji dla Świata Pracy. Sprawował również funkcję proboszcza w naszym kościele pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Chembur, Mumbai. W dalszym ciągu jest Krajowym Dyrektorem ANM w Indiach, a od roku 2003, Rgionalnym Koordynatorem na Azję południową. Bangladesz, Pakistan i Sri Lanka, każde z tych państw ma port główny ze swoimi kapelanami. Indie mają 11 portów obsługiwanych przez 9 kapelanów. O. Xavier jest członkiem założycielem Krajowego Forum Rybaków (FNP, 1978) i Światowego Forum Rybaków (FPM, 1996).

Centra Stella Maris dla marynarzy powinny być też zakładane w krajach na drodze do rozwoju i jeszcze nie rozwiniętych. By to móc zrealizować, opracowuje się specyficzne plany. Podejmuje się wiele spraw na korzyść wspólnot rybaków, jako próbne programy. Jest też podejmowana walka o zagwarantowanie praw i przywilejów dla rybaków, razem z miejscowymi i międzynarodowymi organizacjami.

Przy współpracy z O. Xavier Pinto, C.Ss.R.

Ojciec Joseph Mühlberger, C.Ss.R.
Kagoshima, Japonia
Trzydzieści pięć lat i kontynuacja!

Ojciec Joseph Mühlberger, z Wiceprowincji Kagoshima, Japonia, pod koniec sierpnia odwiedził Dom Generalny.

Pochodzi on z Prowincji Monachijskiej, ale od 35 lat jest misjonarzem w Japonii. Opowiadał o wyzwaniach, wobec których stoi ewangelizacja w tym kraju, głęboko zakorzenionym w religiach wschodnich i w społecznych strukturach, utrudniających sposoby ewangelizacji w pełni akceptowane w krajach Zachodnich, jak np. socjalna pomoc.

Pokazał nam japoński tekst, aby nam uświadomić w jaki sposób określony charakter pisma powiązany jest z historią i nie wyraża jedynie znaczenia jakiegoś słowa. Powiedział nam, że w japońskim piśmiennictwie istnieje pięćdziesiąt tysięcy znaków pisarskich.

Siejąc ziarno pokoju w dorzeczu rzeki Mekong
Bangkok, Tajlandia
Program Międzynarodowej Szkoły Redemptorystów dla popierania pokoju.

Rzeka Mekong jest dwunastą, co do długości, rzeką na świecie. W jej dorzeczu mieszka około 60 milionów ludzi. Rzeka ta jest dla mieszkańców jej dorzecza żródłem żywności, wody, środkiem transportu i zaspokaja wiele innych potrzeb codziennego życia. W jej dorzeczu są takie kraje jak: Kambodża, Chiny, Laos, Mianma, Tajlandia i Wietnam. Różne ideologie polityczne  powodują wiele wzajemnych nieufności w tym regionie. Zakończenie wojny w Wietnamie  wcale nie zagwarantowało trwałego pokoju i nie wyeliminowało konfliktów. Dorzecze Mekongu ma olbrzymi potencjał do generowania chciwości, nienawiści i żądzy niszczenia – ale zarazem zdolność do przekształcenia się w źródło inicjatyw, z którymi mogą współpracować wszyscy, dla budowania pokoju i harmonii w regionie, stając się równocześnie przykładem i zachętą dla innych pokojowych inicjatyw w pozostałych częściach świata.

„Sianie ziarna Pokoju w dorzeczu Rzeki Mekong”, to wspólny wysiłek Regionalnej Jedności Nauk Humanistycznych i Społecznych w Azji i na Pacyfiku (RUSHSAP), jak również Wychowawczej Organizacji, Wiedzy i Kultury Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNESCO), Bangkok, Uniwersytet Asunción, w Tajlandii, oraz Międzynarodowej Szkoły Redemptorystów Ruamrudee (RIS), Bangkok. W niej staramy się wpajać uczniom szkół średnich, kolegiów i uniwersytetów ducha pokoju. Robimy to przy okazji debat i ważnych wydarzeń, przekonując młodzież, że pokój na świecie, być może, był marzeniem ostatnich pokoleń, ale przecież obecnie i dla przyszłych pokoleń może stać się rzeczywistością. Świadomość o możliwości pokojowego współistnienia pobudza do zaangażowania się w działanie na rzecz tej rzeczywistości. By doprowadzić do zaangażowania się studentów na rzecz pokoju należy wyjść od środków przekazu, które stanowią dla nich najważniejszą rzeczywistość. Sport, muzyka i sztuka, to dziedziny oczarowujące młodzież. Przy pomocy tych środków staramy się przekonać młodzież o dobrodziejstwach pokojowego życia pomiędzy ludźmi.

W ramach naszej pracy: organizujemy koncerty dla szerzenia pokoju; imprezy kulturalne i inne przedstawienia, ukazujące pokojowego ducha narodów i harmonijne współżycie krajów sąsiednich, równocześnie dając okazję do przeżywania udziału w doświadczeniach ofiar wojny i przemocy; recytacje poematów o pokoju, prezentowane przez osoby nagrodzone w krajowych konkursach  poezji; wystawy ukazujące okrucieństwa wojny i przemocy w zestawieniu z wartością życia i ludzkich warunków bytowania w czasie pokoju i życia w zgodzie.

Według naszej oceny, uczestniczy w tym przedsięwzięciu jakie dwadzieścia tysięcy osób. Mamy nadzieję, że biorący udział przekonają się o wielkiej wartości życia według duchu pokoju i zgody pomiędzy ludami dorzecza rzeki Mekong. Będziemy organizować pokazy sztuki i kultury w pokoju, prezentowane w sąsiednich krajach. Jak mamy nadzieję, przyczyni się to do wzajemnego poznania się i docenienia pozostałych narodów, tworząc jak gdyby drogę do pokoju i życia w zgodzie na świecie. Uczestnicy nauczą się doceniać wartości pokoju i życia w zgodzie dla rozwiązywania konfliktów i przemieniać się w obrońców życia na rzecz pokoju oraz w budowniczych pokojowego współistnienia, a ostatecznie w modele pokoju dla świata i otaczających narodów.

Przy współpracy O. Joe Apisit, C.SS.R., Tajlandia

Wiadomości pochodzące z Alfosjańskiej Akademii

Eucharystia: podstawa Teologii Moralnej

Temat, co tylko rozpoczętego roku akademickiego 2004-2005 na Alfonsjanum, w sposób jasny został przedstawiony przez Ojca Josepha W. Tobina, C.Ss.R., Moderatora Generalnego Alfonsjańskiej Akademii, jak również przez jej Preside, Ojca Sabatino Majorano, C.Ss.R.: Eucharystia jako centrum w Teologii Moralnej. W swojej homilii, Ojciec Tobin podkreślił fakt, że punktem wyjścia w Teologii Moralnej jest miłość Boga do świata, i że jej zadanie polega na jasnym ukazywaniu  wielkości, do jakiej Bóg powołuje ludzkość.

W dniu 11 października, kościół Świętego Alfonsa, który jest Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy, wypełnił się studentami rozpoczynającymi swoje studia w Akademii i tymi, którzy powrócili ze swoich zasłużonych letnich wakacji. Koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył Najczcigodniejszy Ojciec Tobin, w otoczeniu O. Sabatino Majorano, O. Seana Canona – Vicepresidente Akademii, O. Leonardo Catalana – studenta Akademii, O. Sergio Campara – Rektora Redmptorystowskiej Wspólnoty św. Alfonsa, w Rzymie, oraz studenta Akademii i diakona Antonio D'Amore, który wraz z Ojcem Federiko Emaldi pełnili funkcję Mistrza ceremonii.

Po przeczytaniu pierwszego czytania (Ojciec Stefano Zamboni), psalmu resposoryjnego (Ojciec Aureliano Barotti), i Ewangelii (diakon Antonio D'Amore), Ojciec Tobin zapraszał studentów i profesorów do jeszcze bardziej intensywnego wnikania we współczesne moralne problemy, aby w ten sposób, umocnieni odkupieńczą miłością Boga, przychodzili z pomocą wiernym w wypełnianiu ich powinności i przekazywaniu owoców miłości na życie świata.

Po Eucharystii, dalsza część inauguracji odbywała się w Aula Magna Akademii. O. Majorano, na wstępie powitał Panią Danielę Gros, Generalną Sekretarkę Akademii, następnie przedstawił sprawozdanie za ubiegły rok akademicki. W roku sprawozdawczym było 309 studentów, pochodzących ze wszystkich Kontynentów, były to osoby świeckie, osoby zakonne z 45 różnych Instytutów Zakonnych i 187 duchownych z kleru diecezjalnego. Zauważył, że „Ta różnorodność krajów pochodzenia i stanów, stanowi jeden ze skarbów Akademii”. Kontynuując swoje wystąpienie, powiedział, że podczas ubiegłego roku akademickiego siedmiu byłych alumnów Akademii zostało biskupami, i że Ojciec Silvio Sassi, długoletni Profesor Akademii, został wybrany Przełożonym Generalnym Stowarzyszenia Świętego Pawła.

Informując o pracy w Akademii powiedział, że w roku sprawozdawczym 24 studentów przedstawiło i obroniło prace doktorskie, a ponadto 19 innych zostało ogłoszonych Doktorami Teologii Moralnej, po opublikowaniu swoich doktoratów. Pięćdziesięciu studentów uzyskało licencjat Teologii Moralnej.

Bardzo ważnym punktem relacji O. Majorano była jego wizja odnośnie przyszłego kierunku Akademii. Preside powiedział: „Imperatywem staje się fakt, żeby Teologia Moralna jasno ukazywała, iż życie i początek misji Kościoła ma swoje źródło i szczyt w Eucharystii. Nie chodzi o jakieś tam zainteresowanie się Eucharystią, ale chodzi o pełną wierność Soborowi Watykańskiemu II. Innym, równie ważnym priorytetem powinien być fakt, żeby Teologia Moralna stała się „diakonią”; to znaczy była „posługą nadziei”, aby odpowiedzieć na aktualnie pojawiające się wyzwania i ukazać autentyczne chrześcijańskie życie moralne, mając na względzie obawy spowodowane przez mentalność, która usprawiedliwia wszystko w imię przetrwania i która dąży do przekształcenia w ideał to co ogranicza się do bycia minimalizmem etycznym, zmierzającym do widzenia w ubogim i potrzebującym potencjalnego nieprzyjaciela”.

Po relacji przedstawionej przez Preside, zgodnie z programem, miał miejsce  wykład inauguracyjny na temat: La centralitr di Gesu Cristo per la teologia morale. La rilevanza odierna dell'etica di Dietrich Bonhoeffer sessant'anni dopo (Centralność Jezusa Chrystusa dla teologii moralnej. Współczesne znaczenie etyki Dietricha Bonhoeffera po sześćdziesięciu latach). Wygłosił go Mons. Nicola Ciola, Dziekan Wydziału Teologii Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego.

Po zakończeniu uroczystości inauguracyjnych, miało miejsce braterskie spotkanie przy ciastku i napojach. Studenci i członkowie wydziału nawzajem się pozdrawiali i odnawiali przyjaźnie. Wszędzie uśmiechnięte twarze, podczas gdy studenci przygotowują się, aby energicznie podjąć nową „akademicką przygodę”.

Widomości o Redemptorystach

Prowincja Baltimore przeżywa wzrost powołań
O. Phil Dabney, C.SS.R.

Pojawia się nowa atmosfera w Prowincji Baltimore. Z wielką nadzieją i radością powitaliśmy, pod koniec sierpnia tego roku, piętnastu młodych ludzi, którzy włączyli się w nasz program formacji do życia kapłańskiego i zakonnego. Trzynastu z nich przebywa w formacyjnej wspólnocie Whitestone, Queens, N.Y, i studiują na Uniwersytecie St. John's; pozostałych dwóch przebywa w Kolegium Najświętszego Odkupiciela w Washington, D.C., i studiują na Katolickim Uniwersytecie.

Mamy więc nadzieję na przyszłość. Nagle, w Prowincji poczuliśmy się pełni entuzjazmu z powodu możliwości kontynuacji naszego dzieła, mając nadzieję, że ci młodzi ludzie zastąpią nas, w swoim czasie, w kontynuowaniu długiej i bogatej historii Prowincji Baltimore.

Jako promotor powołań, widzę trzy powody potwierdzające to, że idziemy właściwą drogą.

Chcę teraz coś więcej powiedzieć na ich temat:

1)     Realizujemy program pod nazwą „Skrzyżowanie” (Crossroads), który polega na poszukiwaniu swego powołania w weekend i podczas rekolekcji, prowadzonych na dwóch różnych poziomach: jeden dla uczniów szkół średnich; drugi dla studentów uniwersytetów oraz osób starszych. W ciągu roku organizujemy cztery serie rekolekcji. W ramach danego poziomu mają miejsce dwie serie, jedna na wiosnę i druga w jesieni.

Dzięki podziałowi na dwie grupy, możemy bardziej skupić naszą uwagę na tym, by dodać odwagi, uczniom szkół średnich, do życia ewangelią i bycia świadkami swojej wiary poprzez podjęcie jakichś zobowiązań w parafialnej wspólnocie. Weekend dla studentów uniwersytetu i osób starszych ma bardziej wymagający charakter i polega na uświadamianiu im potrzeby wchodzenia w siebie i rozpoznawaniu swego powołania.

Każda grupa ma swoje własne życiowe doświadczenia. Podział na grupy wiekowe pozwala nam na lepsze dostosowanie pracy z młodzieżą, w zakresie ich osobowego dojrzewania i budowania świadomości.

Weekend „Skrzyżowanie” nie polega tylko na odprawianiu rekolekcji. Uczestników zaprasza się także do wzięcia udziału w następnym weekendzie. Spotkania te odbywają się w jednym z naszych rekolekcyjnych domów. Uczestnicy grupy młodzieżowej, zwłaszcza młodzi, bardzo łatwo wchodzą w redemptorystowski tryb życia. I to sprawia, że poważniej zastanawiają się nad wyborem życia zakonnego. Z kandydatami w podeszłym wieku łatwiej się udaje stworzenie rzeczywistego poczucia wspólnoty, co powoduje wzrost ich zaufania w momencie zastanawiania się nad swoim powołaniem.

2)     Oprócz programu „Skrzyżowanie”, organizujemy we wspólnocie Formacyjnej św. Alfonsa, w Whitestone, NY, czterodniowe spotkanie dla tych, którzy okazują coraz większe zainteresowanie naszym życiem. W czasie weekendu „Przyjdź i zobacz” (Came and See), przeżywają konkretne doświadczenie życia w redemptorystowskiej wspólnocie, która ich dopuszcza do uczestnictwa we wszystkich jego przejawach – pracy, studium, ekonomii, rozrywce i modlitwie. Ten, kto uczestniczy w tego rodzaju weekendzie wraca do domu ze świadomością, co znaczy być Redemptorystą, począwszy od akademickiego planu studiów, jaki będzie realizował po wstąpieniu, aż do poczucia się zdolnym do prowadzenia tego rodzaju życia, poprzez doświadczenie pracy i pełnego zdawania sobie sprawy z wymogów od decydujących się na wstąpienie. Okres tych czterech dni stanowi ważne narzędzie wspierania powołań.

3)     Utrzymanie w Prowincji tego kierunku naszych wysiłków jest jednym z istotnych aspektów naszej powołaniowej pracy. Informujemy współbraci, krewnych i przyjaciół kandydatów o wszystkim co robimy. Cztery razy w roku wydajemy „The Challenge” (Wyzwanie); ośmiostronicowy Biuletyn, ukazujący różnego rodzaju posługi Redemptorystów, a także samych studiujących kandydatów; umieszcza się także w nim artykuły o powołaniowym duszpasterstwie. Biuletyn ten wysyłamy do współbraci, do dobrodziejów i studentów, rozprowadzają go również nasi współbracia podczas prowadzenia misji parafialnych.

Sądzimy, że źródłem powodzenia tej inicjatywy jest umożliwienie stopniowego poznania życia Redemptorystów. Żaden z kandydatów, który wcześniej nie uczestniczył w obydwu rodzajach weekendu: „Skrzyżowanie” i „Przyjdź i zobacz”, nie może być przyjętym. Zainteresowani podjęciem naszego sposobu życia, jedynie wtedy mogą liczyć na przyjęcie, gdy przynajmniej przez jeden rok, od momentu pierwszego spotkania się, utrzymywali z nami kontakt.

Ponadto prowadzimy dynamiczną działalność. Wszystkim proszącym wysyłamy zaraz materiały powołaniowe. Staramy się utrzymywać telefoniczny kontakt i następnie odwiedzamy rodzinę, celebrując tam Eucharystię i prowadząc z nią rozmowy.

Większość kandydatów wywodzi się ze stabilnych rodzin i są osobami, które w parafii angażują się w służbę wolontariatu. Daje się również zauważyć, że praktyki ich wiary raczej związane są z uczestnictwem w liturgii i nie czują potrzeby manifestowania swego nabożeństwa do Matki Bożej czy do Eucharystii.

We Mszy św. i ceremonii otwarcia Roku Akademickiego, licznie uczestniczyli współbracia ze wspólnot w pobliżu Nowego Jorku i dzięki temu mogli z bliska zobaczyć ten pocieszający wzrost liczby kandydatów. Lecz ten nowy etap, jaki obecnie przeżywamy w Prowincji, stał się o wiele bardziej jasny dla współbraci biorących udział w ceremonii składania ślubów zakonnych w Filadelfii, kiedy to O. Prowincjał – Kevin Moley poprosił, aby wszyscy studenci z Whitestone i Kolegium Najświętszego Odkupiciela pozostali na stojąco, dzięki temu wszyscy mogli sobie uświadomić, że nasza przyszłość jest czymś realnym.

Realizujemy świadomie podjęty wysiłek pobudzenia do modlitw o powołania we wspólnotach studenckich i generalnie w Prowincji. Jesteśmy pełni nadziei.

Wrócić do Indeksu

Wiadomości o Redemptorystach podanych przez Watykan

W Komisji zajmującej sie badaniem losu dzieci umierających bez Chrztu znalazł się jeden z Redemptorystów

Międzynarodowa Komisja Teologiczna, z siedzibą przy Watykanie, postanowiła zająć się szukaniem odpowiedzi na pytanie: Jaki jest los dzieci umierających bez chrztu?

Zgodnie z tradycyjnym nauczaniem Katolickiego Kościoła, dla osiągnięcia zbawienia konieczny jest chrzest. Pomimo tego, mała liczba katolików jest zdania, że dzieci, które nie miały możliwości przyjęcia lub odrzucenia sakramentu  chrześcijańskiej inicjacji, nie dostępuje zbawienia. "Kongrecacja Doktryny Wiary, mając na uwadze to, że Konfrencje Biskupów, w związku z tą sprawą, kierowały do Stolicy Apostolskiej wiele zapytań, zwróciła się z prośbą o podjęcie refleksji na temat chrztu św." - mówi Roland Minnerath, Arcybiskup Dijon (Francja), członek wymienionej wyżej Komisji. Komisja ta, której członkiem jest również O. Anthony Kelly CSsR, z Katolickiego Uniwersytetu Australii, zebrała się w pierwszej połowie października. Podczas tego posiedzenia były również rozważane inne tematy, takie jak: relacja pomiędzy prawem naturalnym a porządkiem moralnym oraz "adekwatny sposób" realizowania studiów teologicznych.

Międzynarodowa Komisja Teologiczna od wielu lat zajmuje się studium określonych tematów i później przedstawia wynik swoich badań Kongregacji Doktryny Wiary. W ubiegłym miesiącu przedstawiła wyniki swojego studium na temat stworzenia.

Źródło: Komisja Teoligiczna studiuje przeznaczenie dzieci umierających bez chrztu. (Catholic News Agency 6/10/04)

Galeria zdjęć   (tylko online)

Wiadomości z Prowincji: Duszpasterstwo ludzi morza:  Zdjęcia Ojców: Pracza i Pinto.

Wiadomości o Redemptorystach:  Whitestone, N.Y.: Zdjęcie kandydatów z Prowincji Baltimore; Kandydaci na modlitwie  i  Kandydaci podczas spożywania posiłku.

Rysopisy: Pięciu braci Patin, wszyscy są Redemptorystami

Wiadomości z Kurii: Działalność Centrum Duchowości: Materdomini, Sanktuarium Świętego Gerarda i Centrum Duchowości – Rekolekcje w Południowej Korei.

Wrócić do Indeksu

Działalność Ojca Generała i Rady Generalnej

VII Europejskie spotkanie młodzieży w Bonn, Młodzieżowego i Powołaniowego Duszpasterstwa Redemptorystów (MiPDR)

W dniach, od 14 do 19 sierpnia 2004 roku, w Kolegium Josephinum, w Bonn (Niemcy), miało miejsce VII Europejskie spotkanie młodzieży z Młodzieżowego i Powołaniowego Duszpasterstwa Redemptorystów (MiPDR). Wzięło w nim udział około 600 młodych ludzi objętych tym Duszpasterstwem.

W mniejszych lub większych grupach przybyła młodzież, prawie ze wszystkich Jednostek Zgromadzenia Europy, od Portugalii po Kazachstan, w atmosferze radości i entuzjazmu.

Temat spotkania zawierało hasło „This way!”, które było kontynuacją zaproszenia z Torunia, w roku 2001, do budowania mostów i wskazywanie na Jezusa Chrystusa, jako tego, w którym kraje i najbardziej różniące się jednostki mogą się spotykać.

W spotkaniu uczestniczył również O. Generał, O. Joseph Tobin i Wikariusz Generalny, O. Serafino Fiore, stojący na czele Sekretariatu Generalnego Duszpasterstwa Młodzieżowego i Powołaniowego Redemptorystów.

Urządzenia Jusephinum okazały się bardzo dobre do zorganizowania tak licznego spotkania. Zwłaszcza ogromna sala do ogólnych zebrań była świadkiem przemówień i pozdrowień, łącznie z wystąpieniem burmistrza Bonn; prezentowano w niej również pokazy tańca i muzyki a także modlono się i czytano poezję.

Na dobry przebieg spotkania miała także wpływ, ogólnie dobra, pogoda z wyjątkiem rzadkich, ale bardzo intensywnych opadów deszczu. Nie możemy też nie zwrócić uwagi na dobrą jakość i obfitość jedzenia, które wszystkim uczestnikom przypadło do gustu.

Spotkanie odbywało się według wcześniej ustalonego schematu: spotkania modlitewne w narodowościowych grupach, rozważania w grupach językowych, warsztaty językowe na najróżnorodniejsze i interesujące propozycje, wspólne spotkania, takie jak ceremonia otwarcia, prezentacja grup i wyjazdy do Kolonii i Bonn, celem sprawowania Mszy św. w tamtejszych katedrach. Spotkanie z O. Generałem, zarezerwowane tylko dla Redemptorystów, było okazją do zacieśnienia braterskich więzów i przedstawienia propozycji na następne Europejskie spotkanie, (które jak Pan Bóg pozwoli będzie miało miejsce w Irlandii, w roku 2007).

Dzięki wspaniałomyślności Prowincii Niemieckich: Kolońskiej i Monachijskiej, dzięki dyspozycyjności współbraci (godny zauważenia jest znany wszystkim, O. Jurgen Langer) i wielkiej pomocy ze strony młodzieży Jusephinum, nie tylko spotkanie było bardzo udane, ale też było wielką ulgą dla ekonomicznych wydatków młodzieży, która – wiadomo – wśród wielu innych problemów boryka się i z tym ekonomicznym, zwłaszcza jak chodzi o opłaty związane z uczestnictwem w nadzwyczajnych wydarzeniach, takich jak chociażby to spotkanie w Bonn 2004.

Sprawozdania (Wywiady z Redemptorystami)

Bracia Patin, C.Ss.R.

Nasza Redemptorystowska Rodzina obchodzi stulecie kanonizacji Świętego Gerarda. W ciągu swojej historii, w Zgromadzeniu całe setki Braci – Redemptorystów poświęciło swoje życie dla Obfitego Odkupienia.

W naszej Redemptorystowskiej Rodzinie jest również  „rodzina braci”, którzy wchodzą do „rodziny Braci – Redemptorystów i jeden kapłan; Patin, z Prowincji Denver (USA). Są to: O. Larry i Bracia: Leo, Andrew, Eugene, i Gerard, którzy poprzez swoją różnorodną działalność apostolską i inną wnoszą bardzo dużo w życie Zgromadzenia i Kościoła.

Tych pięciu braci (plus siostra i brat adoptowani), dzieci małżeństwa Andrew i Regina Patin, zostało ochrzczonych w parafii Świętego Alfonsa, w Grand Rapids, Michigan, (USA). Okolice tej parafii znane są z wielkiej liczby powołań do kapłaństwa i na Braci Redemptorystów.

Rosnąc w tym klimacie panującym w okolicy, bracia Patin spotkali się z Redemptorystami i jeden za drugim trafiali do domów formacji, a następnie jeden z nich został kapłanem, mianowicie Larry. Pozostali zaś: Leo, Andrew, Eugene i Gerhard – Braćmi. Swoje śluby zakonne składali, w latach: Larry 1957, Leo 1961, Andrew 1964, Eugene 1965 i Gerhard 1968. W sumie, w jednej rodzinie 166 lat życia redemptorystowskiego.

O. Larry, swoje redemptorystowskie powołanie realizuje w Wiceprowincji Bangkok (Tajlandia). Obecnie jest Wikariuszem Wiceprowincjalnym.

Brat Leo, po wielu latach pracy w naszych wielkich domach formacji, w domach rekolekcyjnych i domach starców, jako doskonały mechanik, wyjechał do Amazonii, do Wiceprowincji Manaus, gdzie otworzył szkołę formacji, celem umożliwienia tamtejszej młodzieży lepszej przyszłości. Odznacza się również zamiłowaniem do badania i wymiany informacji odnoszących się do historii amerykańskich Prowincji.

Brat Andrew, pełnił różne parafialne posługi w wielkich miastach, takich jak Chicago; w tej chwili pracuje jako pomoc w duszpasterstwie, w swoim rodzinnym mieście, Grand Rapidis (Michigan), w parafii Świętego Alfonsa. Dożywotni diabetyk, sławny jest ze swoich wizyt u chorych i starych osób, z racji okazywanego im serca i współczucia.

Brat Eugene, jako pierwszy z Braci pełnił funkcję przełożonego domu, pod nazwą Administratora, w naszej wspólnocie, przy której jest parafia Najświętszego Sakramentu, w Chicago (IL), w ostatnio powstałej Prowincji Denver. Był również zaproszony do uczestnictwa w Kapitule Generalnej, w roku 2003. Brat Eugene wspaniale również pracuje pośród ubogich na peryferiach parafii, a także podejmuje wiele akcji z młodzieżą, celem stworzenia dla nich alternatywy wobec ubóstwa i narkomani, które ich otaczają.

Brat Hermano Gerhard pracował jako wspaniały mechanik w naszych dużych domach formacji, w domach rekolekcyjnych i w naszych parafiach. Stał się sławny w naszej dawnej parafii Najświętszego Odkupiciela w Detroit (Michigan), z racji swej pracy z młodzieżą, dla której założył młodzieżowe centrum. Obecnie pracuje jako mechanik w naszym rekolekcyjnym  domu w Crooked Lake (Wisconsin), uczestniczy też w prowadzonym tam apostolacie.

Strona Internetowa Redemptorystów

O. Joseph H. Maier, C.Ss.R., Redemptorysta z Północnej Ameryki i członek Wiceprowincji Bangkok (Tajlandia), jest Dyrektorem Fundacji Ludzkiego Rozwoju w Tajlandii. Aby zorientować się w jego olbrzymiej pracy na rzecz ubogich, należy wejść na jego stronę Internetową, klikając na http://www.mercycentre.org/.

Wiadomości z Kurii, Sekretariatów, Komisii i pozostałych Organizmów

Wiadomości Sekretariatu Generalnego

Rzym, Włochy

Sekretariat Generalny, oprócz swojej normalnej pracy, od dwóch miesięcy zajmuje się przygotowaniem nowego, zaktualizowanego wydania Inscriptiones C.Ss.R., oficjalnego zbioru adresów Zgromadzenia. Publikacji takiej dokonuje się co dwa lata. Przygotowany tekst został już wysłany do Valsele Tipografica w Materdomini, Wydawnictwa Redemptorystów z Neapolitańskiej Prowincji. Pod kierownictwem O. Antonio Pasquarelli, C.Ss.R. będzie on wydany i rozesłany do Wyższych Przełożonych wszystkich Jednostek, aby ci z kolei dostarczyli go do każdej wspólnoty. Mamy nadzieję, że będzie bardzo pożyteczny dla przeszło 800 wspólnot Zgromadzenia.

Sekretariat Generalny wyraża wdzięczność Wyższym Przełożonym i tym wszystkim, którzy uważali za stosowne dostarczyć w szczegółach najświeższych informacji dla nowego wydania. Dziękujemy także O. John Vargasowi, C.Ss.R., za to, że dzielnie pracował nad opracowaniem programu rejestrującego wszystkie dane. Sekretariat Generalny prosi Wyższych Przełożonych o informowanie go o wszelkich zmianach, jakie się pojawią w adresach i pozostałych środkach komunikowania wspólnot ich Jednostek. W ten sposób baza danych Kurii Generalnej będzie ciągle aktualizowana.

O. Joseph Wimmer, C.Ss.R., (Monachium), Wicesekretarz Generalny, w dalszym ciągu przygotowuje i porządkuje, we właściwych archiwach, wszystkie znajdujące się tam dokumenty, takie jak: reskrypty, urzędowe dekrety, listy Zgromadzenia i Zarządu Generalnego. Pośród innych pożytecznych i ważnych posług przez niego świadczonych, należy wymienić tłumaczenia z języka łacińskiego oraz potrzebne wyjaśnienia Sekretarzowi Generalnemu, który nie zna łaciny! Program bazy danych, którym się posługuje jest w tej chwili przerabiany, dlatego już za niedługo pojawi się  nowy program, o wiele większy, podobny i całkowicie kompatybilny z programem bazy danych, którym aktualnie posługuje się Archiwum Generalne.

Brat Placido (François Xavier Nguyen vän Dien, C.Ss.R., (Wietnam), najstarszy członek Kurii, który od 45 lat przebywa w Rzymie i w dalszym ciągu pracuje, zajmując się gromadzeniem ważnych wydarzeń, takich jak: śluby zakonne, święcenia, jubileusze i innych mniejszej wagi, jak opuszczanie wspólnot, eksklaustracje, przywrócenie do stanu świeckiego, inkardynacje i wydalenie. Sporządza też wszelkiego rodzaju statystyki Zgromadzenia. Wkrótce, będzie również w posiadaniu nowego i lepszego programu bazy danych, pod bacznym kierownictwem O. Michaela Kratza, C.Ss.R., (Kolonia), któremu Sekretariat wyraża wdzięczność za świadczone usługi, w szczególności dotyczące ostatniej publikacji Analecta 2002-2003.

W dalszym ciągu pracują tłumacze, dokonując tłumaczeń w siedmiu językach: wszystkich dokumentów Zarządu Generalnego i Ojca Generała, takich jak; Communicanda, homilie, komunikaty, informacje, dokumenty Radnych Generalnych, Sekretariatów, Komisji, Sekretariatu Generalnego, Ekonoma Generalnego i wszystkich urzędowych tekstów strony Internetowej Zarządu Generalnego: http://www.cssr.com/, a obecnie jeszcze wszystkich wiadomości dla SCALA.

W tej chwili, w Rzymie, przebywają następujący tłumacze: Gabriel Boudreault (Tokio), Tony Mulvey (Dublin), Porfirio Tejera (Madryt), José Raimundo Vidigal (Río de Janeiro), Hermann Schmid (Szwajcaria), Jan Cygnar (Warszawa), Jacek Dembek, Radny Generalny (Warszawa), Sergio Campara, Rektor wspólnoty Świętego Alfonsa w Rzymie i Serafino Fiore, Wikariusz Generalny (Neapol). Spośród tłumaczy mieszkających poza Domem Generalnym w Rzymie, w innych częściach świata, wymienimy tylko niektórych: Heribert Koger (Wiedeń), Hervé Gendron (Sainte-Anne de Beaupré), J. Robert Fenili (Denver) i Vito Lombardi (Rzym). Mamy wielki dług wdzięczności wobec tych współbraci, którzy w ukryciu wspaniałomyślnie pracują. Wielu z nich ma już ponad 70 lat, a niektórzy, zgodnie ze słowami psalmu, bardziej mocni, przekroczyli już 80-ty rok życia!

Sekretariat Generalny jest zawsze gotowy służyć całemu Zgromadzeniu w jego misji głoszenia Dobrej Nowiny i Obfitego Odkupienia, najbardziej opuszczonym na całym świecie. Z przyjemnością i życzliwością oczekujemy Was na stronie Internetowej  seg.gen@cssr.com. Proszę zwrócić uwagę na zmianę jaka tu zaszła. Nie istnieje już poprzedni adres:  seg.gen.cssr@cssr.com

PUBLIKACJA PIERWSZEGO TOMU KORESPONDENCJI ŚW. ALFONSA

W lipcu tego roku, wreszcie, ukazał się pierwszy tom Alfonsjańskiej Korespondencji, opracowany przez O. Giuseppe Orlandi – Redemptorystę. Zarząd Generalny Redemptorystów, w roku 1986, powierzył realizację tego dzieła O. Orlandiemu. Od tego czasu wykonano wielką pracę. Na początku zamierzano zająć się tylko listami pisanymi przez św. Alfonsa, później jednak, w miarę postępu prac, podjęto się obszerniejszego zadania, mianowicie wydania Korespondencji św. Alfonsa, to znaczy wydania nie tylko listów przez niego napisanych, ale i tych, które on otrzymywał. Ten nowy wymiar dzieła pozwalał na pełne objęcie dialogu prowadzonego listownie przez Świętego z adresatami, pozwalając także wziąć pod uwagę interlokutora.

Według niektórych autorów, św. Alfons napisał 5.000 listów, ale wykaz sporządzony już w roku 1803 kalkulował ich tylko na 2.013. Kiedy w latach 1887-1890, O. Kuntz i O. Pitocchi zakończyli sporządzanie ich wykazu, liczba nie przekraczała 1.470, łącznie z tekstami, które nie posiadały charakteru listu. Tom opracowany przez O. Orlandiego zawiera 106 listów napisanych przez św. Alfonsa i 190 przez ich adresatów.

W latach 1724-1743 zostało napisanych się 296 listów. Ten, kto zna życiorys Świętego zdaje sobie sprawę, jak ważny to okres; w roku 1724 Alfons de Liguori otrzymuje tonsurę; w roku 1743 Założyciel pisze do Papieża Benedykta XIV, prosząc o zatwierdzenie reguły. Pomiędzy tymi dwoma datami mają miejsce pierwsze doświadczenia Alfonsa w życiu kapłańskim i misjonarskim, kształtuje się idea i trudne momenty fundacji, odbywają się, nie zawsze bezkonfliktowe, spotkania z Falkoią, Crostarosą, itd.

Tom, opublikowany w cieszącym się uznaniem Wydawnictwie Historii i Literatury liczy 840 stron, na których zamieszcza się, obszerne Wprowadzenie ogólne, Glossarium nieużywanych już słów, Bibliografię cytotawnych dzieł, Biografię adresatów Świętego, Hronologię jego życia, Wykaz imion i miejscowości. Dzięki opracowaniu O. Orlandiego, mamy do dyspozycji nie tylko historyczno-filologiczne wydanie Korespondencji Świętego, dokonane w sposób krytyczny, ale również cenne strony pozwalające zrozumieć epokę, w której działał i pisał Święty.

Jeden egzemplarz Korespondencji kosztuje 95 Euro. Ale w ramach wewnętrznej dystrybucji dla Zgromadzenia, jeden egzemplarz wydania w twardej okładce można dostać za 60 Euro i w okładce broszurowej za 50 Euro. O nabycie tomu można się zwracać do Instytutu Historycznego Redemptorystów aowczarski@tiscali.it albo wprost do O. Fiore A  sfiore@cssr.com, w Rzymie.

Centrum Redemptorystowskiej Duchowości

W Rzymie, kontynuuje swoją pracę Centrum Redemptorystowskiej Duchowości pod kierunkiem O. Félixa Catalá i Josepha Ivel Mendanha. W minionym miesiącu czerwcu, Centrum zorganizowało, we Włoszech, trzytygodniowe seminarium dla Przełożonych i Wychowawców języka angielskiego. Program przewidywał studium i refleksje nad zasadniczymi tematami redemptorystowskiej duchowości, odkupieniem jako tematem obecnego sześciolecia, oraz pielgrzymkę do miejsc alfonsjańskich. W seminarium uczestniczyło 25 współbraci z redemptorystowskich Jednostek języka angielskiego.

Ojcowie Catalá i Mendanha prowadzili  także rekolekcje oraz warsztaty w Prowincji Yorkton (Kanada), w Wiceprowincji Richmond (USA), w Prowincji Canberra (Australia), jak również w Regii Korea Południowa (cf. Galeria zdjęć).

Aby zapoznać się z ostatnimi wiadomosciami Sekretariatow i Komisji, należy wejść na stronę Internetową Zarządu Generalnego, do dzialu Redemptorystowskie Wiadomosci. http://www.cssr.com/polskimembers/news.shtml

Wrócić do Indeksu